W kontakcie. Jak ułożyć relacje ze zmarłymi, by żyć lepiej

Choć książkę czyta się przyjemnie, mam wrażenie że panuje w niej chaos. Trochę legend, trochę faktów. Trochę marzeń, jak fajnie by było się skontaktować z osobą zmarłą. Po opisie książki chyba nie tego się spodziewałam. Mam wrażenie że w tej książce jest wszystko i akurat w tym przypadku nie jest to komplement. Myślałam że książka skupia się bezpośrednio na zmarłych i na tym co zrobić żeby się do nich przybliżyć (emocjonalnie). Tymczasem to luźna powieść poruszająca wiele aspektów, głównie skupiająca się na traumach pozostawionych po naszych przodkach, również tych bardzo bardzo dalekich, których niekoniecznie znaliśmy. O wybaczeniu krzywd które kiedyś nam zrobili zmarli, bądź my im oraz niezbadanych ciekawostkach o śmierci. Napewno to nie jest książka o radzeniu sobie z żałobą. Nie jest zła, ale bardziej polecam ją osobom które nie mają żadnych oczekiwań co do tej pozycji. Raczej na jeden wieczór, o wszystkim i o niczym. „Jak ułożyć relacje ze zmarłymi, by żyć lepiej” to wątek bardzo poboczny.

Choć książkę czyta się przyjemnie, mam wrażenie że panuje w niej chaos. Trochę legend, trochę faktów. Trochę marzeń, jak fajnie by było się skontaktować z osobą zmarłą. Po opisie książki chyba nie tego się spodziewałam. Mam wrażenie że w tej książce jest wszystko i akurat w tym przypadku nie jest to komplement. Myślałam że książka skupia się bezpośrednio na zmarłych i na...

W sumie nie wiem o czym jest ta książka - o zjawiskach paranormalnych, ale z poziomu psychologa (I cześć )czy o radzeniu sobie z żałoba (II cześć ). Na listopad ok. Skłania do refleksji.

W sumie nie wiem o czym jest ta książka - o zjawiskach paranormalnych, ale z poziomu psychologa (I cześć )czy o radzeniu sobie z żałoba (II cześć ). Na listopad ok. Skłania do refleksji.

Książka już od samego początku dała mi jasno do zrozumienia, że nie będzie tym, czego się po niej spodziewałem. Zamiast psychologii, faktów i naukowego podejścia, dostajemy metafizykę i niekończące się dowody anegdotyczne.
Autorka z zaskakującą powagą opisuje, jak zmarli rzekomo oddziałują na żyjących: poprzez prorocze sny, nawiedzone miejsca, czy — nie żartuję — dzwoniąc z zaświatów na telefon. Im dalej w las, tym mroczniej… ale nie w tym dobrym sensie. Pojawiają się historie o zakrztuszeniu się w chwili śmierci krewnego z problemami płucnymi albo o przypadkach "przeczuć", które zaskakująco wygodnie zgadzają się z dramatycznymi wydarzeniami.
I wszystko to byłoby jeszcze do przełknięcia, gdyby te zjawiska były chociaż zestawione z naukowymi wyjaśnieniami. Gdyby autorka potrafiła powiedzieć: „To może być efekt traumy, bezsenności, halucynacji, obciążenia psychicznego.” Ale nie — ona przyjmuje te spirytystyczne fantasmagorie niemal bezrefleksyjnie, jakby były pełnoprawnym materiałem dowodowym.
Zamiast realnego wsparcia dla tych, którzy mierzą się z żałobą, dostajemy katalog cudowności rodem z seansu spirytystycznego. Ta książka nie leczy — ona raczej otula czytelnika mgłą iluzji, dając mu złudzenie sensu tam, gdzie potrzeba zrozumienia i siły.
Na plus? Styl. Książkę czyta się lekko, przyjemnie, bez zbędnego przynudzania. Szkoda tylko, że przyjemność z lektury nie idzie w parze z jej wartością.

Książka już od samego początku dała mi jasno do zrozumienia, że nie będzie tym, czego się po niej spodziewałem. Zamiast psychologii, faktów i naukowego podejścia, dostajemy metafizykę i niekończące się dowody anegdotyczne.
Autorka z zaskakującą powagą opisuje, jak zmarli rzekomo oddziałują na żyjących: poprzez prorocze sny, nawiedzone miejsca, czy — nie żartuję — dzwoniąc z...

Ciekawy temat, frapujący tytuł. A zawartość typu "szwarc,mydło i powidło". Jagna Kaczanowska w swojej najnowszej książce pomieszała poradnictwo z sensacyjnością, badania naukowe z typowymi "legendami miejskimi", fragmenty nadające się do kolorowych tygodników dla gospodyń miejskich przeplata z fragmentami mądrymi, czasem wzruszającymi. Choć czyta się ją z przyjemnością, po lekturze pozostaje chaos wywołany niespójnością zawartych w niej treści i brakiem jednoznacznego określenia, czym ta książka ma być - książką popularnonaukową ( no w końcu bibliografia w dwóch językach liczy 11 stron),poradnikiem czy też zestawieniem zbadanych i niezbadanych ciekawostek związanych ze śmiercią.
.

Ciekawy temat, frapujący tytuł. A zawartość typu "szwarc,mydło i powidło". Jagna Kaczanowska w swojej najnowszej książce pomieszała poradnictwo z sensacyjnością, badania naukowe z typowymi "legendami miejskimi", fragmenty nadające się do kolorowych tygodników dla gospodyń miejskich przeplata z fragmentami mądrymi, czasem wzruszającymi. Choć czyta się ją z przyjemnością, po...

Czy kiedykolwiek doświadczyliście spotkania z osobą zmarłą? Jak wiedza o Waszych przodkach wpływa na Wasze życie? Co to oznacza ułożyć relacje ze zmarłymi? Czy to nie jest szalone?
#jagnakaczanowska jako psycholog i dziennikarka szuka odpowiedzi na odwieczne pytania, czy jest możliwe doświadczenie kontaktu ze zmarłymi i jak to wpływa na nasze życie?
Autorka zebrała wiele historii osób, które przeżyły tego typu doświadczenie, rozmawiała też ze specjalistami na temat dziedziczenia losów, chorób, traum, leków i zachowań po naszych przodkach.
Przedstawione przez nią przykłady są fascynujące, ale nie należy tutaj doszukiwać się tylko zjawisk paranormalnych, ale bardziej głębokiej i silnej więzi z nieżyjącą osobą lub zwierzęciem co wpływa na nas. Dotyczy to też naszego dziedzictwa po przodkach oraz wpływu niektórych miejsc na naszą psychikę. To co dla nas niewytłumaczalne lub niezrozumiałe tłumaczymy sobie czymś nadprzyrodzonym.
Ta książka to fascynujące studium przypadków i zagadnień nad niezwykłością relacji z osobami zmarłymi, które towarzyszą ludzkości od tysiącleci.
Przyznam szczerze, że sama szukałam tutaj odpowiedzi na swoje pytania dotyczące mojej relacji z ukochaną, zmarłą już babcią, która jednak towarzyszy mi prawie każdego dnia i czuje jej obecność. Myślę, że dla części z nas będą to zjawiska wymyślone i paranormalne, dla innej grupy będzie to coś, czym steruje nasz mózg, a dla pozostałych będą to realne i prawdziwe doświadczenia z ich życia. Wszystko zależy od naszej wiary, podejścia do życia i tego czego doświadczyliśmy.
Dla mnie osobiście ta pozycja była niezwykła, bo ukazuje psychologiczne podejście do tematu śmierci i żałoby. Idealna książka na zbliżające się Święta: Dzień Wszystkich Świętych i Dzień Zadusznych.

Czy kiedykolwiek doświadczyliście spotkania z osobą zmarłą? Jak wiedza o Waszych przodkach wpływa na Wasze życie? Co to oznacza ułożyć relacje ze zmarłymi? Czy to nie jest szalone?
#jagnakaczanowska jako psycholog i dziennikarka szuka odpowiedzi na odwieczne pytania, czy jest możliwe doświadczenie kontaktu ze zmarłymi i jak to wpływa na nasze życie?
Autorka zebrała wiele...