Willa

Książka wymęczona, nużąca przez pierwsze sto stron. Akcja nabrała rumieńców w drugiej połowie, więc poczułam chęć na poznanie zakończenia. To jednak pozostawiło wiele do życzenia. Rozmyte, z nieskończonymi wątkami i niewyjaśnionymi zdarzeniami. Bohaterki współczesne, jak i te z wątku z przeszłości tak do siebie podobne, że czasem myliło mi się o kim czytam. Wątek inspirowany historią rockowego zespołu i konfliktów osobistych, uzależnień, zazdrości, niespełnienia, rozgrywających się między jego członkami wypadł raczej słabo. Brak było prawdziwego klimatu lat 70-tych, co doskonale zostało oddane np. w powieści Daisy Jones & the Six, inspirowanej historią tego samego zespołu. Książka wpada jako pierwsza na listę tegorocznych rozczarowań.

Książka wymęczona, nużąca przez pierwsze sto stron. Akcja nabrała rumieńców w drugiej połowie, więc poczułam chęć na poznanie zakończenia. To jednak pozostawiło wiele do życzenia. Rozmyte, z nieskończonymi wątkami i niewyjaśnionymi zdarzeniami. Bohaterki współczesne, jak i te z wątku z przeszłości tak do siebie podobne, że czasem myliło mi się o kim czytam. Wątek...

Zostałam toralnie oczarowana duszną atmosferą lata we włoskiej willi, w której splatały się losy artystów 🍋

Nie jest to coś niesamowitego czy wybitnego, ale Rachel Hawkins dosłownie przykuła mnie do tej historii, nie mogłam się oderwać. Śledzenie osadzonych w latach 70. losów Mari oraz drugiej, współczesnej linii czasowej Emily pochłonęło mnie całkowicie – i jak rzadko, sama nie wiem, która narracja bardziej mnie oczarowała.

Fabuła jest spleciona zgrabnie, bohaterki są wyraziste i przyznam, że pojawiające się wątki kobiece czy wręcz feministyczne kilka razy sprawiły, że przyklasnęłam.

Tego, że historia jest inspirowana Mary Shelley, nie da się ukryć, ale uważam, że autorka podeszła do tematu naprawdę zgrabnie i z wyczuciem.

Zostałam toralnie oczarowana duszną atmosferą lata we włoskiej willi, w której splatały się losy artystów 🍋

Nie jest to coś niesamowitego czy wybitnego, ale Rachel Hawkins dosłownie przykuła mnie do tej historii, nie mogłam się oderwać. Śledzenie osadzonych w latach 70. losów Mari oraz drugiej, współczesnej linii czasowej Emily pochłonęło mnie całkowicie – i jak rzadko,...

Chcielibyście spędzić wakacje w toskańskiej willi, w której doszło do zbrodni?

Willa to opowieść, w której światło włoskiego lata działa jak maska. Oślepia, ale nie ogrzewa. Skąpane w słońcu wzgórza Umbrii, zapach cytrusów i kamienne mury starej rezydencji tworzą scenerię pozornie bezpieczną, niemal idylliczną. Pod tą powierzchnią od pierwszych stron czuć świadomość, że to miejsce pamięta więcej, niż bohaterowie są gotowi udźwignąć.

Fabuła skupia się na dwóch przyjaciółkach, które przyjeżdżają do willi z nadzieją na odbudowanie nadwątlonej relacji. Zamiast bliskości pojawia się dystans, a zamiast rozmów przemilczenia. Autorka precyzyjnie rozrysowuje emocjonalne pęknięcia między bohaterkami. Zazdrość, potrzebę kontroli, rywalizację podszytą strachem przed byciem tą gorszą.

Równolegle odsłania się przeszłość willi. Mroczna, pełna ambicji, namiętności i tragedii, która nigdy nie została do końca nazwana. Dwie linie czasowe splatają się, budując duszną atmosferę i wrażenie nieuchronności. Autorka stawia bardziej na klimat i psychologię niż dynamiczną akcję, pozwalając, by napięcie sączyło się powoli.

To thriller subtelny, oparty na emocjach i niedopowiedzeniach, a nie na gwałtownych zwrotach akcji. „Willa” opowiada o cenie sukcesu, o toksycznych relacjach i o tym, jak łatwo piękne miejsca mogą stać się świadkami cudzych upadków. Mroczna, lepka od sekretów historia, która zostawia po sobie nie tyle strach, co chłodne poczucie dyskomfortu.

Chcielibyście spędzić wakacje w toskańskiej willi, w której doszło do zbrodni?

Willa to opowieść, w której światło włoskiego lata działa jak maska. Oślepia, ale nie ogrzewa. Skąpane w słońcu wzgórza Umbrii, zapach cytrusów i kamienne mury starej rezydencji tworzą scenerię pozornie bezpieczną, niemal idylliczną. Pod tą powierzchnią od pierwszych stron czuć świadomość, że to...

Słaba książka, nudna i męcząca. Nie dobrnęłam do końca. Bohaterki są nijakie, jakby byly odzwierciedleniem najgorszych stereotypów o młodych kobietach. Akcja się wlecze niemiłosiernie. Nie lubię przegadanych książek, a w tej jest bardzo dużo słów, które niczego nie wnoszą.

Słaba książka, nudna i męcząca. Nie dobrnęłam do końca. Bohaterki są nijakie, jakby byly odzwierciedleniem najgorszych stereotypów o młodych kobietach. Akcja się wlecze niemiłosiernie. Nie lubię przegadanych książek, a w tej jest bardzo dużo słów, które niczego nie wnoszą.

fajny pomysł. Duzo gmatwaniny na początek ale przebrnęłam i się wciągnęłam. Ale zabraklo pomysłu na zakończenie

fajny pomysł. Duzo gmatwaniny na początek ale przebrnęłam i się wciągnęłam. Ale zabraklo pomysłu na zakończenie

Całkiem ciekawy pomysł i dobrze stworzony klimat. Jednak czegoś brakowało, aby się wciągnąć w fabułę.

Całkiem ciekawy pomysł i dobrze stworzony klimat. Jednak czegoś brakowało, aby się wciągnąć w fabułę.

„Willa” to powieść, która łączy w sobie klimat włoskiego lata z mroczną tajemnicą sprzed lat. Hawkins potrafi stworzyć ciekawą, nieco filmową atmosferę – pełną słońca, zapachu cytryn i starych murów, które pamiętają więcej, niż chciałoby się przyznać. Pomysł na historię jest naprawdę intrygujący: dwie przyjaciółki przyjeżdżają do willi w Umbrii, by odbudować relację, a przy okazji odkrywają, że dom ma własną, niepokojącą przeszłość.

Autorka dobrze oddaje napięcie między bohaterkami – Emily i Chess – oraz stopniowo buduje nieufność i emocjonalne pęknięcia między nimi. Widać, że chciała połączyć thriller psychologiczny z elementami tajemnicy i lekkiego gotyku. Jednak nie zawsze wszystko działa tak, jak powinno. Niektóre fragmenty wydają się zbyt przewidywalne, a część dialogów – trochę sztuczna. Fabuła momentami zwalnia, a napięcie, które autorka stara się budować, nie zawsze utrzymuje się na wysokim poziomie.

Mimo to książkę czyta się przyjemnie – jest lekka, dobrze napisana i ma wakacyjny klimat, który kontrastuje z mrocznymi wątkami. To nie jest powieść, która wbija w fotel czy zostaje na długo w pamięci, ale potrafi wciągnąć na kilka wieczorów i zapewnić trochę emocji. Szczególnie przypadnie do gustu czytelnikom, którzy lubią historie o przyjaźni, sekretach i dawnych tragediach owianych nutą tajemnicy.

Podsumowując: „Willa” to książka między średnią a dobrą – ma świetny pomysł i klimat, ale nie w pełni wykorzystany potencjał. Dla kogoś, kto szuka lekkiego thrillera z włoskim słońcem w tle, będzie to całkiem przyjemny wybór.

„Willa” to powieść, która łączy w sobie klimat włoskiego lata z mroczną tajemnicą sprzed lat. Hawkins potrafi stworzyć ciekawą, nieco filmową atmosferę – pełną słońca, zapachu cytryn i starych murów, które pamiętają więcej, niż chciałoby się przyznać. Pomysł na historię jest naprawdę intrygujący: dwie przyjaciółki przyjeżdżają do willi w Umbrii, by odbudować relację, a przy...

"...gdy wróci do tamtej chwili, nie będzie mogła zrozumieć, dlaczego od razu, na samym początku, nie nadeszło żadne ostrzeżenie, żadne przeczucie koszmaru, który miał ich spotkać w tych murach.Ale tamtego słonecznego popołudnia, w czerwcu 1974 roku, Mari upaja się obietnicą, że tu, w tym ślicznym miejscu sprawy wreszcie wrócą na właściwy tor."

DOMY PAMIĘTAJĄ...
Te dwa słowa stają się inspiracją dla Mari, młodej dziewczyny, która pragnie życia pełnego miłości i przygód. Chce ochłonąć życie każdą komórką, chce zostać pisarką. Wraz z przyrodnią siostrą i partnerem przyjmują zaproszenie od gwiazdy rocka i spędzają lato w malowniczej willi we Włoszech. Miejsce to staje się inspiracją dla każdego z nich. Artystyczne dusze są nieposkromione, dość szybko dochodzi do nieporozumień, kłótni, a także uniesień spotęgowanych poprzez substancje zakazane. Wyjazd ten okazuje się być egzaminem z lojalności i miłości. To tutaj Mari zacznie pisać swój bestseller, a jej siostra komponuje piosenki, które podbiją listy przebojów.To tutaj już na zawsze w serce dziewczyn wkradnie się mrok, który po latach wypełznie z ciemnych zakamarków i dotknie kolejne dwie kobiety - Emily i Chess.

Historia najwidoczniej lubi się powtarzać. W 1974 roku w Willi popełniono zbrodnię. Po latach sytuacja się powtarza.

Emily i Chess to przyjaciółki, których relacja przypomina rollercoaster. Miłość przeplatana zazdrością potrafi niszczyć, to co lśniące na wierzchu, od środka powoli pęka, kolejne kawałki odpadają osłabiając całą latami budowaną przyjaźń. Remedium na to miał być wspólny wyjazd na wakacje. Sześć tygodni w Willi Aestas ma być nowym początkiem dla Emily, której życie powoli się rozpada. Rozwód i zastój pisarski coraz bardziej ją przygnębiają. Chess zdaje się robić wszystko by pomóc przyjaciółce. A może to tylko pozory?
Emily znajduje prywatne zapiski Mary, strona po stronie odkrywa tajemnice związane z wydarzeniami roku 1974. Czy to co trzyma w ręku to pamiętnik czy pomysł na nową książkę?

Atmosfera w Willi zaczyna się zagęszczać.

"Willa" to książka, w której fabuła rozwija się powoli, dwutorowo, przybierając momentami formę reportażu. Wciągająca i trzymająca w napięciu.
Polecam!

WSPÓŁPRACA

"...gdy wróci do tamtej chwili, nie będzie mogła zrozumieć, dlaczego od razu, na samym początku, nie nadeszło żadne ostrzeżenie, żadne przeczucie koszmaru, który miał ich spotkać w tych murach.Ale tamtego słonecznego popołudnia, w czerwcu 1974 roku, Mari upaja się obietnicą, że tu, w tym ślicznym miejscu sprawy wreszcie wrócą na właściwy tor."

DOMY PAMIĘTAJĄ...
Te dwa...

Cudownie się bawiłam, lekko, przyjemnie, trochę przewidywalnie ale fajnie :)

Cudownie się bawiłam, lekko, przyjemnie, trochę przewidywalnie ale fajnie :)

Rachel Hawkins w swojej powieści Willa zabiera czytelnika do słonecznych Włoch, do malowniczej Umbrii, gdzie piękna rezydencja kryje mroczne sekrety sprzed lat. Sama sceneria zasługuje na szczególne wyróżnienie: włoskie pejzaże, sielskie widoki i atmosfera leniwego lata świetnie kontrastują z narastającym poczuciem grozy i tajemnicą z przeszłości. To zdecydowanie jeden z najmocniejszych elementów książki.
Fabuła skupia się na dwóch przyjaciółkach, Emily i Chess, które próbują odbudować swoją relację podczas wspólnych wakacji. Pobyt we włoskiej willi szybko zamienia się w podróż w przeszłość. Czytelnicy poznają jednocześnie dramatyczne wydarzenia z lata 1974 roku, kiedy to w tym samym miejscu przebywali słynny rockman Noel Gordon, gitarzysta Pierce, a także Mari i Lara. Tamto lato zakończyło się tragedią, a jego echo wciąż unosi się w murach willi. Emily, zafascynowana dawną historią, zaczyna badać sprawę tajemniczej śmierci Pierce’a, co jednocześnie stawia na próbę jej przyjaźń z Chess.
Choć opis sugeruje pełen napięcia thriller z licznymi zwrotami akcji, w praktyce książka toczy się raczej powolnym rytmem. Autorka dużą wagę przykłada do psychologii postaci i atmosfery, przez co fabuła miejscami wydaje się przewidywalna, a brak wyrazistych niespodzianek może rozczarować czytelników liczących na spektakularne rozwiązania. Mimo tego, „Willa” posiada urok. To powieść klimatyczna, nastrojowa i ciekawa w konstrukcji narracyjnej, łączącej teraźniejszość z przeszłością.

Rachel Hawkins w swojej powieści Willa zabiera czytelnika do słonecznych Włoch, do malowniczej Umbrii, gdzie piękna rezydencja kryje mroczne sekrety sprzed lat. Sama sceneria zasługuje na szczególne wyróżnienie: włoskie pejzaże, sielskie widoki i atmosfera leniwego lata świetnie kontrastują z narastającym poczuciem grozy i tajemnicą z przeszłości. To zdecydowanie jeden z...