Stowarzyszenie Srok: Two for Joy

Potężnie. Klimat książki mi się podoba, wątki ciekawe, zdecydowanie polecam.

Potężnie. Klimat książki mi się podoba, wątki ciekawe, zdecydowanie polecam.

Niestety ale drugi tom tej serii okazał się dla mnie totalną klapą. W pierwszej częście troszkę irytowało mnie zachowanie głównej bohaterki ale w 2 tomie to już totalna masakra. Akcja jest strasznie nudna. Można czytać tę książkę dzieciakom do snu to odetnie ich po chwili. Ja osobiście nie dotarłam nawet do połowy książki i niestety odpadłam. Strasznie szkoda bo 1 cześć dawała nadzieję na ciekawą kontynuację.

Niestety ale drugi tom tej serii okazał się dla mnie totalną klapą. W pierwszej częście troszkę irytowało mnie zachowanie głównej bohaterki ale w 2 tomie to już totalna masakra. Akcja jest strasznie nudna. Można czytać tę książkę dzieciakom do snu to odetnie ich po chwili. Ja osobiście nie dotarłam nawet do połowy książki i niestety odpadłam. Strasznie szkoda bo 1 cześć...

Chyba ciężej mi się ją czytało niż pierwszą część, może dlatego że głupota Ivy osiągnęła swój szczyt. Była najbardziej irytującą bohaterką w tej historii. Wiele wątków się nie kleiło, brakowało pewnej konsekwencji i towarzyszył tej opowieści pewien chaos, ale nadal się dobrze bawiłam przy lekturze. Świetny klimat, zajmująca intryga oraz rozwiązanie tajemnicy, które mnie nie zawiodło.

Jedynie zakończenie mnie nie satysfakcjonuje, jako że Ivy nie odpowiada za swoje czyny a Audrey była moją ulubienicą… (chociaż może się udaje zdemaskować knowania Ivy, bo zbyt wiele rzeczy się nie skleja w jej narracji a zamknięcie dziewczyny w tajnym pomieszczeniu nie jest zbyt rozsądne, kiedy czeka na nią rodzina? i można namierzyć jej telefon? Kolejny dowód na to, że Ivy jest po prostu głupia).

Dodatkowo narracyjnie się to nie klei, kiedy siedzimy w głowie Ivy (niestety),która obsesyjnie stara się znaleźć odpowiedzi, które od początku są jej znane. Ten zwrot akcji nie ma sensu w momencie, gdy całe dwie książki spędzamy na poznawaniu dwóch perspektyw. To niedociągnięcie jest frustrujące, bo autorki mogły zdecydować się na poprowadzenie historii jedynie z perspektywy Audrey a wyszłoby to o wiele lepiej.

Chyba ciężej mi się ją czytało niż pierwszą część, może dlatego że głupota Ivy osiągnęła swój szczyt. Była najbardziej irytującą bohaterką w tej historii. Wiele wątków się nie kleiło, brakowało pewnej konsekwencji i towarzyszył tej opowieści pewien chaos, ale nadal się dobrze bawiłam przy lekturze. Świetny klimat, zajmująca intryga oraz rozwiązanie tajemnicy, które mnie nie...

No jest ciężko dać więc niż 3 gwiazdki. Mam wrażenie że książka ciągnęła się jak flaki z olejem. Co chwila coś innego jest super ważne i istotne. Drama w połowie książki dość słaba. Aundre polubiłam jeszcze bardziej niż w pierwszym tomie. Ivy jednak jak denerwowała mnie w pierwszej części tak tu moje wku****nie na nią sięgało zenitu. Dużo wątków domkniętych na prędce albo w cale np. z książką z żaglówki. Epilog to w ogóle jakiś nieśmieszny żart. Mam wrażenie, że autorki nie dokońca wiedziały co zrobić więc stwierdziły "A wyjebongo całą historię rozwalimy pod koniec plot twist-em bez sęsu i będzie git". Otwarte (pozostawiające wiele do życzenia) zakończenie to kolejny minus. Miałam wrażenie jak by autorki miały zamiar coś dopisać ale w sumie to im kartek zabrakło więc skończyły tam gdzie skończyły.

Plusy to dość lekki język przez co łatwiej się czyta. Duża wygodna czcionka (dla osób na wpół ślepych jak ja). Za sympatię do Aundrey, ładną okładkę i słabość do pierwszego tomu daję dodatkową gwiazdkę.

Ps. Trochę szkoda bo pierwszy tom miał naprawdę fajny potencjał.

No jest ciężko dać więc niż 3 gwiazdki. Mam wrażenie że książka ciągnęła się jak flaki z olejem. Co chwila coś innego jest super ważne i istotne. Drama w połowie książki dość słaba. Aundre polubiłam jeszcze bardziej niż w pierwszym tomie. Ivy jednak jak denerwowała mnie w pierwszej części tak tu moje wku****nie na nią sięgało zenitu. Dużo wątków domkniętych na prędce albo...

Druga część dylogii o historii Illumen Hall i szkoda że to już koniec tej fascynującej historii.
Kontynuacja śledztwa dotyczące śmierci najbardziej lubianej w szkole koleżanki powoduje splot zdarzeń w których ginie kolejna uczennica.
Tajemnicze mury szkoły skrywają wiele sekretów, począwszy od stowarzyszenia, które miało chronić szkołę po tajemne przejścia i ukryte pomieszczenia dostępne tylko dla wybranych.
Autorki stworzyły bardzo intrygującą historię w której jest mnóstwo zawiłości, sekretów, niedomówień. Czytelnik kluczy po komnatach akademii szukając odpowiedzi na nurtujące go pytania by po chwili przekonać się, że atmosfera jaka panuje wśród murów wyprowadza go w pole.
Nic tu nie jest takie jakie może się wydawać, autorki zafundowały moc wrażeń, doskonały płot twist sprawił że chciałoby się czytać dalej szkoda, że to już koniec, zakończenie pozostawiło mnie w osłupieniu. To była świetna lektura, fanom dark academia nie zabraknie napięcia I dobrej zabawy.

Druga część dylogii o historii Illumen Hall i szkoda że to już koniec tej fascynującej historii.
Kontynuacja śledztwa dotyczące śmierci najbardziej lubianej w szkole koleżanki powoduje splot zdarzeń w których ginie kolejna uczennica.
Tajemnicze mury szkoły skrywają wiele sekretów, począwszy od stowarzyszenia, które miało chronić szkołę po tajemne przejścia i ukryte...

Nie wolno kłamać! Można nie mówić prawdy, czy wodzić za nos, ale nie kłamać! To wszystko zepsuło. Nagle okazuje się, że połowa tego co czytaliśmy w tej i poprzedniej książce to kłamstwo. Bo jedna z bohaterek zna prawdę! Ale przez cały czas jak czytamy jej rozdział, to ona chce znaleźć mordercę!

Nie wolno kłamać! Można nie mówić prawdy, czy wodzić za nos, ale nie kłamać! To wszystko zepsuło. Nagle okazuje się, że połowa tego co czytaliśmy w tej i poprzedniej książce to kłamstwo. Bo jedna z bohaterek zna prawdę! Ale przez cały czas jak czytamy jej rozdział, to ona chce znaleźć mordercę!

post na ig: https://www.instagram.com/p/DA-8k05NhUN/

Obawiałam się trochę tego tomu, ale biorąc pod uwagę z jakim zaintrygowaniem zostawił mnie ten pierwszy to podeszłam do czytania z dużym entuzjazmem. Niestety wydarzyło się małe rozczarowanko 😕

Bardzo dużo elementów, za które doceniłam i polubiłam pierwszy tom, zostało usunięte lub mocno zdegradowane. Zabrakło mi tego klimatu kojarzącego się z Hogwartem, pociągnięcia etapu poznawania szkoły i nowych znajomych przez Audrey, który wciąż byłby logiczny biorąc pod uwagę, że uczy się tam dopiero kilka miesięcy. Szkoda, że autorki porzuciły podcast, którego brak był oczywiście wytłumaczony fabularnie, ale był elementem, który zwiększał zaangażowanie czytelnika w poprzednim tomie. I najgorsze – gigantyczne rozczarowanie rozwinięciem motywu tajnego stowarzyszenia. Serio, nawet The Puffs z Gilmore Girls wywoływało we mnie więcej emocji niż Sroki w tym tomie 😅

Mam też mieszane odczucia co do ostatecznego twistu. W trakcie czytania zaczęłam się obawiać jak autorki połączą te multum wątków i podejrzeń, które rozpoczęły. I teoretycznie wszystko zostało zebrane w garść, ale jakoś tak bez polotu. Po prostu jakby wszystko wrzuciły w jeden worek, obarczyły nim jedną osobę i wytłumaczyły zaledwie jednym zdaniem w stylu „to wszystko było dla zmyłki”. Z resztą w połowie czytania zaczęłam podejrzewać kto będzie odpowiedzialny za całą sytuację, więc nawet nie dostałam większego zaskoczenia.

Nie nudziłam się co prawda na tej książce, bo jednak pojawiające się co chwila nowe fakty, motywy czy zmiany frontów podtrzymywały moje zainteresowanie. Językowo było poprawnie, choć bardzo prosto, jednak dzięki temu czytało się szybko. Znajdziecie tu kilka licealnych dram, troszkę mroku w wersji light, motyw wyścigu z czasem i detektywistyczną nutę 🔍

Całą dylogię polecam pod warunkiem, że podejdziecie do niej bez większych zobowiązań i oczekiwań co do wykonania. Intryga nie była szczególnie odkrywcza czy zawiła, a śledztwo przedstawiono raczej w sposób powtarzalny, schematyczny i pospieszny. Pierwszy tom podobał mi się dużo bardziej. Był lepiej dopracowany pod kątem fabularnym, generował naprawdę solidne napięcie związane ze Stowarzyszenie Srok i miał fajny jesieniarski klimat łączący starą szkolę z nowoczesnością 🏫

post na ig: https://www.instagram.com/p/DA-8k05NhUN/

Obawiałam się trochę tego tomu, ale biorąc pod uwagę z jakim zaintrygowaniem zostawił mnie ten pierwszy to podeszłam do czytania z dużym entuzjazmem. Niestety wydarzyło się małe rozczarowanko 😕

Bardzo dużo elementów, za które doceniłam i polubiłam pierwszy tom, zostało usunięte lub mocno zdegradowane. Zabrakło mi tego...

W drugim tomie serii Stowarzyszenia Srok nasze bohaterki cały czas odkrywają tajemnice szkoły. Okazuje się, że mury skrywają tajne przejścia, które zostały starannie ukryte przed uczniami.
Przyjaźń Audrey i Ivy zostaje zakończona przez nieporozumienia oraz niezrozumienie.
Dziewczyny pomimo, że nie działają razem to na własną rękę szukają mordercy, który zabił Lolę oraz jeszcze jedną uczennicę.
Któregoś dnia dziewczyny dostają zaproszenia do tajnego Stowarzyszenia Srok i kompletnie nie wiedzą, co o tym myśleć oraz czy powinny dołączyć.
Zbliża się dzień występów Bożenarodzeniowych i zaczynają dziać się niepokojące rzeczy.
Jednej z dziewczyn grozi śmiertelne niebezpieczeństwo.

Kolejny tom jest równie wciągający,, co pierwszy i ciężko się oderwać od czytania.
Jak zaczyna nam się wydawać, że już mamy mordercę to okazuje się to fałszywym tropem.
Zakończenie was tak zaskoczy, że nie będziecie mogli otrząsnąć się z szoku.
Trudno było mi się rozstać z bohaterami i żałuje, że ta seria dobiegła końca.

W drugim tomie serii Stowarzyszenia Srok nasze bohaterki cały czas odkrywają tajemnice szkoły. Okazuje się, że mury skrywają tajne przejścia, które zostały starannie ukryte przed uczniami.
Przyjaźń Audrey i Ivy zostaje zakończona przez nieporozumienia oraz niezrozumienie.
Dziewczyny pomimo, że nie działają razem to na własną rękę szukają mordercy, który zabił Lolę oraz...

Plot twist zakończeniem historii. Chyba serio nie lubię otwartych zakończeń!
Świetne lawirowanie między poszlakami, naporawdzanie na kolejnych ewentualnych sprawców. Był moment, kiedy domyśliłam się, kto może za tym stać, ale szczerze mówiąc odrzuciłam ten pomysł. A jednak!
Niektóre elementy mniej mi się podobały niż w pierwszym tomie, coś mi zgrzytało między wersami. Trudno mi powiedzieć, co dokładnie, ale miałam takie wrażenie, że ta cześć jest mniej dopracowana niż poprzednia. Na pewno byłam rozczarowana jedną ze scen finałowych, tą przy klifie. Jakoś tak... Bańka napięcia pękła, zanim zdołała osiągnąć jakiekolwiek rozmiary - wielka szkoda.
Ogólnie polecam, szybko się czyta i to jest to przyjemnie spędzony czas, pełen napięcia i zwrotów akcji.

Plot twist zakończeniem historii. Chyba serio nie lubię otwartych zakończeń!
Świetne lawirowanie między poszlakami, naporawdzanie na kolejnych ewentualnych sprawców. Był moment, kiedy domyśliłam się, kto może za tym stać, ale szczerze mówiąc odrzuciłam ten pomysł. A jednak!
Niektóre elementy mniej mi się podobały niż w pierwszym tomie, coś mi zgrzytało między wersami....

3,5 bo n lubie otwartych zakonczen bo jednak kurwa co ale plot twist byl niezly i wgl psycha fikolek

3,5 bo n lubie otwartych zakonczen bo jednak kurwa co ale plot twist byl niezly i wgl psycha fikolek