Thorgal: Ponad krainą cieni

Bardzo ciekawa historia. Taki prawdziwy baśniowy klasyk z przejściem do innego świata i próbami po drodze. Wciąż przyjemnie się to czyta i ogląda. Nie lubię Shaniah, ale bardzo podoba mi się wprowadzanie do cyklu postaci niejednoznacznych. Przez to jest ciekawiej.

Bardzo ciekawa historia. Taki prawdziwy baśniowy klasyk z przejściem do innego świata i próbami po drodze. Wciąż przyjemnie się to czyta i ogląda. Nie lubię Shaniah, ale bardzo podoba mi się wprowadzanie do cyklu postaci niejednoznacznych. Przez to jest ciekawiej.

„Ponad krainą cieni” to jeden z tych tomów Thorgala, które zapadają w pamięć na długo. Historia balansuje między dramatem a baśnią – Thorgal, by uratować Aaricię, musi zejść do samego królestwa śmierci. Towarzyszy mu młoda Shaniah, której losy są jednymi z najbardziej poruszających w całej serii. Jej historia nadaje albumowi ciężar emocjonalny, który kontrastuje z widowiskowością przygody.

„Ponad krainą cieni” to jeden z tych tomów Thorgala, które zapadają w pamięć na długo. Historia balansuje między dramatem a baśnią – Thorgal, by uratować Aaricię, musi zejść do samego królestwa śmierci. Towarzyszy mu młoda Shaniah, której losy są jednymi z najbardziej poruszających w całej serii. Jej historia nadaje albumowi ciężar emocjonalny, który kontrastuje z...

Kolejny tom jeszcze lepszy niż poprzedni. Napędzani iskrą nadziei, zagłębiamy się razem z Thorgalem w fantastyczne krainy. Jego misja się udaje, ale czy była tego warta? Zakończenie wryło mi się w głowę dawno temu i mogę powiedzieć, ze tak samo klepie dzisiaj :(

Kolejny tom jeszcze lepszy niż poprzedni. Napędzani iskrą nadziei, zagłębiamy się razem z Thorgalem w fantastyczne krainy. Jego misja się udaje, ale czy była tego warta? Zakończenie wryło mi się w głowę dawno temu i mogę powiedzieć, ze tak samo klepie dzisiaj :(

Zdążyłam polubić bohaterki tej części, bardzo podobny motyw jak w opowiadaniu niezależnym z 1. tomu.

Zdążyłam polubić bohaterki tej części, bardzo podobny motyw jak w opowiadaniu niezależnym z 1. tomu.

Dalszy ciąg zdarzeń opisanych w „Czarnej galerze” zdecydowanie trzyma poziom poprzedniczki. Z dialogów dowiadujemy się, że upłynęło trochę czasu od zakończenia poprzedniego tomu, a Thorgal znajduje się w opłakanym stanie. Niemniej na jego drodze pojawiają się osoby, które mogą ten stan rzeczy zmienić. Główny bohater dostaje propozycję udania się do innego świata celem uratowania swojej ukochanej. Historia przepełniona jest fantastyką i mitologią, co nieco kontrastuje z poprzednim tomem, pozbawionym tych elementów. Nadto mamy w tym komiksie dojrzałą fabułę i mocne, choć od pewnego momentu dość przewidywalne zakończenie.

Dalszy ciąg zdarzeń opisanych w „Czarnej galerze” zdecydowanie trzyma poziom poprzedniczki. Z dialogów dowiadujemy się, że upłynęło trochę czasu od zakończenia poprzedniego tomu, a Thorgal znajduje się w opłakanym stanie. Niemniej na jego drodze pojawiają się osoby, które mogą ten stan rzeczy zmienić. Główny bohater dostaje propozycję udania się do innego świata celem...

„Thorgal” to komiks, który się nie starzeje! Kolejny, 5 tom „Thorgala” utwierdził mnie w przekonaniu, że to naprawdę oryginalna i godna uwagi seria. Do numeru 5 dołączona jest kolejna świetna grafika.

Zaskakujące zmiany fabularne sprawiają, że uwaga czytelnika jest w pełni przykuta. Losy Thhorgala stają mi się coraz bardziej bliskie i chcę śledzić jego życiową ścieżkę.
Z chęcią sięgnę po kolejne tomy.

„Thorgal” to komiks, który się nie starzeje! Kolejny, 5 tom „Thorgala” utwierdził mnie w przekonaniu, że to naprawdę oryginalna i godna uwagi seria. Do numeru 5 dołączona jest kolejna świetna grafika.

Zaskakujące zmiany fabularne sprawiają, że uwaga czytelnika jest w pełni przykuta. Losy Thhorgala stają mi się coraz bardziej bliskie i chcę śledzić jego życiową ścieżkę.
Z...

Poprzedni tom był pozbawiony wątków fantastycznych, za to ten, jest nimi przepełniony. Twórcy przedstawiają fascynujące krainy i bawią się motywem podróży w czasie. Jest to solidny rozrywkowy komiks z dość smutnym zakończeniem.

Poprzedni tom był pozbawiony wątków fantastycznych, za to ten, jest nimi przepełniony. Twórcy przedstawiają fascynujące krainy i bawią się motywem podróży w czasie. Jest to solidny rozrywkowy komiks z dość smutnym zakończeniem.

Kontynuacja klasycznej serii trzyma bardzo wysoki poziom, zachwycając zarówno w warstwie wizualnej jak i fabularnej. Mimo upływu lat historię Thorgala czyta się świetnie, można wsiąknąć w fantastycznie wykreowany świat i polubić ciekawie napisane postacie.

Kontynuacja klasycznej serii trzyma bardzo wysoki poziom, zachwycając zarówno w warstwie wizualnej jak i fabularnej. Mimo upływu lat historię Thorgala czyta się świetnie, można wsiąknąć w fantastycznie wykreowany świat i polubić ciekawie napisane postacie.

W drugim rozdziale sagi o Brek Zarith dowiadujemy się, czemu po "Trzech starcach z krainy Aran" Thorgalowi pozostawiono klucz do innego świata. W ogóle tom wyróżnia się spójnością i zręcznością dramaturgiczną. Tempo fabuły jest niemal idealne, a postać Shaniah, spalającej się z miłości do Thorgala, jest cudownie niejednoznaczna (przy okazji: licznik kobiet umierających przy Thorgalu podskakuje do trzech). Świetna, nastrojowa okładka zwiastuje paletę brązów, szarości i beżów, która dominuje w całej historii, począwszy od ohydnego, tonącego w błocie miasta, poprzez bagniste pustkowia wiodące do Innego Świata, aż po monochromatyczną Krainę Cieni.

W drugim rozdziale sagi o Brek Zarith dowiadujemy się, czemu po "Trzech starcach z krainy Aran" Thorgalowi pozostawiono klucz do innego świata. W ogóle tom wyróżnia się spójnością i zręcznością dramaturgiczną. Tempo fabuły jest niemal idealne, a postać Shaniah, spalającej się z miłości do Thorgala, jest cudownie niejednoznaczna (przy okazji: licznik kobiet umierających przy...

Scena końcowa z udziałem Shanii była jedną z najbardziej smutnych, wzruszających i sugestywnych scen, jakie miałem okazję przeczytać w komiksach i książkach. Zrobiła na mnie olbrzymie wrażenie lata temu, gdy czytałem komiks jako nastolatek, jak również dzisiaj nie pozostawiła mnie obojętnym. Po prostu arcydzieło!

Scena końcowa z udziałem Shanii była jedną z najbardziej smutnych, wzruszających i sugestywnych scen, jakie miałem okazję przeczytać w komiksach i książkach. Zrobiła na mnie olbrzymie wrażenie lata temu, gdy czytałem komiks jako nastolatek, jak również dzisiaj nie pozostawiła mnie obojętnym. Po prostu arcydzieło!