Przesłuchałam w audiobooku. Wiedziałam, że raczej mi się nie spodoba, bo nie lubię dramatów.

Raczej nie przepadam za romansami, a tutaj relacja Romea i Julii była główną osią fabuły. Wynudziłam się na tym, uciekałam myślami słuchając, ostatecznie jakoś dobrnęłam do końca. W porównaniu z Makbetem czy Hamletem jest dużo płytsze, monotematyczne i nie jest nawet w połowie tak dobre. Ludzie się nad tym zachwycają, ale według mnie to przeciętna historia. Przynajmniej zkończenie było ciekawe.

Przesłuchałam w audiobooku. Wiedziałam, że raczej mi się nie spodoba, bo nie lubię dramatów.

Raczej nie przepadam za romansami, a tutaj relacja Romea i Julii była główną osią fabuły. Wynudziłam się na tym, uciekałam myślami słuchając, ostatecznie jakoś dobrnęłam do końca. W porównaniu z Makbetem czy Hamletem jest dużo płytsze, monotematyczne i nie jest nawet w połowie...

Pisanie
„Romeo i Julia” to historia, do której mam szczególny sentyment, także przez moje imię. Mimo trudniejszego języka i sposobu pisania, książka jest zaskakująco przyjemna w odbiorze. To ponadczasowa klasyka romantycznej literatury, która do dziś inspiruje wiele innych historii. Można jej zarzucić pewne nie do końca etyczne zachowania bohaterów, patrząc z dzisiejszej perspektywy. Mimo to pozostaje dziełem niepowtarzalnym i niezwykle ważnym dla literatury.

Pisanie
„Romeo i Julia” to historia, do której mam szczególny sentyment, także przez moje imię. Mimo trudniejszego języka i sposobu pisania, książka jest zaskakująco przyjemna w odbiorze. To ponadczasowa klasyka romantycznej literatury, która do dziś inspiruje wiele innych historii. Można jej zarzucić pewne nie do końca etyczne zachowania bohaterów, patrząc z dzisiejszej...

Klasyk. Nic więcej nie można dodać. Czytając ten dramat jako osoba dorosła - dla własnej przyjemności, a nie jako obowiązek na lekcje języka polskiego- myślę, że jest to coś, co może nie zniewala ilością tekstu, jednak dobor słów potrafi wprowadzać w stan, który ciężko odwzorować autorom naszych czasów. Zdecydowanie polecam powrócić do tej pozycji i przeżyć to raz jeszcze.

Klasyk. Nic więcej nie można dodać. Czytając ten dramat jako osoba dorosła - dla własnej przyjemności, a nie jako obowiązek na lekcje języka polskiego- myślę, że jest to coś, co może nie zniewala ilością tekstu, jednak dobor słów potrafi wprowadzać w stan, który ciężko odwzorować autorom naszych czasów. Zdecydowanie polecam powrócić do tej pozycji i przeżyć to raz jeszcze.

Piękna książka, idealna na jeden lub dwa wieczory

Piękna książka, idealna na jeden lub dwa wieczory

Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To fundament klasyki, który każdy miłośnik literatury powinien znać .Sięgając po książkę miałam pewne obawy, że sposób pisania może być zbyt wymagający, ale na szczęście nie. To literacka perełka, która udowadnia, że prawdziwa klasyka nie starzeje się nigdy. Pozycja obowiązkowa nie tylko dla miłośników klasyki, ale dla każdego, kto szuka w książce czegoś więcej niż tylko rozrywki. To książka, która uczy, porusza i inspiruje. Czas spędzony w towarzystwie dobrej literatury jest cenny.

Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To fundament klasyki, który każdy miłośnik literatury powinien znać .Sięgając po książkę miałam pewne obawy, że sposób pisania może być zbyt wymagający, ale na szczęście nie. To literacka perełka, która udowadnia, że prawdziwa klasyka nie starzeje się nigdy. Pozycja obowiązkowa nie tylko dla miłośników klasyki, ale...

Jedna z najpiękniejszych książek o miłości jakie czytałam

Jedna z najpiękniejszych książek o miłości jakie czytałam

Wiadomo - klasyka!

Wiadomo - klasyka!

Dawno to było, gdzieś w gimnazjum. Nie była jakoś bardzo ciężkostrawna, ale przez wałkowanie motywu R&J w popkulturze, powszechnie wiadomo jak całość się kończy, co skutecznie odbiera radość z lektury.

Dawno to było, gdzieś w gimnazjum. Nie była jakoś bardzo ciężkostrawna, ale przez wałkowanie motywu R&J w popkulturze, powszechnie wiadomo jak całość się kończy, co skutecznie odbiera radość z lektury.

Choć czyta się ją przyjemnie mam duży zgrzyt, czytając historię młodych osób robiących tak paskudne rzeczy w imię "miłości".

Choć czyta się ją przyjemnie mam duży zgrzyt, czytając historię młodych osób robiących tak paskudne rzeczy w imię "miłości".

„Romeo i Julia” to utwór genialnie i fenomenalnie napisany, zachwycający pięknym, poetyckim językiem. Historia miłości, mimo że znana i wielokrotnie opowiadana, wciąż porusza dzięki sile słowa i emocji. To dramat, który czyta się przede wszystkim dla języka — pełnego ekspresji, rytmu i niezapomnianych fraz.

„Romeo i Julia” to utwór genialnie i fenomenalnie napisany, zachwycający pięknym, poetyckim językiem. Historia miłości, mimo że znana i wielokrotnie opowiadana, wciąż porusza dzięki sile słowa i emocji. To dramat, który czyta się przede wszystkim dla języka — pełnego ekspresji, rytmu i niezapomnianych fraz.

Ciekawa także pod kątem zmienności losu. Bohaterowie postanawiają działać, chcą wziąć sprawy w swoje ręce, wyrażają niezgodę na zniszczenie ich młodzieńczego uczucia przez konflikt ich rodzin ... ale nie są w stanie sprawować kontroli nad wszystkimi elementami swojego misternie ułożonego planu... Bezradni są także ich sojusznicy ... splot okoliczność ... przeznaczenie ... wola nieba ... Poruszające i ponadczasowe.
Przy omawianiu lektury w pakiecie powinna być wycieczka do Werony ;)

Ciekawa także pod kątem zmienności losu. Bohaterowie postanawiają działać, chcą wziąć sprawy w swoje ręce, wyrażają niezgodę na zniszczenie ich młodzieńczego uczucia przez konflikt ich rodzin ... ale nie są w stanie sprawować kontroli nad wszystkimi elementami swojego misternie ułożonego planu... Bezradni są także ich sojusznicy ... splot okoliczność ... przeznaczenie ......

Nie od dziś wiadomo, że przez miłości potrafi nam odbić - bo przecież Romeo i Julia jest o prawdziwej, gruntownej miłości, a nie o silnym zauroczeniu i motylach w brzuchu :).
No cóż, brak panowania nad emocjami nigdy nie kończy się dobrze (ale przecież łatwo się mówi, nie będąc w czyichś butach) a kiedy do tego dodamy aranżowane małżeństwa, czyli nadal często trwający mokry sen rodziców, rodzi nam się dramat szekspirowski, czyli coś, co zrewolucjonizowało dramaturgię.

Nie od dziś wiadomo, że przez miłości potrafi nam odbić - bo przecież Romeo i Julia jest o prawdziwej, gruntownej miłości, a nie o silnym zauroczeniu i motylach w brzuchu :).
No cóż, brak panowania nad emocjami nigdy nie kończy się dobrze (ale przecież łatwo się mówi, nie będąc w czyichś butach) a kiedy do tego dodamy aranżowane małżeństwa, czyli nadal często trwający...

Książka mocno ciekawa i romantyczna, wszystko rozumiałem

Książka mocno ciekawa i romantyczna, wszystko rozumiałem

romans wszechczasów... krytyka aranżowanych małżeństw i - szerzej - przedmiotowego traktowania kobiet i dzieci (inwektywy ojca Capulet wobec swej córki Julii)

romans wszechczasów... krytyka aranżowanych małżeństw i - szerzej - przedmiotowego traktowania kobiet i dzieci (inwektywy ojca Capulet wobec swej córki Julii)

Shakespeare pięknie oddaje młodzieńczą namiętność, ale też tragiczny brak dojrzałości bohaterów. To dramat, który mimo upływu wieków nadal porusza.

Shakespeare pięknie oddaje młodzieńczą namiętność, ale też tragiczny brak dojrzałości bohaterów. To dramat, który mimo upływu wieków nadal porusza.

Klasyczna tragedia o namiętnej miłości i tragicznych losach młodych kochanków. Choć historia jest ponadczasowa, dla mnie wydawała się przewidywalna, a język momentami trudny do zrozumienia.

Klasyczna tragedia o namiętnej miłości i tragicznych losach młodych kochanków. Choć historia jest ponadczasowa, dla mnie wydawała się przewidywalna, a język momentami trudny do zrozumienia.

może być...pomyśleć, że to wszystko przez niedoręcznie listu...

może być...pomyśleć, że to wszystko przez niedoręcznie listu...

Polecam przeczytać w oryginale po angielsku, i do tego na głos. Nie zajmuje to dużo czasu, a odpiero wtedy ma się tę przyjemność obcowania nie tylko z historią, ale i z przepięknym językiem.

Polecam przeczytać w oryginale po angielsku, i do tego na głos. Nie zajmuje to dużo czasu, a odpiero wtedy ma się tę przyjemność obcowania nie tylko z historią, ale i z przepięknym językiem.

Nadrabiam klasyki.
Fajnie jest móc przypomnieć sobie, co to znaczy nastoletnia miłość.
Dla mnie ponadczasowe.

Nadrabiam klasyki.
Fajnie jest móc przypomnieć sobie, co to znaczy nastoletnia miłość.
Dla mnie ponadczasowe.

" Lepsze jest wrogiem dobrego "

Wybrałem to polskie przysłowie, jako motto do opisania jednego z dzieł autora, aby, już na początku wykluczyć możliwość porównywanie jego utworów.
Dzielenia na " lepsze " i "gorsze ".
Gdyby napisał tylko jeden, ten " najgorszy " utwór to i tak byłoby to arcydzieło.
Przeglądając teraz w pamięci dorobek światowej literatury i poezji, od początku jej istnienia ( wynalezienia pisma ), nie mogę się pozbyć wrażenia, że w naszej pamięci, a co za tym idzie, do naszej współczesności, pozostało jej bardzo niewiele, jeśli przyjąć okres kilku tysięcy lat.
Czy przetrwały najlepsze ?
Napewno nie.
Wiele uległo zniszczeniu, zaginęło itp.
Myślę, że było ich dużo więcej, ale nie wzbudzały takiego zainteresowania, żeby je przepisywać, drukować, wznawiać, uczyć się z nich, mówić o nich.
Powstawały i znikały. Prawdopodobnie na krótko mogły zyskiwać jakąś sławę, rozsławić autora na tyle, że mógł się z pisania utrzymać, ale w końcu uległy zapomnieniu.
Do czego zmierzam ?
Do tego, że 99,9 % literatury to MAKULATURA.
Autorowi i jego dziełom to nie grozi.
Był, jest i będzie zawsze uznawany za największego dramatopisarza i poetę w historii.

Czy można porównać autora do Leonarda da Vinci ?
No, bo skąd w tym niezbyt wykształconym chłopcu z prowincji znalazło się tyle geniuszu ?
Ilość napisanych utworów nie dziwi. W tamtych czasach zapotrzebowanie na coraz to nowe utwory było ogromne.
W ówczesnych czasach teatry wystawiały po 15 sztuk miesięcznie, w tym dwie lub więcej nowych.
Thomas Heywood twierdził, że napisał ich ponad 220... słyszałeś/aś o nim ?
Spór o autentyczność utworów autora rozpoczął się juz w 1856 r. od roszczeń Miss Deli Bacon spadkobierczyni nazwiska słynnego filozofa F. Bacona, właśnie jemu przypisująca autorstwo wszystkich dzieł poety, który miał być jedynie miernym aktorzyną.
Spór trwa do dzisiaj.

Polecać, jestem tego pewny, nie muszę.
Jeśli nie znasz, to tylko Twoja strata.

" Lepsze jest wrogiem dobrego "

Wybrałem to polskie przysłowie, jako motto do opisania jednego z dzieł autora, aby, już na początku wykluczyć możliwość porównywanie jego utworów.
Dzielenia na " lepsze " i "gorsze ".
Gdyby napisał tylko jeden, ten " najgorszy " utwór to i tak byłoby to arcydzieło.
Przeglądając teraz w pamięci dorobek światowej literatury i poezji, od...

Dobrze jest odświeżyć sobie nieco tragedię, którą czytało się i nie rozumiało w szkole. Zawsze przychodzi moment w życiu, że jest szansa na zrozumienie takiej historii i oto on - mój moment, w którym tragedia doszła do mnie i naprawdę mnie poruszyła.

Dobrze jest odświeżyć sobie nieco tragedię, którą czytało się i nie rozumiało w szkole. Zawsze przychodzi moment w życiu, że jest szansa na zrozumienie takiej historii i oto on - mój moment, w którym tragedia doszła do mnie i naprawdę mnie poruszyła.

Chyba nie ma w literaturze słynniejsze pary kochanków

Chyba nie ma w literaturze słynniejsze pary kochanków

No nie, Makbet to jest ta lepsza książka ale ogólnie Shakepeare to nie moja bajka zbytnio 😅

No nie, Makbet to jest ta lepsza książka ale ogólnie Shakepeare to nie moja bajka zbytnio 😅

„Romeo i Julia” Wiliama Szekspira to klasyk literatury. Uważam, że każdy powinien się zapoznać z tym pięknym dramatem. Jednak mimo, że jest pełen niezwykłego kunsztu literackiego jest również pełen kontrowersji i pokazuje mroczną stronę miłości.

„Romeo i Julia” Wiliama Szekspira to klasyk literatury. Uważam, że każdy powinien się zapoznać z tym pięknym dramatem. Jednak mimo, że jest pełen niezwykłego kunsztu literackiego jest również pełen kontrowersji i pokazuje mroczną stronę miłości.

Dwa zwaśnione rody i dwoje młodych ludzi walczących o swoją miłość mimo wszystko.

Czy miłość może być silniejsza niż nienawiść?
Romeo i Julia zakochują się w sobie od pierwszego wejrzenia, choć wiedzą że ich miłość jest zakazana. Wbrew wszystkim biorą potajemny ślub. Szczęście ich jednak nie trwa długo...

Jeden z najsłynniejszych dramatów Szekspira. Ponadczasowa klasyka, niosąca ze sobą przesłanie jakże aktualne w dzisiejszych czasach.

Dwa zwaśnione rody i dwoje młodych ludzi walczących o swoją miłość mimo wszystko.

Czy miłość może być silniejsza niż nienawiść?
Romeo i Julia zakochują się w sobie od pierwszego wejrzenia, choć wiedzą że ich miłość jest zakazana. Wbrew wszystkim biorą potajemny ślub. Szczęście ich jednak nie trwa długo...

Jeden z najsłynniejszych dramatów Szekspira. Ponadczasowa...

Klasyczek, dawniej lekturka. Przykro że już nie jest, choć moja polonistka i tak zmusiła naszą klasę do przeczytania. Co prawda fabuła to ledwie rozpoczęty romas między dwójką impulsywnych nastolatków, kończący się tragicznymi samobójstwami obojga ale... To właśnie jest Szekspir. Jedyny, niepowtarzalny, geniusz wykraczający poza własną skalę. Cieszy mnie że lekturą już nie jest, bo przeczyta teraz wolny obywatel co albo był ciekawy albo do Szekspira miłością głęboką jak kanalizacja miejska zapała. A któż wie czy nie pojawi się zaraz na deskach teatru? Z pewnością przekazuje coś, coś czego młodzież nie dostrzega... I wybaczcie generalizację. Te wybitne wrażliwe jednostki poszukujące natchnienia w sztukach mistrza sceny elżbietańskiej mogły się poczuć obrażone, jednakże, przyznajcie– Czy w erze rodziny groszy Szekspir jest jakkolwiek atrakcyjny?

Klasyczek, dawniej lekturka. Przykro że już nie jest, choć moja polonistka i tak zmusiła naszą klasę do przeczytania. Co prawda fabuła to ledwie rozpoczęty romas między dwójką impulsywnych nastolatków, kończący się tragicznymi samobójstwami obojga ale... To właśnie jest Szekspir. Jedyny, niepowtarzalny, geniusz wykraczający poza własną skalę. Cieszy mnie że lekturą już nie...

Wybitna klasyka.

Wybitna klasyka.

William Szekspir "Romeo i Julia"

Dziś klasycznie. Trochę mi wstyd, gdyż dopiero teraz, w wieku moim starczym przeczytałam w końcu ten dramat od deski do deski... No, ale cóż- lepiej późno niż wcale, prawda? Jednak zupełnie inaczej podeszłabym to tej historii z młodocianym, romantycznym uniesieniem serca i duszy (tak, tak były czasy kiedy uwielbiałam i Wertera ;))...

Cóż tu pisać! Streszczać losów Kapuletów i Montekich nie mam zamiaru, bo na pewno dobrze je znacie (jeśli braki- marsz do książki :)!).

Całość czyta się szybko i sprawnie, jedno krótkie popołudnie na pewno wystarczy, by wgryźć się w nieszczęśliwą miłość dwojga kochanków ze zwaśnionych rodów.

Tekst jest zabawny, acz momentami zbyt patetyczny (i z tegoż powodu chwilami prześmiewczy). Ja podtrzymuję stanowisko, że jest to klasyk, acz... klasyk przereklamowany (tak, zlinczujcie mnie). Nie wiem, jak bardzo nadwrażliwym i łatwowiernym na porywy serca być trzeba, by obrać sobie te dzieło za swoją życiową Biblię... W takim wypadku należałoby by posiadać na prawdę neurotyczną osobowość.

Od spojrzenia na drugą osobę wraz z pierwszym piknięciem serca do głębokiej miłości moim zdaniem jest daleka droga... Jednak Romeo zdaje się inaczej funkcjonuje, nagle zapominając o Rozalinie, gdy ujrzy Julię na balu. W mgnieniu oka wręcz goreje miłością i jest skłonny do ożenku. Cóż, że wcale się nie znają, cóż, że nie zamienili ani słowa... Trochę to infantylne i nacechowane zbytnim ładunkiem emocjonalnym. A jak wiadomo emocje mają to do siebie, iż bledną... Postawa Romea i Julii jest wg mnie nader pośpieszna. Dlatego pewnie okrzyknięto utwór Szekspira ponadczasowym dziełem. Ich idealizm zwala z nóg.

Wnioski: dla nieskończenie niepoprawnych romantyków (koniecznie nieszczęśliwych!)- jak najbardziej. Dla innych z dozą dystansu w ramach poznania tej wychwalanej pod niebiosa historii. Dla całej reszty- wedle upodobań.

Ocena: 8/10.

Recenzja ukazała się w 2011 r. na moim blogu:

https://www.photoblog.pl/poczytelnia/102341099/60.html

William Szekspir "Romeo i Julia"

Dziś klasycznie. Trochę mi wstyd, gdyż dopiero teraz, w wieku moim starczym przeczytałam w końcu ten dramat od deski do deski... No, ale cóż- lepiej późno niż wcale, prawda? Jednak zupełnie inaczej podeszłabym to tej historii z młodocianym, romantycznym uniesieniem serca i duszy (tak, tak były czasy kiedy uwielbiałam i Wertera ;))...

Cóż...

To pierwszy taki dramat Shakespeareʼa z jakim mam do czynienia, jednak muszę przyznać, że czytałam go z zaciekawieniem. Tragedia na pewno znajdzie honorowe miejsce w moich ulubionych.

To pierwszy taki dramat Shakespeareʼa z jakim mam do czynienia, jednak muszę przyznać, że czytałam go z zaciekawieniem. Tragedia na pewno znajdzie honorowe miejsce w moich ulubionych.

Wszystko spoko tylko minus,że Kapuleci się pogodzili

Wszystko spoko tylko minus,że Kapuleci się pogodzili