Biblia jadowitego drzewa

Książka opowiada historię czterech sióstr, które ojciec zmusza do przeprowadzki w sam środek kongijskiej dżungli. Nathan Price, co ty najlepszego zrobiłeś swojej rodzinie? Uwielbiam lekki, momentami młodzieżowy styl autorki. Czytając, ma się wrażenie świeżości, jakby historię opowiadała osoba, która dopiero co ukończyła 20 lat, pełna emocji oraz ekscytacji na kolejny dzień. Być może to również zasługa znakomitego tłumaczenia. Poza wciągającymi perypetiami rodzinnymi książka dostarcza sporej dawki wiedzy historycznej o Kongu oraz o lokalnych zwyczajach i sposobach radzenia sobie w trudnych warunkach. Scena polowania dosłownie mrozi krew w żyłach, ale przecież w obliczu walki o przetrwanie granice przesuwają się bardzo daleko. To utwór, który angażuje emocjonalnie i zmusza do refleksji. Pokazuje świat zupełnie inny od naszego, surowy, bezkompromisowy, a jednocześnie fascynujący.

Książka opowiada historię czterech sióstr, które ojciec zmusza do przeprowadzki w sam środek kongijskiej dżungli. Nathan Price, co ty najlepszego zrobiłeś swojej rodzinie? Uwielbiam lekki, momentami młodzieżowy styl autorki. Czytając, ma się wrażenie świeżości, jakby historię opowiadała osoba, która dopiero co ukończyła 20 lat, pełna emocji oraz ekscytacji na kolejny dzień....

Łapię się za głowę, bo nie dowierzam co to była za historia. Nie dowierzam wyborom jakich dokonywały bohaterki. Polecam, bo oprócz świetnie napisanej fabuły, dostajemy historię w pigułce zarówno Afryki jak i samego Konga. Widać na każdym kroku, że autorka posiada ogromną wiedzę zarówno w warsztacie pisarskim jak i historycznym.

Łapię się za głowę, bo nie dowierzam co to była za historia. Nie dowierzam wyborom jakich dokonywały bohaterki. Polecam, bo oprócz świetnie napisanej fabuły, dostajemy historię w pigułce zarówno Afryki jak i samego Konga. Widać na każdym kroku, że autorka posiada ogromną wiedzę zarówno w warsztacie pisarskim jak i historycznym.

pięknie jest w tej powieści. Ciekawie, smutno i nader pociągająco, bo podczas czytania pracuje wyobraźnia i to w nader ogromnym stopniu. czytasz i odrywasz się od własnej rzeczywistości i przenosisz się do Afryki i do tego suchego klimatu, braku wody i ojca, który jest, ale nieobecny duchem. to ktoś, to ma swój świat krzewienia (krzywej) wiary i obsesyjnego podążania własną drogą. to ktoś, kto zakłada, że jest dobrze, wręcz normalnie, a nic nie jest ani dobrze, ani normalne. ta rodzina sypie się, jak piasek na pustyni. jest skazana na bycie razem, ale do czasu zakończenia tej perfidnej (piekielnej i z pewnością nie zesłanej przez Boga) misji.

ale ta pasja czytania po połowie zaczyna nudzić.
bo nic w niej nowego się nie dziej, a ciąg dalszych losów bohaterów staje się nader przewidywany...
a koniec?
koniec nie zaskakuje, a szkoda, bo mógłby powalić...

pięknie jest w tej powieści. Ciekawie, smutno i nader pociągająco, bo podczas czytania pracuje wyobraźnia i to w nader ogromnym stopniu. czytasz i odrywasz się od własnej rzeczywistości i przenosisz się do Afryki i do tego suchego klimatu, braku wody i ojca, który jest, ale nieobecny duchem. to ktoś, to ma swój świat krzewienia (krzywej) wiary i obsesyjnego podążania własną...

Książka o dość trudnej, specyficznej tematyce. Były momenty, które mnie nużyły, ale nie żałuję poświęconego czasu.

Książka o dość trudnej, specyficznej tematyce. Były momenty, które mnie nużyły, ale nie żałuję poświęconego czasu.

Pozycja którą nie można przeczytać ot tak, należy się w nią wgryźć aby poczuć Afrykę . Jej inność i wyjątkowość .Kontynent który pamiętam z krótkich podróży i zawsze mnie fascynował i przerażał jednocześnie. Naprawdę świetna książka.

Pozycja którą nie można przeczytać ot tak, należy się w nią wgryźć aby poczuć Afrykę . Jej inność i wyjątkowość .Kontynent który pamiętam z krótkich podróży i zawsze mnie fascynował i przerażał jednocześnie. Naprawdę świetna książka.

Jest w niej trochę trafnych spostrzeżeń odnośnie kultury mieszkańców Kotliny Konga, różnic w podejściu do życia misjonarzy i rdzennej ludności. "Ale ja nie mogę zrozumieć! Nie mogę zrozumieć, jak zachwyca, jeśli nie zachwyca." Niby pomysł ciekawy, historia ukazana oczami czterech, jakże różnych od siebie sióstr. Jakieś to jednak było mało emocjonujące i chwytające za serce. Książkę męczyłam z 3 miesiące, siadałam do niej dla zabicia czasu, jak np w kolejce do lekarza. I w przerwach od czytania w ogóle, ale to w ogóle za nią nie tęskniłam.

Jest w niej trochę trafnych spostrzeżeń odnośnie kultury mieszkańców Kotliny Konga, różnic w podejściu do życia misjonarzy i rdzennej ludności. "Ale ja nie mogę zrozumieć! Nie mogę zrozumieć, jak zachwyca, jeśli nie zachwyca." Niby pomysł ciekawy, historia ukazana oczami czterech, jakże różnych od siebie sióstr. Jakieś to jednak było mało emocjonujące i chwytające za serce....

Demon Copperhead zachęcił mnie, aby sięgnąć po kolejną pozycję autorki. Niestety to książka nie dla mnie. Dałam jej szansę, pomimo tych banalnych dialogów na początku, ale poddałam się po przeczytaniu 103 stron. Duże rozczarowanie.

Demon Copperhead zachęcił mnie, aby sięgnąć po kolejną pozycję autorki. Niestety to książka nie dla mnie. Dałam jej szansę, pomimo tych banalnych dialogów na początku, ale poddałam się po przeczytaniu 103 stron. Duże rozczarowanie.

Kingsolver zachwyca, uwodzi słowem, nie da się tej książki odłożyć, chciałoby się ją pochłonąć na raz, tak jak Kongo pochłonęło bohaterki tej opowieści. Trzeba czytać uważnie, bo wiele zdań rani jak sztylety. Polecam!

Kingsolver zachwyca, uwodzi słowem, nie da się tej książki odłożyć, chciałoby się ją pochłonąć na raz, tak jak Kongo pochłonęło bohaterki tej opowieści. Trzeba czytać uważnie, bo wiele zdań rani jak sztylety. Polecam!

Nie jest to książka zła, historia jest dość interesująca, a postaci rozbudowane i realistyczne. Każda z nich ma zarysowany charakter i można się z nimi jakoś utożsamić.

Dostrzegam w niej natomiast całkiem sporo wad. Autorka zdaje się święcie wierzyć, że całe zło w Afryce to wina białego człowieka i stawia jakieś pożałowania godne tezy o dawnej cywilizacji, niemal utopii gdzie żyło się wspaniale pomimo braku pisma, koła czy medycyny. No trochę to śmieszne.

Zgadzam się też z osobami piszącymi, że książka jest za długa. To zdecydowanie prawda. Momentami miałam wrażenie, że mogłabym przeskoczyć 50 stron i nic ważnego dla fabuły by mnie nie ominęło. Moim zdaniem byłaby dużo lepsza gdyby zamiast niemal 540 stron zamknęła się w około 350.

Ostatnią, ale wyjątkowo irytującą rzeczą była praca tłumacza. Naprawdę dawno nie spotkałam się z tak rażącymi błędami, aż wstyd byłoby mi coś takiego w ogóle wypuścić do druku.
W książce można zobaczyć m.in. błędne użycie powiedzeń np. "wziąć na tapetę", nieprawidłową odmianę przez przypadki np. "X wierzy w fałszywe idole", przedziwne słowotwórstwo (co to jest "przekrzykiwanka"? Albo "sklęsnąć"?),chamskie kalki z angielskiego ("kot oddał komuś język"),a także nieprzetłumaczone fragmenty po francusku. Ja akurat francuski znam, ale nie wyobrażam sobie siedzieć z translatorem i na własną rękę tłumaczyć całych zdań, które zostały do książki wklejone bez żadnego wyjaśnienia, czy choćby cienia przypisu na marginesie.

Ogólnie zmęczyła mnie ta książka. Jeśli ktoś ma dużo cierpliwości, to może warto, ale osobiście nie jestem fanką takich tworów.

Nie jest to książka zła, historia jest dość interesująca, a postaci rozbudowane i realistyczne. Każda z nich ma zarysowany charakter i można się z nimi jakoś utożsamić.

Dostrzegam w niej natomiast całkiem sporo wad. Autorka zdaje się święcie wierzyć, że całe zło w Afryce to wina białego człowieka i stawia jakieś pożałowania godne tezy o dawnej cywilizacji, niemal utopii...

Nie spodziewałam się, że ta książka aż tak mnie wciągnie, poruszy i nie pozwoli o sobie zapomnieć.
Opowieść jest niezwykła, poruszająca zdecydowanie ciężkie tematy(takie jak sytuację polityczną w Kongu, trudne relacje rodzinne i znacznie więcej) do tego kilkuosobowa narracja, która tutaj jest świetnie poprowadzona, pokazująca tak różna perspektywę na opisywane wydarzenia, co jest niesamowitym atutem tej powieści jaki i język którym posługuje się autorka.
Bohaterowie tej opowieści są od siebie tak skrajnie różni, ale ponieważ patrzymy na nich z różnej perspektywy ciężko jest ich jednoznacznie ocenić, czy "osądzić", co sprawia że przez to są tak realni.
Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością Pani Barbary Kingsolver i zdecydowanie nie ostatnie.

Nie spodziewałam się, że ta książka aż tak mnie wciągnie, poruszy i nie pozwoli o sobie zapomnieć.
Opowieść jest niezwykła, poruszająca zdecydowanie ciężkie tematy(takie jak sytuację polityczną w Kongu, trudne relacje rodzinne i znacznie więcej) do tego kilkuosobowa narracja, która tutaj jest świetnie poprowadzona, pokazująca tak różna perspektywę na opisywane wydarzenia,...