Czy Chiny już wygrały?

18/2025

Książka uznanego singapurskiego dyplomaty oraz stratega to istna uczta na najwyższym politologicznym poziomie.

Autor przytomnie zauważa, że Stany Zjednoczone po pokonaniu w zimnej wojnie Związku Radzieckiego zaczęły się zachowywać niczym ich rywal, w doktrynerski, twardogłowy sposób. Przeciwieństwem podejścia USA są Chiny, które starają się być elastyczne i skore do negocjacji, niczym USA kilkadziesiąt lat temu.

Fakt, że USA przez swoje podejście skazuje się na coraz mniejszą sympatię na świecie, może je kosztować przegraną w rywalizacji z Chińczykami. Z tej perspektywy tytuł nie wydaje się już tak obrazoburczy, bo autor w przekonujący sposób udowadnia swoje tezy.

18/2025

Książka uznanego singapurskiego dyplomaty oraz stratega to istna uczta na najwyższym politologicznym poziomie.

Autor przytomnie zauważa, że Stany Zjednoczone po pokonaniu w zimnej wojnie Związku Radzieckiego zaczęły się zachowywać niczym ich rywal, w doktrynerski, twardogłowy sposób. Przeciwieństwem podejścia USA są Chiny, które starają się być elastyczne i skore...

Książka ciekawa, pokazuje rywalizację amerykańsko-chińską z perspektywy kultury azjatyckiej, niemniej jak już przedmówca zbyszekkll napisał, jest w niej parę niedomówień/przemilczeń (celowych?) na korzyść Chin (w drugą stronę ich nie zauważyłem). Przykładowo autor mówi o niewielu sondażach które są robione w Chinach po czym przywołuje jeden z nich - o tym, że Chińczycy są zadowoleni ze swojej władzy pomijając fakt ugruntowania przymusu popierania partii za czasów mao (oczywiście mając również na uwadze kulturę kolektywistyczną nie indywidualistyczną) oraz pomijając fakt, iż te sondaże które są wypuszczane w dużej mierze są kontrolowane i reglamentowane w konkretnym celu przez partię. W jednym z ostatnich rozdziałów autor opera się na wykresie globalnej emisji CO2 w latach 1751-2017, przemilczając fakt, iż od początku XXI wieku prym w emisji wiodą Chiny.
Książka warta uwagi, niemniej proponuję czytać z dystansem i weryfikować informacje. Specjaliści z tego zakresu zapewne ją bardziej wypunktują.

Książka ciekawa, pokazuje rywalizację amerykańsko-chińską z perspektywy kultury azjatyckiej, niemniej jak już przedmówca zbyszekkll napisał, jest w niej parę niedomówień/przemilczeń (celowych?) na korzyść Chin (w drugą stronę ich nie zauważyłem). Przykładowo autor mówi o niewielu sondażach które są robione w Chinach po czym przywołuje jeden z nich - o tym, że Chińczycy są...

Prawdę mówiąc średnia książka. Jak na prawie 400str to mało informacji w niej znalazłem, których wcześniej nie wyczytałbym z innych książek czy zwykłych artykułów. O ile jeszcze rozdziały, które nie dotyczyły stricte Chin można uznać za umiarkowanie wartościowe, to już te dotyczące tego kraju to apoteoza tego co robią Chiny, partia czy pierwsi sekretarze , apoteoza graniczącą za zwykłą propagandą. W książce jest wiele przemilczeń i niedomówień dotyczących Chin, a większość informacji dotyczących USA jest interpretowana na niekorzyść Stanów Zjednoczonych. Całość tekstu wygląda jak zakupiona przez Chiny reklama tego kraju ubrana w 400stronicową broszurę. Dałem 5 gwiazdek dlatego, że dawno nie czytałem takiej bezkrytycznej laudacji i samo w sobie było to dla mnie nowym doznaniem. Jeżeli tak o tym kraju rzeczywiście myślą jego apologeci i sojusznicy, to cała reszta świata nie ma czego się obawiać, bo Chiny to i owszem kolos, ale papierowy.

Prawdę mówiąc średnia książka. Jak na prawie 400str to mało informacji w niej znalazłem, których wcześniej nie wyczytałbym z innych książek czy zwykłych artykułów. O ile jeszcze rozdziały, które nie dotyczyły stricte Chin można uznać za umiarkowanie wartościowe, to już te dotyczące tego kraju to apoteoza tego co robią Chiny, partia czy pierwsi sekretarze , apoteoza...

Kishore Mahbunani, singapurski dyplomata, naukowiec, były przedstawiciel swojego kraju przy ONZ, napisał książkę, która szokuje odmiennością spojrzenia na USA, Chiny i ich wzajemne stosunki.
Jedna z głównych tez brzmi: w XXI Kraj Środka prześcignie gospodarczo Stany Zjednoczone. Na pewno będzie trudna dla Anglosasów.
Ciekawe spojrzenie na Chińczyków. Choć książka zirytuje demokratów, lewicowych socjalistów, liberałów, prawicowych zachodnich nacjonalistów, obrońców praw człowieka i zwierząt, ekologów, zwolenników wolności słowa... wymieniać można długo.
Uważam jednak, że mimo głupich tez, jest ciekawa i twórcza.

Kishore Mahbunani, singapurski dyplomata, naukowiec, były przedstawiciel swojego kraju przy ONZ, napisał książkę, która szokuje odmiennością spojrzenia na USA, Chiny i ich wzajemne stosunki.
Jedna z głównych tez brzmi: w XXI Kraj Środka prześcignie gospodarczo Stany Zjednoczone. Na pewno będzie trudna dla Anglosasów.
Ciekawe spojrzenie na Chińczyków. Choć książka zirytuje...

Ponieważ jako pierwszy dodaje recenzje tej ksiazki, nie pozostaje mi nic innego jak napisac, ze jest bardzo dobra. Stanowi duzy kontrast do ksiazek Spaldinga (ktore tez byly ciekawe) i wskazuje szczegolnie na problemy w samych Stanach Zjednoczonych i nieco inną ocene mesjanizmu amerykanskiej polityki. Bardzo to ciekawe. Szkoda, ze zabraklo lepszej jakosci wydania w twardej oprawie z obwoluta. Zawsze oceniam estetyka wydania i tego wlasnie mi brakowalo.

Ponieważ jako pierwszy dodaje recenzje tej ksiazki, nie pozostaje mi nic innego jak napisac, ze jest bardzo dobra. Stanowi duzy kontrast do ksiazek Spaldinga (ktore tez byly ciekawe) i wskazuje szczegolnie na problemy w samych Stanach Zjednoczonych i nieco inną ocene mesjanizmu amerykanskiej polityki. Bardzo to ciekawe. Szkoda, ze zabraklo lepszej jakosci wydania w twardej...