Czego pragnie magia

Książkę czytałam krótko po premierze czyli jeszcze w 2024 ale z uwagi na fakt że niedawno wyszła 3 część postanowiłam ją sobie odświeżyć. Sam fakt że nie za bardzo pamiętałam fabułe już o czymś świadczy. Może sama podniosłam wysoko poprzeczkę, bo poprzednia seria Autorki bardzo mi się podobała. Tutaj niestety coś mocno nie zagrało.
Świat stworzony mnie zaciekawił. Nowy system magiczny, społeczeństwo podzielone na magicznych i tych nie, lustrzane odbicia miast, walka o magię. Kurcze to mogło być świetne. I byłoby gdyby Autorka bardziej skupiła się na tych wątkach. Niestety książka, to w większości śledzenie niestabilnej emocjonalnie 17 latki którą podejrzewam o dwubiegunówkę. To się wścieka, złości, co po chwilę wybucha albo czuje zniechęcenie. Jest infantylna do granic możliwości, samolubna i skupiona na sobie. Chce pozbyć się odwiecznych sigili bo zadłużyła się po uszy i tym kierowane są jej pobudki. Nie obchodzi jej to że Mirror- magiczny świat działa od lat w taki a nie inny sposób. Nie obchodzą jej konsekwencje, jakie mogą nieść za sobą jej decyzję: polityczne, społeczne. Jest zakochana i zrobi wszystko aby być ze swoim lubym- nawet zniszczy istniejący od wieków porządek świata. Uważa że ma rację i nie rozumie logicznych argumentów które są jej przedstawiane. Możecie mówić że to ze względu na jej wiek. Nie zgodzę się z tym, bo są książki w których bohaterki mające te 17 czy 18 lat są myślące. Zanim coś zrobią zastanowią się. Postawią dobro jednostki dla dobra ogółu .Rayne taka nie była i to było jedyne co zapamiętałam czytając książkę 2 lata temu.
Idealizuje Adama do granic możliwości i ma klapki na oczach. Psuło mi to odbiór całości.
Ja wiem że młodzieżówki to nie już moj target, ale problem stanowi samo zachowanie bohaterki, a nie jej wiek. Nie wiem za co mogłabym ją polubić. Wątek miłosny standardowo powstał z powietrza. Adam z " oblecha" stał się ideałem w przeciągu kilkunastu stron ( słowo oblech chyba w moim słowniku znaczy coś innego niż u Autorki... )
Pozostałe postaci fajnie wykreowane, rozsądne , każdy czymś się wyróżniał, tylko znowu nas, czytelników skrzywdzono tworząc głupią główną bohaterkę której zachowania irytowały.
I z tego powodu książka była nudna. Po prostu. 3/4 książki to czytanie o Rayne i jej durnych zachowaniach. Mało magii, akcji prawie wcale, mało polityki, mało ruchu oporu, mało opisów życia mieszkańców w Mirrorze. A to mnie ciekawiło ! Gdzieś było to obok, przytłoczone przez pamiętnik niestabilnej emocjonalnie, samolubnej nastolatki.
A ponieważ jestem ciekawa jak Autorka rozwinie wątek lustrzanych miast to tylko z tego powodu zamierzam odświeżyć ( kartkując ) tom 2 i przeczytać 3.

Książkę czytałam krótko po premierze czyli jeszcze w 2024 ale z uwagi na fakt że niedawno wyszła 3 część postanowiłam ją sobie odświeżyć. Sam fakt że nie za bardzo pamiętałam fabułe już o czymś świadczy. Może sama podniosłam wysoko poprzeczkę, bo poprzednia seria Autorki bardzo mi się podobała. Tutaj niestety coś mocno nie zagrało.
Świat stworzony mnie zaciekawił. Nowy...

„Czego pragnie magia” pierwszy tom cyklu Mroczne Sigile, jest to książka z gatunku młodzieżowego fantasy z wyraźnym akcją, magią i elementami romansu.

Akcja rozgrywa się we współczesnym świecie, choć magicznym. Częściowo akcja osadzona w Londynie oraz jego magicznym odbiciu. Magia wróciła do świata ludzi, ale jest mroczna, niebezpieczna i ma własną cenę. Główna bohaterka - Rayne, to młoda dziewczyna z biednej dzielnicy, która dzięki tajemniczym artefaktom zwanym sigilami potrafi posługiwać się magiczną mocą. Kiedy magia zaczyna wymykać się spod kontroli, Rayne zostaje postawiona przed kluczowym wyborem: albo magia ją zniszczy, albo na zawsze zwiąże jej życie z Mrocznymi Sigilami.

Miło zaskoczyłam się tą książką, po pierwsze nie czytałam jeszcze książki fantastycznej osadzonej w realnym świecie. Autorka tworzy świat, w którym magia jest brutalna, mroczna i potrafi zawładnąć człowiekiem, a nawet doprowadzić do jego śmierci. Sigile, mroczne artefakty, które obdarzają magią, jednak ich używanie jest kosztowne, niebezpieczne, a nawet uzależniające.

Rayne to odważna i zdeterminowana postać. Porzucona przez matkę, wychowująca się w domu dziecka, musi walczyć o swoje istnienie i lepszą przyszłość. Niespodziewanie poznaje swoją przeszłość, a także swoje przeznaczenie. Dziewczyna musi stawić czoła wyzwaniom i dokonać trudnych wyborów, dotyczących nie tylko jej, ale istnienia całego świata, który staje dopiero przed nią otworem. Poznaje ludzi, którzy tłumaczą jej wszystko, jednak nie jest przekonana czy może im do końca zaufać. W tle rozgrywają się intrygi, walki o władzę, polityczne rozgrywki, a także mamy wątek romantyczny.

Angażująca fabuła od pierwszej do ostatniej strony, dynamiczna akcja, ciekawie wykreowany świat pełen mrocznej magii, wyraziste postaci, trudne i emocjonujące wybory z nutką humoru i elementami romansu. Jestem ciekawa co wydarzy się w kolejnym tomie 💙

„Czego pragnie magia” pierwszy tom cyklu Mroczne Sigile, jest to książka z gatunku młodzieżowego fantasy z wyraźnym akcją, magią i elementami romansu.

Akcja rozgrywa się we współczesnym świecie, choć magicznym. Częściowo akcja osadzona w Londynie oraz jego magicznym odbiciu. Magia wróciła do świata ludzi, ale jest mroczna, niebezpieczna i ma własną cenę. Główna bohaterka -...

Pierwszy tom podobał mi się najbardziej. Pomimo że to fantastyka i zazwyczaj potrzeba dłuższej chwili, aby zrozumieć co i jak, to szybko wciągnęłam się w tę historię. Pewnie jedyną wadą jest to, że główny bohater jest… BLONDYNEM 😂
Autorka zaskoczyła mnie kilkoma mocnymi zwrotami akcji, a w trzeciej części nawet wzruszyła mnie do łez. Scen zbliżeń jest niewiele i są opisane tak, że to seria idealna dla czytelników od 14/15. roku życia. Motyw zakazanej relacji wywolal we mnie sporo emocji!

Pierwszy tom podobał mi się najbardziej. Pomimo że to fantastyka i zazwyczaj potrzeba dłuższej chwili, aby zrozumieć co i jak, to szybko wciągnęłam się w tę historię. Pewnie jedyną wadą jest to, że główny bohater jest… BLONDYNEM 😂
Autorka zaskoczyła mnie kilkoma mocnymi zwrotami akcji, a w trzeciej części nawet wzruszyła mnie do łez. Scen zbliżeń jest niewiele i są...

Ta autorka jest najwspanialszą pisarką jakiej książki czytałam ale również niefajną,ja lubiłam tą książkę a ona wyjeżdża z taką dupą pod koniec, jednocześnie chcę czytać kolejną część ale też za rządne skarby nie chcę jej czytać bo boję się że się na niej zawiodę.Książka była naprawdę ekstra ale końcówka...tego znieść się nie dało

Ta autorka jest najwspanialszą pisarką jakiej książki czytałam ale również niefajną,ja lubiłam tą książkę a ona wyjeżdża z taką dupą pod koniec, jednocześnie chcę czytać kolejną część ale też za rządne skarby nie chcę jej czytać bo boję się że się na niej zawiodę.Książka była naprawdę ekstra ale końcówka...tego znieść się nie dało

„Mroczne Sigile. Czego pragnie magia” to otwarcie cyklu, które od pierwszych stron pachnie dymem z aren, błękitem niebezpiecznej mocy i obietnicą świata po drugiej stronie lustra. Benning, znana mi dotąd z dynamicznego, młodzieżowego fantasy, znów sięga po intensywną narrację i emocje noszone blisko skóry.
To bez wątpienia urban fantasy z młodzieżowym nerwem, mieszanka dystopii, magii i nabrzmiewającego uczucia, które nie ma prawa zaistnieć w świecie z tak precyzyjnie rozrysowaną hierarchią.
Fabuła, bez zdradzania szczegółów, splata życie Rayne z systemem, który uczy ją wykorzystywać sigile i płynącą w żyłach magię, ale jednocześnie spycha ją ku decyzjom, od których nie ma odwrotu. Akcja rozgrywa się we współczesnym, poszarpanym Londynie i w jego lustrzanych odbiciach, a osią narracji staje się ryzykowna droga ku niezależności.
Rayne jest bohaterką, którą bardzo łatwo poczuć, bywa porywcza, czasem działa szybciej niż myśli, ale jej upór, wrażliwość i niezgoda na bylejakość są poruszające. Adam przyciąga jak lodowaty prąd: niby antagonistyczny, niby przewidywalny, a jednak co chwilę odsłaniający kolejną rysę w idealnie gładkiej masce.
Tematy są tu rdzennie ludzkie: wolność kontra lojalność, cena władzy i pycha tych, którzy ją dzierżą, dojrzewanie rozpięte między winą a pragnieniem czułości, a także pytanie, czy moc, która ratuje, nie pożera jednocześnie tego, kogo ma chronić.
Styl autorki jest filmowy, dynamiczny, pełen krótkich, zmysłowych obrazów: piach pod butami na arenie, metaliczny posmak strachu, turkusowe migotanie mocy pod skórą. Język jest przystępny, ale nie uproszczony; narracja pulsuje emocją, a dialogi brzmią naturalnie. Opisy budują klimat, nie spowalniając marszu opowieści; światotwórstwo, od konstrukcji sigili po zasady ich działania jest sugestywne i daje się „poczuć”.
Mocne strony? Atmosfera i tempo: książka wciąga jak wir, a konstrukcja świata, zwłaszcza pomysł na artefakty i ich konsekwencje daje opowieści ciężar i świeżość. Doceniam też emocjonalny rdzeń relacji Rayne i Adama, który nie przytłacza głównej intrygi, ale ją doświetla.

Jeśli miałabym się przyczepić, to momentami pojedyncze dialogi wpadają w gatunkowy banał i czułam, że młodzieżowy sznyt wygrywa z psychologiczną precyzją. Dla mnie to jednak drobiazgi, które nie podgryzają całości, raczej przypominają, że to pierwszy tom i że bohaterowie wciąż mają przestrzeń, by dorosnąć do własnych decyzji.

Osobiście, pochłonęłam tę książkę zachłannie. Poruszyła mnie kruchość Rayne i to, jak uczy się mówić „nie” światu, który chciałby ją mieć na własność. Zaskoczyła kilkoma rozwiązaniami, a najbardziej zapamiętałam smak wolności, który nie jest słodki, tylko piekący jak oddech po biegu przez nocny Londyn.

„Mroczne Sigile. Czego pragnie magia” to otwarcie cyklu, które od pierwszych stron pachnie dymem z aren, błękitem niebezpiecznej mocy i obietnicą świata po drugiej stronie lustra. Benning, znana mi dotąd z dynamicznego, młodzieżowego fantasy, znów sięga po intensywną narrację i emocje noszone blisko skóry.
To bez wątpienia urban fantasy z młodzieżowym nerwem, mieszanka...

Biedne dzielnice Londynu opętuje gorączka posmakowania magii, która od pewnego czasu stała się objawieniem w tym świecie. Za pomocą artefaktów - sigili - wykorzystuje się błękitną substancję, która zapewnia na pewien czas niezwykłe moce, najczęściej wykorzystywane na arenie do pojedynków. Rayne stara się za ich pomocą wykupić sobie wolność od despotycznego opiekuna, ale gdy w pewnym momencie magia wymyka się spod kontroli, dziewczyna staje przed znacznie większym wyzwaniem...

To pierwszy tom trylogii "Mroczne Sigile", która z miejsca z pewnością trafi do moich ulubieńców. Już od pierwszych stron niesamowicie wczułam się w ten mroczno-magiczny i brutalny świat o niezwykle pomysłowej konstrukcji, a sama forma otrzymywania i wykorzystania umiejętności magicznych była niezwykle oryginalna. Koncept magicznych artefaktów, czarny rynek, te najpotężniejsze i ich właściwości - ach, byłam w swoim czytelniczym żywiole!

Widać ogrom pracy autorki włożony w podstawy konstrukcji przestrzeni zdarzeń, jego praw i uwarunkowań. Drżące w posadach podstawy obecnego ładu wiszą tu nieustannie na włosku, a główna bohaterka w bardzo zmyślny sposób zostaje wciągnięta w samo centrum kluczowych decyzji.

Jeśli chodzi o postaci, to z miejsca mnie do siebie przekonały. Tam gdzie potrzeba szarych moralnie, tam doskonale autorka ich wplatała, tam gdzie czarne charaktery miały używanie, tam od razu było wiadomo, kogo nie lubić, a z kolei wiodący bohaterowie pozytywni wzbudzali sympatię i przywiązanie. Są dobrze napisani, pełni uczuć, osobowości i autentyzmu.

Fabuła mnie porwała w swojej dynamice i bardzo dobrze dawkowanych informacjach oraz zwrotach akcji. Jest tu sporo pełnych adrenaliny scen, ale i dla momentów wyciszenia i refleksji znalazło się odpowiednie miejsce. Nie ma mowy o nudzie, kolejne strony przewracają się same.

Bawiłam się znakomicie i po tym zakończeniu od razu chcę wiedzieć, co będzie dalej. A że kolejny tom już mam pod ręką, to oczywiście nie mogłam kazać mu czekać i od razu zabrałam się za lekturę 😁 Polecam! 🔥

Biedne dzielnice Londynu opętuje gorączka posmakowania magii, która od pewnego czasu stała się objawieniem w tym świecie. Za pomocą artefaktów - sigili - wykorzystuje się błękitną substancję, która zapewnia na pewien czas niezwykłe moce, najczęściej wykorzystywane na arenie do pojedynków. Rayne stara się za ich pomocą wykupić sobie wolność od despotycznego opiekuna, ale gdy...

Przyjemna książka z gatunku YA.
Fantastyka pomieszana z romansem. Ciekawa fabuła, wartki styl pisarski, wyraziste postaci. Na uznanie zasługuje brak opisów scen erotycznych, choć książka ma silny wątek romantyczny. Odpowiednia dla nastolatków 👍

Przyjemna książka z gatunku YA.
Fantastyka pomieszana z romansem. Ciekawa fabuła, wartki styl pisarski, wyraziste postaci. Na uznanie zasługuje brak opisów scen erotycznych, choć książka ma silny wątek romantyczny. Odpowiednia dla nastolatków 👍

Dobrze napisana, ciekawa historia barwni bohaterowie i zaskakujące zwroty akcji.

Dobrze napisana, ciekawa historia barwni bohaterowie i zaskakujące zwroty akcji.

"Mroczne sigile" to moje kolejne zetknięcie z twórczością Anny Benning po "Vortexie", który zawiesił wysoko poprzeczkę i nie zawiodłam się. Pokochałam bohaterów i świat, który bardzo mnie wciągnął. System magiczny moim zdaniem był bardzo oryginalny. Świetna książka!

Reszta recenzji na Instagrmie: z.ksiazka.na.hamaku

"Mroczne sigile" to moje kolejne zetknięcie z twórczością Anny Benning po "Vortexie", który zawiesił wysoko poprzeczkę i nie zawiodłam się. Pokochałam bohaterów i świat, który bardzo mnie wciągnął. System magiczny moim zdaniem był bardzo oryginalny. Świetna książka!

Reszta recenzji na Instagrmie: z.ksiazka.na.hamaku

współpraca reklamowa z @mustread.wydawnictwo ]

„Mroczne Sigile” są drugą już trylogią autorstwa niemieckiej pisarki Anny Benning. Drogę do literackiego sukcesy utorowała sobie serią „Vortex”, której jeszcze nie miałam przyjemności poznać, ale napewno niebawem to się zmieni.

Do książki nie miałam zbytnio wygórowanych oczekiwań, ponad to myślałam, że przeczytanie jej zajmie mi ponad dwa tygodnie ze względu na to, że ma ponad 500 stron, a ja dość napięty grafik. Jak możecie się domyślić myliłam się. Pierwszy tom przeczytałam w mniej niż siedem dni, wciąż chcąc więcej i więcej. Anna Benning stworzyła niezwykły świat, który wciąga dosłownie od pierwszej strony. Nie mogłam się oderwać od historii Raube, a sama powieść miała w moim odczuciu klimat „Igrzysk Śmierci”, które uwielbiam oraz kontrowersyjnej „Bezsilnej”. Wątek romantyczny na ten moment jest bardzo przewidywalny, ale o dziwo nie przeszkadza mi to za bardzo. Główną bohaterkę od początku ciągnie w stronę jednego bohatera, jednak ja mam nadzieję, że stanie się jakiś cud i skończy z kimś zupełnie innym. Sam pomysł z stworzeniem magicznych przedmiotów i backstory bohaterki jest niesamowicie ciekawy i nie mogę się doczekać aż przeczytam, co dalej przygotowała dla nas autorka. Podsumowując książka jest genialna i na tę chwilę nie mam jej nic do zarzucenia, od razu biorę się za lekturę drugiego tomu

współpraca reklamowa z @mustread.wydawnictwo ]

„Mroczne Sigile” są drugą już trylogią autorstwa niemieckiej pisarki Anny Benning. Drogę do literackiego sukcesy utorowała sobie serią „Vortex”, której jeszcze nie miałam przyjemności poznać, ale napewno niebawem to się zmieni.

Do książki nie miałam zbytnio wygórowanych oczekiwań, ponad to myślałam, że przeczytanie jej zajmie...