Szczurzy szlak

Po zakończeniu „Sierocińca janczarów” kontynuuję cykl powieści Piotra Gajdzińskiego z dziennikarzem śledczym Rafałem Terleckim w roli głównej. Seria liczy obecnie sześć tomów, więc jestem dopiero na początku tej drogi. W podobnej sytuacji był autor, pisząc tę książkę – wcześniej znany głównie z wybitnych biografii politycznych (Jaruzelskiego, Gomułki czy Piłsudskiego),z każdą kolejną powieścią szlifuje swój literacki warsztat, co w „Szczurzym szlaku” jest już wyraźnie widoczne.

O czym jest „Szczurzy szlak”?

Tytułowy „szczurzy szlak” (niem. Rattenlinien) to potoczne określenie siatki dróg przerzutowych, którymi po II wojnie światowej zbrodniarze nazistowscy uciekali z Europy przed sprawiedliwością. Podobnie jak w poprzedniej części, autor serwuje nam narrację dwutorową: śledzimy wydarzenia z przełomu lat 1943/1944 oraz współczesne dochodzenie.

Wszystko zaczyna się od prośby Henryka Howańskiego, nauczyciela z wolsztyńskiego liceum. Chce on wyjaśnić losy swojego dziadka Bolesława, który zaginął w czasie wojny, a po jej zakończeniu kontaktował się z rodziną jedynie tajemniczymi listami, obiecując rychłe spotkanie, które nigdy nie nastąpiło. Sprawa nabiera tempa, gdy do nauczyciela zgłasza się Austriak twierdzacy, że są spokrewnieni, a chwilę później ginie w dziwnym wypadku samochodowym. Howański boi się, że jego przodek był kolaborantem, który ukrywał się przez dziesięciolecia.

Terlecki wchodzi w to śledztwo, licząc na mocny materiał, nieświadomy, że trafia na trop jednej z największych operacji wywiadowczych III Rzeszy, której echa wciąż są śmiertelnie niebezpieczne.

Podsumowanie – Wolsztyn jako centrum intrygi

W przypadku „Sierocińca janczarów” zarzucałem autorowi zbytnią dawkę historycznych ciekawostek, która przytłaczała fabułę. W „Szczurzym szlaku” Gajdziński znacznie lepiej waży proporcje. To rzadka sztuka: autor nie tonie w archiwaliach, zachowując świetne tempo akcji, a jednocześnie nie idzie na skróty kosztem rzetelności.

Dwie osie czasu – Wolsztyn 2019 kontra Widzim Stary 1943 – nakładają się na siebie z precyzją zegarmistrza. Kiedy kończy się rozdział z przeszłości, serce bije szybciej, bo wiemy już, że to, co wydarzyło się dekady temu, za chwilę uderzy w teraźniejszość.

Jeśli miałbym się do czegoś przyczepić, to do stylu życia głównego bohatera. Nie wiem, czy to norma w polskim dziennikarstwie śledczym, ale Terlecki ma ewidentny problem z alkoholem. Choć sam twierdzi, że nikotyna i whisky pomagają mu w koncentracji, dla czytelnika to pijaństwo bywa momentami męczące.

Polecam tę książkę każdemu fanowi kryminałów historycznych. Cieszę się, że zacząłem od początku, bo liczne nawiązania do poprzedniego tomu sprawiają, że lektura jest znacznie pełniejsza.

Ocena: 7/10 ⭐

Po zakończeniu „Sierocińca janczarów” kontynuuję cykl powieści Piotra Gajdzińskiego z dziennikarzem śledczym Rafałem Terleckim w roli głównej. Seria liczy obecnie sześć tomów, więc jestem dopiero na początku tej drogi. W podobnej sytuacji był autor, pisząc tę książkę – wcześniej znany głównie z wybitnych biografii politycznych (Jaruzelskiego, Gomułki czy Piłsudskiego),z...

Kontynuacja o Rafale Terleckim nie zachwyciła. Pomysł dobry, ale wykonanie mnie nie przekonało.
Główny bohater nadal bardziej zainteresowany alkoholem niż czymś innym. Wspomnienia o eks też coraz bardziej irytujące. Efekt taki, że po jakimś czasie nie pamiętam innych szczegółów. Te dwa szczegóły zdecydowanie obniżyły ocenę.
Póki co muszę zrobić przerwę od autora.

Kontynuacja o Rafale Terleckim nie zachwyciła. Pomysł dobry, ale wykonanie mnie nie przekonało.
Główny bohater nadal bardziej zainteresowany alkoholem niż czymś innym. Wspomnienia o eks też coraz bardziej irytujące. Efekt taki, że po jakimś czasie nie pamiętam innych szczegółów. Te dwa szczegóły zdecydowanie obniżyły ocenę.
Póki co muszę zrobić przerwę od autora.

Kolejna książka z serii Rafał Terlecki. Tym razem dziennikarz zainteresował się historią polskiego fałszerza z czasów okupacji wojennej. Grzebiąc w historii, trafia na aferę niemieckich oficerów. Wysoko postawieni niemieccy żołnierze, widząc nadciągającą ze wschodu i zachodu zagładę Niemiec, chcą uciec w bezpieczne miejsce. Mają do dyspozycji aresztowanego fałszerza i maszynę drukarską. Zegar odlicza czas.

Kolejna książka z serii Rafał Terlecki. Tym razem dziennikarz zainteresował się historią polskiego fałszerza z czasów okupacji wojennej. Grzebiąc w historii, trafia na aferę niemieckich oficerów. Wysoko postawieni niemieccy żołnierze, widząc nadciągającą ze wschodu i zachodu zagładę Niemiec, chcą uciec w bezpieczne miejsce. Mają do dyspozycji aresztowanego fałszerza i...

Jest lepsza niż pierwsza część - ale wciąż czegoś mi brakuje do noty na "7". Dobra fabuła, sprawy powiązane z okresem wojennym. Całkiem fajnie to zaplanowane przez autora, fajnie poprowadzona fabuła. Ale są momenty nudne i jakoś albo mi się wydaje, albo coś nie doczytałem - są pewne niedociągnięcia. Jednak książka jest OK. Mocne "6.5"

Jest lepsza niż pierwsza część - ale wciąż czegoś mi brakuje do noty na "7". Dobra fabuła, sprawy powiązane z okresem wojennym. Całkiem fajnie to zaplanowane przez autora, fajnie poprowadzona fabuła. Ale są momenty nudne i jakoś albo mi się wydaje, albo coś nie doczytałem - są pewne niedociągnięcia. Jednak książka jest OK. Mocne "6.5"

Okropna książka... :P Momentami była nawet przerażająca... :P Ale mnie zdziwiło to, że mimo ostrzeżenia Terlecki uparcie dążył do rozwiązania sprawy, nad którą pracował. Sama nie wiem, czy taki odważny był, czy po prostu głupi :P

Okropna książka... :P Momentami była nawet przerażająca... :P Ale mnie zdziwiło to, że mimo ostrzeżenia Terlecki uparcie dążył do rozwiązania sprawy, nad którą pracował. Sama nie wiem, czy taki odważny był, czy po prostu głupi :P

Muszę przyznać, że po opisie spodziewałam się czegoś więcej. Temat ciekawy ale.. wykonanie, bohaterowie oraz rozwiązywanie zagadki już dużo mniej. Gdybym była obcokrajowcem, chciała czegoś dowiedzieć się o Polakach na podstawie tej książki, wysnułabym stwierdzenie, że mało co ich interesuje, wszyscy notorycznie piją jakiś alkohol, w tym w pracy i na śniadanie, oraz myślą wyłącznie o seksie.
Jak dla mnie słaba pozycja.

Muszę przyznać, że po opisie spodziewałam się czegoś więcej. Temat ciekawy ale.. wykonanie, bohaterowie oraz rozwiązywanie zagadki już dużo mniej. Gdybym była obcokrajowcem, chciała czegoś dowiedzieć się o Polakach na podstawie tej książki, wysnułabym stwierdzenie, że mało co ich interesuje, wszyscy notorycznie piją jakiś alkohol, w tym w pracy i na śniadanie, oraz myślą...

Pracownik wiedeńskiego Muzeum Historii Sztuki zleca dziennikarzowi telewizyjnemu Rafałowi Terleckiemu wyjaśnienie losów swojego dziadka Bolesława Howańskiego, który wkrótce po aresztowaniu przez Niemców w roku 1943 zniknął. Wkrótce po tym ginie pod kołami samochodu u podnóża Alp.
W książce są dwa terminy czasowe: Widzim Stary 1943 rok i Wolsztyn 2019. Rok 1943 to okres wojny, nazistów, morderstw, obozów koncentracyjnych. Bardzo interesująca książka ale bardzo wymagająca. Bardzo dobrze ukazany jest Wolsztyn lat wojennych.

Pracownik wiedeńskiego Muzeum Historii Sztuki zleca dziennikarzowi telewizyjnemu Rafałowi Terleckiemu wyjaśnienie losów swojego dziadka Bolesława Howańskiego, który wkrótce po aresztowaniu przez Niemców w roku 1943 zniknął. Wkrótce po tym ginie pod kołami samochodu u podnóża Alp.
W książce są dwa terminy czasowe: Widzim Stary 1943 rok i Wolsztyn 2019. Rok 1943 to okres...

Całkiem ciekawa fabuła, sprawnie napisana ogólnie przyjemna lektura jedynie te kompletnie niepotrzebne i w zbyt dużej ilości wstawki na temat picia alkoholu głównego bohatera irytują.

Całkiem ciekawa fabuła, sprawnie napisana ogólnie przyjemna lektura jedynie te kompletnie niepotrzebne i w zbyt dużej ilości wstawki na temat picia alkoholu głównego bohatera irytują.

Niby jest wszystko, co daje nam dobre czytadło, ale nie klei się. Trochę naciągane i zwyczajnie nudnawe. A jak już po raz kolejny czytam o "agentach ABW" (typowe w polskiej sensacji) to czuję lipę. Funkcjonariusze, oficerowie, pracownicy... ale nie żadni agenci. Kreacje spiskowców też mnie nie przekonały, jakieś to wszystko mdłe.

Niby jest wszystko, co daje nam dobre czytadło, ale nie klei się. Trochę naciągane i zwyczajnie nudnawe. A jak już po raz kolejny czytam o "agentach ABW" (typowe w polskiej sensacji) to czuję lipę. Funkcjonariusze, oficerowie, pracownicy... ale nie żadni agenci. Kreacje spiskowców też mnie nie przekonały, jakieś to wszystko mdłe.

Piotr Gajdziński jest jedynym z najbardziej utalentowanych pisarzy współczesnych.
Jego 📖 SZCZURZY SZLAK jest niezwykłą opowieścią, która porusza wiele istotnych tematów i zmusza nas do refleksji nad kondycją ludzkości.
Gajdziński w mistrzowski sposób ukazuje brutalną rzeczywistość wojennego konfliktu, jednocześnie kładąc nacisk na ludzkie relacje i emocje.

Historia Bolesława Howańskiego jest jak zagadka, której rozwiązanie może zmienić całe dotychczasowe życie jego potomków.
Wypadek samochodowy w Austrii, który na pierwszy rzut 👁️ wydaje się przypadkowy, okazuje się być jedynie wierzchołkiem lodowej góry skrywającej mroczne tajnice sprzed lat.

Rafał Terlecki i Olga Morąg, dwójka nieustraszonych dziennikarzy, postanawia rozwikłać historię Bolesława, który zaginął podczas II Wojny Światowej.
Ich śledztwo odkrywa spisek, który wydaję się być znacznie większy, niż ktokolwiek mógłby przypuszczać.

SZCZURZY SZLAK to nie tylko obnażenie przestępczych intryg, to również historia odwagi, determinacji i poświęcenia.
To opowieść o walce z przeciwnościami losu , o nieustępliwości w dążeniu do Prawdy I Sprawiedliwości.
Dlatego też polecam tę lekturę każdemu, kto szuka nie tylko emocjonującej akcji i wciągającej fabuły, ale także głębszych refleksji i inspiracji.
Piotr Gajdziński udowadnia, że literatura potrafi poruszyć nasze serca i umysły, sprawiając, że stajemy się lepszymi ludźmi.
Jego twórczość zasługuje na uznanie i szerszy rozgłos, dlatego też gorąco zachęcam każdego do sięgnięcia po tę wyjątkową książkę.

Piotr Gajdziński jest jedynym z najbardziej utalentowanych pisarzy współczesnych.
Jego 📖 SZCZURZY SZLAK jest niezwykłą opowieścią, która porusza wiele istotnych tematów i zmusza nas do refleksji nad kondycją ludzkości.
Gajdziński w mistrzowski sposób ukazuje brutalną rzeczywistość wojennego konfliktu, jednocześnie kładąc nacisk na ludzkie relacje i emocje.

Historia...