Daleko od Moskwy. Tom 1-3

Książka rekomendowana jako " literatura piękna ".
No cóż, czyżby piękna, dla masochistów ?
Ale poważnie.
Kiedyś pisałem pozytywnie, z sentymentu, o książce B. Polewoja " Opowieść o prawdziwym człowieku ", propagandowego i ideologicznie zaangażowanego " dzieła " ( przeczytaj moją opinię),jak widzisz tego typu literatura nie jest mi obca.
Tę książkę wykopałem w antykwariacie, bardzo się ucieszyłem,
wydana w czasach głębokiego socrealizmu (1951 r.),kiedy przekaz i objawiane prawdy były jasne i z góry narzucone, sens życia był oczywisty, racje były jedyne i słuszne, rozumowanie proste, a dla lepszego trawienia wszystko doprawione sosem marksistowskiej dialektyki.
Żyć nie umierać !!!
Dlaczego w takim razie piszę o tej książce ?
Ano dlatego, że to też literatura, jak mądrzejsi piszą PIĘKNA !!! Lubię czasami wejść z butami, w to coś co mają między uszami, takie lewackie - Nowackie Kwaśniewski, Czarzasty, Miller czy inni.
Wzruszyć się, uronić łezkę, pomarzyć, zakląć, że to się już nie wróci.
Czy na pewno ???
Książka jest opisana, ze wzruszenia nie chce mi się powtarzać.
Dla osób, które nie spotkały się do tej pory z tego rodzaju literaturą, może to być nowe, ciekawe przeżycie !!!
Nie oceniam, mógłbym dać 1 gwiazdkę, albo 10, w końcu to gatunek literacki robiący spustoszenie między uszami, przez wiele dziesięcioleci.
POLECAM !!!
Nawet jeśli trzeba będzie trochę poszukać tej książki.

Książka rekomendowana jako " literatura piękna ".
No cóż, czyżby piękna, dla masochistów ?
Ale poważnie.
Kiedyś pisałem pozytywnie, z sentymentu, o książce B. Polewoja " Opowieść o prawdziwym człowieku ", propagandowego i ideologicznie zaangażowanego " dzieła " ( przeczytaj moją opinię),jak widzisz tego typu literatura nie jest mi obca.
Tę książkę wykopałem w...

Powieść napisana za czasów Stalina, będąca w pewnym stopniu hołdem od towarzyszy dla towarzysza S. To moja trzecia przygoda z tym gatunkiem literackim, znając siebie i swoje oczekiwania wobec książki,spodziewałem się większej dynamiki, charakterystyki bohaterów której zabrakło. Całość wypełniają stosunki międzyludzkie podczas budowy rurociągu na obrzeżu rzeki Ałun w strefie koła podbiegunowego gdzie temperatura spada do -40. Głównymi bohaterami są dwaj inżynierowie, których rada Komsomolska uważa za geniuszy powierzając im nadzór techniczny i kierowniczy nad całą budowa rurociągu. Budowa podzielona jest na odcinki którymi nadzorują inny inżynierowie, trochę mniejszego szczebla oraz ich zastępca stary inżynier Topolew które w powieści nagminnie określany jest przymiotnikiem starca ( irytujące jest to szczególnie dla mnie, nazywanie kogoś w kółko starcem). W powieści występują również postacie żeńskie takie jak inżynier(ka) łączności, kucharka, opiekunka hotelu robotniczego itd, kobiety te przedstawione są jako wyjątkowo stabilne psychicznie, zdeterminowane , oznacza je stoicyzm itd. Komunistyczna propaganda wyznająca człowieka pracy jako najwyższe dobro socjalizmu, który poświęca wszystko dla pracy jako największej i najwznioślejszej idei. Smutne ale prawdziwe, ponieważ to część historii każdego państwa w którym obecny był komunizm. Tutaj mamy bardziej programowo konserwatywny rosyjski stalinizm, czyli część historii ZSRR. Warto książkę przeczytać chociażby po to aby wczuć się w to komsomolskie myślenie, w ten potężny marksistowski algorytm gdzie dobro własne było niczym wobec dobra ogółu.Przypadek poświęcenia wszystkiego dla zrealizowania celu, wszelkimi kosztami, zasobami ludzkimi itd , aby towarzysz Stalin był zadowolony a komuniści przy okazji oznaczeni medalem za pracę. Za wszelką cenę pragną dowieść, że zbudują rurociąg wciągu roku i udaje im się, kosztem po kosztach,takich rzeczy dokonać mogą tylko zjednoczeni w klasie robotniczej Rosjanie.

Powieść napisana za czasów Stalina, będąca w pewnym stopniu hołdem od towarzyszy dla towarzysza S. To moja trzecia przygoda z tym gatunkiem literackim, znając siebie i swoje oczekiwania wobec książki,spodziewałem się większej dynamiki, charakterystyki bohaterów której zabrakło. Całość wypełniają stosunki międzyludzkie podczas budowy rurociągu na obrzeżu rzeki Ałun w strefie...

Po książkę tą zamierzałem sięgnąć już od dłuższego czasu. Ostatnio postanowiłem ją kupić i nie zawiodłem się. Powieść jest napisana bardzo dobrym językiem, opisy są tak barwne i dokładne, że czytając wręcz miałem przed oczami pracujących ludzi. Głównym bohaterem powieści jest inżynier Aleksiej Kowszow. Akcja rozpoczyna się w Moskwie w trakcie rekonwalescencji Aleksieja, która został ranny na froncie. Kolejno Aleksiej spotyka przyjaciela inżyniera Beridzego. Ten postanawia uczynić go swoim zastępcą w trakcie budowy rurociągu na dalekim wschodzie. Aleksiej oponuje, wręcz to czy zaciętą walkę o powrót na front, jednak dostaje rozkaz wyjazdu. Jeszcze w Moskwie Aleksiejowi Berdzie przedstawia nowego kierownika Budowy Batmanowa (przyznam, że nazwisko jest obecnie dość ciekawe). Przejazd przez kraj ogarnięty wojną jest opisany pobieżnie. Na miejscu w Nowińsku okazuje się, że naczelnym inżynierem jest Grubski, jego zastępcą inżynier Topolew zaś kierownikiem Sidorenko. Nie wierzą oni w możliwość skrócenia czasu budowy rurociągu z Tajsinu wzdłuż Adunu do Nowińska z planowanych trzech lat do roku. W związku z tym zostają oni odwołani ze swoich stanowisk. Dalsza część opisanych wydarzeń dotyczy stricte budowy rurociągu, walki z zimą, prowadzeniu dróg zimowych i później letnich, walki z dywersją itd. Wprawdzie niestety nie opisano tego, ale zakończenie jest mimo pewnych ofiar pozytywne. Znaleźć tu można wiele niezwykłych jak na dzisiejsze standardy aspektów. Przykłady to postawa partorga Załkinda, przemiana postawy Topolewa i wreszcie nawet samego Grubskiego, brygada komsomolskich teletechników Tani Wasilczenko, zakochana w Aleksieju Żenia Kozłowa. Najzabawniejsze jest chyba przekraczanie norm i tzw. socjalistyczne współzawodnictwo pracy. Prym wiedzie tu przodownik pracy, spawacz Umara Mahomet i cała grupa tzw. stachanowców. Obecnie norm się nie przekracza, bo utrudniałoby to koordynację robót w innych częściach budowy.

Po książkę tą zamierzałem sięgnąć już od dłuższego czasu. Ostatnio postanowiłem ją kupić i nie zawiodłem się. Powieść jest napisana bardzo dobrym językiem, opisy są tak barwne i dokładne, że czytając wręcz miałem przed oczami pracujących ludzi. Głównym bohaterem powieści jest inżynier Aleksiej Kowszow. Akcja rozpoczyna się w Moskwie w trakcie rekonwalescencji Aleksieja,...

Podczas cotygodniowej wycieczki po antykwariatach znalazłem książkę Wasilija Ażajewa. Uśmiechnąłem się pod nosem czytając jej opis. I co dziwne ani chwili nie zastanawiałem się nad jej kupnem. Moje dzieciństwo przypada na zmierzch czasów władzy Naszego Wielkiego Brata ze Wschodu nad Bratnimi Narodami i trochę jeszcze pamiętam z okresu propagandy socjalistycznej.
W trudnych zimowych warunkach na dalekiej północy w trybie pilnym musi powstać rurociąg jako odpowiedź radzieckiej klasy robotniczej na wysiłek Armii Czerwonej na froncie niemieckim. Inżynierowie poświęcają prywatne życie, pracują jak stachanowcy, do pomocy mają oczywiście dziarskich junaków a wszystko aby Ukochany Wódz Stalin był zadowolony i kwitła propaganda o wspólnym trudzie ludu robotniczego miast i wsi podczas budowy oraz sołdatów na froncie dla dobra ogółu narodu radzieckiego.
Nie ukrywam, że czytając te książkę – teraz z perspektywy tylu lat – mogłem pozwolić sobie na zdziwienie jak to możliwe że ludzie potrafili tyle poświęcić, tak zostać zniewolonymi aby z uśmiechem służyć władzy socjalistycznej a przecież wtedy to było „oczywiste i normalne”
Trudno ocenić tę lekturę ponieważ jej wartość literacka, fabuła jest zgodna z ówczesną myślą partii a ta była zawsze na jedynym słusznym i oczywiście najwyższym poziomie.
Polecam tę książkę aby odświeżyć sobie pamięć o czasach jakie nas już nie dotyczą i aby szanować to wszystko co przeszliśmy od tego czasu jako naród i społeczeństwo.

Podczas cotygodniowej wycieczki po antykwariatach znalazłem książkę Wasilija Ażajewa. Uśmiechnąłem się pod nosem czytając jej opis. I co dziwne ani chwili nie zastanawiałem się nad jej kupnem. Moje dzieciństwo przypada na zmierzch czasów władzy Naszego Wielkiego Brata ze Wschodu nad Bratnimi Narodami i trochę jeszcze pamiętam z okresu propagandy socjalistycznej.
W trudnych...

Polecam dla tych, co lubią czytać socjalistyczną propagandę.

Polecam dla tych, co lubią czytać socjalistyczną propagandę.