Bushido: dusza Japonii

Ciekawa pozycja dla fanów filozofii.

Ciekawa pozycja dla fanów filozofii.

Cóż. Okropnie naiwna to książka – a jeśli napisana na poważnie, to żałośnie naiwna to postać, ten Inazo Nitobe. Mitologizowanie samurajów, gloryfikowanie klasowych i szowinistycznych postaw i idei, wszystko to podane w pożal-się-boże formie, bo Inazo ewidentnie próbuje przypodobać się chrześcijańskiemu, konserwatywnemu Zachodowi. Przykłady:

"(...) De­mo­kra­cja może sta­no­wić pewną sie­bie ri­po­stę na takie stwier­dze­nie i od­rzu­cać py­ta­nie: „Kiedy Adam po­lo­wał, a Ewa przę­dła, gdzież był dżen­tel­men?” Tym bar­dziej szko­da, że dżen­tel­men nie był obec­ny w Ede­nie! Pierw­si ro­dzi­ce ludz­ko­ści bar­dzo za nim tę­sk­ni­li i za­pła­ci­li wy­so­ką cenę za jego nie­obec­ność. Gdyby tam był, nie tylko ogród byłby bar­dziej gu­stow­ny, ale bez bo­le­sne­go do­świad­cze­nia na­uczy­li­by się, że nie­po­słu­szeń­stwo Je­ho­wie jest nie­lo­jal­no­ścią i hańbą, zdra­dą i bun­tem.
To, czym Ja­po­nia była, za­wdzię­cza­ła sa­mu­ra­jom. Byli oni nie tylko kwia­tem na­ro­du, ale i jego ko­rze­niem. Wszyst­kie ła­ska­we dary Nie­bios prze­pły­wa­ły przez nich. Choć spo­łecz­nie trzy­ma­li się z dala od ludu, wy­zna­cza­li dla niego mo­ral­ne stan­dar­dy i kie­ro­wa­li nim swoim przy­kła­dem."

"Chło­pi przy ko­min­kach w swo­ich cha­tach nigdy nie męczą się po­wta­rza­niem do­ko­nań Yoshit­sunégo i jego wier­ne­go straż­ni­ka lub opo­wie­ści o dwóch dziel­nych bra­ciach z rodu Soga, któ­rych ru­mia­ne ma­lu­chy słu­cha­ją z otwar­ty­mi usta­mi, do­pó­ki ostat­ni patyk się nie wy­pa­li, a żar ognia nie zga­śnie, wciąż po­zo­sta­wia­jąc ich serca roz­ża­rzo­ne opo­wia­da­ną hi­sto­rią." Tak było, nie zmyślam!

W 1900 może była z jakiegoś powodu lepsza, może dziś czegoś nie rozumiem... ale wciąż by zasługiwała na ocenę w dolnej połowie skali. Jedyne za co mogę ją obecnie docenić, to te parę odniesień do filozofów i "twórców opinii", których może zechcę zgłębić. Autor to ewidentnie gawędziarz, i trochę bon motów i cytatów znał – to trzeba przyznać. Oto ci (być może) warci uwagi, w cytatach prosto z książki:

"Mom­m­sen, po­rów­nu­jąc Greka i Rzy­mia­ni­na, mówi, że gdy ten pierw­szy od­da­wał cześć, wzno­sił oczy ku niebu, gdyż jego mo­dli­twa była kontem­pla­cją, pod­czas gdy ten drugi za­sła­niał głowę, gdyż jego mo­dli­twa była re­flek­sją."

"W znacz­nej mie­rze ak­cep­tu­ję po­gląd Hegla, który z wiel­kim znaw­stwem i głę­bią myśli bro­nił tezy, że hi­sto­ria jest cią­giem roz­wo­ju i urzeczywistnia­nia się wol­no­ści."

"Jeśli re­li­gia nie jest ni­czym wię­cej niż „mo­ral­no­ścią po­ru­szo­ną przez emo­cje”, jak de­fi­niu­je ją Mat­thew Ar­nold"

"Scott na­pi­sał o pa­trio­ty­zmie, że „choć może przy­brać naj­uczciw­szą twarz, rów­nie czę­sto może być naj­bar­dziej prze­peł­nio­ną fał­szem maską dla in­nych uczuć”."

„Jest od­waż­nym aktem mę­stwa po­gar­dzać śmier­cią, ale tam, gdzie życie jest strasz­niej­sze niż śmierć, naj­praw­dziw­szym mę­stwem jest od­wa­żyć się żyć”. (Thomas Browne)

Poza tym, ta książka to strata czasu.

Cóż. Okropnie naiwna to książka – a jeśli napisana na poważnie, to żałośnie naiwna to postać, ten Inazo Nitobe. Mitologizowanie samurajów, gloryfikowanie klasowych i szowinistycznych postaw i idei, wszystko to podane w pożal-się-boże formie, bo Inazo ewidentnie próbuje przypodobać się chrześcijańskiemu, konserwatywnemu Zachodowi. Przykłady:

"(...) De­mo­kra­cja może...

Biorąc pod uwagę rok wydania to nie jest zła książka, aczkolwiek niewiele jest tam z realiów życia, ale w sumie całe Bushido było pełne sprzeczności.
Wszyscy słysząc o Bushido mamy przed oczami wielkich samurajów, a trzeba pamiętać, że samo słowo Samurai znaczy nic innego jak Sługa. Bushido nigdy nie było w całości spisane bo było to nierealne ponieważ bardzo często prawa Bushido były dostosowywane pod konkretną sytuację i konkretnego wojownika.
Jako ciekawostka to nawet fajna książka, ale jeśli chcesz się dowiedzieć czym było to całe Bushido to nie polecam.

Biorąc pod uwagę rok wydania to nie jest zła książka, aczkolwiek niewiele jest tam z realiów życia, ale w sumie całe Bushido było pełne sprzeczności.
Wszyscy słysząc o Bushido mamy przed oczami wielkich samurajów, a trzeba pamiętać, że samo słowo Samurai znaczy nic innego jak Sługa. Bushido nigdy nie było w całości spisane bo było to nierealne ponieważ bardzo często prawa...

Autor przybliża czytelnikowi "Bushido" uznawane przez niego za podstawę społeczeństwa japońskiego(tytułową duszę Japonii). Książka miejscami nudnawa zawiera jednak wiele skłaniających do przemyśleń treści. Istotnym faktem przy czytaniu książki jest rok jej wydania czyli 1899.

Autor przybliża czytelnikowi "Bushido" uznawane przez niego za podstawę społeczeństwa japońskiego(tytułową duszę Japonii). Książka miejscami nudnawa zawiera jednak wiele skłaniających do przemyśleń treści. Istotnym faktem przy czytaniu książki jest rok jej wydania czyli 1899.

Przeczytałałam część I, skończyłam II. Po tym co przeczytałam na zakończenie II tomu, gdzie tłumacz stwierdza, że Bushido które napisał Pan Inazo Nitobe nie ma nic wspólnego z prawdziwym Bushido i że sam nie został wychowany w tym duchu, żałuję straconego czasu. Tak na prawdę łatwo się było domyślić, że prawdziwej wiedzy na temat wspaniałego bushido będzie jak na lekarstwo. Pan Nitobe podobno bardzo zniekształcił postrzeganie samurajów, ich zwyczajów, choć tak na prawdę wiele z nich nie miało nic wspólnego z rzeczywistością. Może dziś postrzegalibyśmy Samurajów i kulturę Japońską zupełnie inaczej, przynajmniej jeśli biorąc pod uwagę znaczną większość ludzi. Wielokrotnie w ciągu mojego życia wysłuchiwałam, że Japonia to barbarzyński kraj i temu podobne epitety, między innemu ze względu na samurajów. Jednak jak tu wymagać zrozumienia, gdy brak zrozumienia we własnym kraju. Nie polecam tracić czasu, chyba że zakończenie II tomu

Przeczytałałam część I, skończyłam II. Po tym co przeczytałam na zakończenie II tomu, gdzie tłumacz stwierdza, że Bushido które napisał Pan Inazo Nitobe nie ma nic wspólnego z prawdziwym Bushido i że sam nie został wychowany w tym duchu, żałuję straconego czasu. Tak na prawdę łatwo się było domyślić, że prawdziwej wiedzy na temat wspaniałego bushido będzie jak na lekarstwo....

(W zasadzie powinno nie być oceny - w końcu ciężko oceniać tę książkę)
Długie przedstawienie twórcy i jego życiorysu by w późniejszym etapie rozkoszować się opisem zasad kodeksu Bushido. Oczywiście autor rozpływa się nad tymi zasadami podtrzymując obraz samurajów jako wielce moralnej "klasie społecznej".
Dla mnie jednak każde zetknięcie z tematem samurajów ma ogromne znaczenie. Polecam.

(W zasadzie powinno nie być oceny - w końcu ciężko oceniać tę książkę)
Długie przedstawienie twórcy i jego życiorysu by w późniejszym etapie rozkoszować się opisem zasad kodeksu Bushido. Oczywiście autor rozpływa się nad tymi zasadami podtrzymując obraz samurajów jako wielce moralnej "klasie społecznej".
Dla mnie jednak każde zetknięcie z tematem samurajów ma ogromne...

Ksiązka profesora NITOBE to kwintesencja wiedzy historycznej o japońskim rycerstwie, samurajskim systemie wartości i kulturowym fenomenie BUSHIDO. Ksiązka wydana w 1899 roku, powstała jako owoc przemyśleń profesora Nitobe po serii wizyt w akademickich centrach Europy. Jest to pozycja adresowana do Europejczyków. Profesor Nitobe odwołując się do europejskich tradycji rycerskich próbuje przybliżyć czytelnikom z zachodniego kręgu kulturowego specyfikę japońskiej mentalności, uwypuklając przy tym analogie oraz różnice pomiędzy standardami Bushido, a zachodnim Kodeksem Rycerskim. Warto zwrócić uwagę na fakt, iż pierwsze polskie wydanie datuje się na rok 1904, a więc niespełna 5 lat po opublikowaniu angielskiego oryginału (książka ukazała się po angielsku !). Profesor Nitobe podróżując po Europie, spotykał polskich studentów (zwłaszcza w niemieckich ośrodkach akademickich),poznał tragiczne dzieje Polski i mentalność Polaków. To dlatego właśnie opatrzył polskie wydanie autorskim komentarzem, podkreślając wspólne cechy dumnych narodów Polski i Japonii….
Dzieło profesora Nitobe to absolutna klasyka wiedzy o „Duchu” Japonii.

Ksiązka profesora NITOBE to kwintesencja wiedzy historycznej o japońskim rycerstwie, samurajskim systemie wartości i kulturowym fenomenie BUSHIDO. Ksiązka wydana w 1899 roku, powstała jako owoc przemyśleń profesora Nitobe po serii wizyt w akademickich centrach Europy. Jest to pozycja adresowana do Europejczyków. Profesor Nitobe odwołując się do europejskich tradycji...

Książka poświęcona kodeksowi postępowań Japończyków czasów samurajów.
Co prawda era samurajów zakończyła się przed napisaniem książki (jak dla mnie końcem jest bitwa pod Shiroyamą z 1877 r.),ale w książce nie ma o tym ani słowa.

Cała książka ma charakter trochę propagandowy, jednostronny, idealizujący Japończyków. Wiarygodność treści książki oceniam na ten sam poziom, co rzetelność informacji w reżimowych "Wiadomościach" w TVPiS.

Książka poświęcona kodeksowi postępowań Japończyków czasów samurajów.
Co prawda era samurajów zakończyła się przed napisaniem książki (jak dla mnie końcem jest bitwa pod Shiroyamą z 1877 r.),ale w książce nie ma o tym ani słowa.

Cała książka ma charakter trochę propagandowy, jednostronny, idealizujący Japończyków. Wiarygodność treści książki oceniam na ten sam poziom, co...

Dzieło o wyidealizowanych zachowaniach Japończyków, które nigdy nie miały miejsca. Autor, który był kulturalnie bardziej Europejczykiem niż Japończykiem, a o historii czy kulturze swojego kraju nie wiedział prawie nic.
Polecam przeczytać analizę zamieszczoną na ostatnich 30 stronach książki.
Utwór pisany na przełomie XIX i XX wieku, więc trzeba wziąć poprawkę na ówczesne standardy społeczne i moralne, dlatego daję aż 3/10.

Dzieło o wyidealizowanych zachowaniach Japończyków, które nigdy nie miały miejsca. Autor, który był kulturalnie bardziej Europejczykiem niż Japończykiem, a o historii czy kulturze swojego kraju nie wiedział prawie nic.
Polecam przeczytać analizę zamieszczoną na ostatnich 30 stronach książki.
Utwór pisany na przełomie XIX i XX wieku, więc trzeba wziąć poprawkę na ówczesne...

Bushido - droga rycerzy. Mimo że powierzchownie opisuje kodeks wojowników średniowiecznej Japonii, to według mnie książka przedstawia pewien sposób myślenia , swoistą filozofię życia. Choć pewnie niewiele ma wspólnego z rzeczywistością i prawdziwymi zachowaniami samurajów, to ukazuje według mnie ideał zachowań mężczyzny/człowieka. Pogarda dla pieniędzy, uczciwość , honor to postawy godne szacunku, szczególnie w dzisiejszym konsumpcjonistycznym świecie.

Pozycja obowiązkowa dla każdej osoby, która kontempluje życie, interesuje się filozofią oraz szuka odpowiedzi na pytanie "jak żyć?"

Bushido - droga rycerzy. Mimo że powierzchownie opisuje kodeks wojowników średniowiecznej Japonii, to według mnie książka przedstawia pewien sposób myślenia , swoistą filozofię życia. Choć pewnie niewiele ma wspólnego z rzeczywistością i prawdziwymi zachowaniami samurajów, to ukazuje według mnie ideał zachowań mężczyzny/człowieka. Pogarda dla pieniędzy, uczciwość , honor...