Dziedzictwo Chandlera

Powieść porusza bardzo ważne, społeczne problemy. Znajdziemy tu temat prześladowań, LGBT, molestowania, rasizmu, wykorzystywaniu swoich wpływów do własnych celów. Książkę czytało się dość opornie, zapewne za sprawą 5 osobowej narracji. To było nie lada wyzwanie - zapamiętać historię każdego bohatera i wracać do niej co 5 rozdział. Gdyby nie ten zabieg, zapewne ocena byłaby wyższa.

Powieść porusza bardzo ważne, społeczne problemy. Znajdziemy tu temat prześladowań, LGBT, molestowania, rasizmu, wykorzystywaniu swoich wpływów do własnych celów. Książkę czytało się dość opornie, zapewne za sprawą 5 osobowej narracji. To było nie lada wyzwanie - zapamiętać historię każdego bohatera i wracać do niej co 5 rozdział. Gdyby nie ten zabieg, zapewne ocena byłaby...

Ogółem fajna książka, ale pierwsze 70 stron to była dla mnie męczarnia, dużo wartościowych cytatów, polecam dla osób które zmagają się z różnymi problemami w szkole i życiu, prawie każdy problem został opisany.

Ogółem fajna książka, ale pierwsze 70 stron to była dla mnie męczarnia, dużo wartościowych cytatów, polecam dla osób które zmagają się z różnymi problemami w szkole i życiu, prawie każdy problem został opisany.

Ta książka może otworzyć oczy wielu ludziom. Tematy w niej poruszane są BARDZO ważne. Cieszę się, że są osoby ,które nie boją się mówić o krzywdzie jakiej doświadczyli, dobrze ,że nie każdego człowieka da się zastraszyć.

Ta książka może otworzyć oczy wielu ludziom. Tematy w niej poruszane są BARDZO ważne. Cieszę się, że są osoby ,które nie boją się mówić o krzywdzie jakiej doświadczyli, dobrze ,że nie każdego człowieka da się zastraszyć.

Książka mi się podobała ale trochę się z nią męczyłam. Kiedy skończyłam czytać czegoś jeszcze mi w niej brakowało

Książka mi się podobała ale trochę się z nią męczyłam. Kiedy skończyłam czytać czegoś jeszcze mi w niej brakowało

Niezła historia, ale nie zapadnie mi na długo w pamięci. Jeśli lubicie książki z motywem coming of age, gdzie fabuła skupia się na odnajdywaniu siebie, walce o swój głos w sprawie, to nie zawiedziecie się.

Niezła historia, ale nie zapadnie mi na długo w pamięci. Jeśli lubicie książki z motywem coming of age, gdzie fabuła skupia się na odnajdywaniu siebie, walce o swój głos w sprawie, to nie zawiedziecie się.

Jestem wzrokowcem i po wiele książek sięgam przez ich piękne okładki. Również i tym razem był to jeden z powodów zapoznania się z Dziedzictwem Chandlera. Drugim natomiast było porównywanie tej pozycji do czegoś na wzór Tajemnej historii, którą uwielbiam od lat. Niestety szybko okazało się, że między tymi książkami jest znaczne rozminięcie i ciężko nazwać je czymś podobnym. Sama fabuła dosyć mocno mnie wynudziła i wymęczyła. Dokończyłam słuchać audiobooka głównie za sprawą mojego postanowienia, żeby nie zostawiać kolejnych rozpoczętych książek, plus dawać im szansę do końca. Tak przechodząc do ostatnich rozdziałów, trzeba przyznać, że były one całkiem znośne i faktycznie coś tam się zaczęło dziać, co miało nieznaczny wpływ na podwyższenie mojej ogólnej oceny. Nie zmienia to faktu, że przez ostatni rok nie wracałam myślami do tego tytułu.

Jestem wzrokowcem i po wiele książek sięgam przez ich piękne okładki. Również i tym razem był to jeden z powodów zapoznania się z Dziedzictwem Chandlera. Drugim natomiast było porównywanie tej pozycji do czegoś na wzór Tajemnej historii, którą uwielbiam od lat. Niestety szybko okazało się, że między tymi książkami jest znaczne rozminięcie i ciężko nazwać je czymś podobnym....

🏫 Do tej książki podeszłam z ogromną nadzieją, że mnie zachwyci, bo uwielbiam powieści w akademickich klimatach (to pokłosie oczarowania „Wybranymi” C.J. Daugherty).

🏫 Zaczęłam ją czytać, licząc na to, że mną wstrząśnie, że elitarna akademia ukaże swoje zaskakujące i przerażające oblicze, a dostałam dramat osamotnionej młodzieży, ich wyobcowania i niezrozumienia przez rówieśników. Tak naprawdę była to książka o niczym. Bez żadnej większej fabuły, a jednak nie rozumiem dlaczego otuliła mnie jak mięciutki kocyk.

🏫 Czy ta książka zyskała miano mojej comfort book? Z pewnością. Bo czytając ją, naprawdę czułam się tak, jak byłabym otoczona grupą przyjaciół. Małe grono. Niemal klaustrofobiczne, a jednak niezwykle przyjemne.

🏫 Tak więc na pytanie czy książka mnie zawiodła, odpowiem: TAK, zawiodła mnie i NIE, nie zawiodła mnie. Zabrakło mi w niej elitarności, intryg tajemnego kręgu, a jednocześnie autor zaskoczył mnie tym, że ta książka była po prostu tak przyjemna mimo poruszanych trudnych tematów.

🏫 Do tej książki podeszłam z ogromną nadzieją, że mnie zachwyci, bo uwielbiam powieści w akademickich klimatach (to pokłosie oczarowania „Wybranymi” C.J. Daugherty).

🏫 Zaczęłam ją czytać, licząc na to, że mną wstrząśnie, że elitarna akademia ukaże swoje zaskakujące i przerażające oblicze, a dostałam dramat osamotnionej młodzieży, ich wyobcowania i niezrozumienia przez...

Chyba jestem już za stara na tę fabułę i wynudziłam się jak mops. Pewnie rzeczy były dla mnie oczywistością i chyba przez to niezwykle szybko zapomnę o tej książce 🫣

Chyba jestem już za stara na tę fabułę i wynudziłam się jak mops. Pewnie rzeczy były dla mnie oczywistością i chyba przez to niezwykle szybko zapomnę o tej książce 🫣

Książka generalnie przyjemna ale...
-problem poruszony jest trochę opowiedziany na szybko(w moim odczuciu stanowi coś na kształt tła a nie głównej historii)
-sławetny Krąg, który miał być nieawiadomo jak niesamowitym kółkiem literackim był całkiem zwyczajny- rozczarowałam się trochę
-jedni bohaterowie mają "więcej czasu antenowego" niż inni, np Beth i Ramin są mniej rozwiniętymi postaciami, zwłaszcza Beth
Jest to po prostu szybka, przyjemna lektura typu academia(chyba jest coś takiego prawda?) i young adult, ale nic ponad to

Książka generalnie przyjemna ale...
-problem poruszony jest trochę opowiedziany na szybko(w moim odczuciu stanowi coś na kształt tła a nie głównej historii)
-sławetny Krąg, który miał być nieawiadomo jak niesamowitym kółkiem literackim był całkiem zwyczajny- rozczarowałam się trochę
-jedni bohaterowie mają "więcej czasu antenowego" niż inni, np Beth i Ramin są mniej...

Artystycznym duszom Dziedzictwo Chandlera może się spodobać! 🎨

Mamy klimat elitarnej szkoły, która skrywa swoje tajemnice. Beth, dla której pierwszy rok nauki stał się koszmarem, głównie przez relacje z Sarah, z którą dzieliła pokój w internacie. Chłopaka, który musiał uciekać z Iranu. Sportowca, któremu sport przestał sprawiać przyjemność. Aspirującą aktorkę, funkcjonującą w dziwnych relacjach. Przebijają się tematy nierówności społecznych, chorób, przemocy psychicznej, fizycznej, tej na tle seksualnym. Bohaterowie żyją w trudnym, traumatycznym świecie. Ale trafiają do pięknej bańki, na zajęcia z kreatywnego pisania. Mało kto ma szansę szkolić się pod skrzydłami profesor Douglas. Oni są wybrańcami. Czy mimo różnic będą potrafili się zaprzyjaźnić?

I, cóż, mam słabość do wszystkiego, co wiąże się z pisaniem, a zwłaszcza do romantyzowania pisania, więc mi się książki słuchało naprawdę przyjemnie. Delikatne tematy są poruszone z wystarczającą wrażliwością. Na ogromny plus zasługuje fakt, że główni bohaterowie naszkicowani są przy pomocy całego wachlarza odcieni szarości. Trzeba przyznać, że książka ma odrobinę moralizatorski wydźwięk, stara się pełnić funkcję pedagogiczną, ale mimo wszystko - dobrze się przy niej bawiłam.

Artystycznym duszom Dziedzictwo Chandlera może się spodobać! 🎨

Mamy klimat elitarnej szkoły, która skrywa swoje tajemnice. Beth, dla której pierwszy rok nauki stał się koszmarem, głównie przez relacje z Sarah, z którą dzieliła pokój w internacie. Chłopaka, który musiał uciekać z Iranu. Sportowca, któremu sport przestał sprawiać przyjemność. Aspirującą aktorkę,...