Pewne włoskie lato

Na wakacjach, jak nic innego nie ma pod ręką, można przeczytać, ale w domu bym czasu na to nie tracił.

Na wakacjach, jak nic innego nie ma pod ręką, można przeczytać, ale w domu bym czasu na to nie tracił.

jestem strasznie rozczarowana!

książka zapowiadała się bardzo dobrze. klimat, który stworzyła autorka spodobał mi się i na skórze czułam ciepło Włoch. to tyle z plusów.

główna bohaterka jest nie do polubienia. zachowywała się samolubnie i dziecinnie. swoją mamę traktowała jak najważniejszą osobę w swoim życiu. rozumiem to całkowicie… ale? Kate sama się na tym łapie, że „o rzeczywiście, mój tata też cierpi”. jej miłość do matki w pewnym sensie była obsesją. cały czas powtarzała, że to właśnie ona jest jej miłością życia. jednocześnie też, pozwalała matce ingerować w swoim życiu - pytała się jakie meble do domu, jakie ciuchy czy nawet matka dalej jej gotowała. Kate to była 30 letnia kobieta! nie wyobrażam sobie, żebym w takim wieku nadal była uzależniona od swojej mamy.
najlepsze jest to, że wiele rzeczy sobie dopowiedziała. gdy okazało się coś innego prawdą, była zła i obrażona na cały świat.

sytuacja Kate z Adamem też była okropna. samo to, że obwiniała swojego męża o to, że jej Adam się spodobał, że chce się z nim przespać - wielkie ew! zraniła swojego męża wiele razy, a on o tym nie wie! nigdy nie zaakceptuje zdrady(!),czy to w książce czy w prawdziwym życiu. irracjonalne jest dla mnie tworzenie takiej postaci.

jest wiele rzeczy, których jeszcze nie lubię, ale wolę to przemilczeć. odradzam czytanie tego!

jestem strasznie rozczarowana!

książka zapowiadała się bardzo dobrze. klimat, który stworzyła autorka spodobał mi się i na skórze czułam ciepło Włoch. to tyle z plusów.

główna bohaterka jest nie do polubienia. zachowywała się samolubnie i dziecinnie. swoją mamę traktowała jak najważniejszą osobę w swoim życiu. rozumiem to całkowicie… ale? Kate sama się na tym łapie, że...

W tej lekturze najbardziej podobały mi sie opisy Włoch, oddanie atmosfery włoskiego lata w małych miasteczkach. Matka głownej bohaterki umiera, zrozpaczona córka,noemogąca pogodzić się ze stratą wyjeżdża do Włoch w podróz, którą miała odbyć z mamą. Po przeczytaniu napewno w swoich planach podróżniczych uwzgłednię lot do Positano !

W tej lekturze najbardziej podobały mi sie opisy Włoch, oddanie atmosfery włoskiego lata w małych miasteczkach. Matka głownej bohaterki umiera, zrozpaczona córka,noemogąca pogodzić się ze stratą wyjeżdża do Włoch w podróz, którą miała odbyć z mamą. Po przeczytaniu napewno w swoich planach podróżniczych uwzgłednię lot do Positano !

Gdy zaczęłam czytać "Pewne włoskie lato"🇮🇹 Rebecci Serle, to już po kulku stronach byłam rozczarowana i miałam ochotę ją z powrotem odłożyć na półkę. Zaczęła się nieciekawie i dość dołująco i wydawało mi się że będzie utrzymana właśnie w takim tonie - przepełniona smutkiem i żalem głównej bohaterki, bokrykajacej się z dość trudnym okresem w swoim życiu.
Jednak na szczęście, po przebrnięciu przez ten ciężki początek, zaczęła mi się bardziej podobać. Z przygnębiającego i depresyjnego nastroju, zrobił się lekki i wakacyjny klimat. Może też poniekąd dlatego, że miejsce akcji powieści przenosi się do pięknych i słonecznych Włoch.🇮🇹 Cudowne widoki, wspaniała pogoda i przepyszne jedzenie opisane w książce, przeniosły mnie "duchem" w tamto miejsce i przypomniały mi moje własne włoskie wakacje kilka lat temu...😁☀️🏛🍝🇮🇹

Główna bohaterka Katy przeżywa żałobę po śmierci swojej matki. Aby obudzić ją z depresji i letargu w jakim się znalazła, rodzina zmusza dziewczynę aby wybrała się na wakacje do Włoch🇮🇹, którą kilka miesięcy temu zaplanowała ze swoją matką. Pomimo pierwszych sprzeciwów i niechęci, Katy ostatecznie decyduje się na samotny wyjazd.
Dociera do nadmorskiej miejscowości Positano leżącego na wybrzeżu Amalfi🇮🇹. Początkowo kobieta nie umie się do końca odnaleźć, ani docenić uroków miasteczka. Jednak stopniowo przyzwyczaja się do widoków z pięknego hotelu, poznaje sympatycznych ludzi, którzy tam pracują, rozsmakowuje się w lokalnych włoskich przysmakach🇮🇹. A przypadkowe spotkanie z pewną kobietą sprawi, że Katy nauczy sie doceniac magię tego miejsca i odmieni całe swoje dotychczasowe życie...

Lecz dużo ważniejsze od treści samej książki moim zdaniem jest nastrój i magia, jaka wprowadza autorka. Genialne opisy i umiejętność przekazania prawdziwej włoskiej atmosfery sprawia, że czytelnik ma wrażenie, że sam podziwia widoki, doświadcza wszystkich wydarzen na wlasnej skórze i wręcz czuje smak lokalnych potraw na języku...😋🇮🇹

Gdy zaczęłam czytać "Pewne włoskie lato"🇮🇹 Rebecci Serle, to już po kulku stronach byłam rozczarowana i miałam ochotę ją z powrotem odłożyć na półkę. Zaczęła się nieciekawie i dość dołująco i wydawało mi się że będzie utrzymana właśnie w takim tonie - przepełniona smutkiem i żalem głównej bohaterki, bokrykajacej się z dość trudnym okresem w swoim życiu.
Jednak na...

Katy jest bardzo związana ze swoją matką Carol. Mimo, iż wyszła za mąż, mieszka z mężem niedaleko rodziców, czasem śpi u nich w domu. Matka kupuje jej ubrania, doradza, jak urządzić mieszkanie.
Jeżdżą razem na wycieczki, chodzą na zakupy.
Wg mnie trochę to dziwne - tak, jakby nie można było odciąć pępowiny i zacząć żyć swoim życiem...
Wszystko się kończy, kiedy Carol umiera, a Katy nie może znaleźć sobie miejsca i zastanawia się, czy być jeszcze z mężem, czy skończyć to małżeństwo.
Katy decyduje się wyjechać sama do Positano - dokąd miała wyjechać z matką.
Carol miała jej pokazać piękne Włochy, które pamiętała z młodości.
I w tym momencie na miejscu spotyka... swoją matkę, ale sprzed 30- lat.
Są piękne opisy okolic, pyszne jedzenie, romans, ale...często miała wrażenie jakbym oglądała jakąś podróbkę filmu "O północy w Paryżu"
Jak ktoś chce przenieść się choć na chwilę do Włoch - polecam, chociaż czuję niedosyt.

Katy jest bardzo związana ze swoją matką Carol. Mimo, iż wyszła za mąż, mieszka z mężem niedaleko rodziców, czasem śpi u nich w domu. Matka kupuje jej ubrania, doradza, jak urządzić mieszkanie.
Jeżdżą razem na wycieczki, chodzą na zakupy.
Wg mnie trochę to dziwne - tak, jakby nie można było odciąć pępowiny i zacząć żyć swoim życiem...
Wszystko się kończy, kiedy Carol...

Katy po śmierci matki, z którą była bardzo zżyta, pogrąża się w żałobie i samotnie wyjeżdża do Włoch. Nawet z mężem nie chce rozmawiać. Jak poradzi sobie kobieta? Dowiecie się czytając tę książkę.

Katy po śmierci matki, z którą była bardzo zżyta, pogrąża się w żałobie i samotnie wyjeżdża do Włoch. Nawet z mężem nie chce rozmawiać. Jak poradzi sobie kobieta? Dowiecie się czytając tę książkę.

Po tej książce spodziewałam się zupełnie czegoś innego. Czy się rozczarowałam? Wręcz przeciwnie! Nie będzie na pewno w moich top ulubionych książkach ale dobrze się przy niej bawiłam i było nawet kilka momentów, w których się wzruszyłam. Myślałam, że to będzie piękna miłosna historia a w tle malownicze Włochy. Nie brakowało w niej cudownych krajobrazów i włoskiego klimatu natomiast głównym tematem było przeżywanie żałoby głównej bohaterki. Nie do końca rozumiałam jednak aż tak silne uzależnienie emocjonalne Katy od swojej zmarłej matki. Wydawało się to aż nieprawdopodobne. Żałoba i pustka po zmarłym to całkiem coś innego niż przedstawiona historia.
Carole to wspaniała kobieta, matka i przyjaciółka, na którą zawsze można liczyć. Dlatego kiedy umiera jej córka nie potrafi pogodzić się z jej śmiercią a pustka, która jej towarzyszy jest wręcz nie do zniesienia. Wydaje się, że wycieczka do Włoch, na którą miała jechać wraz z matką nie ma sensu. A może właśnie podróż do Positano (miasteczka w którym Carol spędziła kiedyś wspaniałe lato) pomoże uporać się Katy z własnym światem, który rozpadł się na kawałki? Okazuje się, że ma szansę poznać swoją mamę na nowo. Nie wszystko jest takie jakie powinno być a dawne życie matki odbiega od tego jakie do tej pory znała. 7/10⭐️

Po tej książce spodziewałam się zupełnie czegoś innego. Czy się rozczarowałam? Wręcz przeciwnie! Nie będzie na pewno w moich top ulubionych książkach ale dobrze się przy niej bawiłam i było nawet kilka momentów, w których się wzruszyłam. Myślałam, że to będzie piękna miłosna historia a w tle malownicze Włochy. Nie brakowało w niej cudownych krajobrazów i włoskiego klimatu...

Pewne włoskie lato miało zadecydować o istnieniu bądź nie Katy, dla której świat przestał istnieć. Czuje wszechogarniającą samotność, nie należy już do nikogo. Po śmierci najukochańszej osoby - matki, już nic nie jest takie samo. Jest nieprzygotowana do samodzielnego życia. Za każdym razem dzwoniła do mamy po radę, a Katy była jedynie bierną obserwatorką.

Pewne włoskie lato zadecydowało o tym, że drogi matki i córki znowu się przecięły. Rozmowy z mamą niemamą pozwoliły na bliższe poznanie. Katy dostrzega,że młodsze oblicze matki różni się sporo od tego dojrzałego.

To powieść o pożegnaniu z matką, o pogodzeniu się z losem, odnalezieniu siebie i własnej drogi. O zadbaniu o siebie, o wolności i samoakceptacji. Ciekawa byłam rozwiązania sytuacji, wytłumaczenia, dlaczego i w jaki sposób udało się Katy spotkać mamę sprzed lat. Choć pełna przepięknych krajobrazów i letnich klimatów, to jednak podejmuje ważne życiowe tematy.

Pewne włoskie lato miało zadecydować o istnieniu bądź nie Katy, dla której świat przestał istnieć. Czuje wszechogarniającą samotność, nie należy już do nikogo. Po śmierci najukochańszej osoby - matki, już nic nie jest takie samo. Jest nieprzygotowana do samodzielnego życia. Za każdym razem dzwoniła do mamy po radę, a Katy była jedynie bierną obserwatorką.

Pewne włoskie...

Włoskie miasteczko Positano.
Malownicze krajobrazy, błękit nieba, przyjemne promienie słońca otulające twarz i ona - Katy. Zatracona w swoim smutku i żałobie po stracie ukochanej mamy Carol. Główna bohaterka powieści, stara się na nowo budować siebie w świecie bez swojej najbliższej osoby.

Pomysł okazał się równie dobry co wykonanie. Czytamy o dwóch pokoleniach, które wzajemnie na sobie polegają, poznajemy młodzieńcze lata Carol, jej buntowniczy charakter a także wpływ jaki ma na swoją córkę, także po śmierci. Niespieszna fabuła prowadzi nas przez różne emocje, zbliża do bohaterek i pokazuje jak ważne jest to, by cieszyć się małymi rzeczami oraz ulotnymi chwilami, ponieważ nigdy nie możemy być pewni końca tego wszystkiego.

W tej książce nie brakuje emocji, zaś sama w sobie historia jest nietypową podróżą ku odnalezieniu swojego miejsca. Czasem w życiu każdego człowieka są sytuacje w których swiat wywraca się do góry nogami i wtedy trzeba jakoś odnaleźć się w tej zupełnie nowej rzeczywistości, nauczyć się żyć na nowo. Polecam gorąco w szczególności do przeczytania w lato!

Włoskie miasteczko Positano.
Malownicze krajobrazy, błękit nieba, przyjemne promienie słońca otulające twarz i ona - Katy. Zatracona w swoim smutku i żałobie po stracie ukochanej mamy Carol. Główna bohaterka powieści, stara się na nowo budować siebie w świecie bez swojej najbliższej osoby.

Pomysł okazał się równie dobry co wykonanie. Czytamy o dwóch pokoleniach, które...

Mam bardzo mieszane uczucia po przeczytaniu tej książki. Z jednej strony przepiękne opisy, oddające w 100% klimat Włoch. Nie ukrywam, że mam słabość do słonecznej Italii i sięgnęłam po tą pozycję trochę kierując się sentymentem. Do połowy szło naprawdę wszystko w dobrą stronę, byłam bardzo ciekawa jak potoczą się losy głównej bohaterki i jej dość niecodziennej sytuacji. Jednakże, druga część książki i jej zakończenie bardzo mnie rozczarowało. Zrobione jakby na szybko. Bohaterka zachowuje się irracjonalnie, a ponadto przez kilka dni nie zorientowała się, że cofnęła się o 30 lat wstecz? Co najmniej jakby świat i codzienność nie była wtedy zupełnie inna. Zakończenie poszczególnych wątków (chociażby sytuacji z Adamem, czy ostatnia rozmowa z Carol) wręcz mnie irytowały.

Mam bardzo mieszane uczucia po przeczytaniu tej książki. Z jednej strony przepiękne opisy, oddające w 100% klimat Włoch. Nie ukrywam, że mam słabość do słonecznej Italii i sięgnęłam po tą pozycję trochę kierując się sentymentem. Do połowy szło naprawdę wszystko w dobrą stronę, byłam bardzo ciekawa jak potoczą się losy głównej bohaterki i jej dość niecodziennej sytuacji....