rozwińzwiń

Znaki szczególne

Okładka książki Znaki szczególne autorstwa Anna Rozenberg
Okładka książki Znaki szczególne autorstwa Anna Rozenberg
Anna Rozenberg Wydawnictwo: HARDE Wydawnictwo Cykl: David Redfern (tom 4) kryminał, sensacja, thriller
352 str. 5 godz. 52 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Cykl:
David Redfern (tom 4)
Data wydania:
2023-05-17
Data 1. wyd. pol.:
2023-05-17
Liczba stron:
352
Czas czytania
5 godz. 52 min.
Język:
polski
ISBN:
9788367502658
Podczas remontu boiska szkolnego w Ripley zostają odnalezione zwłoki nastolatki. Pierwsze oględziny wskazują, że brutalnego morderstwa dokonano ponad dekadę temu. Zbrodnia wstrząsa ekskluzywnym miasteczkiem, które walczy o status najlepszego miejsca do życia w Wielkiej Brytanii. Niestety, stawiane przez policjantów tezy rodzą więcej pytań niż odpowiedzi, a nieobecność szefa zespołu tylko pogarsza sprawę. Tymczasem zawieszony w obowiązkach inspektor Redfern boryka się z własnymi problemami. Przyszłość przebywającej w śpiączce Marty jest niepewna, a wciąż zagrażający policjantowi Palacz nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. Jednak poproszony przez sierżantkę Summer Winter o pomoc Redfern nie odmawia jej i rozpoczyna prywatne śledztwo w sprawie zamordowanej dziewczyny. Ślady prowadzą na zabytkowy tor wyścigowy Brookwood, a stamtąd do siedziby legendarnego McLarena.

Czy morderca ukrył się w pędzie bolidów, a może jest bliżej, niż wszyscy myślą?

Czwarta powieść, w której powraca kochany przez fanów obsypanych nagrodami kryminałów Anny Rozenberg inspektor Redfern.
Średnia ocen
7,1 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Znaki szczególne w ulubionej księgarniiPorównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Znaki szczególne



573 557

Oceny książki Znaki szczególne

Średnia ocen
7,1 / 10
171 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Znaki szczególne

avatar
404
401

Na półkach:

SERIA Z REDFERNEM Anna Rozenberg
A co?!
Czy ktoś mi zabroni zrecenzować kilka książek naraz? 😏
Tym bardziej że marzec to miesiąc Ani Rozenberg – dokładnie w marcu pięć lat temu zadebiutowała, a ja właśnie teraz domknęłam pięć ostatnich części serii z inspektorem Redfernem. I tak oto zamknęłam jedną z tych kryminalnych historii, które niby czytasz „na spokojnie”, a kończysz… z książką w ręku o drugiej w nocy.
To rasowe, klasyczne krimi. Każda część przynosi nowe śledztwo, nową zbrodnię, nową historię ludzi, którzy w sennych brytyjskich miasteczkach mają zdecydowanie więcej do ukrycia, niż mogłoby się wydawać. A jednocześnie nad wszystkim unosi się duży, osobisty wątek Redferna – sprawa jego przeszłości, zaginionej siostry i tajemniczego Palacza. I właśnie to sprawia, że tej serii nie da się czytać wybiórczo.
Tu wszystko się splata, powoli układa i nie daje spokoju.
To, co bardzo lubię u Ani, to fakt, że każda część jest trochę inna w tonie. Czasem bardziej klasyczna, czasem bardziej psychologiczna, czasem niemal sensacyjna. Czytelnicy, którzy lubią bawić się konwencją kryminału, bez trudu wyłapią tu różne mrugnięcia do klasyki gatunku – ale nie zdradzę jakie. Zostawiam Wam tę przyjemność.
Moimi osobistymi ulubieńcami pozostają „Wszyscy umarli” – za klimat angielskiej prowincji i śledztwo prowadzone w najlepszym stylu tradycyjnego krimi – oraz „Punkty zapalne”, którym już wcześniej dałam moją matczyną szóstkę. Ale ogromne wrażenie robią też dwie ostatnie części. Za konsekwencję, spinanie wątków i odwagę w prowadzeniu historii Redferna aż do samego końca.
Ania ma jeszcze jedną cechę, którą bardzo w jej książkach lubię – potrafi wpleść w kryminał małe społeczne obserwacje. O ludziach, o milczeniu, o tym jak łatwo udawać, że czegoś się nie widzi.
A Redfern? Powiem Wam jedno.
Jeśli zaczniecie tę serię… to przygotujcie się, że skończycie ją szybciej, niż planowaliście.
Bo z Redfernem jest trochę jak z prawdą, której szuka.
Jak już się zacznie…
to trudno przestać.

SERIA Z REDFERNEM Anna Rozenberg
A co?!
Czy ktoś mi zabroni zrecenzować kilka książek naraz? 😏
Tym bardziej że marzec to miesiąc Ani Rozenberg – dokładnie w marcu pięć lat temu zadebiutowała, a ja właśnie teraz domknęłam pięć ostatnich części serii z inspektorem Redfernem. I tak oto zamknęłam jedną z tych kryminalnych historii, które niby czytasz „na spokojnie”, a kończysz…...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
135
11

Na półkach:

wciągająca, ale momentami ciężko się czyta bez znajomości poprzednich części

wciągająca, ale momentami ciężko się czyta bez znajomości poprzednich części

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
4678
4490

Na półkach: , , , ,

Następna część kryminału bardzo dobrze ukazana przez autorkę,pochłonęłam każdy rozdział w książce, seria dobra do przeczytania.

Następna część kryminału bardzo dobrze ukazana przez autorkę,pochłonęłam każdy rozdział w książce, seria dobra do przeczytania.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

327 użytkowników ma tytuł Znaki szczególne na półkach głównych
  • 208
  • 119
66 użytkowników ma tytuł Znaki szczególne na półkach dodatkowych
  • 25
  • 17
  • 6
  • 5
  • 4
  • 3
  • 3
  • 3

Inne książki autora

Okładka książki Zbrodnia w operze Katarzyna Gacek, Gaja Grzegorzewska, Joanna Jodełka, Janusz Onufrowicz, Robert Ostaszewski, Alek Rogoziński, Anna Rozenberg, Maciej Siembieda, Grzegorz Skorupski, Bartosz Szczygielski
Ocena 6,6
Zbrodnia w operze Katarzyna Gacek, Gaja Grzegorzewska, Joanna Jodełka, Janusz Onufrowicz, Robert Ostaszewski, Alek Rogoziński, Anna Rozenberg, Maciej Siembieda, Grzegorz Skorupski, Bartosz Szczygielski
Okładka książki Utopay. Przyszłość wystawia rachunek Wojciech Chamier-Gliszczyński, Wojciech Chmielarz, Anna Cieplak, Jacek Dukaj, Paulina Hendel, Miłosz Horodyski, Grzegorz Kasdepke, Rafał Kosik, Wojciech Kuczok, Wojtek Miłoszewski, Zygmunt Miłoszewski, Daniel Odija, Łukasz Orbitowski, Mateusz Pakuła, Andrzej Pilipiuk, Grażyna Plebanek, Michał Protasiuk, Radek Rak, Anna Rozenberg, Barbara Sadurska, Magdalena Salik, Dominika Słowik, Bartosz Szczygielski, Wit Szostak, Cezary Zbierzchowski, Jakub Żulczyk
Ocena 6,3
Utopay. Przyszłość wystawia rachunek Wojciech Chamier-Gliszczyński, Wojciech Chmielarz, Anna Cieplak, Jacek Dukaj, Paulina Hendel, Miłosz Horodyski, Grzegorz Kasdepke, Rafał Kosik, Wojciech Kuczok, Wojtek Miłoszewski, Zygmunt Miłoszewski, Daniel Odija, Łukasz Orbitowski, Mateusz Pakuła, Andrzej Pilipiuk, Grażyna Plebanek, Michał Protasiuk, Radek Rak, Anna Rozenberg, Barbara Sadurska, Magdalena Salik, Dominika Słowik, Bartosz Szczygielski, Wit Szostak, Cezary Zbierzchowski, Jakub Żulczyk
Anna Rozenberg
Anna Rozenberg
Redaktorka, ekonomistka z podróżniczym zacięciem. Na co dzień mieszka i pracuje w Wielkiej Brytanii. Gdy nie planuje kolejnej szalonej wyprawy, uwielbia zaszyć się na kanapie z kawą, kotem i dobrą książką.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Złoty krąg Małgorzata Sobieszczańska
Złoty krąg
Małgorzata Sobieszczańska
Małgorzatę Sobieszczańską znałam dotychczas jako autorkę bardzo dobrych powieści obyczajowych. Okazało się, że pisarka tworzy także ciekawe kryminały, czego przykładem jest „Złoty Krąg”. Akcja rozgrywa się współcześnie. W małej miejscowości nad Zalewem Zegrzyńskim zamordowany zostaje miejscowy kloszard. Sposób, w jaki dokonano zbrodni, poraża, a mieszkańcy nie mogą nadziwić się, że ktoś zabił człowieka, który nikomu nie wadził. Do prowadzonego przez miejscowy komisariat śledztwa włącza się policyjna para z komendy stołecznej. Szybko okazuje się, że Aneta i January nie znają specyfiki małego miasteczka, ale pomaga im miejscowa policjantka. Magda dopiero teraz ma okazję wykazać się inicjatywą i inteligencją, gdyż wcześniej była ledwie tolerowana przez seksistowskiego przełożonego. Sprawa od początku wydaje się tajemnicza. Tropy mnożą się, a na śledczych naciska „góra”, gdyż trwa właśnie kampania wyborcza. Pracy policjantom na pewno nie ułatwiają ich odmienne charaktery i poglądy. January to tradycjonalista i zwolennik spokojnego życia rodzinnego, Aneta jest wojującą feministką i lesbijką, a Magda walczy z kompleksami dziewczyny z prowincji. Dużo musi się wydarzyć, zanim wzajemne animozje ustąpią i bohaterowie zaczną się po ludzku dogadywać. „Złoty Krąg” to kryminał o złożonej intrydze; zagadce, do rozwiązania której klucz tkwi w odległej przeszłości. Nawet gdy policjanci to odkryją, wciąż będę musieli nieraz się nagimnastykować, by odkryć prawdę. A ta zaskakuje i to bardzo! Małgorzata Sobieszczańska stworzyła nie tylko powieść trzymającą w napięciu i podnoszącą czytelniczą adrenalinę. To także demaskatorska proza, bardzo dobrze ukazująca różne problemy społeczne i mentalność rodem z polskiego piekiełka. Jednocześnie pisarka jawi się jako mistrzyni w kreowaniu postaci – są one naturalne, przekonujące, barwne i nie zawsze jednoznaczne, co dodaje różnych smaczków. Całość napisana jest dynamicznie, ale jest tu też miejsce na refleksje, które towarzyszą czytelnikowi nawet po odłożeniu książki na półkę. Literacki styl i poprawna polszczyzna dopełniają całości, podobnie jak odrobina satyry w inteligentnym ujęciu.
allison - awatar allison
ocenił na730 dni temu
Piekło-niebo Paweł Fleszar
Piekło-niebo
Paweł Fleszar
Morderstwo dokonane na dziecku znalezionym nad zalewem nie stanowi sympatycznego widoku szczególnie dla ekipy prowadzącej wszystkie po kolei czynności związane z oględzinami wokół niego. Śledztwo nad prowadzoną obecnie nową sprawą daje wiele do pierwszych przemyśleń. Niby nic nie można przeoczyć, a tu jednak w międzyczasie tworzy się dużo nieścisłości. Dlaczego tak się dzieje, że dokonanie czynu niewybaczalnego zabicia niczemu niewinnego dziecka dopuszcza się jeszcze kilka po drodze utrat życia. Po co i w jakim celu są one komuś potrzebne, a może popełniane są one na zlecenie, a może to tylko jest prowadzona gra, w której nie widać końca. Mordercę jest trudno zlokalizować, a przede wszystkim odgadnąć kim on tak naprawdę jest. Twórczość Pana Pawła Fleszara poznałam sześć lat wcześniej z przeczytanego kryminału pt. ''Powódź'' i z tego, co pamiętam miło ją wspominam, bo uważam, że podjęłam w ciemno ryzyko, czy zechcę się z nią zmierzyć. Uważam, że autor Paweł Fleszar, tworząc, ten kryminał należący do Cyklu: Komisarz Wit Nawrocki tom 1 pt. ''Piekło Niebo'' być może chce przekazać wskazówkę czytelnikom w formie ostrzeżenia, że nie ma bezpiecznych miejsc i nie można czuć się na tyle dobrze w przebywaniu z osobami zaufanymi, bo one też potrafią grać na dwa fronty pod tak zwaną przykrywką. Niby zachowują się normalnie, a tu jednak wciągają w grę, z której nie ma wyjścia, bez pojawienia się na końcu krwi, a w oczach zamordowanych ukryte łzy, skrywany z czasem na twarzy wyraz bólu, cierpienie. Reszta emocji pozostaje dla rodzin. Jak poradzi sobie z tymi wszystkimi zadaniami zawodowymi, które są przed nim komisarz Wit Nawrocki, czy pojawią się wokół niego osoby mu sprzyjające, czy więcej będzie towarzyszyło mu ludzi utrudniających rozwiązywanie tych makabrycznych odkrywanych zabójstw młodych chłopców, komu zależy, aby on koniecznie spróbował się zmierzyć z tym, co się dzieje wokół niego zawodowo i jego kolegów z pracy. Czy tajemnicza i nieznana nikomu przeszłość komisarza Nawrockiego będzie wpływała na to, jak będzie po kolei toczyła się całościowa akcja? Kryminału tego nie czytało mi się szybko. Warto spędzić miło czas w gronie głównego bohatera i osób z nim pracującym.
Anna - awatar Anna
oceniła na81 miesiąc temu
Dusze spopielone Anna Rozenberg
Dusze spopielone
Anna Rozenberg
SERIA Z REDFERNEM Anna Rozenberg A co?! Czy ktoś mi zabroni zrecenzować kilka książek naraz? 😏 Tym bardziej że marzec to miesiąc Ani Rozenberg – dokładnie w marcu pięć lat temu zadebiutowała, a ja właśnie teraz domknęłam pięć ostatnich części serii z inspektorem Redfernem. I tak oto zamknęłam jedną z tych kryminalnych historii, które niby czytasz „na spokojnie”, a kończysz… z książką w ręku o drugiej w nocy. To rasowe, klasyczne krimi. Każda część przynosi nowe śledztwo, nową zbrodnię, nową historię ludzi, którzy w sennych brytyjskich miasteczkach mają zdecydowanie więcej do ukrycia, niż mogłoby się wydawać. A jednocześnie nad wszystkim unosi się duży, osobisty wątek Redferna – sprawa jego przeszłości, zaginionej siostry i tajemniczego Palacza. I właśnie to sprawia, że tej serii nie da się czytać wybiórczo. Tu wszystko się splata, powoli układa i nie daje spokoju. To, co bardzo lubię u Ani, to fakt, że każda część jest trochę inna w tonie. Czasem bardziej klasyczna, czasem bardziej psychologiczna, czasem niemal sensacyjna. Czytelnicy, którzy lubią bawić się konwencją kryminału, bez trudu wyłapią tu różne mrugnięcia do klasyki gatunku – ale nie zdradzę jakie. Zostawiam Wam tę przyjemność. Moimi osobistymi ulubieńcami pozostają „Wszyscy umarli” – za klimat angielskiej prowincji i śledztwo prowadzone w najlepszym stylu tradycyjnego krimi – oraz „Punkty zapalne”, którym już wcześniej dałam moją matczyną szóstkę. Ale ogromne wrażenie robią też dwie ostatnie części. Za konsekwencję, spinanie wątków i odwagę w prowadzeniu historii Redferna aż do samego końca. Ania ma jeszcze jedną cechę, którą bardzo w jej książkach lubię – potrafi wpleść w kryminał małe społeczne obserwacje. O ludziach, o milczeniu, o tym jak łatwo udawać, że czegoś się nie widzi. A Redfern? Powiem Wam jedno. Jeśli zaczniecie tę serię… to przygotujcie się, że skończycie ją szybciej, niż planowaliście. Bo z Redfernem jest trochę jak z prawdą, której szuka. Jak już się zacznie… to trudno przestać.
OczamiMatkiWiedźmy - awatar OczamiMatkiWiedźmy
ocenił na81 miesiąc temu
Dzikie psy Julia Łapińska
Dzikie psy
Julia Łapińska
Co powiesz na spontaniczne spotkanie po latach z ludźmi, z którymi kiedyś wiele Cię łączyło? Czy to, że przyjaźniliście się w przeszłości, wystarczy Ci jako gwarant, że nadal możesz takim osobom bezgranicznie ufać? Kuba Krall organizuje w swoim domku nad jeziorem imprezę sylwestrową. Zjawią się na niej przyjaciele z czasów, gdy pracował jeszcze jako reporter wojenny. Była partnerka Kuby, Mira, przywozi ze sobą znajomą psycholożkę. Zaproszenie otrzymała także Inga Rojczyk, policjantka, z którą Kuba współpracował kilka miesięcy wcześniej przy sprawie zabójstwa ochroniarza rosyjskiego biznesmena. Drogi kobiet krzyżują się już na dzień przed planowanym spotkaniem. To w Sylwestra jednak dochodzi do tragedii, która nie tylko zepsuje im ostatni dzień roku, ale też bezpowrotnie zmieni wzajemne relacje w grupie przyjaciół. Cień strachu i podejrzeń zawiśnie nad Bornem Sulinowem, a Kuba i Inga będą mogli po raz kolejny sprawdzić się jako para na śledczej drodze. Choć jedno zawodowo, a drugie amatorsko, choć powodowani różnymi pobudkami, oboje będą w stanie zaryzykować wiele, by dociec do prawdy. Podążając za nimi, zostaniemy uwikłani w sprawę zaginięcia syna cenionego stomatologa oraz młodego chłopaka - uchodźcy, który w mroźną grudniową noc zniknął z obozu dla uchodźców. Czy zaginieni nastolatkowie mają coś wspólnego ze znalezionym ciałem kobiety? Czy przywieziona na Sylwestra pani psycholog miała z nimi coś wspólnego? Julia Łapińska po raz drugi zaprosiła nas na wyprawę do Bornego Sulinowa, nad którym zmory przeszłości zdają się niezmiennie roztaczać swoją władzę. Rozległa, precyzyjnie utkana sieć powiązań sprawia, że czytelnik błądzi wśród domysłów, rzucając cień podejrzeń na kolejnych bohaterów. Nikt nie wydaje się w oczywisty sposób winny. Żaden z nich jednak nie jest też w stu procentach czysty. Choć finał śledztwa nie pozostał tajemnicą do samego końca, to jednak przedzieranie się przez zawiłości fabuły dało mi dużą satysfakcję. Były momenty, kiedy językowo odczuwałam pewien dyskomfort, ale patrząc na całokształt muszę stwierdzić, że małe niedociągnięcia na tym polu są do wybaczenia. Myślę, że mimo chwilami mieszanych odczuć, ostatecznie sięgnę także po kolejny tom tej serii.
PaniBookietowa - awatar PaniBookietowa
oceniła na61 miesiąc temu
Otulina Klaudiusz Szymańczak
Otulina
Klaudiusz Szymańczak
„Otulina” Klaudiusza Szymańczaka to kryminał, który udowadnia, że nie trzeba epatować brutalnością, by zbudować duszną i niepokojącą historię. Groza rodzi się tu z atmosfery, niedopowiedzeń i miejsca akcji - Puszczy Kampinoskiej, pokazanej jako przestrzeń dzika, tajemnicza i obca. Fabuła rozpoczyna się pozornie niewinnie. Czworo licealistów wybiera się nocą do puszczy, jednak jedna z dziewczyn - Hania, znika. Jej ciało zostaje odnalezione wiele kilometrów dalej. Od początku wiadomo, że to nie był wypadek, a śmierć nastolatki uruchamia lawinę pytań, podejrzeń i sekretów. Każdy kolejny trop zamiast przybliżać rozwiązanie, jeszcze bardziej komplikuje śledztwo. Autor prowadzi dochodzenie w sposób daleki od schematów. Podejrzenia krążą między rówieśnikami Hani, jej rodziną i mieszkańcami Kampinosu. Szymańczak trafnie oddaje specyfikę małej, hermetycznej społeczności, w której milczenie, lojalność i strach przed ujawnieniem prawdy odgrywają kluczową rolę. Dużym atutem „Otuliny” jest warstwa psychologiczna i obyczajowa. To nie tylko kryminał o morderstwie, ale również opowieść o samotności, problemach psychicznych i zagubieniu młodych ludzi. Autor pisze o tych tematach z empatią, bez oceniania i taniej sensacji. Wątki dawnych wierzeń, działalności sekty oraz granicy między racjonalnością a lękiem dodatkowo zagęszczają klimat. Puszcza Kampinoska staje się niemal osobnym bohaterem powieści. Miejscem, które potęguje poczucie izolacji i zagrożenia. Styl autora jest spokojny, sugestywny, a dialogi naturalne. Brak drastycznych opisów działa na korzyść historii, bo napięcie budowane jest psychologią i atmosferą. „Otulina” to przemyślany, wielowarstwowy polski kryminał, który wciąga i zostawia czytelnika z niepokojącymi refleksjami. Idealna zarówno dla doświadczonych miłośników gatunku, jak i dla tych, którzy dopiero po niego sięgają.
bookreaders_pl - awatar bookreaders_pl
ocenił na72 miesiące temu
Cichy pokój Nadine Matheson
Cichy pokój
Nadine Matheson
Po lekturze debiutanckiego tomu serii o inspektor Anjelice Henley, sięgnąłem po kontynuację – Cichy pokój. To druga odsłona kryminalnych losów duetu Henley–Ramouter, która tym razem prowadzi nas do mrocznych zakamarków Deptford, gdzie w kościele zostaje zamordowany czarnoskóry pastor, Caleb Annan. To, co zaczyna się jak klasyczne śledztwo w sprawie zabójstwa, szybko nabiera głębi – w ukrytym pomieszczeniu funkcjonariusze odnajdują drugą ofiarę, niemal martwą, noszącą na ciele ślady religijnych rytuałów. Matheson nie traci czasu na zbędne wprowadzenia – rzuca czytelnika w sam środek śledztwa, które od razu zyskuje medialny rozgłos i budzi kontrowersje. Równolegle z odkrywaniem kolejnych elementów zbrodni obserwujemy zmagania Henley z traumą z przeszłości. Wydarzenia z pierwszego tomu odcisnęły piętno na psychice bohaterki – kobieta uczęszcza na terapię, próbuje pogodzić się ze śmiercią matki i desperacko łatać małżeństwo, którego fundamenty coraz wyraźniej się kruszą. W tym samym czasie Ramouter balansuje między pasją do pracy a poczuciem winy – jego rodzina zmaga się z chorobą, a on sam wie, że jego miejsce powinno być przy żonie i synku. Relacje między bohaterami nabierają głębi – nie brakuje tu złożonych emocji, nieporozumień i cichych wyrzutów, ale też wzajemnego zrozumienia. Warto dodać, że ich przełożony, niegdyś bliski Henley, ukazuje swoją mniej przyjemną twarz, a pozostali członkowie zespołu dopełniają palety prywatnych konfliktów i osobowości. Mimo mocno zarysowanego życia wewnętrznego postaci, Matheson umiejętnie trzyma narrację wokół śledztwa. Tempo wydarzeń stopniowo rośnie – pojawiają się kolejne podejrzenia, nowe ciała, zmieniający się podejrzani, a wszystko to pod czujnym okiem mediów i w atmosferze niepewności. Henley musi działać, mimo osobistego dystansu i niechęci wobec ofiary – to daje narracji ciekawe psychologiczne napięcie. Autorka porusza tu kilka ważnych tematów społecznych. Przez pryzmat koloru skóry ofiary i samej Henley dotykamy problemu rasizmu, ale jeszcze silniej wybrzmiewa temat chorób psychicznych. To właśnie obraz bezbronności, zagubienia i manipulacji w imię fałszywego „dobra” najmocniej zapada w pamięć. Matheson pokazuje dwie perspektywy – osoby chorej oraz jej otoczenia – a jednocześnie stawia pytania o odpowiedzialność, świadomość i systemową opiekę. Nie moralizuje, ale daje do myślenia. Przypomina, że z odpowiednim wsparciem choroba psychiczna nie musi oznaczać końca jakościowego życia. To, co mnie szczególnie ujęło, to wyważenie brutalności. Owszem – są tu opisy tortur, jest krew, ale w przeciwieństwie do pierwszego tomu (Naśladowca),Cichy pokój nie epatuje drastycznością. Zamiast tego daje przestrzeń na psychologiczną analizę, budowanie napięcia i rozwój bohaterów. Intryga jest dobrze skonstruowana, pełna zwrotów akcji i inteligentnie rozpisana. Widać tutaj ogrom włożonej przez autorkę pracy z wyrazistymi bohaterami, bogatym tłem psychologicznym i tematami społecznymi, które długo zostają w głowie. Nadine Matheson udowadnia, że potrafi nie tylko budować napięcie, ale i pisać z empatią. Choć polecam zapoznanie się z pierwszym tomem, to właśnie ten drugi uważam za bardziej przemyślany, subtelny i poruszający. Czekam z niecierpliwością na dalsze losy Henley i jej zespołu.
Adam - awatar Adam
ocenił na89 miesięcy temu
Splątanie Igor Brejdygant
Splątanie
Igor Brejdygant
Igor Brejdygant w „Splątaniu” udowadnia, że najmroczniejsze scenariusze nie rodzą się wcale z nagłego wybuchu szaleństwa, ale z precyzyjnego, niemal matematycznego planu, który dojrzewał w ciszy przez lata. Autor porzuca klasyczny schemat kryminału na rzecz dusznego, klaustrofobicznego thrillera psychologicznego, w którym granica między łowcą a ofiarą zostaje wyznaczona przez bezwzględną asymetrię wiedzy. Karolina Milewska nie walczy bowiem z duchem czy anonimowym cieniem, lecz z kimś, kto posiadł najpotężniejszą broń – intymną znajomość jej lęków i przeszłości. Lektura tej powieści przypomina obserwowanie powolnego zaciskania się pętli. Brejdygant z sadystyczną niemal starannością buduje atmosferę paranoi, gdzie każdy dzwonek telefonu i każdy szmer za drzwiami przestają być elementami codzienności, a stają się zwiastunami nieuchronnej katastrofy. To, co w „Splątaniu” uderza najmocniej, to nie sam akt przemocy, ale proces osaczania – moment, w którym ofiara uświadamia sobie, że jej życie przestało należeć do niej na długo przed tym, zanim napastnik wykonał pierwszy fizyczny krok. Autor mistrzowsko operuje napięciem, zmuszając nas do wejścia w skórę Karoliny i poczucia tego specyficznego, lodowatego dreszczu towarzyszącego świadomości, że jest się obserwowanym. To opowieść o obsesji, która przekracza granice pojmowania, i o tym, jak łatwo można zburzyć poczucie bezpieczeństwa drugiego człowieka, jeśli dysponuje się odpowiednią cierpliwością. Brejdygant nie potrzebuje spektakularnych pościgów, by wywołać u czytelnika niepokój; wystarczy mu mroczna psychologia postaci i duszny klimat osaczenia. „Splątanie” to literacka pułapka, z której nie chce się uciekać aż do ostatniej strony, nawet jeśli cena za tę ciekawość to kilka nieprzespanych nocy i nerwowe zerkanie w stronę zamkniętych drzwi.
Malwi - awatar Malwi
ocenił na93 miesiące temu
Miejsca cieniste Jacek Kalinowski
Miejsca cieniste
Jacek Kalinowski
„Miejsca cieniste” to nie jest thriller, który czyta się wyłącznie dla zagadki. To raczej historia o tym, co rodzi się w półmroku ludzkich relacji, tam, gdzie światło rzadko dociera. Jacek Kalinowski splata losy kilku rodzin jak nici w jednym, skomplikowanym splocie. Dorośli i dzieci, sąsiedzi, przyjaciele, partnerzy - każdy niesie swój ciężar. Czasem jest to przem0c, czasem manipulacja, czasem kłamstwo tak drobne, że na początku wydaje się niegroźne. A jednak z tych małych pęknięć powoli zaczyna sączyć się coś znacznie groźniejszego. Autor pokazuje, że tragedie rzadko wybuchają nagle. One raczej narastają po cichu, jak wilgoć w ścianach domu, długo niewidoczna, aż w końcu zaczyna rozsypywać cały fundament. Styl autora idealnie współgra z tą historią. Jest obrazowy, refleksyjny, momentami niemal ciężki od emocji. Zdania nie pędzą, tylko osiadają. Tworzą gęstą atmosferę, w której powoli zaczyna się rozumieć, że to nie jest opowieść o jednym zdarzeniu, ale o całej sieci decyzji, przemilczeń i ludzkich słabości. Najmocniej został mi w głowie obraz małej Igi. Dziewczynki, którą spotkało coś, co nigdy nie powinno się wydarzyć. I właśnie to działa jak punkt ciężkości całej fabuły - przypomina, że za każdym dramatem kryje się czyjeś życie, czyjeś dzieciństwo, czyjaś przyszłość. „Miejsca cieniste” to książka o tym, że w każdym domu są miejsca, do których nie zaglądamy zbyt często, boimy się tego, co moglibyśmy tam zobaczyć. A jednak to właśnie tam, w tych cichych, niewygodnych zakamarkach, najczęściej rodzą się historie, które później zmieniają wszystko. Więcej obyczajowości niż kryminału, ale całość składa się na świetnie skonstruowaną, poruszającą opowieść, po którą warto sięgnąć. Polecam🔥
Typiaraodkryminalow - awatar Typiaraodkryminalow
ocenił na721 dni temu

Cytaty z książki Znaki szczególne

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Znaki szczególne