The Soulmate

📚 Na początku jest idealnie. Dom, dzieci, miłość, spokój. A potem każda kolejna strona pokazuje, że to tylko dobrze sprzedana iluzja. Poznajemy Pippę i Gabe’a jako szczęśliwą parę. Z czasem jednak, warstwa po warstwie, docieramy do zgniłego środka tej relacji.

📚 Równolegle pojawia się druga para a ich historia stopniowo splata się z losami głównych bohaterów doprowadzając do zaskakującego finału.

📚 Głównym clue jest śmierci Amandy - kobiety, która pojawia się nad urwiskiem znajdującym się na posesji Pippy i Gabe’a z zamiarem popełnienia samobójstwa. Ale czy rzeczywiście? Im dalej w historię, tym więcej wątpliwości i znaków zapytania. Czy Amanda skoczyła? A może ktoś jej pomógł?

📚 Autorka prowadzi narrację w dwóch liniach czasowych - tu i teraz oraz poprzez powroty do początków relacji bohaterów. Nie wprowadza to chaosu, a wręcz przeciwnie - pozwala lepiej zrozumieć decyzje postaci i buduje spójną opowieść.

📚 To nie jest typowy kryminał. Raczej sprawnie napisany miks obyczajówki i thrillera z elementami zagadki kryminalnej. Bardzo przyjemny w odbiorze i wciągający.

📚 To opowieść o granicach zaufania, małżeńskich sekretach i mrocznych stronach miłości oraz relacji międzyludzkich. Szczególnie satysfakcjonująca jest przemiana głównej bohaterki, która stopniowo zaczyna dostrzegać toksyczność swojego związku.

📚 Zwroty akcji są dawkowane z wyczuciem i potrafią zaskoczyć dokładnie wtedy, gdy myślisz, że już wszystko rozumiesz.

📚 Bardzo polubiłam się z twórczością Sally. Jej książki czyta się szybko i lekko, trochę jak powieści Freidy McFadden. Mam przeczucie, że kolejne tytuły będę już kupować w ciemno.

Ocena 7/10 ⭐️ Bardzo dobra

@scandi.reads

📚 Na początku jest idealnie. Dom, dzieci, miłość, spokój. A potem każda kolejna strona pokazuje, że to tylko dobrze sprzedana iluzja. Poznajemy Pippę i Gabe’a jako szczęśliwą parę. Z czasem jednak, warstwa po warstwie, docieramy do zgniłego środka tej relacji.

📚 Równolegle pojawia się druga para a ich historia stopniowo splata się z losami głównych bohaterów doprowadzając...

Twórczość popularnej australijskiej pisarki skupia się na dogłębnej analizie relacji rodzinnych. Jej książki to zazwyczaj gatunek domestic thriller z bogatym tłem obyczajowym i opisami codzienności.
„ Pokrewna dusza” to powieść kryminalna i jednocześnie studium psychologiczne, w którym autorka powoli, z każdym rozdziałem odkrywa i dawkuje szokujące informacje zmieniające obraz przedstawianej sytuacji. Z każdą stroną napięcie narasta, a narracja stawia kolejne nurtujące pytania.
Ten tytuł to jednocześnie wspaniała wymiarowa powieść analizująca tajemnice małżeństwa, jego granice zaufania i zaangażowania.
Głównym wątkiem jest historia Pippy i Gable’a, małżeństwa mieszkającego w wymarzonym bogatym domu na klifie.
Pippa to prawniczka specjalizująca się w prawie testamentów, Gable – zajmuje się domem i wychowywaniem dwóch córek.
Niestety klif obok domu ma niechlubną opinię – zbocza, miejsca samobójców, a Gable opinię lokalnego bohatera, który uratował w krótkim czasie siedem osób chcących odebrać sobie życie.
Rodzinę i jej relacje czytelnik poznaje z krótkich, naprzemiennych rozdziałów opowiadanych przez Pippę oraz Amandę, osobę która dokonała śmiertelnego skoku i relacjonującą wydarzenia po swojej śmierci.
Bardzo interesująca powieść pozwalająca na wgląd w relacje rodzinne i codzienne funkcjonowanie z chorobą dwubiegunową i zespołem ADHD.
Powieść rozpoczyna się opisem dramatycznej sytuacji, w której kobieta postanawia skoczyć z klifu. Z jej pośmiertnej relacji czytelnik dowiaduje się co pchnęło samobójczynię do ostatecznego czynu.
Jednocześnie powieść stawia wiele pytań, szczególnie o szczerość w związku, kłamstwa i intrygi oraz czy zaburzenia dwubiegunowe mogą odpowiadać za popełnione czyny.
Książka kończy się listą pytań do przemyślenia po lekturze.
Wspaniały, nieprzewidywalny thriller godny uwagi.

Twórczość popularnej australijskiej pisarki skupia się na dogłębnej analizie relacji rodzinnych. Jej książki to zazwyczaj gatunek domestic thriller z bogatym tłem obyczajowym i opisami codzienności.
„ Pokrewna dusza” to powieść kryminalna i jednocześnie studium psychologiczne, w którym autorka powoli, z każdym rozdziałem odkrywa i dawkuje szokujące informacje zmieniające...

Straszny gniot

Straszny gniot

Książka wciąga w taki subtelny, naturalny sposób – nie nachalnie, ale na tyle, że trudno ją odłożyć. Styl Hepworth jest lekki, a zarazem pełen ciepła i emocji, co sprawia, że czyta się ją jak rozmowę z kimś, kto zna życie od podszewki.

Nie jest to książka, która zmusza do głębokiej analizy czy nadmiernych refleksji, ale daje przestrzeń do zatrzymania się na chwilę, oddechu i zwyczajnego delektowania się historią. Idealna na wieczór z kubkiem herbaty, moment relaksu i małej ucieczki od codziennego zgiełku. 🌿☕

Jeśli szukacie czegoś przyjemnego, lekkiego, a jednocześnie ciepłego i wciągającego, Pokrewna dusza to naprawdę dobra opcja. To lektura, która zostaje w głowie na kilka dni po zamknięciu książki, nie narzucając przy tym żadnych ciężkich emocji. 💛

Książka wciąga w taki subtelny, naturalny sposób – nie nachalnie, ale na tyle, że trudno ją odłożyć. Styl Hepworth jest lekki, a zarazem pełen ciepła i emocji, co sprawia, że czyta się ją jak rozmowę z kimś, kto zna życie od podszewki.

Nie jest to książka, która zmusza do głębokiej analizy czy nadmiernych refleksji, ale daje przestrzeń do zatrzymania się na chwilę, oddechu...

Książka przeczytana w dwa dni, tylko dlatego aby jak najszybciej ją skończyć. Nie wiem kto wpadł na pomysł, aby nazwać tą historię thrillerem, ponieważ jest to zwykła obyczajówka, w której przez większość czasu czytamy o małżeństwie głównej bohaterki i jego perypetiach. Wielkie rozczarowanie

Książka przeczytana w dwa dni, tylko dlatego aby jak najszybciej ją skończyć. Nie wiem kto wpadł na pomysł, aby nazwać tą historię thrillerem, ponieważ jest to zwykła obyczajówka, w której przez większość czasu czytamy o małżeństwie głównej bohaterki i jego perypetiach. Wielkie rozczarowanie

Wspaniała, polecam ♥️

Wspaniała, polecam ♥️

Gdy skończyłam książkę, pierwsza myśl była: i to wszystko?
Całą lekturę oczekiwałam mocnego zaskoczenia, niesamowitego plot twista i... nie doczekałam się. Chociaż trzeba przyznać, że finał mnie zaskoczył - był zaskakująco prosty.
Poczułam lekki zawód. Czytało się ciekawie, akcja trzymała w napięciu, ale po pierwszej książce autorki, "Kochane córeczki", która mnie zachwyciła, oczekiwałam czegoś więcej.
Ta powieść bardziej skupia się na psychologii bohaterów - ich moralnych dylematach, emocjach i wyborach. W książce poznajemy dwie perspektywy - Pippy i kobiety, która zginęła, a dodatkowo pojawiają się przeskoki czasowe, które dodają historii napięcia i głębi.

Podsumowając: to była interesująca lektura, ale zabrakło mi tego mocnego efektu na końcu, który sprawiłby, że opowieść zapadłaby w pamięć tak jak „Kochane córeczki".

Gdy skończyłam książkę, pierwsza myśl była: i to wszystko?
Całą lekturę oczekiwałam mocnego zaskoczenia, niesamowitego plot twista i... nie doczekałam się. Chociaż trzeba przyznać, że finał mnie zaskoczył - był zaskakująco prosty.
Poczułam lekki zawód. Czytało się ciekawie, akcja trzymała w napięciu, ale po pierwszej książce autorki, "Kochane córeczki", która mnie...

Poprzednia książka Autorki, Kochane córeczki, bardzo mi się podobała, więc chętnie sięgnęłam po jej najnowszą pozycję. Niestety ta historia nie przypadła mi aż tak bardzo do gustu. Ale zacznijmy od plusów.

Autorka ma bardzo dynamiczne pióro, dobrze się ją czyta. Fabuła nie jest zbytnio uproszczona, a stopniowe dozowanie informacji podtrzymuje zainteresowanie.
Czytanie tej książki przypominało obieranie cebuli - z każdym rozdziałem dokopywaliśmy się do kolejnej warstwy, która rzucała więcej światła na wydarzenia i na historie bohaterów.

Kwestia problemów Gabe’a była poprowadzona w bardzo interesujący sposób i w sumie to ona ciekawiła mnie najbardziej. Nie wyobrażam sobie natomiast, jak po takiej ilości kłamstw Pippa była w stanie nadal mu ufać. Irytowała mnie jej naiwność, nie można być przecież aż tak łatwowiernym.

Ponadto książka była niestety dość mocno przegadana. Wątki rozmywały się gdzieś po drodze i nie potrafiłam się wczuć w tę historię. Tak jak w przypadku Córeczek ujęły mnie relacje między bohaterkami, tak tutaj brakowało elementu, który by mnie to tej powieści przyciągał.
Mało w niej napięcia, powiedziałabym raczej, że jest to dramat/obyczaj z elementami thrillera, coś zdecydowanie dla osób, które nie lubią zbyt dużej ilości emocji.

Nie jest to książka zła, ale to jedna z tych opowieści, które szybko wypadają z pamięci.

IG: slowa_na_czytniku

Poprzednia książka Autorki, Kochane córeczki, bardzo mi się podobała, więc chętnie sięgnęłam po jej najnowszą pozycję. Niestety ta historia nie przypadła mi aż tak bardzo do gustu. Ale zacznijmy od plusów.

Autorka ma bardzo dynamiczne pióro, dobrze się ją czyta. Fabuła nie jest zbytnio uproszczona, a stopniowe dozowanie informacji podtrzymuje zainteresowanie.
Czytanie tej...

Kurcze to naprawdę była dobra książka! To taka o której myślisz ciągle w przerwach między czytaniem i pytasz samą siebie co się stało na klifie?! Bardzo dobrze napisana, stopniowo dozując informacje, zaskakująca z ciekawym zakończeniem. Jestem na tak i nie rozumiem tak małej średniej ocen

Kurcze to naprawdę była dobra książka! To taka o której myślisz ciągle w przerwach między czytaniem i pytasz samą siebie co się stało na klifie?! Bardzo dobrze napisana, stopniowo dozując informacje, zaskakująca z ciekawym zakończeniem. Jestem na tak i nie rozumiem tak małej średniej ocen

Bardzo dobra i przejmująca historia, wciągnęła mnie. Dużo wątków i sytuacji z przeszłości. Pisana z kilku narracji, w dwoch czasach, wiec z kazdego rozdziału dowiadujemy sie czegos nowego.
Trzyma w napieciu;)

Bardzo dobra i przejmująca historia, wciągnęła mnie. Dużo wątków i sytuacji z przeszłości. Pisana z kilku narracji, w dwoch czasach, wiec z kazdego rozdziału dowiadujemy sie czegos nowego.
Trzyma w napieciu;)