Xi Jinping. Najpotężniejszy człowiek świata i jego imperium

Za mało Xi Jinpinga. O samych Chinach to książka, może powinna mieć inny tytuł? Natomiast momentami fascynująca, momentami nużąca. Mogliby dodać jakieś informacje gdzie czytać, a gdzie nie ;) Albo ją skrócić.

Za mało Xi Jinpinga. O samych Chinach to książka, może powinna mieć inny tytuł? Natomiast momentami fascynująca, momentami nużąca. Mogliby dodać jakieś informacje gdzie czytać, a gdzie nie ;) Albo ją skrócić.

Nie jest to niestety książka o Xi Jinpingu, lecz o Chinach.

Nie jest to niestety książka o Xi Jinpingu, lecz o Chinach.

Xi Jinping. Najpotężniejszy człowiek świata i jego imperium
Autor: Stefan Aust, Adrian Geiges
Moja ocena: 7/10

Publikacja ta okazała się dla mnie interesującą i wartościową lekturą, która w przystępny sposób przybliżyła sylwetkę Xi Jinpinga oraz pozwoliła lepiej zrozumieć współczesne Chiny. Autorzy starają się nie tylko nakreślić portret osobisty przywódcy, lecz także ukazać jego wizję państwa – wizję mocarstwowości, determinacji, ale i bezwzględnej skuteczności, która w dużym stopniu definiuje dzisiejszą politykę Chin.

Książkę czyta się szybko i bez większego trudu – język jest prosty i komunikatywny, a narracja płynnie prowadzi przez kolejne etapy życia i kariery Xi. Publikacja pokazuje go zarówno jako polityka konsekwentnie realizującego własne cele, jak i symbol przemiany Państwa Środka w globalne imperium.

Z minusów – mimo licznych przypisów i komentarzy, zabrakło bibliografii, co zmniejsza jej naukową wartość i sprawia, że pozostaje raczej dobrze przygotowanym reportażem politycznym niż opracowaniem stricte historycznym.

Mimo tego uważam, że książka zasługuje na uwagę. To solidne wprowadzenie w temat dla wszystkich, którzy chcą lepiej zrozumieć współczesne Chiny oraz mechanizmy władzy kształtowane przez Xi Jinpinga.

** 19:06 * 08.09.2025 * 80/2025 *

Xi Jinping. Najpotężniejszy człowiek świata i jego imperium
Autor: Stefan Aust, Adrian Geiges
Moja ocena: 7/10

Publikacja ta okazała się dla mnie interesującą i wartościową lekturą, która w przystępny sposób przybliżyła sylwetkę Xi Jinpinga oraz pozwoliła lepiej zrozumieć współczesne Chiny. Autorzy starają się nie tylko nakreślić portret osobisty przywódcy, lecz także...

Zadziwiające jest, jak bardzo różni się stylem publicystyka amerykańska od europejskiej. W zasadzie już po kilkunastu akapitach czuje się pochodzenie tekstu i to nawet wtedy gdy kontekst tego w żaden sposób nie narzuca. I wcale nie próbuję tutaj stawiać jednej przed drugą. Obie mogą być równie dobre albo równie złe, ale zawsze będą się różnić temperaturą wywodu, dynamiką argumentacji i tonem sarkazmu.
Tu mamy punkt widzenia stricte europejski (dokładniej: niemiecki) i to powoduje, że odbiór (w każdym razie mój) jest zdecydowanie łatwiejszy. Sporo jest w tym tekście detali nieznanych szerszemu ogółowi, sporo jest też faktów znanych powszechnie, ale dawno zapomnianych. Narracja jest wartka i soczysta, a tłumaczenie temu w żaden sposób nie zaszkodziło.
Dla kogoś równie zielonego jak ja w tematyce współczesności Państwa Środka świetna baza wypadowa do dalszych poszukiwań.

Zadziwiające jest, jak bardzo różni się stylem publicystyka amerykańska od europejskiej. W zasadzie już po kilkunastu akapitach czuje się pochodzenie tekstu i to nawet wtedy gdy kontekst tego w żaden sposób nie narzuca. I wcale nie próbuję tutaj stawiać jednej przed drugą. Obie mogą być równie dobre albo równie złe, ale zawsze będą się różnić temperaturą wywodu, dynamiką...

Kolejna monografia o współczesnych Chinach. Począwszy od pandemii poprzez krótki marsz przez historię, po życie zwyczajnych ludzi w niewyobrażalnej cenzurze po wpływ Chin na losy świata. Mnie przeraziła. Choć brzmi obiektywnie. Polecam.

Kolejna monografia o współczesnych Chinach. Począwszy od pandemii poprzez krótki marsz przez historię, po życie zwyczajnych ludzi w niewyobrażalnej cenzurze po wpływ Chin na losy świata. Mnie przeraziła. Choć brzmi obiektywnie. Polecam.

Książka w której w pierwszej części mamy okazję zapoznać się z życiorysem czerwonego dyktatora. Druga część to już bardziej charakterystyka dzisiejszych Chin. Dla mnie książka ma swoją wartość, ponieważ daje ogląd na specyfikę komunistycznego potentata. Znajdziemy tu informacje o przebiegu transformacji gospodarczej oraz życiu społecznym Państwa Środka.

Książka w której w pierwszej części mamy okazję zapoznać się z życiorysem czerwonego dyktatora. Druga część to już bardziej charakterystyka dzisiejszych Chin. Dla mnie książka ma swoją wartość, ponieważ daje ogląd na specyfikę komunistycznego potentata. Znajdziemy tu informacje o przebiegu transformacji gospodarczej oraz życiu społecznym Państwa Środka.

Świetna książka. Początkowy rozdział o Covidzie, z perspektywy 2025 roku, był męczący, ale też istotny by wprowadzić czytelnika w chiński model działania. Później już z górki, to ten typ opowieści, w której prawdziwe wydarzenia i anegdoty, przytaczane przez autorów, są ciekawsze niż niejedna fikcja literacka.

Świetna książka. Początkowy rozdział o Covidzie, z perspektywy 2025 roku, był męczący, ale też istotny by wprowadzić czytelnika w chiński model działania. Później już z górki, to ten typ opowieści, w której prawdziwe wydarzenia i anegdoty, przytaczane przez autorów, są ciekawsze niż niejedna fikcja literacka.

To tak naprawdę nie jest biografia Xi Jinpinga, ale książka o Chinach pod rządami tego przywódcy. Oczywiście jest tu trochę o jego pochodzeniu i o tym, jak doszedł do władzy, ale próżno szukać jakichś detali na temat jego życia. Zapewne dlatego, że jest to otoczone tajemnicą, podobnie jak wiele z tego, co w Chinach się dzieje, a co partia chciałaby ukryć przed światem i obywatelami. Autorzy piszą bardzo przystępnie - jest to taki wstęp do wiedzy o współczesnych Chinach dla "opornych", czyli tych, co się specjalnie zawiłościami geopolityki nie interesują. Znajdziemy tu i informacje o odrodzeniu konfucjonizmu, chińskim systemie kredytu społecznego, o stosunkach z Tajwanem czy ze Stanami Zjednoczonymi (pisane o czasach pierwszej prezydentury Trumpa, kiedy się to czyta teraz - znowu wszystko jest aktualne). Jeśli ktoś się tematyką tą trochę interesuje, to nic specjalnie tu nie zaskoczy. Choć w sumie mnie zaskoczyła pobieżność tej książki i analiz dokonywanych przez niemieckich reporterów. I wydaje mi się, że autorzy "gdzieś tam" ulegli za bardzo chińskiej propagandzie sukcesu i temu złudzeniu, często dziś pojawiającemu się w kontekście Chin właśnie, że może dyktatura wcale nie jest zła, skoro Chiny sobie tak świetnie radzą gospodarczo.... I to samo pada w tej książce w pewnym momencie: nasza demokracja jest w kryzysie, spieramy się o pierdoły, RODO, prawa człowieka, a Chińczycy się nie przejmują i patrzcie, jak dobrze na tym wychodzą... owszem, zawalili na początku pandemii, ale potem poradzili sobie o wiele lepiej, niż Zachód. Itd. Jest to naiwne myślenie obarczone poważnymi błędami, raczej nie przystające do narracji profesjonalistów. Po pierwsze, pokażcie mi jakąś dyktaturę, dawną, czy współczesną, w której faktycznie dobrze się żyje w perspektywie długoterminowej; wszak Chiny zaczęły się rozwijać (co pada w książce) dopiero w latach 80-tych, kiedy poluzowano cały ten zamordyzm stworzony przez Mao. Po drugie, dziś, kiedy właśnie Xi Jinping znowu przykręca ideologiczną śrubę, ten chiński fenomen się wyczerpuje (co przyznają specjaliści w dziedzinie). Po trzecie państwo to nie tylko gospodarka i nie tylko interesy przedsiębiorców winno brać pod uwagę - ale też pracowników, dzieci i młodzieży, osób słabszych, mniejszości, itd. A tego się nie da przeprowadzić, jeśli ma się gdzieś prawa człowieka. Po czwarte, jeśli autorzy tak wierzą w to, że Chiny uporały się z pandemią lepiej, niż Zachód, to może niech poczytają jakieś relacje "z wewnątrz", jak to wyglądało. Generalnie to wszytko jest takim spojrzeniem właśnie z zewnątrz, nie wiadomo za bardzo na czym opartym (bo źródeł zasadniczo brak) i mocno nacechowanym tym, co sami Chińczycy chcieliby, żeby Zachód o nich myślał. Na serio przecież nie można brać wypowiedzi chińskich oficjeli (są tu dwa takie wywiady). W pewnych aspektach faktycznie można Chiny podziwiać, np. za szybkość wprowadzania pewnych rozwiązań, za działania na rzecz ekologii (wbrew powszechnemu mitowi Chiny robią znacznie więcej na tym polu, niż Zachód),ale z drugiej strony jaka jest cena tego? Autorzy pisząc np. o nowoczesnych rozwiązaniach informatycznych, czy o systemie kredytów społecznych nie zająknęli się, że taka powszechna inwigilacja służy nie tylko "wygodzie", czy "uczenia ludzi porządku" (przydałoby się i u nas!),ale i eliminowania opozycji i generalnie każdej treści niewygodnej dla władzy (a jeśli jest to władza totalitarna, to może to być cokolwiek). Taki system podkopuje też podwaliny społeczeństwa, wzajemnego zaufania. Wystarczy popatrzeć na to, co dzieje się w Sinciangu. Ciekawe, bu niemieccy dziennikarze mogliby się tu podeprzeć wiedzą swojego kolegi po fachu, Kaia Strittmattera. Są tu i trafne spostrzeżenia, ale o tych negatywnych aspektach państwa chińskiego (jak i o samym Xi, który reanimował przecież kult jednostki) autorzy piszą bardzo oględnie, mało krytycznie, niektórzy mogli powiedzieć "wyważenie" i na koniec powstaje takie właśnie wrażenie, że w sumie to Chiny to fajny kraj... Zwłaszcza kiedy autorzy krytykują Niemcy i stwierdzają, że coś w Chinach działa lepiej...No nie jestem do tego przekonana.

Nie jestem też przekonana, że chiński przywódca to faktycznie "najpotężniejszy człowiek na świecie", nawet biorąc pod uwagę wyścig Chin z USA o dominację na świecie. Chińczycy chyba ciągle mają znacznie mniejszy wpływ na całość geopolityki, niż prezydent USA - i patrząc na te dwa kraje, to zaiste mamy teraz wybór jak między dżumą, a cholerą. Dla Zachodu to jest oczywiście problem, że Chiny chcą dominować, a ja się zgadzam tu akurat a chińskim podejściem: to, że uważamy to za problem, to zachodniocentryczne podejście - czemu nie możemy uznać, że taka jest naturalna kolej rzeczy, że świat się zmienia, nic nie trwa wiecznie, nawet imperia.

To tak naprawdę nie jest biografia Xi Jinpinga, ale książka o Chinach pod rządami tego przywódcy. Oczywiście jest tu trochę o jego pochodzeniu i o tym, jak doszedł do władzy, ale próżno szukać jakichś detali na temat jego życia. Zapewne dlatego, że jest to otoczone tajemnicą, podobnie jak wiele z tego, co w Chinach się dzieje, a co partia chciałaby ukryć przed światem i...

10/2025

Przewodniczący Xi Jinping nie wziął się znikąd. Ten potężny polityk jest synem ważnego polityka ero Mao Zedonga — Xi Zhongxuna, wicepremiera Chin w latach 1959-1962, potem represjonowanego podczas rewolucji kulturalnej.

Xi Jinping będąc partyjnym „książątkiem” wypracowywał sobie pozycję, będąc m.in. gubernatorem prowincji Fujian, sekretarzem Komitetu KPCh w prowincji Zhejiang czy sekretarzem Komitetu KPCh w Szanghaju. Poza tym to on był szefem komitetu letnich Igrzysk Olimpijskich 2008 w Pekinie, które były jego chrzestem bojowym przed wielką chińską polityką.

Dla autorów: byłego redaktora naczelnego opiniotwórczego magazynu „Der Spiegel”, Stefana Austa i uznanego dziennikarza, Adriana Geigesa postać przewodniczącego KPCh jest przyczynkiem do opowieści o samych Chinach i polityce tego kraju. Spodziewałem się książki poświęconej bardziej postaci Xi Jinpinga, ale tytułowy bohater jest tylko tłem dla opowieści o Chinach i rozwoju kraju w ostatnich latach.

Wiedza zawarta w tej książce nie jest zbyt odkrywcza w odniesieniu do znanych już faktów książek. Niemniej jednak czyta się bardzo przyjemnie i czas spędzony na tej lekturze trzeba oceniać bardzo pozytywnie.

Autorzy stawiają w swojej publikacji bardzo odważną tezę, że dzisiejsza pozycja Xi Jinpinga jest silniejsza niż Mao Zedonga. Na pierwszy rzut oka taka teza może wydawać się na swój sposób obrazoburcza, ale jeśli odłożymy na bok zamordyzm zaprowadzony przez Mao i skoncentrujemy się na jego pozycji w KPCh, to... ciężko się nie zgodzić z autorami. Dość powiedzieć, że rewolucja kulturalna była spowodowana głównie obawą Mao o swoją pozycję w partii po dramacie Wielkiego Skoku Naprzód (45 milionów ofiar). Xi Jinping może być o swoje władztwo w Chinach spokojny, ponieważ jeśli byli jacyś wrogowie to zostali usunięci lub zmarginalizowani. Przewodniczący Xi naruszył tyle interesów, że musi rządzić do śmierci, jeśli nie chce skończyć, jak jego wrogowie, co wydaje się niemożliwe.

Pytanie czy powrót do kultu jednostki w Chinach nie przyniesie cierpienia dla narodów zamieszkujących Chiny. O wspomnianym kulcie jednostki przekonali się na własnej skórze autorzy książki, kiedy to odwołano im spotkania autorskie w dwóch berlińskich uniwersytetach współpracujących chińskimi instytutami Konfucjusza, a powód odwołania był taki, że o przewodniczącym Xi nie można się wypowiadać, ani go oceniać w krytyczny (ale nie negatywny) sposób. Niby Niemcy szczycą się wolnością słowa, ale kiedy w grę wchodzą wielomilionowe kwoty, to liberalne demokracje nie mają problemów z naginaniem rzeczywistości. Mao mógłby tylko pomarzyć o takich wydarzeniach...

Bez wątpienia Xi Jinping jest aktualnie najpotężniejszym człowiekiem świata i jednym z najpotężniejszych ludzi w historii.

10/2025

Przewodniczący Xi Jinping nie wziął się znikąd. Ten potężny polityk jest synem ważnego polityka ero Mao Zedonga — Xi Zhongxuna, wicepremiera Chin w latach 1959-1962, potem represjonowanego podczas rewolucji kulturalnej.

Xi Jinping będąc partyjnym „książątkiem” wypracowywał sobie pozycję, będąc m.in. gubernatorem prowincji Fujian, sekretarzem Komitetu KPCh w...

Lekko napisana, czytelnie trafia w najważniejsze punkty.

Lekko napisana, czytelnie trafia w najważniejsze punkty.