Rok w Poziomce

Ewa wymarzyła sobie ten mały, biały domek. I jeszcze kota i dwa psy. I wszystko to miała. Brakowało jej tylko mężczyzny. Na razie. Przyjaciel namówił ją do wydania książki, która okazała się bestselerem. Przypadkowo przy okazji podróży Ewa poznaje swojego... no właśnie. Tyle spełnionych marzeń w tej powieści. Cudownie.

Ewa wymarzyła sobie ten mały, biały domek. I jeszcze kota i dwa psy. I wszystko to miała. Brakowało jej tylko mężczyzny. Na razie. Przyjaciel namówił ją do wydania książki, która okazała się bestselerem. Przypadkowo przy okazji podróży Ewa poznaje swojego... no właśnie. Tyle spełnionych marzeń w tej powieści. Cudownie.

Nie podobała mi się ta książka. Od początku. Ciężko mi się ją czytało, myślałam nad tym żeby zrezygnować ale jakoś dotrwałam do końca.

Nie podobała mi się ta książka. Od początku. Ciężko mi się ją czytało, myślałam nad tym żeby zrezygnować ale jakoś dotrwałam do końca.

Interesująca.

Interesująca.

O wymarzonym domku.
Ewa marzy o tym, żeby zamieszkać w małym domu za miastem, ale nie stać jej na jego kupno. Aby wspomóc ją finansowo, bogaty przyjaciel zakłada wydawnictwo i powierza jej jego prowadzenie.
Ta książka jest tak kuriozalna, że aż nie wiem od czego zacząć. Byłaby to całkiem niezła komedia, gdyby nie fakt, że jest to efekt zupełnie niezamierzony przez autorkę. Nie mogę wyjść z podziwu, że da się napisać książkę, nie mając wiedzy dosłownie na żaden temat. Lista rzeczy, o których autorka zdaje się nie mieć zielonego pojęcia jest zatrważająco długa. Nie wie m.in. jak działa hamulec bezpieczeństwa w pociągu, w jaki sposób oddychają ryby, jak brzmi przysięga małżeńska, co oznacza słowo odwilż, przeoczyła fakt, że od dawna nie ma już książeczkowych dowodów osobistych i wkręcanych korków, a przede wszystkim zupełnie nie orientuje się w pracy wydawnictwa i procesie wydawniczym, co jest szczególnie szokujące, bo nie jest to jej debiutanckie dzieło. Tutaj mamy wydawnictwo założone właściwie na pstryknięcie palcami, bez żadnych formalności, w którym pracuje tylko jedna osoba, zajmująca się wszystkim - od projektu logo, poprzez redakcję i przygotowanie graficzne książki, a kończąc na działaniach promocyjnych. Jest to jednocześnie wydawnictwo jednej książki (która oczywiście okazuje się niesamowitym bestsellerem jeszcze przed premierą) - mniej więcej po pół roku od wydania bohaterka zaczyna zastanawiać się, czy MOŻE nie przydałoby się wydać czegoś nowego (nie no, po co, skąd ten pomysł?),a jednocześnie martwi się tym, czy autorce pierwszej książki nie będzie przykro, że teraz będą promować coś innego. Dam wam tutaj przerwę na klaśnięcie czołem w otwartą dłoń, bo myślę, że może się przydać.
Byłaby to książka z gatunku "tak głupie, że aż śmieszne", gdyby nie to, że mniej więcej w połowie zaczęło mnie już męczyć, że prawie nie ma tu strony bez chociażby drobnej bzdurki. Poza tym w książkę wplątany jest wątek związany z chorobą nowotworową i mam wrażenie, że jest tak głównie po to, żeby zamknąć gęby wrednym krytykom, bo nie wypada jeździć po książce, która podejmuje ważny temat społeczny. Jak widać bardzo się tym przejęłam.
Autorka bowiem wydaje się tutaj także rozprawiać z krytykami swojej twórczości. Nazywa ich wprost "prześladowcami" i jest przekonana, że wszelkie niezadowolone głosy wynikają z zawiści i pochodzą od niespełnionych pisarzy. Wydaje się też hołdować przekonaniu, że jeśli książka nie aspiruje do literatury ambitnej, to nic się w niej nie musi trzymać kupy i nie można się tego czepiać. Co ciekawe, w książce występuje kilka drugoplanowych bohaterek, które są jednocześnie autorkami książek. Prawdziwych książek Katarzyny Michalak (pojawiają się m.in. "Lato w Jagódce", "Poczekajka" i "Nadzieja"),które są oczywiście bez wyjątku genialne i wspaniałe, a także zmieniają życia i światopoglądy. Sama Katarzyna Michalak pojawia się tu też osobiście jako jedna z postaci - jest kimś w rodzaju dobrego ducha, który wie wszystko o wszystkich i strzela na około przepowiedniami. Pozwolę wam samodzielnie zdecydować czy jest to dziwne, ale prawidłowa odpowiedź brzmi: oczywiście, że tak. W obliczu tego wszystkiego to, że główna bohaterka jest indywiduum trudnym do zniesienia, jest tylko wisienką na torcie beznadziei.
Tak że jest to książka zła jak nieszczęście, ale czasem człowiek potrzebuje spędzić trochę czasu bez towarzystwa własnego mózgu.

O wymarzonym domku.
Ewa marzy o tym, żeby zamieszkać w małym domu za miastem, ale nie stać jej na jego kupno. Aby wspomóc ją finansowo, bogaty przyjaciel zakłada wydawnictwo i powierza jej jego prowadzenie.
Ta książka jest tak kuriozalna, że aż nie wiem od czego zacząć. Byłaby to całkiem niezła komedia, gdyby nie fakt, że jest to efekt zupełnie niezamierzony przez autorkę....

Słodko pierdząca. O ile pierwszy tom da się jeszcze czytać tak tom drugi jest nie do zniesienia, poddałam się po niecałych 100stronach. Głowna bohaterka zachowuje się jak totalna wariatka. Strata czasu. Nie polecam.

Słodko pierdząca. O ile pierwszy tom da się jeszcze czytać tak tom drugi jest nie do zniesienia, poddałam się po niecałych 100stronach. Głowna bohaterka zachowuje się jak totalna wariatka. Strata czasu. Nie polecam.

Książka zbyt przesłodzona, za dużo szczęśliwych zbiegów okoliczności. Bohaterka przez rok z biednej, szarej, zakompleksionej myszki przeistacza się w pewną siebie, dyrygującą wszystkimi bizneswomen. Jej szpik akurat pasuje idealnie do chorej na białaczkę przyjaciółki, bez szukania dziwnym trafem odnajduje ojca, pieniądze spływają z różnych źródeł, ma swój domek o którym marzyła, mężczyznę, który akceptuje, że nie będzie ojcem jej dziecka itd. Do tego akcja trochę niespójna, np matka szybko zostaje żoną jej ojca, chociaż o rozwodzie z poprzednim nie ma mowy. Bohaterka w ósmym miesiącu ciąży potrafi dosłownie tak dokopać mężczyźnie, że ten zwija się z bólu. Lekka, odstresujaca powieść kobieca.

Książka zbyt przesłodzona, za dużo szczęśliwych zbiegów okoliczności. Bohaterka przez rok z biednej, szarej, zakompleksionej myszki przeistacza się w pewną siebie, dyrygującą wszystkimi bizneswomen. Jej szpik akurat pasuje idealnie do chorej na białaczkę przyjaciółki, bez szukania dziwnym trafem odnajduje ojca, pieniądze spływają z różnych źródeł, ma swój domek o którym...

To jest ten typ książek po których zamknięciu ostatniej strony uśmiecham się do siebie ☺👌🏻💛 Podczas czytania jest mi dobrze i czuję się taka "otulona". Pięknie w tej poziomce. Też bym chciała odnaleźć dla siebie taki spokój, radość i szczęście ☀

To jest ten typ książek po których zamknięciu ostatniej strony uśmiecham się do siebie ☺👌🏻💛 Podczas czytania jest mi dobrze i czuję się taka "otulona". Pięknie w tej poziomce. Też bym chciała odnaleźć dla siebie taki spokój, radość i szczęście ☀

Kolejna książka w dorobku Katarzyny Michalak, tym razem sięgnęłam po serię Rok w Poziomce.
Musze przyznać, że historia jest napisana w sposób przemyślany i urokliwy oraz okraszona poczuciem humoru, które do mnie przemawia. Główni bohaterowie zagęszczają fabułę swoimi charakterkami. Sama opowieść jest taka jak życie - słodko-gorzka.

Kolejna książka w dorobku Katarzyny Michalak, tym razem sięgnęłam po serię Rok w Poziomce.
Musze przyznać, że historia jest napisana w sposób przemyślany i urokliwy oraz okraszona poczuciem humoru, które do mnie przemawia. Główni bohaterowie zagęszczają fabułę swoimi charakterkami. Sama opowieść jest taka jak życie - słodko-gorzka.

Mam już kilka dzieł Pani Kasi za sobą i niestety ale tą książkę muszę zaliczyć do najgorszych. Nie jest tragiczna w dosłowny sposób ale to taki scenariusz, gdzie czytacie pierwsze kilka stron i wiecie jak się zakończy. Takie odgrzewane to wszystko, zmieniają się tylko bohaterowie. Niestety dotrwałam tylko do 30 strony.

Mam już kilka dzieł Pani Kasi za sobą i niestety ale tą książkę muszę zaliczyć do najgorszych. Nie jest tragiczna w dosłowny sposób ale to taki scenariusz, gdzie czytacie pierwsze kilka stron i wiecie jak się zakończy. Takie odgrzewane to wszystko, zmieniają się tylko bohaterowie. Niestety dotrwałam tylko do 30 strony.

Miło, sympatycznie, nijak.. Historia taka jakby powtórzona już wielokrotnie, w innych okolicznościach przyrody.
Jak ktoś potrzebuje lekkiej książeczki do oderwania głowy od innych problemów - jest do tego super.

Miło, sympatycznie, nijak.. Historia taka jakby powtórzona już wielokrotnie, w innych okolicznościach przyrody.
Jak ktoś potrzebuje lekkiej książeczki do oderwania głowy od innych problemów - jest do tego super.