Jeżeli naprawdę czegoś pragniesz tak bardzo, że aż boli - cały wszechświat pochyli się nad tobą, by spełnić twoje marzenie

Uśmie­chnęła się do mnie - o ser­ce ratunku!
Bo­wiem cóż to jest uśmiech?
To pół po­całun­ku!

Uśmie­chnęła się do mnie - o ser­ce ratunku!
Bo­wiem cóż to jest uśmiech?
To pół po­całun­ku!

Z niczym nie należy przesadzać, chyba że chodzi o przyjaźń i miłość.

Z niczym nie należy przesadzać, chyba że chodzi o przyjaźń i miłość.

Dobrze, poczekam na ciebie. Bo ci ufam. Ale kiedy mnie zachcesz, będziesz chciał tylko mnie. I kiedy mnie weźmiesz w ramiona, będziesz myślał tylko o mnie.

Dobrze, poczekam na ciebie. Bo ci ufam. Ale kiedy mnie zachcesz, będziesz chciał tylko mnie. I kiedy mnie weźmiesz w ramiona, będziesz myślał tylko o mnie.

Ptak w klatce czuje się doskonale na wiosnę, że na coś mógłby się przydać, czuje, że miałby coś do zrobienia, ale nie może tego zrobić - co to jest? Nie pamięta, jego myśli są niejasne i powiada sobie: "Inne ptaki lepią gniazda, mają małe i wychowują je". I wówczas bije głową o pręty klatki. Ale klatka jest klatką i ptak szaleje z bólu.
"Oto próźniak" mówi inny ptak przelatując. To coś w rodzaju rentiera. Tymczasem więzień żyje, nie umiera, na zewnątrz nie widać nic z tego, co się dzieje w jego wnętrzu, jest zdrowy, a nawet cieszy się promieniem słońca. Ale nadchodzi pora odlotu. Napad melancholii - dzieci, które się nim opiekują, mówią: on ma przecież wszystko, czego mu potrzeba - ale on patrzy na niebo ciężkie, chmurne i czuje w sobie bunt przeciw swemu losowi. "Jestem w klatce, jestem w klatce, nie brak mi niczego, głupcy! Mam wszystko, czego mi potrzeba! Och, łaski, wolności, móc być ptakiem jak wszystkie ptaki!"
Pewien rodzaj próżniaka-człowieka przypomina pewien rodzaj próżniaka-ptaka.
Ludzie często nie mogą nic zrobić, są więźniami w jakiejś strasznej, strasznej, najstraszniejszej klatce.

Ptak w klatce czuje się doskonale na wiosnę, że na coś mógłby się przydać, czuje, że miałby coś do zrobienia, ale nie może tego zrobić - co to jest? Nie pamięta, jego myśli są niejasne i powiada sobie: "Inne ptaki lepią gniazda, mają małe i wychowują je". I wówczas bije głową o pręty klatki. Ale klatka jest klatką i ptak szaleje z bólu.
"Oto próźniak" mówi inny ptak przel...

Wytycza się granicę coraz dalej i dalej, za każdym razem ją przekraczając. W taki sposób ludzie odrywają się od ziemi. Zdziwilibyście się, jak łatwo wypaść z orbity, poszybować w miejsce, gdzie nikt nie może cię dotknąć. Zatracić się. Zagubić.
A może nie zdziwilibyście się.
Może niektórzy z was już to znają z autopsji.
Tym osobom mogę powiedzieć tylko: współczuję wam.

Wytycza się granicę coraz dalej i dalej, za każdym razem ją przekraczając. W taki sposób ludzie odrywają się od ziemi. Zdziwilibyście się, jak łatwo wypaść z orbity, poszybować w miejsce, gdzie nikt nie może cię dotknąć. Zatracić się. Zagubić.
A może nie zdziwilibyście się.
Może niektórzy z was już to znają z autopsji.
Tym osobom mogę powiedzieć tylko: współcz...

To wszystko było niepojęte. /.../ Co ona sobie wyobrażała, że kim jest na tym świecie, na tym dziwnym i niezrozumiałym świecie?

To wszystko było niepojęte. /.../ Co ona sobie wyobrażała, że kim jest na tym świecie, na tym dziwnym i niezrozumiałym świecie?

Pieniądze to nerw życia.

Pieniądze to nerw życia.

Bo tak naprawdę to czym są pieniądze? Są środkiem do celu.

Bo tak naprawdę to czym są pieniądze? Są środkiem do celu.

Całe postępowanie Lucy oraz fortunka, która je ukoronowała, mogą stanowić niezwykle zachęcający przykład tego, że poważna i nieustanna dbałość o własne interesy - nawet jeśli napotyka pewne przeszkody - może zapewnić człowiekowi wszelkie dary losu, zdobyte wyłącznie kosztem czasu i sumienia.

Całe postępowanie Lucy oraz fortunka, która je ukoronowała, mogą stanowić niezwykle zachęcający przykład tego, że poważna i nieustanna dbałość o własne interesy - nawet jeśli napotyka pewne przeszkody - może zapewnić człowiekowi wszelkie dary losu, zdobyte wyłącznie kosztem czasu i sumienia.