Ojciec chrzestny

Nigdy nie spodziewałam się, że sięgnę po klasykę, jaką jest Ojciec chrzestny. Jak to u mnie bywa — lubię przełamywać własne schematy, więc na mojej półce pojawiła się seria Mario Puzo. I co ciekawe… zupełnie się nie zawiodłam.
Czytałam sporo kryminałów, ale nigdzie nie spotkałam się z tak specyficznym językiem i tak wyraźnie zarysowanym kodeksem honorowym mafii. Oczywiście nie jestem zwolenniczką przemocy, jednak trudno nie zauważyć, że ich lojalność wobec rodziny i przyjaciół — choć pokazana w brutalnym świecie — ma w sobie coś, co w codziennym życiu często zanika.
Autor bardzo szeroko ukazuje mechanizmy władzy, zależności i wpływów, momentami brutalnie przypominając, że dla wielu liczą się przede wszystkim pieniądze i pozycja. Zadziwiający jest też sposób prowadzenia fabuły — historia płynie swoim rytmem, by nagle cofnąć się i rzucić nowe światło na wcześniejsze wydarzenia. To ciekawy i wciągający zabieg.
Stylistycznie książka świetnie oddaje klimat lat 50., a napięcie praktycznie nie opada — nawet jeśli momentami zostaje lekko rozładowane groteskowymi wstawkami. Całość zdecydowanie „robi” postać Dona Corleone — charyzmatyczna, złożona i zapadająca w pamięć.
Jestem bardzo ciekawa, jak będą wyglądały kolejne części bez tej centralnej postaci. Jedno jest pewne — warto sięgać po klasyki, nawet (a może zwłaszcza) wtedy, gdy wydają się nie do końca „nasze”.

Nigdy nie spodziewałam się, że sięgnę po klasykę, jaką jest Ojciec chrzestny. Jak to u mnie bywa — lubię przełamywać własne schematy, więc na mojej półce pojawiła się seria Mario Puzo. I co ciekawe… zupełnie się nie zawiodłam.
Czytałam sporo kryminałów, ale nigdzie nie spotkałam się z tak specyficznym językiem i tak wyraźnie zarysowanym kodeksem honorowym mafii. Oczywiście...

Klasyka, którą trzeba przeczytać.

Klasyka, którą trzeba przeczytać.

Jestem pod wrażeniem, wybitna powieść trzymająca w napięciu, taktyka, polityka, biznes, miłość, sex, hazard, pieniądze, RODZINA. Wspaniała klasyka gatunku. Każdy dorosły czytelnik powinien przeczytać. Zasady kierujące włoską mafią w Ameryce . Don Vito Corleone człowiek o wybitnej inteligencji, wybitny gracz na swoim polu a potem Michael.... Tak, JESZCZE wrócę

Jestem pod wrażeniem, wybitna powieść trzymająca w napięciu, taktyka, polityka, biznes, miłość, sex, hazard, pieniądze, RODZINA. Wspaniała klasyka gatunku. Każdy dorosły czytelnik powinien przeczytać. Zasady kierujące włoską mafią w Ameryce . Don Vito Corleone człowiek o wybitnej inteligencji, wybitny gracz na swoim polu a potem Michael.... Tak, JESZCZE wrócę

Pierwszy raz czytając książkę uznawaną powszechnie za klasyczną w ogóle nie miałam poczucia obcowania z ważnym dziełem kultury. Nie zainteresowali mnie ani bohaterowie, ani fabuła czy budowanie świata przedstawionego. Próbowałam zagryźć zęby myśląc o różnicach czasowych i pokoleniowych, ale i tak poraziła mnie wylewająca się wręcz z kartek mizoginia i obrzydliwe wciskanie do treści fetyszy autora nie mających żadnego uzasadnienia w fabule i rozwoju wydarzeń.

Pierwszy raz czytając książkę uznawaną powszechnie za klasyczną w ogóle nie miałam poczucia obcowania z ważnym dziełem kultury. Nie zainteresowali mnie ani bohaterowie, ani fabuła czy budowanie świata przedstawionego. Próbowałam zagryźć zęby myśląc o różnicach czasowych i pokoleniowych, ale i tak poraziła mnie wylewająca się wręcz z kartek mizoginia i obrzydliwe wciskanie...

Przeczytałem z ciekawości, czemu to jest takim klasykiem, że nakręcono równie wspaniały film, że często ta książka jest w kanonie lektur dorosłego człowieka. Nie spojlerując powiem tyle, że powiedzenie "life is brutal" pasuje jak ulał.

Przeczytałem z ciekawości, czemu to jest takim klasykiem, że nakręcono równie wspaniały film, że często ta książka jest w kanonie lektur dorosłego człowieka. Nie spojlerując powiem tyle, że powiedzenie "life is brutal" pasuje jak ulał.

Książka wybitna 😁 Dokładna, powolna, ale przy tym ciekawa i szybko się ją czyta. Dla osób, które lubią klimat mafii, Sycylii oraz włoskich rodzin w Ameryce, literatura jest całkowicie obowiązkowa 😁 Polecam 👍

Książka wybitna 😁 Dokładna, powolna, ale przy tym ciekawa i szybko się ją czyta. Dla osób, które lubią klimat mafii, Sycylii oraz włoskich rodzin w Ameryce, literatura jest całkowicie obowiązkowa 😁 Polecam 👍

Rewelacja. Klasyka, ale wcześniej nie czytana. Barwny język, trzymająca w napięciu, zżycie z bohaterami, tutaj wszystko gra. Jak wracasz po koncercie o 2 w nocy i jeszcze zarywasz godzinkę na czytanie przed wstaniem o 7.30 do pracy to chyba coś znaczy. Naprawdę ciężko się oderwać. Niby znane, niby przewidywalne, ale jak to wszystko chodzi ! Poleca się. Do tego mega wydanie z barwionymi stronami. Cymes !

Rewelacja. Klasyka, ale wcześniej nie czytana. Barwny język, trzymająca w napięciu, zżycie z bohaterami, tutaj wszystko gra. Jak wracasz po koncercie o 2 w nocy i jeszcze zarywasz godzinkę na czytanie przed wstaniem o 7.30 do pracy to chyba coś znaczy. Naprawdę ciężko się oderwać. Niby znane, niby przewidywalne, ale jak to wszystko chodzi ! Poleca się. Do tego mega wydanie...

Pokazuje czym są ludzkie relacje i jskie sa miedzy nimi zależności. Te szczere i fałszywe. Wiele zdań z tej pozycji zapada w serce. Warto!

Pokazuje czym są ludzkie relacje i jskie sa miedzy nimi zależności. Te szczere i fałszywe. Wiele zdań z tej pozycji zapada w serce. Warto!

Wróciłam do tej powieści po 7 latach. Mimo, że wiem, że to kontrowersyjna opinia nadal uważam ją za jedną z moich ulubionych książek. Przyciąga mnie logiczny, surowy system zasad przedstawionego świata, choć oczywiście nie chciałabym w nim żyć. Cenię również dynamiczną fabułę i styl autora.

Wróciłam do tej powieści po 7 latach. Mimo, że wiem, że to kontrowersyjna opinia nadal uważam ją za jedną z moich ulubionych książek. Przyciąga mnie logiczny, surowy system zasad przedstawionego świata, choć oczywiście nie chciałabym w nim żyć. Cenię również dynamiczną fabułę i styl autora.

„Ojciec chrzestny” Mario Puzo to powieść o ogromnym rozmachu, ale zupełnie innego rodzaju niż epickie sagi historyczne. Jej siła nie leży w liczbie wydarzeń ani w tempie akcji, lecz w detalu. Puzo buduje świat mafii poprzez spojrzenia, pauzy, ton głosu i niezwykle ostrożnie dobrane słowa, które bohaterowie wypowiadają - lub których świadomie nie wypowiadają.

To książka gęsta i skupiona, w której każda rozmowa ma znaczenie, a każde zdanie niesie ciężar decyzji i konsekwencji. Autor z niezwykłą precyzją pokazuje mechanizmy władzy, lojalności i strachu, ale robi to bez taniej sensacji. Przemoc jest obecna, lecz nigdy przypadkowa - zawsze wynika z wcześniej zbudowanego napięcia.

Jednocześnie „Ojciec chrzestny” to opowieść głęboka filozoficznie. W całej tej misternej konstrukcji Puzo stawia pytania o honor, zemstę, rodzinę i cenę władzy. Pokazuje też paradoksalną prawdę: że pokój bywa możliwy dopiero po wojnie, a stabilność często rodzi się z chaosu i ofiary.

To nie tylko historia mafii, ale uniwersalna opowieść o ludzkiej naturze, wyborach i granicach, które bohaterowie przekraczają - czasem świadomie, czasem w imię wartości, które uważają za nienaruszalne.

„Ojciec chrzestny” Mario Puzo to powieść o ogromnym rozmachu, ale zupełnie innego rodzaju niż epickie sagi historyczne. Jej siła nie leży w liczbie wydarzeń ani w tempie akcji, lecz w detalu. Puzo buduje świat mafii poprzez spojrzenia, pauzy, ton głosu i niezwykle ostrożnie dobrane słowa, które bohaterowie wypowiadają - lub których świadomie nie wypowiadają.

To książka...