Krzyżacy. Czarno-biała legenda

Przybyli na wezwanie ówczesnego księcia mazowieckiego i ulokowawszy się na północy, rozpoczęli swe działania. Poczynali sobie skromnie, lecz gdy poczuli pewność, zrzucili swe maski, by najeżdżać ziemię, które im nie przeznaczono. Toteż rosła potęga braci zakonnych, a wszędzie tam, gdzie słyszany był krzyk mordowanych, ludność zapamiętywała czarny krzyż na białych płaszczach. Równocześnie legenda się tworzyła i trwa ona do dziś.

Znany mi już z wcześniejszych publikacji autor Sławomir Leśniewski tym razem wziął na tapet tematykę powstania i upadku Zakonu Krzyżackiego, a co za tym idzie postanowił skonfrontować wspomnianą wyżej przeze mnie legendę z najnowszymi źródłami historycznymi. Tak też na światło dzienne wyszła książka ściśle trzymająca się faktów, lecz jednocześnie zwracająca uwagę na szereg rozmyślań; do czego mogłoby dojść jeśli Polskie państwo odważyło się sięgnąć po więcej w konflikcie z Krzyżakami. I tak opowieść wjedzie czytelnika przez okres krucjat, decyzję wielkiego mistrza Hermanna von Salzy o rozszerzaniu wpływów i potęgi dyplomatycznej, by później czarny krzyż pojawił się na Węgrzech, a następnie wygnany z tych ziem, zadomowił się nad Wisłą.

Tu też poczyna się historia budowania potęgi państwa krzyżackiego, jednocześnie następuje grunt pod tworzenie wizerunku zaborczego oraz cynicznego rycerstwa, które równie cynicznie traktowało swoją wiarę, byle tylko podbijać następne ziemie. Sławomir Leśniewski nie pomija zbrodni dokonywanych przez krzyżaków, ale zwraca również uwagę na doskonałą organizację oraz dyscyplinę, która notabene wyznaczyła szlak dla ich dalszych działań, a te często przeczyły misji, z jaką wchodzili na salony Europy. Nierozerwalnym elementem zakonnych podbojów był konflikt z Królestwem Polskim i Wielkim Księstwem Litewskim, wielokrotnie obarczony pogłębiającą się nienawiścią oraz coraz bardziej obrzydliwą kampanią propagandową.

Stosowane na tym polu przez obie strony chwyty, niestety zdają się przypominać te współczesne, co napawa tym większym smutkiem. Od konstatacji tego rodzaju ciężko uciec, bowiem historia lubi zataczać swe koło.
Publikacja prócz znamion popularnonaukowej pracy, niesie również gawędziarski styl autora, który z każdym rozdziałem wciąga umiejętnym dozowaniem informacji. Przez to łatwiej jest przejść do innych, nowszych wątków prowadzących finalnie na pola Grunwaldu, gdzie zaczęła się powolna agonia państwa krzyżackiego, kończąc na wojnie trzynastoletniej i Hołdzie Pruskim.

Publikacja ta nie jest idealna, ale ma wiele solidnych argumentów, na których buduje swój fundament. Nie jest to też książka obalająca wszystkie mity narosłe wokół konfliktu z zakonnikami, bo też nie da się zwyczajnie i po ludzku patrzeć na Krzyżaków jako rycerzy bez skazy, całkowicie honorowych czy głęboko wierzących. Obraz wyłaniający się z tego dzieła jest jasny i w mojej opinii wiele nie zmienia, ponieważ nadal trzymać się będę zdania, iż Zakon Krzyżacki był jednym z największych nieszczęść oraz wrogów z jakim przyszło walczyć naszym przodkom. Boleć może jeszcze to, że Polska nigdy nie zdołała wykorzystać szans, żeby całkowicie unicestwić zagrożenie, co jak wiemy odbiło się w przyszłości...
Oczywiście książkę mocno polecam.

Przybyli na wezwanie ówczesnego księcia mazowieckiego i ulokowawszy się na północy, rozpoczęli swe działania. Poczynali sobie skromnie, lecz gdy poczuli pewność, zrzucili swe maski, by najeżdżać ziemię, które im nie przeznaczono. Toteż rosła potęga braci zakonnych, a wszędzie tam, gdzie słyszany był krzyk mordowanych, ludność zapamiętywała czarny krzyż na białych...

Bardzo ciekawa książka, napisana interesującym, wartkim stylem, dużo ciekawostek historycznych. Jedyne, co mi się nie podobało, to bardzo czytelne aluzje autora do jego własnych poglądów politycznych i religijnych - tego typu książki w mojej ocenie powinny zachować daleko posunięty obiektywizm.

Bardzo ciekawa książka, napisana interesującym, wartkim stylem, dużo ciekawostek historycznych. Jedyne, co mi się nie podobało, to bardzo czytelne aluzje autora do jego własnych poglądów politycznych i religijnych - tego typu książki w mojej ocenie powinny zachować daleko posunięty obiektywizm.

Ciekawa i napisana barwnym językiem. Niepotrzebne tylko natręctwa autora związane z odniesieniem do współczesności.

Ciekawa i napisana barwnym językiem. Niepotrzebne tylko natręctwa autora związane z odniesieniem do współczesności.

Lubię książki Sławomira Leśniewskiego za sprawną narrację, ciekawe przedstawienie tematu, ciekawostki, które potrafią ożywić każdą, nawet najbardziej nudną historię. W tej książce mierzy się z legendą Krzyżaków – białych zakonników spod (chciałoby się powiedzieć) ciemnej gwiazdy. Próbuje w niej zrozumieć jak doszło do tego, że dosłownie garstka zakonników (z czasem się powiększająca) była w stanie zdominować tą część Europy. Swoją opowieść rozpoczyna gdzieś w okresie wypraw krzyżowych fajnie pokazując losy zakonu zanim pojawił się na ziemi chełmskiej. Opisuje pierwsze zmagania z Prusami, wzrost militarny zakonu, aż do punktu kulminacyjnego jakim było starcie pod Grunwaldem. Z niemniejszą pasją portretuje wielkich mistrzów, życie codzienne, czy stosunki gospodarcze. Swoją opowieść prowadzi dalej przez wojnę trzynastoletnią, hołd w Krakowie, w końcu samą sekularyzację zgromadzenia. Wszystko pisane z niezwykłym polotem i lekkością.

Lubię książki Sławomira Leśniewskiego za sprawną narrację, ciekawe przedstawienie tematu, ciekawostki, które potrafią ożywić każdą, nawet najbardziej nudną historię. W tej książce mierzy się z legendą Krzyżaków – białych zakonników spod (chciałoby się powiedzieć) ciemnej gwiazdy. Próbuje w niej zrozumieć jak doszło do tego, że dosłownie garstka zakonników (z czasem się...

Ciekawa pozycja. Taka historia zakonu w pigułce. Nie ma tu zbyt dużo szczegółów, ale to właśnie na plus. Jak ktoś nie lubi tomisk po 1000 stron, a chce poznać historię to pozycja warta przeczytania.

Ciekawa pozycja. Taka historia zakonu w pigułce. Nie ma tu zbyt dużo szczegółów, ale to właśnie na plus. Jak ktoś nie lubi tomisk po 1000 stron, a chce poznać historię to pozycja warta przeczytania.

Niestety jestem zawiedziony,czyta się nieźle,ale sam nie wiem do kogo autor napisał ksiażkę,jak na popularyzatora historii niedopracowana,dużo nazw ale nie umiejscowionych w tekście,np Gotlandia ,nie wiem jakiej krainy czy wyspy dotyczy,ON wie,bo nawet zręcznie posklejał tekst z rożnych zrodel,do tego czarno białe ryciny,niektóre tak fatalnej jakości że uznaje że autorowi albo wydawnictwu nie zależy na opini,zamiast pisać 14 ksiażek napisz Slawomirze mniej ale lepiej dopracowanych,okładka elegancka jest myląca do wnętrza,brak MAPY,brak zdjeć choćby Malborka architektoniczne cudo,nie trudno je zrobić bo zamek jest w Polsce,daje 5 bo teks dość dobry,i tylko tekst,reszta bez gustu, tak to jest- jak się pisze na akord nie ma czasu na jakość,szkoda bo temat historyczny

Niestety jestem zawiedziony,czyta się nieźle,ale sam nie wiem do kogo autor napisał ksiażkę,jak na popularyzatora historii niedopracowana,dużo nazw ale nie umiejscowionych w tekście,np Gotlandia ,nie wiem jakiej krainy czy wyspy dotyczy,ON wie,bo nawet zręcznie posklejał tekst z rożnych zrodel,do tego czarno białe ryciny,niektóre tak fatalnej jakości że uznaje że autorowi...

Książka przedstawiająca dzieje Ordo domus Sanctae Mariae Theutonicorum :) od jego początków w Jerozolimie, aż po czasy współczesne, bo okazuje się, że Zakon nadal istnieje, ale oczywiście w trochę innej formie niż najczęściej kojarzona. Sama książka napisana w bardzo przystępny sposób - nie jest to data + wydarzenie, ale ciekawy opis przyczynowo- skutkowy na przestrzeni dziejów - można mocno uzupełnić wiedzę w tym temacie.
Warto przeczytać, szczególnie jeśli do tej pory mieliśmy styczność tylko z "Krzyżakami" Sienkiewicza, tudzież filmem. W obu dziełach jest sporo przekłamań historycznych czy uproszczeń, więc ich weryfikacja nie zaszkodzi.

Książka przedstawiająca dzieje Ordo domus Sanctae Mariae Theutonicorum :) od jego początków w Jerozolimie, aż po czasy współczesne, bo okazuje się, że Zakon nadal istnieje, ale oczywiście w trochę innej formie niż najczęściej kojarzona. Sama książka napisana w bardzo przystępny sposób - nie jest to data + wydarzenie, ale ciekawy opis przyczynowo- skutkowy na przestrzeni...

Książka napisana jest bardzo przyjemnym i przystępnym językiem. Czyta się ją jak dobre opowiadanie, przy zachowaniu merytoryczności. Jak sam tytuł wskazuje czytelnik dowiaduje się z niej całej historii Zakonu Krzyżackiego od chwili założenia do dni dzisiejszych. Bardzo podobało mi się, że Stanisław Leśniewski wychwycił błędy merytoryczne w filmie Krzyżacy, a przede wszystkim zwrócił uwagę na twórczość Henryka Sienkiewicza, który ze wszech miar starał się przedstawić Zakon od jak najgorszej strony. Zdecydowanie monografia jest godna polecenia.

Książka napisana jest bardzo przyjemnym i przystępnym językiem. Czyta się ją jak dobre opowiadanie, przy zachowaniu merytoryczności. Jak sam tytuł wskazuje czytelnik dowiaduje się z niej całej historii Zakonu Krzyżackiego od chwili założenia do dni dzisiejszych. Bardzo podobało mi się, że Stanisław Leśniewski wychwycił błędy merytoryczne w filmie Krzyżacy, a przede...

Oto historia Zakonu Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie, potocznie zwanego u nas Krzyżakami. Historia od powstania w Ziemi Świętej aż po koniec ich państwa w Prusach, opisana barwnie, językiem przystępnym, do tego bogata w cytaty, a także w odniesienia do współczesności oraz subiektywną ocenę autora. Wielce poszerzającą wiedzę są fragmenty o trudnych początkach tej religijno-militarnej organizacji oraz podbojach Prus. Pouczające jest również końcowy rozdział, który opowiada o wielu zaprzepaszczonych szansach na likwidację Prus Książęcych już po hołdzie Pruskim, których kolejni władcy nie przyłączyli do Rzeczpospolitej (zajęci doraźną polityką). I tylko jedna myśl nie daje mi spokoju, że wbrew tytułowi lektura utwierdziła czarną legendę…

Oto historia Zakonu Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie, potocznie zwanego u nas Krzyżakami. Historia od powstania w Ziemi Świętej aż po koniec ich państwa w Prusach, opisana barwnie, językiem przystępnym, do tego bogata w cytaty, a także w odniesienia do współczesności oraz subiektywną ocenę autora. Wielce poszerzającą wiedzę są fragmenty o trudnych...

Właśnie czytam. Może się czepiam ? Jednak na stronie 143 jest wzmianka autora o zbobyciu przez Krzyżaków w 1330 roku Wyszogrodu nad Wisłą .Autor nie wyjaśnia , że chodzi o obecny Fordon ( dzielnica Bydgoszczy ) , który wtedy nazywał się Wyszogrodem . Część czytelników może uważać , że chodzi o obecny Wyszogrów który leży około 180 km na południowy wschód od Bydgoszczy. Też nad Wisłą.

Właśnie czytam. Może się czepiam ? Jednak na stronie 143 jest wzmianka autora o zbobyciu przez Krzyżaków w 1330 roku Wyszogrodu nad Wisłą .Autor nie wyjaśnia , że chodzi o obecny Fordon ( dzielnica Bydgoszczy ) , który wtedy nazywał się Wyszogrodem . Część czytelników może uważać , że chodzi o obecny Wyszogrów który leży około 180 km na południowy wschód od Bydgoszczy....