Jak mówić, gdy dzieci nie słuchają. Marudzenie, kłótnie, histeria, bunt i inne wyzwania dzieciństwa

Książka Jak mówić, gdy dzieci nie słuchają. Bunty, kłótnie, marudzenie to ciekawa dawka wiedzy na temat relacji z dzieckiem, które nie zawsze potrafi poradzić sobie z emocjami – zwłaszcza tymi trudnymi.

Warto ją przeczytać, aby zobaczyć, jak można inaczej konstruować komunikaty do dziecka, tak aby nie wywoływać niepotrzebnie silnych reakcji. Autorki pokazują, w jaki sposób mówić, by nie ranić dziecka i nie potęgować jego emocji, a jednocześnie lepiej się porozumieć.
Myślę, że warto po nią sięgnąć i spróbować wprowadzić do codzienności kilka zaproponowanych w niej rozwiązań.

Nie jest to książka bardzo odkrywcza, ale zawiera kilka ciekawych „perełek” wychowawczych, które mogą okazać się pomocne w relacji z dzieckiem.

Książka Jak mówić, gdy dzieci nie słuchają. Bunty, kłótnie, marudzenie to ciekawa dawka wiedzy na temat relacji z dzieckiem, które nie zawsze potrafi poradzić sobie z emocjami – zwłaszcza tymi trudnymi.

Warto ją przeczytać, aby zobaczyć, jak można inaczej konstruować komunikaty do dziecka, tak aby nie wywoływać niepotrzebnie silnych reakcji. Autorki pokazują, w jaki sposób...

Całkiem niezły poradnik, napisany z poczuciem humoru. I choć proponowane strategie są powtarzane "do znudzenia", bez względu na omawiany problem, to jednak doszłam do wniosku, że ma to sens - dzięki temu mamy możliwość zobaczyć, jak to samo narzędzie zastosować w różnych sytuacjach. Autorki mają dużo wyrozumiałości dla zmęczonych i sfrustrowanych rodziców - sami dla siebie też powinniśmy mieć jej więcej. Warto przeczytać, nabrać dystansu do pewnych kwestii. I mymi kroczkami zmierzać ku zmianie.

Całkiem niezły poradnik, napisany z poczuciem humoru. I choć proponowane strategie są powtarzane "do znudzenia", bez względu na omawiany problem, to jednak doszłam do wniosku, że ma to sens - dzięki temu mamy możliwość zobaczyć, jak to samo narzędzie zastosować w różnych sytuacjach. Autorki mają dużo wyrozumiałości dla zmęczonych i sfrustrowanych rodziców - sami dla siebie...

Pierwsza książka o dzieciach, jaką czytałam więc piszę z perspektywy świeżaka.

Dużo z niej wyniosłam i zmieniłam spojrzenie na niektóre zachowania zarówno dorosłych jak i dzieci. Rady opierają się głównie o zrozumienie dziecka, postawienie się czasem w jego sytuacji. Trafiło to do mnie, bo sama w życiu nie chciałabym cofnąć się do wieku dziecięcego, właśnie ze względu na brak kontroli. Nic dziwnego więc, że dzieci się buntują i frustrują ciągłymi poleceniami.

Książka obrazuje wiele przykładów trudnych zachowań dzieci, jednak rozwiązania sprowadzają się tak naprawdę do kilku powtarzanych kroków (lekko modyfikowanych w zależności od sytuacji),np.:
1. Oddanie władzy dziecku, tak by czuło, że ma jakąś odpowiedzialność, współpracuje z nami
2. Opisanie problemu - porozmawianie z dzieckiem bez oceniania, skupienie na swoich uczuciach
3. Powiedzenie co może, a nie tylko czego nie - znalezienie zastępstwa do zachowania nieakceptowalnego
4. Napisanie liściku do dziecka (zamiast natrętnego zwracania uwagi)
5. Wspólna burza mózgów z dzieckiem jak rozwiązać problem - pozwolenie mu na zapisanie pomysłów na kartce

Mimo pewnej powtarzalności, poruszonych tematów jest naprawdę wiele, nawet takich które mnie nurtowały np. kwestia gier z dzieckiem (czy pozwalać ciągle wygrywać?).
Niektóre rady są naprawdę nieoczywiste, np. w kwestii dawania pochwał - autorki zwracają uwagę na wartość naszych słów, żeby nie mówić na odwal się 'piękny rysunek', tylko naprawdę się przyjrzeć i zwrócić uwagę na coś, co nam się w nim naprawdę podoba.

Oczywiście, jest tu tyle rad i pomysłów, że nie wszystkie się zapamięta, a tym bardziej przypomni w sytuacjach kryzysowych, gdy musimy szybko reagować na trudną sytuację z dzieckiem. Myślę jednak, że nawet zastosowanie części rad i po prostu zmiana myślenia może bardzo pomóc :) Napisana lekko i przyjemnie.

Pierwsza książka o dzieciach, jaką czytałam więc piszę z perspektywy świeżaka.

Dużo z niej wyniosłam i zmieniłam spojrzenie na niektóre zachowania zarówno dorosłych jak i dzieci. Rady opierają się głównie o zrozumienie dziecka, postawienie się czasem w jego sytuacji. Trafiło to do mnie, bo sama w życiu nie chciałabym cofnąć się do wieku dziecięcego, właśnie ze względu na...

Książka w swojej treści bardzo podobna do "Jak mówić żeby dzieci nas słuchały, jak słuchać żeby dzieci do nas mówiły", ale czy przypominania technik jak radzić sobie w trudnym rzemiośle zwanym rodzicielstwem może być za dużo? Z pośród wszystkich poradników na jakie natrafiłem i jakie przeczytałem książki pań Faber do tej pory okazały się najlepsze. Przede wszystkim techniki zaprezentowane w książce w moim przypadku zadziałały. Moja komunikacja z dzieckiem znacząco się poprawiła a przez to i odeszła nam masa problemów i nerwów. O wiele lepiej rozumiem mechanizmy i powody różnych zachowań u mojego dziecka dzięki czemu lepiej reaguję i co by nie mówić - czuję, że jestem lepszym rodzicem. Dziękuję.

Książka w swojej treści bardzo podobna do "Jak mówić żeby dzieci nas słuchały, jak słuchać żeby dzieci do nas mówiły", ale czy przypominania technik jak radzić sobie w trudnym rzemiośle zwanym rodzicielstwem może być za dużo? Z pośród wszystkich poradników na jakie natrafiłem i jakie przeczytałem książki pań Faber do tej pory okazały się najlepsze. Przede wszystkim techniki...

Jeżeli zdarzyło ci się zrujnowałaś komuś dzień prosząc o założenie skarpetek lub podając kubek w niewłaściwym kolorze to ta książka jest właśnie dla ciebie.

"Jak mówić, gdy dzieci nie słuchają " to zbiór praktycznych wskazówek dla rodziców oraz opiekunów, którzy chcą lepiej porozumieć się z dziećmi i zbudować harmonijne relacje oparte na wzajemnym szacunku.

Autorki skupiają się na omówieniu skutecznych technik komunikacyjnych, które pomagają w radzeniu sobie z trudnymi zachowaniami dzieci, główny nacisk kładąc na akceptację uczuć oraz budowanie odpowiedniego klimatu dla zażegnania konfliktu. Praktyczne przykłady, ćwiczenia oraz scenariusze pomagają zastosować omawiane techniki w praktyce.

Potrzeba dobrej woli, aby zażegnać konflikt bez walki. Akceptacja negatywnych uczuć daje dziecku poczucie zrozumienia i usprawnia codzienną komunikację pogłębiając relację oraz budując solidną podstawę na przeszłość, a umiejętne wyrażanie uzasadnionych oczekiwań pomaga rozwiązywać problemy bez nakręcania spirali negatywnych emocji i agresji słownej.

"Jak mówić, gdy dzieci nie słuchają" zawiera cenne wskazówki wspierające umiejętność aktywnego słuchania, komunikacji bez krytyki oraz prawidłową regulację emocji.
Nie dostaniemy tu magicznych, gotowych rozwiązań sprawiających, że dzieci zaczną zachowywać się zgodnie z naszymi oczekiwaniami, ale wcielając w życie sugestie autorek możemy zbudować szczere i bezpieczne relacje rodzinie, w których trudne sytuacje i konflikty będą rozwiązywane na zasadzie dialogu, a nie walki opartej na zakazach i nakazach bez poszanowania uczuć drugiej strony.

Jeżeli zdarzyło ci się zrujnowałaś komuś dzień prosząc o założenie skarpetek lub podając kubek w niewłaściwym kolorze to ta książka jest właśnie dla ciebie.

"Jak mówić, gdy dzieci nie słuchają " to zbiór praktycznych wskazówek dla rodziców oraz opiekunów, którzy chcą lepiej porozumieć się z dziećmi i zbudować harmonijne relacje oparte na wzajemnym szacunku.

Autorki...

Szczerze mówiąc nie do końca wiem co mam myśleć o tej książce. Pracuje z dziećmi od kilku lat i wiem że do każdego trzeba podejść indywidualnie. Fajnie że książka zawiera różne sytuacje i kilka rozwiązań tak aby można było spróbować na różne sposoby dotrzeć do dziecka. Mimo wszystko często takie ,,instrukcje" nie działają i trzeba sobie jakoś poradzić. Spróbuję wykorzystać kilka tych metod w swojej pracy i przekonać się czy ta książka jest coś warta.

Szczerze mówiąc nie do końca wiem co mam myśleć o tej książce. Pracuje z dziećmi od kilku lat i wiem że do każdego trzeba podejść indywidualnie. Fajnie że książka zawiera różne sytuacje i kilka rozwiązań tak aby można było spróbować na różne sposoby dotrzeć do dziecka. Mimo wszystko często takie ,,instrukcje" nie działają i trzeba sobie jakoś poradzić. Spróbuję wykorzystać...

Bardzo lubię serie tych ksiażek ponieważ z przyjemnością się je czyta. Jest dużo przykładów jak postępować w trudnych sytuacjach.

Bardzo lubię serie tych ksiażek ponieważ z przyjemnością się je czyta. Jest dużo przykładów jak postępować w trudnych sytuacjach.

Joanne Faber kontynuuje misje swojej mamy, czyli autorki wielu wspaniałych poradników dla rodziców, w których uczą komunikacji, szacunku i rozmawiania z dziećmi. Książka, która dziś chcę Wam pokazać w dalszym ciągu opiera się na podobnych wartościach i będzie nieocenionym wsparciem dla wielu rodzin.

Autorki podkreślają,że najważniejsze jest komunikowanie się z dziećmi i traktowanie ich w taki sposób, w jaki sami chcielibyśmy być traktowani, bo kluczem do sukcesu jest wzajemny szacunek i słuchanie.

Wielokrotnie przeczytamy, jak pomocne mogą być spokojne rozmowy szukanie rozwiązań i pomysłów, które wspierają rozwiązywanie problemów.

Książka zawiera również mnóstwo przykładów w postaci historii innych rodzin i ich zmagań. W niejednej z nich można znaleźć własne przeżycia i bolączki.

Na wstępie znajdziemy również podstawowe narzędzia komunikacji, których przećwiczenie pomoże w zrozumieniu mechanizmu bezkonfliktowej relacji w rodzinie, która oparta jest również na szacunku, którego tak często brakuje, gdy w grę wchodzą emocje.

Opisywane w książce problemy dotyczą wielu ciężkich tematów, z którymi borykamy się jako rodzice: stosowanie kar, konflikty, strach, posiadanie zwierząt, rozwód, rozmowy o seksie. Będzie także wiele o z pozoru błahych sprawach, jednak takich, które przewijają się każdego dnia, jak mycie zębów, ubieranie się i wyjście z domu.

Podsumowania i przypomnienia najważniejszych informacji pomagają uporządkować wiedzę, a ich przećwiczenie ją utrwalić

Autorki próbują nas nauczyć, że czasami warto ugryźć się w język, żeby nie powiedzieć tego, co powtarzamy na okrągło i co ostatecznie nie przynosi oczekiwanego efektu.

Lubię wracać do tych książek, dlatego też szczerze polecam

Joanne Faber kontynuuje misje swojej mamy, czyli autorki wielu wspaniałych poradników dla rodziców, w których uczą komunikacji, szacunku i rozmawiania z dziećmi. Książka, która dziś chcę Wam pokazać w dalszym ciągu opiera się na podobnych wartościach i będzie nieocenionym wsparciem dla wielu rodzin.

Autorki podkreślają,że najważniejsze jest komunikowanie się z dziećmi i...

Często w swojej rodzicielskiej codzienności posługujecie się poradnikami? Udało Wam się kiedyś wcielić jakieś porady w życie?

Poradniki z serii “Jak mówić, gdy...” wprowadziły do mojego macierzyństwa kilka cennych wskazówek, które naprawdę działają. Autorki posiłkują się własnym doświadczeniem, a także rodziców ze swojego bliskiego otoczenia i czytelniczek i na konkretnych przykładach rozwiązują nasze rodzicielsie problemy.

Książka podzielona jest na kilka rozdziałów i mnóstwo podrozdziałów, dzięki czemu łatwo odnaleźć interesujące nas zagadnienia. Autorki skupiają się na komunikacji z dziećmi i akceptacji ich emocji. Podają wiele przykładów na to, że lekceważenie dziecięcych emocji i podążąnie utartymi schematami nie zdaje się na wiele. Wiele naszych reakcji na dziecięcą złość tylko ją potęguje lub wzbudza poczucie winy, a nawet jeśli działa to na krótką metę i nie przynosi oczeiwanych rezultatów.

Dlatego też mamy podane konkretne rozwiązania na konkretne sytuacje. Każdy rozdział skupia się na analizie problemu, pokazaniu jak zwykle reagujemy lub możemy zareagować, czemu takie,a nie inne rozwiązanie może okazać się dobre. Na końcu każdego zagadnienia znajdziemy podsumowanie- wyciągnięcie najważniejsze myśli i/lub listy od czytelników z problemami lub historiami z ich życia, gdy udało się wcielić rady w życie uniknąć kolejnej awanttury :) Autorki pokazują jak zachęcić dzieci do współpracy, czy i jak karać i chwalić, jak pomagać w lekcjach, wyciszyć pobudzone dzieci, reagować w czasie kłótni, co robić przy lękach i napadach histerii, jak radzić sobie z porażką, co ze słynnym dzieleniem się czy co robić, gdy dziecko wpada w histerię, gdy nadchodzi koniec czasu ekranowego i wiele, wiele innych. Brzmi znajomo?

To kolejny poradnik autorek, który czytam i choć każdy jest zbudowany podobnie i oparty na tych samych metodach, zawsze wyciągnę z takiej letury coś dla siebie lub przypomnę sobie cenne wskazówki. Bo chyba każdy rodzic przyzna, że czasami z codzienności i zmęczeniu, powtarzamy te same schematy i idziemy po najmniejszej linii oporu. Czasami niewielka zmiana lub zastąpienie jakichś słów innymi, może uratować nam dzień.

Dla mnie najcenniejsze i najprostsze wskazówki, jakie wcieliłam w życie było np. mówienie dziecku co może zrobić zamiast ciągłych zakazów i mówienia w kółko, że czegoś nie wolno. Był też taki czas, że chłopaki bardzo wymyślali z jedzeniem i po postawieniu posiłku na stole okazywało się, że czegoś nie chcą. Przed przygotowaniem jedzenia dawałam im wybór co chcą zjeść i gdy sami wybierali, o dziwo zjadali i tak nie marudzili. Oczywiście, nie zawsze i nie u wszytskich takie rady się sprawdzą. Nie zawsze mamy czas i możliwość stosowania wskazówek autorek. Ale jak widzicie, to często działa.

Bardzo polecam te poradniki by usprawnić swoją codzienność, ale przede wszystkim by zrozumieć się ze swoimi dziećmi i współpracować, a nie walczyć :)

Często w swojej rodzicielskiej codzienności posługujecie się poradnikami? Udało Wam się kiedyś wcielić jakieś porady w życie?

Poradniki z serii “Jak mówić, gdy...” wprowadziły do mojego macierzyństwa kilka cennych wskazówek, które naprawdę działają. Autorki posiłkują się własnym doświadczeniem, a także rodziców ze swojego bliskiego otoczenia i czytelniczek i na...

Proste, praktyczne, skuteczne - byłbym w dużo trudniejszym położeniu z moimi dzieciakami, gdybym nie wdrożył głównych założeń: szanowania emocji dziecka, proponowania alternatyw i zamiany kłótni na zabawę.

Proste, praktyczne, skuteczne - byłbym w dużo trudniejszym położeniu z moimi dzieciakami, gdybym nie wdrożył głównych założeń: szanowania emocji dziecka, proponowania alternatyw i zamiany kłótni na zabawę.