Aniołowie i Kobry czyli bocznymi drogami Dolnego Śląska

"Zawsze interesowały mnie miejscowości, w których kończą się drogi. Miejsca, skąd można tylko zawrócić albo tam pozostać, gdzie za ostatnimi domami są skały, brzeg rzeki czy granica państwa. Jest w tym coś magicznego, jak na końcu świata".

Tak zaczyna się jedna z opowieści i według mnie mogłaby być przesłaniem całego ich zbioru.
Autorka połączyła w tej niewielkiej książeczce coś, co trafia w mój czuły punkt- zamiłowanie do dolnośląskiej ziemi i to takiej z dala od głównych traktów turystycznych (jakiej zawsze pragnę najbardziej) i artyzm wraz z wrażliwością godne poety- kreując wzruszające opowiadania sudeckie.

Znów odezwała się w mojej duszy poruszona struna, krystaliczny dźwięk tęsknoty, wzbierającej jak strumień po burzy, znów niespokojnie szukający ujścia.
Opowieści wędrowne korespondują z moimi doświadczeniami i lekturami, pięknie je uzupełniając i inspirując kolejne przygody, a opowiadania budzą, zdaje się na zawsze uśpioną nadzieję, na odnalezienie swego miejsca w cieniu gór. Dziękuję za pasję tak ciekawie ubraną w słowa, obrazy i wzruszenie.

"Zawsze interesowały mnie miejscowości, w których kończą się drogi. Miejsca, skąd można tylko zawrócić albo tam pozostać, gdzie za ostatnimi domami są skały, brzeg rzeki czy granica państwa. Jest w tym coś magicznego, jak na końcu świata".

Tak zaczyna się jedna z opowieści i według mnie mogłaby być przesłaniem całego ich zbioru.
Autorka połączyła w tej niewielkiej...

Alicję Kliber poznałam na Fecebooku, obserwowałam profil autorki i podziwiałam.
Pewnego dnia zauważyłam że do zakupu jest książka która przybliży mi piękno Dolnego Śląska. Książkę zakupiłam z dedykacją 😀 i cieszę się jak dziecko.
Kocham takie wydania.
Alicja opisuje tutaj miejsca tak nieoczywiste że większość osób do nich nigdy by nie zajrzało.
Jednak po lekturze z chęcią każdy by do nich zajrzał bo opisane są szczegółowo, ze smakiem oraz pikantnymi szczególikami. Ja osobiście słyszę jak wiatr gra w szczelinach wiatrowych skał albo widzę te domy przysłupowe w maleńkich wioskach.
Uwielbiam oglądać polichromie w maleńkich kościółkach czy poszukiwać szubienic których zostało już na Dolnym Śląsku kilka. Nęcą mnie także słupy które stoją na Granicy Świętego Jana a mają 700 lat.
Razem z autorką powędrowałam po górskich ścieżkach i szlakach Gór Stołowych.
Na koniec prawdziwa perełka: opowiadania z regionu Dolnego Śląska, piękne i pouczające.
Ja osobiście polecam gorąco wszystkim kochającym przygodę.
To uczta dla duszy.

Alicję Kliber poznałam na Fecebooku, obserwowałam profil autorki i podziwiałam.
Pewnego dnia zauważyłam że do zakupu jest książka która przybliży mi piękno Dolnego Śląska. Książkę zakupiłam z dedykacją 😀 i cieszę się jak dziecko.
Kocham takie wydania.
Alicja opisuje tutaj miejsca tak nieoczywiste że większość osób do nich nigdy by nie zajrzało.
Jednak po lekturze z chęcią...