Niebo nad jej głową

Spodziewałam się chyba nieco innego zakończenia, ale mimo to 7/10.

Spodziewałam się chyba nieco innego zakończenia, ale mimo to 7/10.

Ostatni tom serii „Jedyne takie miejsce”! Autorka miłosnych opowieści zabierze Was w kolejną śmiałą podroż!
Adrian pracuje jako barman w bardzo znanym sopockim klubie. Wyrwał się z małej mieściny i ułożył sobie życie na własnych zasadach: nie chciał studiować ani godzić się na to, by ktoś decydował za niego w jakiejkolwiek sprawie. Mężczyzna pragnął uwolnić się od ran zadanych mu w przeszłości i dowiedzieć się, kim naprawdę jest. Ale czy już to odkrył?
Blanka dopiero co skończyła osiemnaście lat i wkracza w dorosłe życie. Wychowana w domu dziecka nauczyła się pokonywać przeciwności. Los zaś zmusił ją do podjęcia wielu trudnych decyzji. Naznaczona stratą chce odnaleźć własną ścieżkę. Niespodziewanie na jej drodze staje pewien nieznajomy. Dziewczyna nie wie, czy komukolwiek pozwoli się dotknąć naprawdę – czule i z namiętnością. Niektóre bariery trudno przełamać.
Jedno miejsce połączy losy tej dwójki. Jedno spojrzenie zmieni ich przeznaczenie. Jeden pocałunek sprawi, że niebo nad ich głowami przyjmie kolory szczęścia!

Ostatni tom serii „Jedyne takie miejsce”! Autorka miłosnych opowieści zabierze Was w kolejną śmiałą podroż!
Adrian pracuje jako barman w bardzo znanym sopockim klubie. Wyrwał się z małej mieściny i ułożył sobie życie na własnych zasadach: nie chciał studiować ani godzić się na to, by ktoś decydował za niego w jakiejkolwiek sprawie. Mężczyzna pragnął uwolnić się od ran...

Mega piękna książka wzruszająca kilka razy miałam łzy w oczach więc na prawdę zrobiła na mnie ogromne wrażenie i świetne zakończenie serii

Mega piękna książka wzruszająca kilka razy miałam łzy w oczach więc na prawdę zrobiła na mnie ogromne wrażenie i świetne zakończenie serii

Nie miałam większych oczekiwań, bo ta seria już parokrotnie mnie rozczarowała, ale o dziwo wciągnęłam się od samego początku i choć czasem wydawało się, że jest nazbyt dużo nieszczęścia na jednej stronie, to jednak słuchało się bardzo dobrze i widać spory progress względem pierwszej części. Zdziwiła mnie zmiana scenerii, ale przywitałam Sopot z otwartymi ramionami i fajnie było odwiedzić znajome miejsca. Tylko to zakończenie... Nie rozumiem tworzenia napięcia przez 99% książki, żeby wszystko zakończyć w dwóch zdaniach :/. Strasznie mnie to rozczarowało, bo jednak do momentu epilogu mogło być naprawdę pięknie i byłam już praktycznie pewna, że skończę ze łzami, ale te ostatnie zdania wywołały tylko takie mocne MEH. Szkoda :(

Nie miałam większych oczekiwań, bo ta seria już parokrotnie mnie rozczarowała, ale o dziwo wciągnęłam się od samego początku i choć czasem wydawało się, że jest nazbyt dużo nieszczęścia na jednej stronie, to jednak słuchało się bardzo dobrze i widać spory progress względem pierwszej części. Zdziwiła mnie zmiana scenerii, ale przywitałam Sopot z otwartymi ramionami i fajnie...

Klaudia Bianek posiada ten talent, że każdą historię potrafi przekazać w taki sposób, by emocje stale w nas rezonowały. Tak było tym razem. Niby historia jakich wiele, ale zaczynając czytać pierwszy rozdział, wiedziałam, że bardzo ją przeżyję.
Kibicowałam bohaterom do ostatnich stron, którzy przeszli w swoim krótkim życiu bardzo krętą i wyboistą drogę.
Blanka jako pełnoletnia dziewczyna opuściła krakowski dom dziecka i wyjechała na drugi koniec Polski. W Sopocie kupiła małe mieszkanko. Tutaj chciała rozpocząć nowy etap. Miała nadzieję, że będzie dla niej bardziej łaskawy. Bardzo szybko znalazła pracę w modnym i popularnym klubie jako kelnerka. W Spaceship poznała też ludzi, którzy odcisnęli ślad w jej sercu.
Adrian Mańkowski od kilku lat mieszkał nad morzem i pracował jako barman . Lubił swoją pracę, która pomimo ogromnego zmęczenia dawała też satysfakcję. Zainteresowanie dziewczynami ograniczał do niezobowiązujących znajomości, o które bardzo łatwo w turystycznym miejscu. Do czasu, gdy do pracy przyjęto nową kelnerkę. Ta dziewczyna zaintrygowała go tajemniczością. Jej dusza i umysł były pociągające. Chciałby zburzyć mur, który wzniosła wokół siebie. Tylko czy będzie gotowy, by poznać, co takiego kryje się za nim?

Klaudia Bianek posiada ten talent, że każdą historię potrafi przekazać w taki sposób, by emocje stale w nas rezonowały. Tak było tym razem. Niby historia jakich wiele, ale zaczynając czytać pierwszy rozdział, wiedziałam, że bardzo ją przeżyję.
Kibicowałam bohaterom do ostatnich stron, którzy przeszli w swoim krótkim życiu bardzo krętą i wyboistą drogę.
Blanka jako...

Bohaterowie z Groszkowic towarzyszą mi w moim czytelniczym życiu już od całkiem dawna. O ile dobrze pamiętam, pierwszy tom przeczytałam w 2020 roku i od razu poczułam sympatię do Leny i Alana. Kolejno moje serce przywłaszczyli sobie Klara, Aleksander, Kornelia i Antek, którzy do tej pory są jednymi z moich ulubionych postaci książkowych. Niestety wszystko co się zaczyna, musi kiedyś się skończyć, tak samo jak ta seria. Do moich rąk trafił ostatni tom, czyli "Niebo nad jej głową".
Przenosimy się w czasie do przodu, kiedy to Adrian, który w części 3 ma piętnaście lat, jest już dorosłym dziewiętnastoletnim mężczyzną, układającym sobie życie po swojemu w Sopocie. Mimo bardzo pochopnej decyzji o porzuceniu Groszkowic i rozpoczęcia nowego rozdziału na drugim końcu Polski, młody chłopak wydaje się być w końcu szczęśliwy, nie będąc ściganym przez demony przeszłości. Znalazł pracę na stanowisku barmana w klubie "Spaceship", który traktuje jak swój drugi dom. Pewnego dnia zostaje zatrudniona nowa kelnerka. Burza ciemych loków od razu rzuca się Adrianowi w oczy. Blanka, jak się okazuje trafiła do Sopotu z podobnego powodu co chłopak przed paru laty - aby zacząć nowe życie z czystą kartą. Czy jednak dziewczynie uda się w pełni odciąć od bolesnej przeszłości, którą za wszelką cenę chciała zostawić w Krakowie?
Książka była bardzo przyjemna, jak zresztą wszystkie opowieści Klaudii Bianek, z którymi miałam do czynienia. Bohaterowie jak zawsze wzbudzali ogromną sympatię i nawet jeżeli bardzo bym chciała, nie jestem w stanie wybrać w tej książce tylko jednej postaci, która byłaby moją ulubioną. Historia nie jest niczym odkrywczym i od samego początku zdołałam się domyślić co przydarzyło się Blance w przeszłości. Ponadto im bliżej końca książki byłam, tym bardziej byłam pewna, że moje przewidywania się sprawdzą. Mimo to jest to po prostu świetny wybór na odreagowanie i wciągnięcie się w losy innych ludzi, które tak naprawdę mogłyby spotkać każdego z nas.
"Niebo nad jej głową" było dobrym zakończeniem całej serii i sprawiło, że z miłym uczuciem ciepła w sercu będę wspominać te książki. Nie jest to mój ulubiony tom, bo nie był w stanie pobić mojej miłości do "Ocalało tylko serce" oraz "Przy naszej piosence", jednak nadal jest to bardzo przyjemny tytuł, po który warto sięgnąć jeżeli potrzebujecie czegoś, co zajmie wam miło czas.

Bohaterowie z Groszkowic towarzyszą mi w moim czytelniczym życiu już od całkiem dawna. O ile dobrze pamiętam, pierwszy tom przeczytałam w 2020 roku i od razu poczułam sympatię do Leny i Alana. Kolejno moje serce przywłaszczyli sobie Klara, Aleksander, Kornelia i Antek, którzy do tej pory są jednymi z moich ulubionych postaci książkowych. Niestety wszystko co się zaczyna,...

Zakończenie serii Jedyne takie miejsce zdecydowanie zaliczam do udanych. Myślę, że autorka wybrała idealny moment żeby ją zakończyć i nie przeciągać na siłę. Po delikatnym zgrzycie jaki wywołał u mnie poprzedni tom chciałam zobaczyć jak całość została zamknięta.
Nowy tom - nowa historia kolejnych postaci. Tym razem wracamy do losów Adriana, które poznajemy już w trzecim tomie. Odgrywa on tam jednak bardziej postać drugoplanową, którego historia przenosi się do innego miasta, a co za tym idzie, w pewien sposób urywa.
Czy ucieszyłam, że to właśnie on będzie jedną z głównych postaci? Nie szczególnie. Mimo, że jego postać była dzieciakiem, a teraz przenieśliśmy się o 4 lata do przodu to miałam pewną obawę, że jego charakterek zostanie. Zbuntowany, całkowicie zamknięty, zdystansowany, no bez kija nie podchodź. Uwierzcie jak miło się zaskoczyłam kiedy autorka zrobiła z niego chłopaka, który przepracował swoje traumy i stał się otwarty na ludzi.
Ale, ale… nie może być tak kolorowo. I to jest kolejny plus. Bo książka z odpowiednio przedstawionymi trudnymi tematami to dobra książka. Mimo, że Blanka sprawia wrażenie beztroskiej dziewczyny to jej przeszłość nie należała do najlepszych. Dopiero dom dziecka wyrwał ją z bagna przepełnionego alkoholem, narkotykami i przemocą ze strony rodziców. Przeszłość jednak ma to do siebie, że często nie pozwala o sobie zapomnieć. Mimo wyjazdu na drugi koniec kraju ciągnie się ona za główną bohaterką. Jednak zbieg wszyskich tych wydarzeń bardzo fajnie napędza fabułę i rozwija różne wątki. Dodatkowo autorka nie szczędzi nam świetnych drugoplanowych postaci, które potrafią zarówno rozbawić jak i okropnie wkurzyć.

Zakończenie serii Jedyne takie miejsce zdecydowanie zaliczam do udanych. Myślę, że autorka wybrała idealny moment żeby ją zakończyć i nie przeciągać na siłę. Po delikatnym zgrzycie jaki wywołał u mnie poprzedni tom chciałam zobaczyć jak całość została zamknięta.
Nowy tom - nowa historia kolejnych postaci. Tym razem wracamy do losów Adriana, które poznajemy już w trzecim...

Brak słów, po prostu piękna ❤️

Brak słów, po prostu piękna ❤️

Adriana mieliśmy okazję poznać w poprzednich tomach jako zagubionego i zbuntowanego nastolatka. Teraz to młody mężczyzna. I choć z pewnością bardzo się zmienił to wciąż pozostała w nim jakaś cząstka z przeszłości.
Blanka to dziewczyna z domu dziecka, skrywająca wiele tajemnic i próbująca zacząć od nowa uciekając przed przeszłością. Czy jej się to uda? Czy zdoła komuś zaufać i otworzyć się na nowych ludzi i relacje?
Tych dwoje pracuje razem w nocnym klubie, gdzie jest prosta zasada - żadnych związków między pracownikami. Ale serce nie sługa.

Ona oczarowała go od pierwszego wejrzenia. On od początku starał się kruszyć jej wewnętrzny mur. Chciał być dla niej romantykiem. Ona zaś nie chciała być jego problemem.

To tak piękna romantyczna historia dwojga młodych ludzi, którzy zostali skrzywdzeni przez los. Jednak zakończenie zostawia nas z jeszcze większą liczbą pytań i niewiadomych niż sam początek tej książki. Mam wrażenie, że koniec tej książki to jakiś nieśmieszny żart. Autorka potraktowała je bardzo po macoszemu. Zakończyła je nagle jakby papier nie mógł przyjąć więcej tekstu. Minęło kilka dni a ja ciągle czuję z tego powodu złość i niesprawiedliwość. Moje serce krwawi ze świadomością, że to koniec serii i nie ma co liczyć na jakąś kontynuację. Niemniej #jedynetakiemiejsce to pięć wspaniałych historii młodych ludzi, które chwyciły mnie za serce i zostawiły ślad w mej głowie.

Adriana mieliśmy okazję poznać w poprzednich tomach jako zagubionego i zbuntowanego nastolatka. Teraz to młody mężczyzna. I choć z pewnością bardzo się zmienił to wciąż pozostała w nim jakaś cząstka z przeszłości.
Blanka to dziewczyna z domu dziecka, skrywająca wiele tajemnic i próbująca zacząć od nowa uciekając przed przeszłością. Czy jej się to uda? Czy zdoła komuś zaufać...

Emocje, uczucia to nasze życie - to życie bohaterów, którzy odkrywają swój sekret, trudny sekret. Czasem jedno słowo może znaczyć drugiego człowieka.

Emocje, uczucia to nasze życie - to życie bohaterów, którzy odkrywają swój sekret, trudny sekret. Czasem jedno słowo może znaczyć drugiego człowieka.