Historynka

Zdecydowanie zakwalifikowałabym ją jako literaturę dziecięcą. Przyjemna o przygodach przyjaciół spędzających czas na wsi. Choć opowiastka ta ma wyraźny początek, to zakończenie jest po prostu urwaną historią. Szkoda.

Zdecydowanie zakwalifikowałabym ją jako literaturę dziecięcą. Przyjemna o przygodach przyjaciół spędzających czas na wsi. Choć opowiastka ta ma wyraźny początek, to zakończenie jest po prostu urwaną historią. Szkoda.

Jest to pierwszy tom kolekcji Ani z Zielonego Wzgórza wydawnictwa ringier axel springer, w którym historia oraz przygody nastolatków z Wyspy Księcia Edwarda zostały opowiedziane z perspektywy chłopca, który tak naprawdę stanowi tło wszelkich nastoletnich historii; jest zdystansowanym, bezstronnym i cichym obserwatorem. Co więcej, tym chętniej w swych relacjach wyłania na przód Sarę Stanley zwaną Historynkę, tytułową czternastoletnią dziewczynę, której niczym Ani z Zielonego Wzgórza nie brakuje bujnej wyobraźni, a przy tym nie rzadko zamyka się buzia, bo z niesamowitą precyzją, doniosłością i prezencją potrafi zaczarować każde opowiadanie, a rodzinna legenda nabiera nowego, doniosłego i niezwykle barwnego znaczenia.

Z perspektywy przeczytanych różnych lektur, największe spojrzenie tego tomu powiązałabym z przygodami młodszych dzieci ze świata Bullerbyn, które, mimo że  w przypadku tej lektury młodzież jest trochę starsza, tak nie brakuje im pomysłów, kreatywności, buntów a wszystko to zbudowane jest na fundamencie rodzinnym oraz przyjacielskim. 
Treści książki czyta się przyjemnie, spokojnie, z malowniczymi opisami tła charakterystycznymi dla twórczości Lucy Maud Montgomery, niemniej, w moim osobistym odczuciu, owej lekturze brakuje nieco iskry, takiego żywego impulsu pobudzającego akcję. 
Bohaterowie tej powieści w jakimś stopniu osobowościowo przypominają inne bardziej znane jednostki z wcześniejszych powieści pióra pani Montgomery i z każdą kolejną książką z tej konkretnej serii przekonuję się o tym, jak bardzo z czasem te nowe postaci stają się mdłe, bezbarwne, bez polotu wobec pierwowzoru. I obawiam się, mimo ogromnej sympatii do nowo wprowadzanych postaci na Wyspie Księcia Edwarda, tak to małe charakterologiczne urozmaicenie bohaterów staje się taką nieuświadomioną klątwą pisarki. Bo jeśli żywo w pamięci istnieją te pierwsze postaci znane z Zielonego Wzgórza, tak z czasem Czytelnik może mieć wrażenie, że gdzieś już podobny zarys osobowościowy spotkał na innych stronach zbliżonej powieści. Niemniej, tego uroku Wyspy Księcia Edwarda i jej życzliwych, sympatycznych i przyjaznych mieszkańców, no nie można ująć i myślę, że ta magia autentycznie działa cuda i Czytelnik już wybacza te zbieżne rysy postaci i fabularne powiązania..

Jest to pierwszy tom kolekcji Ani z Zielonego Wzgórza wydawnictwa ringier axel springer, w którym historia oraz przygody nastolatków z Wyspy Księcia Edwarda zostały opowiedziane z perspektywy chłopca, który tak naprawdę stanowi tło wszelkich nastoletnich historii; jest zdystansowanym, bezstronnym i cichym obserwatorem. Co więcej, tym chętniej w swych relacjach wyłania na...

No co ja mogę napisać...
Ja kocham książki Lucy Maud Montgomery!
Uwielbiam do nich wracać, gdy mi źle... czy, jak teraz, gdy jakiś wirus mnie poniewiera...
Ta książka otula niczym kocyk... jest pełna smaków, zapachów, emocji, piękna przyrody, fascynujących opowieści...dzieje się magia, gdy ją czytam...
Móc się tam przenieść...ehhh...

No co ja mogę napisać...
Ja kocham książki Lucy Maud Montgomery!
Uwielbiam do nich wracać, gdy mi źle... czy, jak teraz, gdy jakiś wirus mnie poniewiera...
Ta książka otula niczym kocyk... jest pełna smaków, zapachów, emocji, piękna przyrody, fascynujących opowieści...dzieje się magia, gdy ją czytam...
Móc się tam przenieść...ehhh...

Dwie Sary = dwie Lucy

Dwie Sary = dwie Lucy

To niezwykłe, że za pomocą książki można poczuć klimat zupełnie innych czasów. Jak miło było przenieść się na Wyspę Księcia Edwarda do czasów, gdy człowiek żył tak blisko natury i wiary.
Książka porusza historie grupki dzieci, a wśród nich dziewczynki nazywanej Historynką, ze względu na dar opowiadania. Dzieci spędzają wspólnie czas od maja do listopada. Trzeba przyznać, że są zaradne jak na swój wiek. Pomagają przy gospodarstwie lub w kuchni, ale mają też wolny czas na wspólne rozmowy i troski wieku dziecięcego. Historie czasem są zabawne. Pełne wierzeń i przesądów z tamtych czasów. Narracja prowadzona jest z punktu widzenia dorosłego już Edgara Kinga uczestnika tych zdarzeń w dzieciństwie.
Bardzo przyjemnie się to czytało, z małą nostalgią za własnym dzieciństwem.

#WyzwanieLC2025 - czerwiec

To niezwykłe, że za pomocą książki można poczuć klimat zupełnie innych czasów. Jak miło było przenieść się na Wyspę Księcia Edwarda do czasów, gdy człowiek żył tak blisko natury i wiary.
Książka porusza historie grupki dzieci, a wśród nich dziewczynki nazywanej Historynką, ze względu na dar opowiadania. Dzieci spędzają wspólnie czas od maja do listopada. Trzeba przyznać,...

Czas dziecinstwa z perspektywy lat często wygląda idyllicznie, jest pełen ciepła. Jak w tej powieści, gdzie bohaterami są dzieci. Gdzie przyjażń rozczula, gdzie kłopoty i strapienia tych dzieci sa takie sympatyczne.
I jeszcze te opowiastki Historynki, zabawne, czasami straszne, często pouczjące.
Tylko ta Fela! Okropna, przemądrzała, dokuczliwa.

Czas dziecinstwa z perspektywy lat często wygląda idyllicznie, jest pełen ciepła. Jak w tej powieści, gdzie bohaterami są dzieci. Gdzie przyjażń rozczula, gdzie kłopoty i strapienia tych dzieci sa takie sympatyczne.
I jeszcze te opowiastki Historynki, zabawne, czasami straszne, często pouczjące.
Tylko ta Fela! Okropna, przemądrzała, dokuczliwa.

Ciepła, radosna opowieść w klimacie Ani z Zielonego Wzgórza, opowiedziana z perspektywy chłopca, który razem z bratem przybył z Toronto na Wyspę Księcia Edwarda.

Ciepła, radosna opowieść w klimacie Ani z Zielonego Wzgórza, opowiedziana z perspektywy chłopca, który razem z bratem przybył z Toronto na Wyspę Księcia Edwarda.

Była to bardzo przyjemna, relaksująca i sentymentalna lektura, którą serdecznie polecam.

Akcja rozgrywa się na Wyspie Księcia Edwarda, na którą do rodziny przybywają z Toronto dwaj chłopcy. Bracia Ed i Feliks nie przypuszczają, że spędzone o wujostwa lato okaże się tak interesujące, pełne przygód i opowieści snutych przez tytułową bohaterkę, która jest intrygującą sąsiadką.

Jest tu sporo wzruszających, ale i zabawnych, rozbrajających historii, gdyż perypetie małych bohaterów obfitują w różne niespodzianki.

W tekście odnajdujemy też sporo złotych myśli i niebanalnych sentencji, które przemawiają również do dorosłych, przypominając o tym, co w życiu ważne.
Autorka robi to w nienachalny sposób, więc z przyjemnością zatrzymywałam się przy niektórych fragmentach...
Warto przeczytać.

Była to bardzo przyjemna, relaksująca i sentymentalna lektura, którą serdecznie polecam.

Akcja rozgrywa się na Wyspie Księcia Edwarda, na którą do rodziny przybywają z Toronto dwaj chłopcy. Bracia Ed i Feliks nie przypuszczają, że spędzone o wujostwa lato okaże się tak interesujące, pełne przygód i opowieści snutych przez tytułową bohaterkę, która jest intrygującą...

"Historynka" to z jednej strony lekka, łatwa i przyjemna powieść dla młodszych odbiorców, z drugiej świadectwo postrzegania świata oczami dzieci z początków XX wieku. Mimo, że czytałam ją w charakterze rozrywkowym i naprawdę dobrze się przy niej bawiłam, niektóre myśli i refleksje głównych bohaterów powodowały u mnie różne emocje - od złości po śmiech.

"Historynka" to z jednej strony lekka, łatwa i przyjemna powieść dla młodszych odbiorców, z drugiej świadectwo postrzegania świata oczami dzieci z początków XX wieku. Mimo, że czytałam ją w charakterze rozrywkowym i naprawdę dobrze się przy niej bawiłam, niektóre myśli i refleksje głównych bohaterów powodowały u mnie różne emocje - od złości po śmiech.

Nie jest to może zbyt porywająca pozycja, ale i tak całkiem przyjemnie się jej słuchało.

Nie jest to może zbyt porywająca pozycja, ale i tak całkiem przyjemnie się jej słuchało.