Profil użytkownika: 19Gosia94

Dwie Sary = dwie Lucy

Dwie Sary = dwie Lucy

Strup
[ ] Franco rządził 36 lat, zmarł w 1975
[ ] Wolne wybory 1977
[ ] Wojna domowa 1936-39
[ ] 14.04.1931 proklamowano Drugą Republikę; flaga z fioletowym pasem
[ ] Dolina Poległych
[ ] Żeniec
[ ] Cembrowina
[ ] Interaktywna mapa grobów na stronie ministerstwa sprawiedliwości
[ ] Kolumbarium
[ ] Jednodniowy, nieudany zamach stanu 23.02.1981
[ ] Alpargatas (espadryle) / albarcas
[ ] Retaguardia
[ ] "to byli cywile i to działo się w całym kraju"
[ ] Ekshumacje zaczęły się dopiero po ponad 70 latach, a nie np. po ok. 30 jak w Bośni czy Polsce. Zbrodnia prawie idealna - prawie wszyscy świadkowie już umarli
[ ] Caudillo
[ ] Dyktatura Franco bardziej brutalna dla własnych obywateli - 270k osadzonych (1% kraju) VS Salazar 18k, Mussolini 3,6k, Hitler 25k
[ ] Falanga
[ ] Partie republikańskie: Lewica, Unia Republikanska
[ ] Juan Carlos był wychowankiem Franco!
[ ] kilkuset beatyfikowanych z Paracuellos, a w sumie ok. 2k
[ ] Męczeństwo to skrócona droga do beatyfikacji. Męczenie nie musi dokonywać cudu, by trafić na ołtarze. Ale śmierć, by była uznana za męczeńską, musi nastąpić na skutek nienawiści do wiary.
[ ] Jak wysoko rośnie zboże w Kastylii?
[ ] Republikanie VS nacjonalisci

Strup
[ ] Franco rządził 36 lat, zmarł w 1975
[ ] Wolne wybory 1977
[ ] Wojna domowa 1936-39
[ ] 14.04.1931 proklamowano Drugą Republikę; flaga z fioletowym pasem
[ ] Dolina Poległych
[ ] Żeniec
[ ] Cembrowina
[ ] Interaktywna mapa grobów na stronie ministerstwa sprawiedliwości
[ ] Kolumbarium
[ ] Jednodniowy, nieudany zamach stanu 23.02.1981
[ ] Alpargatas...

[  ] Pożar Mann Gulch
[  ] Kto nie jest w stanie zmienić zdania, nie jest w stanie zmienić niczego
[  ] Zbiór dostępnej wiedzy powiększa się coraz szybciej, dlatego też my coraz częściej powinniśmy weryfikować przekonania, wyrobić nawyk konsultowania opinii z samą sobą
[  ] Im dłużej trwamy przy naszych przekonaniach, tym bardziej się one polaryzują i zakorzeniają
[  ] Wysokie IQ często idzie w parze z większą skłonnością do ukegania stereotypom, bo szybciej rozpoznaje się prawidłowości
[  ] Naukowiec pilnuje, żeby jego idee nie przekształciły się w ideologię. Szukać argumentów, które mogłyby świadczyć, że pierwotnie przyjęta teza jest błędna, nie zaś wyłącznie takich, które będą potwierdzać jej słuszność.
[  ] Gdy napotykamy opór wobec zmian warto skupiać się na tym, czego one nie będą dotyczyć.
[  ] Syndrom rozgrywającego z fotela gdy poziom kompetencji nie uzasadnia poziomu wiary we własne możliwości (odwrotność syndromu oszusta)
[  ] Nadmierna pewność siebie pojawia się gdy nowicjusz zaczyna robić postępy. Zyskuje wtedy pewność siebie szybciej niż umiejętności. Osiągam Szczyt Głupoty i nawet i tym nie wiemy. Arogancja to ignorancja plus głębokie przekonanie.
[  ] Zasada złotowłosej - jesteśmy najbardziej zmotywowani, kiedy realizujemy zadania na granicy swojej możliwości
[  ] Optimum pewności siebie: pewność osiągnięcia wyznaczonego celu, ale z pokorą do kwestii bieżącego wyboru stosowanych narzędzi; pokorna pewność siebie. "Wierzyła nie w to, że posiada niezbędną wiedzę, ale w to, że wszystkiego potrafi się nauczyć".
[  ] Syndrom oszusta niekoniecznie musi być czymś złym. Osoby z tym su domem może o zgłaszają się jako ostatnie, ale najczęściej też ostatnie odpadają.
[  ] Interesujące są te idee, które podważają nasze słabo zakorzenione opinie - jeśli jakieś założenie nie ma dla nas większego znaczenia, często negujemy je z przyjemnością ("czy wiesz, że róg narwala to ząb?" - od "serio?", przez "a wiesz coś więcej?", po "wow!".
[  ] Jeśli jednak chodzi o przekonania o zasadniczym znaczeniu, raczej zamykamy się na nowe fakty - zachowujemy się jakby w naszej głowie żył miniaturowy dyktator kontrolujący przepływ faktów przez umysł, jak Kim Dzong Un kontrolujący prasę w Korei Północnej. Neurobiolodzy potwierdzają, że próba podważenia najbardziej podstawowych przekonań może wywołać reakcje ciała migdałowatego, a więc gadziego mózgu, który spycha rozsądek na drugi plan i uruchamia reakcje walcz lub uciekaj.
[  ] Nie dopuszczać, aby przekonania stały się elementem tożsamości. Tożsamość powinna być wypadkową wartości, nie przekonań.
[  ] Dodatkowy kontekst: żeby ewolucja tożsamości nie rodziła poczucia wykolejenie i zerwania więzi.
[  ] Wolność od przywiązania to też oddzielenie opinii od własnej tożsamości. Nie chciałabym oddać dziecka pod opiekę nauczyciela, który ma się za Wyznawcę Kar Cielesnych, a przecież niegdyś ta praktyka była uważana za rozsądną i skuteczną.
[  ] Definiowanie się przez pryzmat własnych przekonań, koncepcji czy ideologii może rodzic problemy wtedy, gdy w zmieniającym się świecie stałe pogłębianej wiedzy zacznie nam to utrudniać weryfikację wyznawanych poglądów.
[  ] Aby móc odczuwać radość z jasnych błędów, trzeba się wyzwolić od przywiązania. "Tylko kiedy się mylę, mam pewność, że uczę się czegoś nowego". "Nie widzę korzyści plynacych z trwania w błędzie. Zdecydowanie lepiej zmienić zdanie szybciej."
[  ] Brać przykład z autorów prognoz - nie chodzi i o to, żeby się w ogóle nie mylić, tylko żeby ostateczna prognoza była wolna od błędu. To co jest przed nią jest procesem, zbieraniem nowych faktów, nauką.
[  ] Formułując opinie, warto zastanowić się nad tym, co by się stało, gdyby okazała się ona nietrafna. Warto odnotować swoje opinie, żeby móc stwierdzić, w ilu przypadkach udało nam się przewidzieć coś poprawnie, a w ilu się pomyliliśmy i jaki to miało wpływ na nasze wyobrażenie o świecie. Zadawać sobie pytanie w jakich okolicznościach zamierzalibysmy zmienić zdanie oraz listę warunków, które muszą zostać spełnione, aby nasza prognoza się sprawdziła.
[  ] Przyznawanie się do błędów - wzięcie na siebie odpowiedzialności to odzyskanie kontroli nad sytuacją.
[  ] Za każdym razem, gdy natrafiamy na nowe informacje, mamy wybór. Możemy mocniej powiązać nasze opinie z naszą tożsamością i uparcie ich bronić metodami właściwymi dla kaznodziei lub proku- ratora - albo możemy postąpić jak naukowiec, który stawia sobie za cel dążyć do prawdy, nawet gdyby miało to w praktyce oznaczać, że podważy słuszność własnych przekonań.
[  ] Unikanie kłótni to przejaw złych manier, milczenie świadczy o braku szacunku dla własnych poglądów i braku umiejętności prowadzenia sporu w cywilizowany sposób (napięcie o charakterze intelektualnym, nie emocjonalnym)
[  ] Na zawsze pozostać uczniem w szkole życia
[  ] Zły negocjator przygotowuje się do negocjacji jak do walki, bez zastanawiania się nad obszarami, gdzie mogliby osiągnąć porozumienie. Dla eksperta priorytetem jest określenie pomysłów na wypracowanie wspólnego stanowiska.
[  ] Spór nie jest wagą, nie wygramy go kładąc na szali większą liczbą argumentów. Lepiej tę liczbę ograniczyć, żeby nie rozwadniać tych najcenniejszych - im więcej argumentów się przedstawi, tym łatwiej będzie drugiej stronie rozprawić się z najsłabszymi; obalenie choć jednego argumentu ułatwia drugiej stronie negatywne ustosunkowanie się do całej sprawy. "Przegrywali nie dlatego, że głośny argument wypadał słabo, lecz dlatego, że łatwo było obalić ten najsłabszy". Im ważniejsza jest dla odbiorcy omawiana kwestia, tym bardziej liczy się jakoś argumentów (mało dobrych, a nie dużo średnich).
[  ] Działania zaczepno-obronne lepiej zastąpić ciekawością, zadając pytania typu: czyli nie dostrzegasz w ogóle żadnych zalet tej propozycji?
[  ] Jak przekonać kogoś do zmiany zdania? Krok pierwszy to wytyczenie płaszczyzny porozumienia, podkreślać to co nas łączy i dopiero w dalszej kolejności dawać swoje argumenty. Nie możemy liczyć na to, że uda nam się nakłonić kogoś do zmiany zdania, jeśli sami nie jesteśmy na to gotowi. Otwartością wykażemy się wskazując obszary, w których zgadzamy się z krytykami i te argumenty, które nas przekonują. Jeśli potem spytamy, które elementy naszego stanowiska oni byliby skłonni przemyśleć, nikt nie zarzuci nam hipokryzji. Rozmówcy trzeba też pokazać, że naklaniamy go do zmiany w dobrej wierze. Warto skupić się na najbardziej przekonującym argumencie przeciwnika (zamiast kwestionować pozytywny wpływ edukacji przedszkolnej na rozwój dzieci, przyjmuje ten argument i dzięki temu bezpośrednio odwołuje się do perspektywy przeciwnika i osób, które go popierają. Potem może więc wyrazić zaniepokojenie faktem, że dotowanie przedszkoli niekoniecznie spowoduje, że dzieci z biednych rodzin zyskają do nich dostęp.
[  ] Jeśli odbiorca jest sceptycznie nastawiony i zaczniemy go bombardować argumentami, to jeszcze bardziej zacznie się przed nimi bronić. Jeden argument bardziej przypomina rozmowę (szczególnie jeśli to komunikacja jednostronna).
[  ] Nikt nie jest w stanie skuteczniej nakłonić człowieka do zmiany zdania niż on sam. Każdy wie jakie argumenty trafią do niego najlepiej, a jeśli wymyśli je we własnym zakresie to czuje się z nimi bardziej związany. Trzeba nakłonić rozmówcę, żeby dopuścił do siebie myśl, że może się mylić, a potem zdać się na jego wrodzoną ciekawość. Do tego służą nam pytania.
[  ] Jankesi versus red soxi albo lewica versus konfederacja: czy bardziej kochają swoją grupę czy bardziej nienawidzą tej drugiej, definiują się przez pryzmat tego kim NIE są, budowanie poczucia wartości nie tylko poprzez wychwalanie zalet naszej grupy ale także poprzez wytykanie wad rywalom.
[  ] Ludzie zabiegają o poczucie przynależności i chcą sobie zapewnić jak najwyższy status. Człowiek, który identyfikuje się z grupą osiąga oba te cele jednocześnie: zostaje członkiem plemienia i może czerpać dumę z sukcesu swojej grupy.
[  ] Jednorodność opinii nasila polaryzację, bo osoby o poglądach skrajnych dostosowują się i podporzadkowują osobom wyrażającym poglądy w największym stopniu reprezentatywne dla całej grupy.
[  ] Co NIE działało, żeby pogodzić kibiców: pokazywanie co ich łączy z drugimi (baseball), wzbudzanie empatii aby zobaczyć człowieka w drugiej osobie (opinie zmienia się tylko o tej jednej osobie, traktując ją jako wyjątek od reguły, jak z Arabami z kebabów - ten jest "nasz")
[  ] Co ZADZIAŁAŁO: prośba o refleksje nad istotą arbitralności animozji i słusznością dotychczasowego stanowiska. Kluczem do sukcesu jest myślenie kontrfatyczne. Należy go nakłonić, aby sobie wyobraził, jakie poglądy wyznawałby w rzeczywistości alternatywnej. Czyli jak nasze życie wyglądałoby gdyby różne wydarzenia potoczyłyby się inaczej. Człowiek, który sobie uświadomi, że w innych okolicznościach zapewne miałby inne stereotypy, może być bardziej skłonny do weryfikacji swoich przekonań. Jak przygotowywałoby się twoje wyobrażenia o świecie gdybyś wychowywał się na wsi nie w mieście albo gdybyś dorastał w kulturze latynoskiej.
[  ] Nie zmienimy czyjegoś zdania będąc w trybie kaznodziei, który prawi kazania albo prokuratora, który oskarża. Należy założyć kapelusz naukowca i zadawać pytania. Dialog motywujący: człowiek rzadko zmienia się pod wpływem motywacji zewnętrznej, zdecydowanie lepszym rozwiązaniem jest więc wspieraj jego w znalezieniu motywacji wewnętrznej.
[  ] W dialogu motywującym punktem wyjścia są pokora i ciekawość. Nie wiemy co może skłonić drugą osobę do zmiany zdania, ale bardzo chcemy się tego dowiedzieć. Nie chodzi o to, żeby komukolwiek mówić co ma robić, chodzi raczej o to, by wyrwać rozmówcę z cyklu utwierdzanie się w przekonaniach i pomóc mu dostrzec nowe możliwości.
[  ] Zdarza się że zaciekle bronimy czegoś, nawet jeśli wiemy, że na przykład to założenie nie jest prawdziwe. Chodzi o to, że za wszelką cenę bronimy się przed weryfikacją własnych przekonań, które mogłyby na przykład zaburzyć element naszej tożsamości.
[  ] W teorii dialogu motywującego odróżnia się język podtrzymywania od języka zmiany. Język podtrzymywania to komentarz dotyczący zachowania statusu quo. Język zmiany odwołuje się do pragnienia, możliwości, potrzeby, bądź pragnienia dostosowania do pewnej nowej rzeczywistości. Starać się zadawać pytania dotyczące argumentów przemawiających za zmianą i możliwości jej wprowadzenia. Na końcu rozmowy zawsze podsumowanie.
[  ] Co oznacza lepiej słuchać? Chodzi o zadawanie autentycznie dociekliwych pytań, za którymi nie kryje się próba sprowadzenia drugiej strony na dobrą drogę, ocalenia jej, doradzenia jej, przekonania czy wytknięcia jej błędów, ale zachęcenie jej do precyzyjnego wyrażenia swoich myśli.
[  ] Jeśli nie poprosi się o zgodę na przedstawienie informacji, nikt nie będzie ich słuchać.
[  ] Dać czas na zastanowienie i w ten sposób uznać prawo drugiej osoby do formułowania własnych opinii.
[  ] Błąd zero-jedynkowy opisuje właściwą ludziom tendencję doprecyzowania poglądów i upraszczania skomplikowanych kwestii poprzez umiejscowienie jej na osi z dwoma sprzecznościami na końcach. W takim układzie tylko jedna strona może mieć rację, ponieważ istnieje tylko jedna prawda. Sposobem na przeciwdziałanie tej skłonności jest większe nacisk na złożoność co w praktyce wymaga prezentowania różnych sposobów patrzenia na dany temat. Zaprezentować sporną kwestię w kontekście licznych, wzajemnie ze sobą powiązany dylematów, a nie dwóch całkowicie odmiennych stanowisk.
[  ] Uczestnicy eksperymentu którzy mieli okazję czytać artykuł uwzględniający złożoność sprawę, a nie ten 0:1, dwukrotnie częściej niż o własnym stanowisku mówili o kwestiach wspólnych dla obu stron sporu. Rzadziej formułowali opinie i zadawali więcej pytań a na koniec rozmowy byli gotowi zredagować dogłębniej przemyślaną i bardziej subtelną deklarację, dzięki czemu obie strony dyskusji oceniały całe doświadczenie jako bardziej satysfakcjonujące.
[  ] Przykład: tylko nieco około 10% Amerykanów neguje zmiany klimatu  a to właśnie im media poświęcają najwięcej uwagi - cytowano ich 50% częściej niż ekspertów z różnych dziedzin nauki. W rezultacie przeciętny odbiorca może dojść do błędnych wniosków co do powszechności takich opinii, a to z kolei może spowodować, że będzie mniej skłonny popierać rozwiązanie wdrażane z myślą o ochronie środowiska. To o czym mówił Napiórkowski!
[  ] Z badań wynika, że jeśli dziennikarze chcą zachęcić ludzi do działania, to zamiast odwoływać się do stereotypowych wartości liberalnych, takich jak współczucie, czy poczucie sprawiedliwości, powinni na pierwszy plan wysunąć wartości uniwersalne takie jak obrona wolności, a także, w duchu bardziej konserwatywnym, przedstawić ochronę dziewiczej przyrody, czy walkę o dobrostan planety jako akty patriotyzmu.
[  ] Z analizy psychologów wynika, że ludzie mają skłonność do lekceważenia, czy wręcz negowania istnienia problemu, jeśli nie podoba im się jego rozwiązanie.
[  ] Badania pokazują, że gdy raporty informujące o odkryciach naukowych zawierają zastrzeżenia (ograniczenia + w jakich warunkach wynik byłby inny przy badaniach empirycznych) czytelnicy zapoznają się z większym zainteresowaniem i łatwiej im jest zachować otwartość umysłu podczas lektury.
[  ] Warto przywoływać również te dane, które nie wpisują się w nasz system przekonań. Nie wpadać w pułapkę przedkładania spójności narracji nad rzetelność danych - ja i przyczyny zmian klimatu.
[  ] Im większy dystans dzieli nas od drugiej strony, w tym większym stopniu upraszczamy jej pobudki i tym częściej niepoprawnie tłumaczymy sobie jej zachowania. Zamiast więc próbować sobie wyobrażać, jak druga strona zapatruje się na rzeczywistość, lepiej ją o to zapytać.
[  ] Pytanie "kim chcesz zostać gdy dorośniesz" wpaja przekonanie, że praca stanowi główny element tożsamości. Poza tym, dorastanie nie jest czymś co w pewnym momencie się kończy.
[  ] Ile miałam lat kiedy tworzyłam wyobrażenie partnera z którym chciałabym być. Jak bardzo ja się zmieniłam od tamtego czasu? Czy nie powinnam zweryfikować tych założeń?
[  ] Tworzenie planu na życie jest jak prowadzenie samochodu we mgle: widać tylko tyle, ile oświetlają światła, a mimo to można z powodzeniem dotrzeć do celu.
[  ] Warto tworzyć kilka wersji tego samego projektu aby poznać wartość płynącą z dopracowywania pomysłów.
[  ] To że coś jest dobrą praktyką nie oznacza że nie powinniśmy jej regularnie weryfikować i zastanawiać się nad udoskonaleniami.
[  ] Dobry wynik złego procesu to szczęśliwy traf. Zły wynik dobrego procesu to mądry eksperyment.
[  ] Radość płynąca ze zmiany otoczenia jest krótkotrwała. Jak powiedział Hemingway: nie można uciec od siebie zmieniając miejsce pobytu. Trwały wzrost poziomu szczęścia da się osiągnąć zmieniając coś swoim trybie funkcjonowania. Szczęście często zależy bardziej od tego co robimy niż od tego gdzie się znajdujemy. Poczucie sensu i przynależności czerpiemy z działań, nie zaś z otoczenia.

[  ] Pożar Mann Gulch
[  ] Kto nie jest w stanie zmienić zdania, nie jest w stanie zmienić niczego
[  ] Zbiór dostępnej wiedzy powiększa się coraz szybciej, dlatego też my coraz częściej powinniśmy weryfikować przekonania, wyrobić nawyk konsultowania opinii z samą sobą
[  ] Im dłużej trwamy przy naszych przekonaniach, tym bardziej się one polaryzują i zakorzeniają
[  ]...