W powietrzu unosiła się woń, która przypominała o tym wszystkim, co już minęło i napawała nadzieją na przyszłość.

Przed nami było teraz marzenie o wiośnie. Zawsze jest przyjemnie śnić i marzyć o wiośnie, mając pewność, że przyjdzie kiedyś i ukaże się naszym oczom piękniejsza jeszcze, bardziej majestatyczna i pełna uroku.

Lubię wszelkie drogi, bo nigdy nie wiadomo, co można znaleźć u ich kresu.

Jak widać, droga grzesznika nie jest łatwa, nawet jeżeli grzesznik jest tylko jedenastoletnią dziewczynką.

Tak więc wiara, przesąd i sceptycyzm staczały walkę w naszych duszach, tak jak w ogóle w historii rodzaju ludzkiego.

- Ale czy ciocia Oliwia jest miła? - spytałem niespokojnie.
To było bardzo istotne w przypadku dorosłych. Ich wygląd dużo mniej nas obchodził.
- Ach, ona jest cudowna. Ale już dość stara, ma chyba ze dwadzieścia dziewięć lat.

- Ale jak chwasty pójdą do nieba, to na pewno staną się kwiatami - ciągnęła dalej szeptem Historynka.

- Nic dziwnego że nie możemy zrozumieć dorosłych - odparła Historynka zagniewana - bo przecież sami nigdy dorosłymi nie byliśmy. Oni jednak byli dziećmi, więc nie pojmuję, dlaczego nie mogą nas zrozumieć.