Idealny dzień

W tej książce widać, jak drobne niedopowiedzenia potrafią urosnąć do rangi wielkich katastrof.
Bohaterowie byli ciekawi i naprawdę ich polubiłam.
Jedyny zarzut, jaki mam do tego tworu, dotyczy długości, momentami książka niepotrzebnie rozrasta się ilościowo.

W tej książce widać, jak drobne niedopowiedzenia potrafią urosnąć do rangi wielkich katastrof.
Bohaterowie byli ciekawi i naprawdę ich polubiłam.
Jedyny zarzut, jaki mam do tego tworu, dotyczy długości, momentami książka niepotrzebnie rozrasta się ilościowo.

Ciekawa historia z bardzo zaskakującym zakończeniem lecz rozwleczona w czasie.

Ciekawa historia z bardzo zaskakującym zakończeniem lecz rozwleczona w czasie.

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Nie była taka zła, wciągnęła mnie. Do końca nie wiedziałam, kto za tym wszystkim stoi, nie domyślałam się. Nawet po rozmowie Jasmine z Adamem. Nie sądziłam, że dziewczyna może kłamać, sama byłam takim Adamem i trochę jej uwierzyłam. Jedynie te przeskoki między teraźniejszością a przeszłością mnie trochę przeszkadzały, ale ogólnie okej.

Nie była taka zła, wciągnęła mnie. Do końca nie wiedziałam, kto za tym wszystkim stoi, nie domyślałam się. Nawet po rozmowie Jasmine z Adamem. Nie sądziłam, że dziewczyna może kłamać, sama byłam takim Adamem i trochę jej uwierzyłam. Jedynie te przeskoki między teraźniejszością a przeszłością mnie trochę przeszkadzały, ale ogólnie okej.

Uwielbiam brytyjskie klimaty i naprawdę jestem wobec literatury z Wysp wyjątkowo pobłażliwa, ale i ja mam swoje granice...
Bohaterowie płytcy i infantylni. Intryga szyta grubymi nićmi, a mimo to przewidywalna do bólu. Autorka wychodziła z siebie, by zamydlić oczy czytelnikowi, co i rusz podsuwając nam nowych podejrzanych, którzy zachowywali się tak kretyńsko, że ręce opadały. W kontaktach z głównym bohaterem, jedyna nieheteronormatywna dziewczyna musiała zachowywać się jak podlotek, który siadł dupą na rozżarzonych węglach i literalnie uwodzić tego chłopa w obecności narzeczonej, i to tuż przed ślubem. Motyw winy i wyrzutów sumienia był tak bajeczny i nieprzekonujący, że do samego końca nie miałam pojęcia, ki wuj kto się na kogo obraża i za co, i nie potrafiłam wykrzesać z siebie ani odrobiny współczucia.
Dobrze, że autorka nie zdecydowała się okrasić tego tworu tanim soft porno... To w sumie dosyć smutne, że zawyżam ocenę ze względu na BRAK czegoś w fabule, a nie przez walory literackie.

Uwielbiam brytyjskie klimaty i naprawdę jestem wobec literatury z Wysp wyjątkowo pobłażliwa, ale i ja mam swoje granice...
Bohaterowie płytcy i infantylni. Intryga szyta grubymi nićmi, a mimo to przewidywalna do bólu. Autorka wychodziła z siebie, by zamydlić oczy czytelnikowi, co i rusz podsuwając nam nowych podejrzanych, którzy zachowywali się tak kretyńsko, że ręce...

Niezły thriller, ale ilość tajemnic, które Adam miał przed swoją wybranką (i tym samym liczba kandydatek na ślubne sabotażystki) zatrważająca.
Okropne jest to, że takie małe niedopowiedzenia mogą doprowadzić do wielkiej katastrofy.

Niezły thriller, ale ilość tajemnic, które Adam miał przed swoją wybranką (i tym samym liczba kandydatek na ślubne sabotażystki) zatrważająca.
Okropne jest to, że takie małe niedopowiedzenia mogą doprowadzić do wielkiej katastrofy.

Tylko 5, bo jakże irytująca jest główna bohaterka, która w odpowiednich momentach zamyka oczy, a w innych nie umie dodać 2+2... Irytujący główny bohater, który tak dużo ukrywa przed swoją kobietą, a potem się dziwi i to jak się dziwi! I to jego zdumienie też jest irytujące.
Nie zagrało między mną a tą książką.

Tylko 5, bo jakże irytująca jest główna bohaterka, która w odpowiednich momentach zamyka oczy, a w innych nie umie dodać 2+2... Irytujący główny bohater, który tak dużo ukrywa przed swoją kobietą, a potem się dziwi i to jak się dziwi! I to jego zdumienie też jest irytujące.
Nie zagrało między mną a tą książką.

Och.
Gdzieś koło 60. strony (na 389) domyśliłam się zakończenia. Autorka próbowała mylić tropy, ale chyba niezbyt udolnie.
Główni bohaterowie są naiwni, niezbyt myślący, czasem miałam ochotę nimi potrząsnąć i pokazać palcem. (Nic by to nie dało)

Och.
Gdzieś koło 60. strony (na 389) domyśliłam się zakończenia. Autorka próbowała mylić tropy, ale chyba niezbyt udolnie.
Główni bohaterowie są naiwni, niezbyt myślący, czasem miałam ochotę nimi potrząsnąć i pokazać palcem. (Nic by to nie dało)

Słuchałam audiobooka z 3 miesiące temu i szczerze mówiąc niewiele z niej zapamiętałam. Schematyczna i przewidywalna i w sumie tyle w temacie.

Słuchałam audiobooka z 3 miesiące temu i szczerze mówiąc niewiele z niej zapamiętałam. Schematyczna i przewidywalna i w sumie tyle w temacie.

Książka mnie pokonała. Miałam oczopląs. W sensie rolowałam oczami często. Bohaterowie są infantylni, wścibscy, bezwstydni, bezceremonialni i nietaktowni. A jacy naiwni! Naprawdę są po trzydziestce i są lekarzami? Ponadto w treści występują zgrzyty. Zalecenie oszczędzania ręki przed ślubem, ale praca na ostrym dyżurze w szpitalu ręki nie nadwyręża? Bransoletka po mamie, raz klejnot a raz niewiele warta błyskotka. Pora deszczowa a okazjonalne deszcze. O rany! Chatka na plaży bywa luksusowym apartamentem z rozsuwanym dachem. Wyobraziłam sobie chatkę z rozsuwanym dachem. Od razu humor mi się poprawił. Chciałam dodać, że chatka miała też dźwiękoszczelne okna a sukni ślubnej w kolejnych scenach wyrosły ramiączka, Sceny z rozpaczą irytują a nie wzbudzają współczucia. Gdy on wziął ją w ramiona i pogłaskał po głowie ja skończyłam lekturę ze łzami w oczach. Jestem też dotleniona, bo wzdychałam przy lekturze nader często. 

Książka mnie pokonała. Miałam oczopląs. W sensie rolowałam oczami często. Bohaterowie są infantylni, wścibscy, bezwstydni, bezceremonialni i nietaktowni. A jacy naiwni! Naprawdę są po trzydziestce i są lekarzami? Ponadto w treści występują zgrzyty. Zalecenie oszczędzania ręki przed ślubem, ale praca na ostrym dyżurze w szpitalu ręki nie nadwyręża? Bransoletka po mamie,...