Pożegnanie z Marią i inne opowiadania

Borowski i jego opowiadania.
Przeczytałam recenzje...Że opowiadania nudne, że poszarpane, że bez akcji, że język za prosty, że mało emocji...
Borowski sam to przeżył i opisał. Język prosty, konkretny. Emocje aż kipią. Ale więzniowie nie podziwiają zachodów słońca, nie ma "romantyzmu" jak w tych pseudo-obozowych romansidłach.
Są fakty, jest prawdziwe obozowe życie. Przerażające, straszne, bez nadziei....

Borowski i jego opowiadania.
Przeczytałam recenzje...Że opowiadania nudne, że poszarpane, że bez akcji, że język za prosty, że mało emocji...
Borowski sam to przeżył i opisał. Język prosty, konkretny. Emocje aż kipią. Ale więzniowie nie podziwiają zachodów słońca, nie ma "romantyzmu" jak w tych pseudo-obozowych romansidłach.
Są fakty, jest prawdziwe obozowe życie....

Jedna z gorszych zbiorów opowiadań, jakie czytałam. Opowiadania o niczym - chłopiec z biblią, z którą nie wiadomo co się stało? - Opowiadanie z Marią - bez szczegółów - większość czasu spędza z kolegami, a samego romansu nie ma. Jedyny dobry rozdział to - Ludzie, którzy szli.

Jedna z gorszych zbiorów opowiadań, jakie czytałam. Opowiadania o niczym - chłopiec z biblią, z którą nie wiadomo co się stało? - Opowiadanie z Marią - bez szczegółów - większość czasu spędza z kolegami, a samego romansu nie ma. Jedyny dobry rozdział to - Ludzie, którzy szli.

Opowiadania te przerabiałem w liceum i niedawno do nich wróciłem. Niezbyt lubię samego Borowskiego i jego opowiadania. Oceniłbym normalnie na sześć gwiazdek. Teraz daję siedem, bo jak mi się nie podoba, tak jest to relacja człowieka, który był w obozie. Trzeba promować i reklamować autentyczne relacje prawdziwych ludzi w czasach dominacji rynkowej takich śmieci jak "Tatuażysta z Auschwitz".

Opowiadania te przerabiałem w liceum i niedawno do nich wróciłem. Niezbyt lubię samego Borowskiego i jego opowiadania. Oceniłbym normalnie na sześć gwiazdek. Teraz daję siedem, bo jak mi się nie podoba, tak jest to relacja człowieka, który był w obozie. Trzeba promować i reklamować autentyczne relacje prawdziwych ludzi w czasach dominacji rynkowej takich śmieci jak...

Z przykrością stwierdzam, że słynne opowiadania Tadeusza Borowskiego (tego czerwonego Kolumba) są dla mnie w większości niestrawne. Wiem, że behawioryzm, że nowatorska metoda, że literacko bardzo dobre fragmenty... Niemniej jednak to jest tak nieznośne w odbiorze, że lektura staje się aktem masochizmu. Mnóstwo wycinkowych scen, poszarpanych dialogów, masa niedopowiedzeń. Często sięgam po literaturę obozową i zwykle ją głęboko przeżywam, doświadczając psychicznego wstrząsu. Teksty Borowskiego odbieram jednak inaczej: nie jako wstrząsające, lecz odstręczające. A to jest zasadnicza różnica. Przy czym mam świadomość, że taki efekt można uznać za zamierzony przez autora.

Jedna myśl na pewno ze mną zostanie. Cytuję niedokładnie, ale tak, by oddać jej sens: "Nie ma takiej rzeczy, której nie zrobiłby człowiek, by ocaleć. To uzdalnia go do zabijania. Najpierw zabija, żeby samemu przeżyć, potem z obowiązku, wreszcie z przyzwyczajenia, a na końcu już dla przyjemności".

Z przykrością stwierdzam, że słynne opowiadania Tadeusza Borowskiego (tego czerwonego Kolumba) są dla mnie w większości niestrawne. Wiem, że behawioryzm, że nowatorska metoda, że literacko bardzo dobre fragmenty... Niemniej jednak to jest tak nieznośne w odbiorze, że lektura staje się aktem masochizmu. Mnóstwo wycinkowych scen, poszarpanych dialogów, masa niedopowiedzeń....

Czytając miałem przed oczami kadry ze "Strefy interesow". W jakiś sposób uzupełniały mi całościowy obraz Holocaustu

Czytając miałem przed oczami kadry ze "Strefy interesow". W jakiś sposób uzupełniały mi całościowy obraz Holocaustu

Ciekawe historie związane z obozem, nawet w niektórym momentach można się czego nowego dowiedzieć i zaskoczyć jak funkcjonowały obozy. Jak do tej pory inna perspektywa ukazania życia w obozach, może ze względu na bohatera tej książki, który nie był typowym więźniem.

Ciekawe historie związane z obozem, nawet w niektórym momentach można się czego nowego dowiedzieć i zaskoczyć jak funkcjonowały obozy. Jak do tej pory inna perspektywa ukazania życia w obozach, może ze względu na bohatera tej książki, który nie był typowym więźniem.

Ze zbiorami opowiadań zwykle bywa tak, że są bardzo różnorodne. Tak jest również w tym przypadku, jedne zapadają bardziej w pamięci, inne mniej.
Jednymi z bardziej "przystępnych" a na pewno zapadających w pamięć są opowiadania zatytułowane: "Proszą Państwa do gazu", "U nas, w Auschwitzu", "Muzyka w Herzenburgu". Pozostałe są dość ciężkie, a z pewnością pisane nie najprostszym językiem.

Ze zbiorami opowiadań zwykle bywa tak, że są bardzo różnorodne. Tak jest również w tym przypadku, jedne zapadają bardziej w pamięci, inne mniej.
Jednymi z bardziej "przystępnych" a na pewno zapadających w pamięć są opowiadania zatytułowane: "Proszą Państwa do gazu", "U nas, w Auschwitzu", "Muzyka w Herzenburgu". Pozostałe są dość ciężkie, a z pewnością pisane nie...

Przypomniało mi się już, dlaczego nie lubiłam lektur...
Przykro mi, ponieważ tematyka choć poruszająca i mocno mnie interesująca, to z całej książki nie zrozumiałam i nie zapamiętałam właściwie prawie nic. Zdaję sobie sprawę, że są to opowiadania, które powstały dawno temu, zaraz po wojnie, dlatego język jest też typowy dla tamtego okresu. Niestety dla mnie ogromne zniechęcenie i z całej książki zapadło mi w pamięci jedynie jedno opowiadanie - tytułowe, ale tylko dlatego, że lata temu omawiane było na jednej z lekcji języka polskiego.

Przypomniało mi się już, dlaczego nie lubiłam lektur...
Przykro mi, ponieważ tematyka choć poruszająca i mocno mnie interesująca, to z całej książki nie zrozumiałam i nie zapamiętałam właściwie prawie nic. Zdaję sobie sprawę, że są to opowiadania, które powstały dawno temu, zaraz po wojnie, dlatego język jest też typowy dla tamtego okresu. Niestety dla mnie ogromne...

Literatura obozowa napisana przez człowieka, który przez to piekło przeszedł, podobnie jak Grzesiuk. Tym się różni od modnych ostatnio arcydzieł typu "Miłość w Auschwitz", "Bibliotekarka z Auschwitz", "Hans z Auschwitz"... Do realizmu opowiadań, podobnie jak u Grzesiuka (choć ten lubił trochę konfabulować) nie można mieć zastrzeżeń. Jako do dzieła literackiego również - mimo to (a może właśnie dlatego) większe wrażenie na mnie wywarło "Pięć lat kacetu". Niemniej, polecam jak najbardziej - tym, którzy nie mają przesytu tą tematyką.
Egzemplarz który recenzuję jest to wydanie Bellony z 2022 roku, ale chyba wiele się od tego nie różni.
Polecam.

Literatura obozowa napisana przez człowieka, który przez to piekło przeszedł, podobnie jak Grzesiuk. Tym się różni od modnych ostatnio arcydzieł typu "Miłość w Auschwitz", "Bibliotekarka z Auschwitz", "Hans z Auschwitz"... Do realizmu opowiadań, podobnie jak u Grzesiuka (choć ten lubił trochę konfabulować) nie można mieć zastrzeżeń. Jako do dzieła literackiego również -...

Książka to zbiór 9 - ciu opowiadań. Miejscem akcji jest obóz koncentracyjny Auschwitz - Birkenau. Autor był jednym z więźniów obozu. Zbiór powstał zaraz po II wojnie światowej w latach 1946 - 1950. Opowiadania należą do klasyki literatury polskiej i literatury wojennej. Dzięki głębi i przenikliwości opowiadania ciągle pozostają jednym z najcenniejszych świadectw epoki. Książka jest źródłem głębokiej refleksji nad tragedią ludzkiej historii. Jest jednym z najdonośniejszych głosów opowiadających o Holokauście oraz rzeczywistości obozów koncentracyjnych.
Książka zawiera świetnie napisany wstęp autorstwa Niny Majewskiej - Brown. Jeśli ktoś nie czyta wstępów to ten jest godny uwagi, ze względu na to, że jest bardzo emocjonalny.
Opowiadania Borowskiego to kolejna pozycja z czasów szkolnych, do której z chęcią wróciłam. Przyznam, że większość lektur zniechęca do czytania w dorosłym życiu, lecz ta pozycja została ze mną do tej pory. Dzięki temu, że przeczytałam ją ponownie będę pamiętać o niej jeszcze bardzo długo. Jest to jedna z niewielu lektur, do której chciałam wrócić. Mam nadzieję, że w przyszłości znów zdecyduję się na przeczytanie kolejnej lektury.

Książka to zbiór 9 - ciu opowiadań. Miejscem akcji jest obóz koncentracyjny Auschwitz - Birkenau. Autor był jednym z więźniów obozu. Zbiór powstał zaraz po II wojnie światowej w latach 1946 - 1950. Opowiadania należą do klasyki literatury polskiej i literatury wojennej. Dzięki głębi i przenikliwości opowiadania ciągle pozostają jednym z najcenniejszych świadectw epoki....