Twoja kaczka jest moją kaczką

Bardzo średnie opowiadania. Treść nie zapada w pamięć . Duży plus ładnie napisane i przyjemnie się czyta. Nie jest to lektura do której się wróci. Trochę jak grzecznościowe rozmowy w towarzystwie.

Bardzo średnie opowiadania. Treść nie zapada w pamięć . Duży plus ładnie napisane i przyjemnie się czyta. Nie jest to lektura do której się wróci. Trochę jak grzecznościowe rozmowy w towarzystwie.

Czasem lubię takie historie, w których cała akcja rozgrywa się w zasadzie poza słowami.

Czasem lubię takie historie, w których cała akcja rozgrywa się w zasadzie poza słowami.

Książa zakupiona na fali przyjacielskiej rekomendacji, 7 opowiadań i ambiwalentna ocena.
Można ale niekoniecznie - trochę metafizycznie, trochę refleksyjnie, trochę zabawnie.
Na wspomnienie zasługuje tytułowe opowiadanie oraz Scalenie i Przeliczanie, na reszcie się umęczyłem.

Książa zakupiona na fali przyjacielskiej rekomendacji, 7 opowiadań i ambiwalentna ocena.
Można ale niekoniecznie - trochę metafizycznie, trochę refleksyjnie, trochę zabawnie.
Na wspomnienie zasługuje tytułowe opowiadanie oraz Scalenie i Przeliczanie, na reszcie się umęczyłem.

Wspaniały styl, poruszające historie. Czysta przyjemność ♥

Wspaniały styl, poruszające historie. Czysta przyjemność ♥

Ciepłe, trochę nostalgiczne opowiadania zupełnie mi nieznanej autorki. Dla mnie znakomity antydepresant. Mam nadzieję, że kiedyś ktoś wyda inne opowiadania z niemałego dorobku pisarki.

Ciepłe, trochę nostalgiczne opowiadania zupełnie mi nieznanej autorki. Dla mnie znakomity antydepresant. Mam nadzieję, że kiedyś ktoś wyda inne opowiadania z niemałego dorobku pisarki.

Bardzo podobało mi się "Było, minęło" ze względu na postać matki i jej cyniczny ton. Przezabawne i przyjemne do czytania. Niestety pozostałe opowiadania nie trafiły w mój gust. Cieżko było zaangażować się w lekturę, czasem gubiłam się w chronologii i niestety niewiele z nich zapamiętałam.

Bardzo podobało mi się "Było, minęło" ze względu na postać matki i jej cyniczny ton. Przezabawne i przyjemne do czytania. Niestety pozostałe opowiadania nie trafiły w mój gust. Cieżko było zaangażować się w lekturę, czasem gubiłam się w chronologii i niestety niewiele z nich zapamiętałam.

Polecam wszystkim, którzy nie lubią banału. Tutaj nie ma go nawet w ilościach śladowych. Choć niektórzy bohaterowie zwyczajni, choć ich życie wydaje się być takie prozaiczne, to nie jest to absolutnie żadną przeszkodą dla autorki, aby zdefiniować to, co niejednokrotnie odczuwamy, ale wydaje nam się to nieuchwytne, zbyt oczywiste... A jednak w wydaniu Eisenberg wychodzi z tego urokliwa przeplatanka uczuciowości, intelektu, plus oczywiście genialny zmysł obserwacji.
Jeszcze raz polecam wszystkim, którzy niekoniecznie wierzą w oczywistość opozycji zwyczajność-niezwykłość.

Polecam wszystkim, którzy nie lubią banału. Tutaj nie ma go nawet w ilościach śladowych. Choć niektórzy bohaterowie zwyczajni, choć ich życie wydaje się być takie prozaiczne, to nie jest to absolutnie żadną przeszkodą dla autorki, aby zdefiniować to, co niejednokrotnie odczuwamy, ale wydaje nam się to nieuchwytne, zbyt oczywiste... A jednak w wydaniu Eisenberg wychodzi z...

Jeszcze parę lat temu nie byłam entuzjastką opowiadań - wolałam dłuższe formy narracyjne. Teraz odkrywam moc tych esencjonalnych utworów, bo jest tak dużo dobrych zbiorów, że jest w czym wybierać.

Tym razem zaczytywałam się w opowiadaniach Debory Eisenberg, które są gotowym scenariuszem dla niejednego filmu. Każda historia ma innego bohatera - można odnaleźć gdzieś cząstkę siebie i swoich emocji. Autorka jest świetną obserwatorką.

Co ciekawe - autorka ma lekkie pióro, a równocześnie potrafi nim kąsać i zwrócić uwagę na aktualne problemy świata i nas - ludzi.

Opowiadania charakteryzuje to, że nie zaczynają się od wprowadzenia nas w sytuację, tylko w jakiś ciąg akcji, która trwa. Pozwala to zastanawiać się, szukać i łączyć fakty, by ogarnąć co i jak.

Dostajemy 6 opowiadań, w których mamy zarówno problem starzenia się, relacji i miłości. Ludzkie problemy i dylematy. Ale też błahostki i drobnostki, z których składa się codzienność.

Język autorki jest jednym z głównych bohaterów. Słowa tutaj płyną, układają się w piękne zdania, budują metafory - jeśli lubicie piękne cytaty i wartościowe słowa, to zabraknie Wam zakreślacza lub kolorowych znaczników.

Nadal trudno mi się skupić podczas czytania, ale te opowiadania pozwoliły mi przenieść się do innych światów i wyciszyć.
Urzekły mnie.

Jeszcze parę lat temu nie byłam entuzjastką opowiadań - wolałam dłuższe formy narracyjne. Teraz odkrywam moc tych esencjonalnych utworów, bo jest tak dużo dobrych zbiorów, że jest w czym wybierać.

Tym razem zaczytywałam się w opowiadaniach Debory Eisenberg, które są gotowym scenariuszem dla niejednego filmu. Każda historia ma innego bohatera - można odnaleźć gdzieś cząstkę...

Zbiór nużących opowiadań, przy których gubisz wątek i chęci.

Zbiór nużących opowiadań, przy których gubisz wątek i chęci.

Świetny styl, zapadające w pamięć opowiadania z ciekawymi bohaterami pierwszo- i drugoplanowymi. Żałuję, że to tylko opowiadania, chętnie przeczytałabym je rozwinięte w powieść.

Świetny styl, zapadające w pamięć opowiadania z ciekawymi bohaterami pierwszo- i drugoplanowymi. Żałuję, że to tylko opowiadania, chętnie przeczytałabym je rozwinięte w powieść.