Upamiętnienie

Książkę początkowo czytało mi się ciężko, gdyż mam problem z tak dużą ilością wulgaryzmów w książkach i ogólnie w mowie. Potem już nieco przywykłam, jednak bohaterowie i ich relacje mnie drażniły. Ciężko uwierzyć, że ktoś jest ze sobą, gdy ma ze sobą tak mało wspólnego, tak słabo się komunikuje i nie do końca wie czego chce.

Książkę początkowo czytało mi się ciężko, gdyż mam problem z tak dużą ilością wulgaryzmów w książkach i ogólnie w mowie. Potem już nieco przywykłam, jednak bohaterowie i ich relacje mnie drażniły. Ciężko uwierzyć, że ktoś jest ze sobą, gdy ma ze sobą tak mało wspólnego, tak słabo się komunikuje i nie do końca wie czego chce.

Bohaterowie zachowują się absurdalnie, nie jestem w stanie ich zrozumieć, ale mimo wszystko chcę. Bardzo mieszane uczucia. Biorąc pod uwagę, co tam się dzieje, za sukces książki uważam, że chciało mi się dotrwać do końca. Trochę poradnik: jak nie układać sobie relacjo z ludźmi.

Bohaterowie zachowują się absurdalnie, nie jestem w stanie ich zrozumieć, ale mimo wszystko chcę. Bardzo mieszane uczucia. Biorąc pod uwagę, co tam się dzieje, za sukces książki uważam, że chciało mi się dotrwać do końca. Trochę poradnik: jak nie układać sobie relacjo z ludźmi.

Abstrahując od naprawdę złego tłumaczenia (momentami wydawało mi się, że ktoś po prostu przerzucił oryginał przez Google Translatora),przez większość czasu czułem się, jakbym czytał książkę kucharską z jakąś tam fabułą w tle. Tu jakaś historia współczesna z punktu widzenia jednego lub drugiego bohatera, tu jakaś retrospekcja, tu opis jedzenia, tu jakiś dialog, który wpada i wypada, tu znowu retrospekcja w retrospekcji, tu znowu ktoś gotuje, tu jakaś lista ulubionych rzeczy, tu znowu współczesność i znowu ktoś gotuje. Totalnie odbiłem się o tej książki. Jedna gwiazdka wyżej za matkę Mike'a, jej cięty język i trafiające w punkt komentarze.

Abstrahując od naprawdę złego tłumaczenia (momentami wydawało mi się, że ktoś po prostu przerzucił oryginał przez Google Translatora),przez większość czasu czułem się, jakbym czytał książkę kucharską z jakąś tam fabułą w tle. Tu jakaś historia współczesna z punktu widzenia jednego lub drugiego bohatera, tu jakaś retrospekcja, tu opis jedzenia, tu jakiś dialog, który wpada...

7 za treść
Natomiast osoba tłumacząca spieprzyła robotę po całości, żenada

7 za treść
Natomiast osoba tłumacząca spieprzyła robotę po całości, żenada

O tym, że czasem coś się kończy.
Główni bohaterowie są razem od czterech lat, ale już od jakiegoś czasu nie dzieje się między nimi najlepiej, w związek wkradła się rutyna i coraz częściej zdarzają się im ciche dni. Kiedy jeden z nich wyjeżdża na jakiś czas, aby zająć się umierającym ojcem, mają okazję, aby zastanowić się nad tym, co robić dalej i przekonać jak mogłoby wyglądać ewentualne życie w pojedynkę.
Książka w największej mierze opowiada o schyłkowej fazie związku. Nie wydarza się tutaj nic dramatycznego, żadnych zdrad czy wielkich awantur, trudno mówić o czyjejś winie czy nawet jakiejś konkretnej przyczynie. Relacja zdaje się wygasać głównie dlatego że nikt nie zrobił niczego, aby temu zapobiec. Przy czym to, że związek nie okazał się tym jednym jedynym na całe życie (prawdopodobnie, bo książka nie daje tutaj do końca jednoznacznej odpowiedzi),nie oznacza że sam w sobie był błędem czy stratą czasu. To dość ciekawa perspektywa.
Natomiast cała książka to taki smętny snuj, nieco rozwleczony, momentami trochę męczący, przeładowany postaciami drugoplanowymi i dosyć wulgarny w warstwie językowej, moim zdaniem zupełnie niepotrzebnie.

O tym, że czasem coś się kończy.
Główni bohaterowie są razem od czterech lat, ale już od jakiegoś czasu nie dzieje się między nimi najlepiej, w związek wkradła się rutyna i coraz częściej zdarzają się im ciche dni. Kiedy jeden z nich wyjeżdża na jakiś czas, aby zająć się umierającym ojcem, mają okazję, aby zastanowić się nad tym, co robić dalej i przekonać jak mogłoby...

Mike'a i Bensona poznajemy w tym dziwnym punkcie do jakiego często dochodzą związki, gdy nie bardzo wiadomo co dalej. Uniesienia zostały gdzieś w tyle, jest przyzwyczajenie, jakaś bliskość, ale też dużo kłótni i szamotania, trochę nudy, żaden z nich nie wie jaki powinien być następny krok i czy w ogóle powinien być jakiś, bo może lepiej byłoby się rozstać. To wisi w powietrzu i pewnie wypadałoby się z tym zmierzyć. Jednak nie o tym jest ta książka. Bowiem na pierwszych jej stronach Mike się pakuje i wylatuje do Tokyo- to spontaniczna decyzja po tym jak dowiedział się, że jego ojciec jest umierający i mimo, że praktycznie nie miał z nim kontaktu przez długie lata, postanawia być w tych ostatnich dniach (miesiącach?) z niezbyt przykładnym i wywiązującym się z tej roli, rodzicem. Benson zostaje w ich mieszkaniu, ale nie sam, bo dnia nasþepnego zjawia matka Mike'a, która przyleciała z Tokyo odwiedzić syna, który nie miał okazji uprzedzić jej o swoim nagłym wylocie. Zatem Mike jest w Tokyo z trudnym, umierającym ojcem, a Benson w Huston, z matką Mike, której nie zna, nieprzeniknioną, milczącą kobietą, która dnie spędza w kuchni gotując. I tak z perspektywy dwóch kontynentów i oddalonych od siebie kochanków, poznajemy ich historię a wszystkie ważne pytania dryfują w niedopowiedzeniach.

I chociaż nie jest to powieść, która odciśnie się stemplem w pamięci, to podobała mi się ta nielinearna, opowiadana przez dwa głosy, historia. Doceniam ten pomysł. Były tu emocje, były niuanse. I duży plus za opisy jedzenia, to jest coś co bardzo lubię w książkach i filmach.
Dla mnie kategoria: świetna książka pomiędzy.

Mike'a i Bensona poznajemy w tym dziwnym punkcie do jakiego często dochodzą związki, gdy nie bardzo wiadomo co dalej. Uniesienia zostały gdzieś w tyle, jest przyzwyczajenie, jakaś bliskość, ale też dużo kłótni i szamotania, trochę nudy, żaden z nich nie wie jaki powinien być następny krok i czy w ogóle powinien być jakiś, bo może lepiej byłoby się rozstać. To wisi w...

Spokojna historia związku, widziana oczami obu partnerów, opisująca relacje pomiędzy nimi i ich rodzinami.

Ciekawy styl B. Washingtona dodaje książce spokojnego kolorytu. Polecam

Spokojna historia związku, widziana oczami obu partnerów, opisująca relacje pomiędzy nimi i ich rodzinami.

Ciekawy styl B. Washingtona dodaje książce spokojnego kolorytu. Polecam

Upamiętnienie to bardzo dobra rzecz o trudnej miłości, oglądanej w momencie krytycznym, a właściwie schyłkowym. Miłości trudnej, bo naznaczonej uprzedzeniami, różnicami kulturowymi oraz, co chyba najbardziej istotne, różnicami charakterów. Do tego dochodzą napięte lub zerowe relacje z rodzicami, którzy często zawodzili i w zasadzie nadal zawodzą swoje dorosłe już dzieci. Oryginalna mieszanka, inspirowana w dużej części doświadczeniami autora.

ciąg dalszy tu: https://czytankianki.blogspot.com/2024/08/upamietnienie.html

Upamiętnienie to bardzo dobra rzecz o trudnej miłości, oglądanej w momencie krytycznym, a właściwie schyłkowym. Miłości trudnej, bo naznaczonej uprzedzeniami, różnicami kulturowymi oraz, co chyba najbardziej istotne, różnicami charakterów. Do tego dochodzą napięte lub zerowe relacje z rodzicami, którzy często zawodzili i w zasadzie nadal zawodzą swoje dorosłe już dzieci....

Ta książka jak mało która pokazuje dramat ludzkich decyzji. Daje odczuć wewnętrzne rozdarcie towarzyszące bohaterom, daje też odczuć to, że nie do końca wiedzą w danym momencie, czego chcą. Bryan Washington na tę niewiedzę im pozwala, przez co udaje mu się wykreować przekonujące postacie, z którymi można się utożsamić - bo przecież wielu z nas zdarzyło się autentycznie nie wiedzieć, czego chcemy, co jest nam w danym momencie najbardziej potrzebne. Autorowi w naturalny sposób udało się oddać momenty przejściowe w życiu protagonistów. Są oni niejako w impasie, którzy przerwać mogą jedynie zewnętrzne wydarzenia oraz niespodziewani nowi przybysze w ich życiach.

Książka ta jest naprzemiennie smutna, to dająca nadzieję, pozwalająca też wypracować sztukę akceptacji w stosunku do zmiany - zmiany będącej nieodłączną i jedyną stałą częścią życia. Smutna, bo widzimy jak dwóm próbującym darzyć się miłością ludzi nie do końca skutecznie udaje się zatrzymać coraz bardziej dzielący ich dystans. Dająca nadzieję, bo w międzyczasie przydarzają im się istotne transformacje, które mogą zmienić ich życie. No i nie wiemy, czy Mike i Ben w końcu ułożą je sobie razem, czy nie. I w jakiej formie miałoby to wyglądać, a możliwości jest wiele. Ta książka, ze swym otwartym zakończeniem, tę perspektywę licznych możliwości zakreśla, pokazując, że jednej recepty na życie po prostu nie ma. To dobrze, bo jak jedno nie wyjdzie, można spróbować czegoś innego.

Ta książka jak mało która pokazuje dramat ludzkich decyzji. Daje odczuć wewnętrzne rozdarcie towarzyszące bohaterom, daje też odczuć to, że nie do końca wiedzą w danym momencie, czego chcą. Bryan Washington na tę niewiedzę im pozwala, przez co udaje mu się wykreować przekonujące postacie, z którymi można się utożsamić - bo przecież wielu z nas zdarzyło się autentycznie nie...

Dawno nie czytałem książki, która by tak pięknie opowiadała o intymności i jej przekraczaniu. Ta książka jest też zabawna, ale w taki sposób, jak zabawny potrafi być żart, rzucony przez kogoś, podczas wspólnego gotowania. Jest też smutna, tak jak smutno potrafi być w życiu.

Dawno nie czytałem książki, która by tak pięknie opowiadała o intymności i jej przekraczaniu. Ta książka jest też zabawna, ale w taki sposób, jak zabawny potrafi być żart, rzucony przez kogoś, podczas wspólnego gotowania. Jest też smutna, tak jak smutno potrafi być w życiu.