Jedzenie emocjonalne i inne podjadania. Jak poprawić swoje relacje z jedzeniem

Mieszanka truizmów, popularnych mitów i kompletnych bredni w formie kołczogadki. Żadna z pań nie ma wykształcenia w dietetyce/psychologii i to widać. Może nie powinniśmy wypowiadać się na tematy na które nie mamy pojęcia.

Mieszanka truizmów, popularnych mitów i kompletnych bredni w formie kołczogadki. Żadna z pań nie ma wykształcenia w dietetyce/psychologii i to widać. Może nie powinniśmy wypowiadać się na tematy na które nie mamy pojęcia.

Taki średniaczek i w sumie balnalne informacje. Część rozdziałów ciekawa, a część taka przegadana.

Taki średniaczek i w sumie balnalne informacje. Część rozdziałów ciekawa, a część taka przegadana.

Jedna z najgorszych książek jakie przeczytałam. Nie zauważyłam w niej ani jednego podanego źródła lub przypisu. Część stwierdzeń jest dość oczywista i w jakimś stopniu pokrywa się z aktualną wiedzą, ale ogrom stwierdzeń to niepoparte niczym teorie autorek, takie jak uwaga o tym, że „osoby z zaburzeniami tarczycy absolutnie nie powinny pić zielonej herbaty” (jakimi konkretnie zaburzeniami? Dlaczego nie powinny? Tego się nie dowiemy) lub fantazje na temat tego, że marketingiem otyłości jest brak zegarów w sklepie. Owszem, w interesie sklepu jest to żebyśmy spędzili tam więcej czasu i kupili więcej, ale czy to jest jakoś bezpośrednio powiązane z promowaniem otyłości? Jeśli w sklepie dział z warzywami jest przy samym wejściu żebyśmy mogli bez problemu włożyć jak najwięcej do wózka to to jest marketing szczupłości? Czy po prostu sklep dbający o to żeby towar zszedł?

Absolutnie nie polecam tej książki nikomu, kto kiedykolwiek miał jakiekolwiek problemy z odżywianiem lub szuka empatycznego podejścia. Autorki pozwoliły sobie zamieścić dość dziwne opisy sytuacji w których głównymi bohaterkami są grube kobiety. W jednej opisują grubą kobietę która dosiada się do innej w autobusie zgniatając ją, jest dodana uwaga o tym że kobieta się poci i jeszcze wyciąga żelki i zaczyna jeść w autobusie. Inna historyjka jest o tym, że jedna z autorek obserwuje otyłą dziewczynę idącą do sklepu. Po wyjściu ze sklepu rzekomo dziewczyna natychmiast zaczęła jeść, więc jak każdy normalny człowiek, autorka zaczęła mierzyć jej czas jedzenia i ilość zjedzonego cukru. Komentuje też oczywiście jej wygląd, zakupy i sposób jedzenia. Jeśli to w ogóle wydarzyło się naprawdę, to jest to strasznie krzywdzący i poniżający opis tej dziewczyny, pełny oceny, obrzydzenia i arogancji ze strony autorki. Dziwnym jest dla mnie nazywanie specjalistką zdrowego żywienia i deklarowanie pasjonowania się relacją człowieka z jedzeniem, a jednocześnie podpisanie się pod takim opisem obcego człowieka, który mógł cierpieć na zaburzenia odżywiania albo doświadczać wilczego głodu w związku z jakąś chorobą lub kolejną nieudaną próbą restrykcyjnej diety. Autorki pozostawiły tą historyjkę bez żadnego komentarza ze swojej strony, więc wygląda to jakby zostało dodane tylko po to, żeby wzbudzić w czytelniku negatywne emocje.

Jedna z najgorszych książek jakie przeczytałam. Nie zauważyłam w niej ani jednego podanego źródła lub przypisu. Część stwierdzeń jest dość oczywista i w jakimś stopniu pokrywa się z aktualną wiedzą, ale ogrom stwierdzeń to niepoparte niczym teorie autorek, takie jak uwaga o tym, że „osoby z zaburzeniami tarczycy absolutnie nie powinny pić zielonej herbaty” (jakimi...

[Audiobook]

Miało być o jedzeniu emocjonalnym, a było o przejadaniu i nadwadze, więc nie wiem skąd ten tytuł. Zgadzam się z krytyką ruchu body positive, bo otyłość to choroba, ale nie o tym chciałam słuchać. O jedzeniu emocjanoalnym nie ma nawet słowa za to znajdziemy tu przepis na świąteczny makowiec. Dodatkowo nawet nie wiadomo czy autorki są dietetyczkami, ale jeśli tak to nie mam zamiaru słuchać dietetyczki, która w przepisie podaje Cukier wanilinowy zamiast waniliowego.

[Audiobook]

Miało być o jedzeniu emocjonalnym, a było o przejadaniu i nadwadze, więc nie wiem skąd ten tytuł. Zgadzam się z krytyką ruchu body positive, bo otyłość to choroba, ale nie o tym chciałam słuchać. O jedzeniu emocjanoalnym nie ma nawet słowa za to znajdziemy tu przepis na świąteczny makowiec. Dodatkowo nawet nie wiadomo czy autorki są dietetyczkami, ale jeśli tak...

Czegoś mi brakowało w tej książce, dużo teorii popartej przykładami, ale nie dowiedziałam się nic czego już nie wiedziałam, a nie jestem osobą zagłębiona w temacie psychologii jedzenia

Czegoś mi brakowało w tej książce, dużo teorii popartej przykładami, ale nie dowiedziałam się nic czego już nie wiedziałam, a nie jestem osobą zagłębiona w temacie psychologii jedzenia

W książce znajdziemy niby oczywiste informacje - a jednak czasem warto sobie o nich przypomnieć. Myślę, że każdy powinien ją przeczytać.

W książce znajdziemy niby oczywiste informacje - a jednak czasem warto sobie o nich przypomnieć. Myślę, że każdy powinien ją przeczytać.

Genialne źródło wiedzy poparte solidnymi przykładami. Wystarczy wspomnieć o popularnej coli. W jednej butelce znajduje się 40 łyżeczek cukru...Ku rozwadze

Genialne źródło wiedzy poparte solidnymi przykładami. Wystarczy wspomnieć o popularnej coli. W jednej butelce znajduje się 40 łyżeczek cukru...Ku rozwadze

Uświadamianie prawd oczywistych. Dla każdego.

Uświadamianie prawd oczywistych. Dla każdego.

To książka o podjadaniu, a bardzo mało w niej samego podjadania i emocjonalnego jedzenia. Książka, która wrzuca delikatne rady, ale jakoś tak nieumiejętne. Dalej nie mam pojęcia jak poprawić swojej relacji z jedzeniem, ale za to dowiedziałam się jak zła jest przetworzona żywność, sól czy cukier. W dodatku niektóre informacje, cytaty były powtarzane na przestrzeni książki. Nie dla mnie.

To książka o podjadaniu, a bardzo mało w niej samego podjadania i emocjonalnego jedzenia. Książka, która wrzuca delikatne rady, ale jakoś tak nieumiejętne. Dalej nie mam pojęcia jak poprawić swojej relacji z jedzeniem, ale za to dowiedziałam się jak zła jest przetworzona żywność, sól czy cukier. W dodatku niektóre informacje, cytaty były powtarzane na przestrzeni książki....

Ta książka nie ma nic wspólnego z zagadnieniem emocjonalnego jedzenia. To zbiór przydatnych informacji o jedzeniu, jakie serwuje nam przemysł spożywczy - kręci się wokół cukru, soli i tłuszczu. O niezdrowym wpływie tych substancji wiem dużo, sięgając po tę książkę chciałam zgłębić kwestie psychologiczne sięgania po jedzenie, sposoby radzenia sobie z emocjami w inny sposób niż ich zajadanie. Zwiększenie pojemności opakowania chipsów lub dodanie dużej ilości cukru w celu poprawy smaku to nie powody jakich się spodziewałam - bardzo mylący tytuł. 5 gwiazdek jedynie za zwrócenie uwagi na wpływ żywności przetworzonej na zdrowie.

Ta książka nie ma nic wspólnego z zagadnieniem emocjonalnego jedzenia. To zbiór przydatnych informacji o jedzeniu, jakie serwuje nam przemysł spożywczy - kręci się wokół cukru, soli i tłuszczu. O niezdrowym wpływie tych substancji wiem dużo, sięgając po tę książkę chciałam zgłębić kwestie psychologiczne sięgania po jedzenie, sposoby radzenia sobie z emocjami w inny sposób...