Borderline, czyli jedną nogą nad przepaścią

Ta książka to dramat! Miałem wrażenie, że to zlepek tekstów, skopiowanych z Wikipedia. Jak czytam pozytywne opinie na temat tej książki to zastanawiam się czy czytałem ten sam tytuł.

Ta książka to dramat! Miałem wrażenie, że to zlepek tekstów, skopiowanych z Wikipedia. Jak czytam pozytywne opinie na temat tej książki to zastanawiam się czy czytałem ten sam tytuł.

To szczery i niezwykle potrzebny głos w rozmowie o zaburzeniu osobowości borderline. Autorka w swoim charakterystycznym stylu – bez oceniania, ale z ogromną empatią i wyczuciem – wprowadza czytelnika w świat osób, które każdego dnia balansują pomiędzy intensywnymi emocjami, lękiem przed odrzuceniem i potrzebą bliskości.

Kotlarek pokazuje, że borderline to nie „modna diagnoza”, ale realne doświadczenie wewnętrznego chaosu, które wpływa na wszystkie sfery życia – od relacji po samoocenę. Autorka tłumaczy zrozumiale i konkretnie, czym charakteryzuje się to zaburzenie, skąd się bierze i dlaczego osoby z borderline reagują emocjonalnie silniej niż inni. Nie demonizuje ale i nie bagatelizuje.

Jednocześnie nie ogranicza się do opisu problemu – oferuje wiedzę, wsparcie i praktyczne wskazówki 💪🏽
Wyjaśnia, jak można pracować nad sobą, jak wygląda terapia i w jaki sposób bliscy mogą pomóc osobie zmagającej się z borderline.

Dużym atutem książki jest język – prosty, bez naukowego żargonu, ale pełen zrozumienia.

„Borderline, czyli jedną nogą nad przepaścią” to lektura dla wszystkich, którzy chcą lepiej zrozumieć siebie lub kogoś bliskiego. Bez wątpienia pomaga oswoić temat, który często budzi lęk i niezrozumienie. To książka o emocjach na granicy – o bólu, ale też o nadziei, że nawet stojąc „jedną nogą nad przepaścią”, można odnaleźć równowagę i sens.

To szczery i niezwykle potrzebny głos w rozmowie o zaburzeniu osobowości borderline. Autorka w swoim charakterystycznym stylu – bez oceniania, ale z ogromną empatią i wyczuciem – wprowadza czytelnika w świat osób, które każdego dnia balansują pomiędzy intensywnymi emocjami, lękiem przed odrzuceniem i potrzebą bliskości.

Kotlarek pokazuje, że borderline to nie „modna...

To jedna z tych książek, które trudno czytać bez emocji. „Borderline, czyli jedną nogą nad przepaścią” pokazuje nie tylko, jak wyniszczające potrafi być to zaburzenie, ale też jak ogromne cierpienie niesie ono bliskim chorego. Kotlarek pisze jasno, konkretnie i z wyczuciem — nie demonizuje, ale też nie wybiela. Dla mnie to bardzo wartościowa pozycja, szczególnie dla tych, którzy chcą zrozumieć, czym naprawdę jest życie „na granicy emocji”.
Nie jest to łatwa książka, ale zdecydowanie potrzebna. Pokazuje, że zrozumienie i wsparcie są równie ważne, jak diagnoza.

⭐ Ocena: 7/10

To jedna z tych książek, które trudno czytać bez emocji. „Borderline, czyli jedną nogą nad przepaścią” pokazuje nie tylko, jak wyniszczające potrafi być to zaburzenie, ale też jak ogromne cierpienie niesie ono bliskim chorego. Kotlarek pisze jasno, konkretnie i z wyczuciem — nie demonizuje, ale też nie wybiela. Dla mnie to bardzo wartościowa pozycja, szczególnie dla tych,...

tragedia

tragedia

Dużo mi dała ta książka, pomogła mi zrozumieć wiele rzeczy. Jest napisana bardzo prostym, przystępnym językiem. Pozaznaczałam całe mnóstwo cytatów i stron.

Dużo mi dała ta książka, pomogła mi zrozumieć wiele rzeczy. Jest napisana bardzo prostym, przystępnym językiem. Pozaznaczałam całe mnóstwo cytatów i stron.

Dziś ma premierę książka, na którą bardzo długo czekałam:
„Borderline, czyli jedną nogą nad przepaścią” Moniki Kotlarek, to nie tylko kompleksowe opracowanie na temat osobowości chwiejnej emocjonalnie, ale przede wszystkim bardzo ważna książka na temat emocji. Pomimo skupienia się na zaburzeniu (które często bywa mylone z chorobą afektywną dwubiegunową),nawet osoby bez diagnozy borderline, a także ich bliscy, znajdą tu wiele przydatnych informacji i ćwiczeń, które umożliwiają wgląd w siebie i lepsze poznanie schematów w jakich funkcjonujemy.

Rozebranie skomplikowanych procesów na czynniki pierwsze, opisanie mechanizmów psychologicznych w przystępny sposób, oraz załączone opowieści osób, których to zaburzenie dotyczy, sprawia, że ta pozycja wyróżnia się w kategorii książek psychologicznych i polecam ją absolutnie każdemu. Przede wszystkim osobom, które podejrzewają, że to może być o nich. Bo dobrze jest wiedzieć, że nie jestem sam/ sama, że nie tylko ja tak myślę, czuję i reaguję.

Dzięki autorce czyli @psycholog_pisze dowiemy się też, co zrobić aby przerwać szkodliwy wzorzec postępowania i uwolnić się od autodestrukcji. A oprócz książki, polecam bloga www.psycholog-pisze.pl

Dziś ma premierę książka, na którą bardzo długo czekałam:
„Borderline, czyli jedną nogą nad przepaścią” Moniki Kotlarek, to nie tylko kompleksowe opracowanie na temat osobowości chwiejnej emocjonalnie, ale przede wszystkim bardzo ważna książka na temat emocji. Pomimo skupienia się na zaburzeniu (które często bywa mylone z chorobą afektywną dwubiegunową),nawet osoby bez...

TROCHĘ MNIE ROZCZAROWAŁA, WIĘKSZOŚĆ TEMATÓW JEST SŁABO ROZWINIĘTA, DIALOGI Z OSOBAMI Z ZABURZENIEM NAJCIEKAWSZE

TROCHĘ MNIE ROZCZAROWAŁA, WIĘKSZOŚĆ TEMATÓW JEST SŁABO ROZWINIĘTA, DIALOGI Z OSOBAMI Z ZABURZENIEM NAJCIEKAWSZE

Chylę czoła przed naukowym i ostrożnym podejściem do zagadnienia, bez krzywdzących uogólnień, szybkich diagnoz. Doceniam ćwiczenia wypowiedzi osób o osobowości borderline.

Chylę czoła przed naukowym i ostrożnym podejściem do zagadnienia, bez krzywdzących uogólnień, szybkich diagnoz. Doceniam ćwiczenia wypowiedzi osób o osobowości borderline.

Ciekawa książka, dużo porad i ćwiczeń dla osoby z diagnozą osobowości z pogranicza, ale też dla kogoś będącego w relacji z osobą z bdp.

Ciekawa książka, dużo porad i ćwiczeń dla osoby z diagnozą osobowości z pogranicza, ale też dla kogoś będącego w relacji z osobą z bdp.

Takie sobie...

Mnie osobiście najbardziej interesowały rozmowy z osobami cierpiącymi z powodu tego zaburzenia. I w tym miejscu, spotkała mnie miła niespodzianka, a mianowicie, najciekawszą z tych rozmów, dla mnie, okazała się rozmowa z Anką Mrówczyńską - czytałem jedną z jej autobiograficznych książek, która według mnie była mało zajmująca i ogólnie słaba a tymczasem wywiad z nią okazał się dużo ciekawszy.

Na plus, zaliczam liczne ćwiczenia, które proponuje autorka, i formy autoterapii - nie wiem co są warte, bo nie sprawdzałem na sobie... ;)) ale mam wrażenie, że dla chętnej i zainteresowanej osoby może być to wartościowa propozycja.

Wartość ma też, jak sądzę, część książki skierowana do osób pozostających w bliskiej relacji z ludźmi z osobowością typu borderline - autorka pokazuje w jaki sposób można pomóc, wesprzeć a jednocześnie zadbać w takiej relacji również o siebie.

Wydaje mi się, że w książce są pewne nieścisłości merytoryczne i nie sądzę, żeby była ona pogłębionym źródłem wiedzy na temat zaburzenia, o którym mowa. A jednak myślę, że taka w sumie dosyć lekko i pozytywnie napisana książka, z dużą dozą wyrozumiałości i empatii, jak się zdaje, może być wartościowym wsparciem dla niektórych osób pragnących (i będących w stanie) trochę samodzielnie popracować nad własną osobowością, jak również tych, które chciałyby podać pomocną rękę komuś bliskiemu z problemami osobościowymi, jednocześnie nie niszcząc siebie.

Takie sobie...

Mnie osobiście najbardziej interesowały rozmowy z osobami cierpiącymi z powodu tego zaburzenia. I w tym miejscu, spotkała mnie miła niespodzianka, a mianowicie, najciekawszą z tych rozmów, dla mnie, okazała się rozmowa z Anką Mrówczyńską - czytałem jedną z jej autobiograficznych książek, która według mnie była mało zajmująca i ogólnie słaba a tymczasem...