Rewolta

Wnikliwa analiza zamętu, który ogarną współczesny świat. Wydawałoby się, że pokolenia żyjące w dobrobycie powinne cieszyć się dostatkiem...
Tymczasem w społeczeństwach zamożnych krajów rodzi się ferment. Bunt przeciwko wartościom, które ten dobrobyt przyniosły. Książka jest próbą odpowiedzi na pytanie dlaczego się buntujemy? Możemy się zgadzać lub nie z tezami autora, jest to jednak głos warty wysłuchania.

Wnikliwa analiza zamętu, który ogarną współczesny świat. Wydawałoby się, że pokolenia żyjące w dobrobycie powinne cieszyć się dostatkiem...
Tymczasem w społeczeństwach zamożnych krajów rodzi się ferment. Bunt przeciwko wartościom, które ten dobrobyt przyniosły. Książka jest próbą odpowiedzi na pytanie dlaczego się buntujemy? Możemy się zgadzać lub nie z tezami autora, jest...

Słuchałem w audiobooku, gdy na początku książki dowiedziałem się, że autor uwierzył w propagandę na temat 11 września i do tych bajek próbuje przekonać czytelników to miałem moment zawahania czy słuchać dalej. Ostatecznie dobrnąłem do końca, choć irytował mnie ten apodyktyczny ton. Ciekawe informacje przeplatają się z propagandą i błędami. Przykładowo autor twierdzi, że zamachy z 11 września, w których zginęły 3 tys. osób, to największy akt terroru w dziejach, grubo się pomylił. Zrzucenie bomb na Hiroszimę i Nagasaki to 100 razy większy zamach, bo zginęło w nim ponad 300 tys. osób. Autor wyraża fałszywy pogląd, że muzułmanie w Europie nigdy nie zdobytą wpływów politycznych. Muzułmanie byli lub są burmistrzami np. w Londynie, Rotterdamie i Bradfordzie. Według autora zagrożeniem jest tylko skrajna prawica, nigdy skrajna lewica. Książka dla osób z nadmiarem wolnego czasu.

Słuchałem w audiobooku, gdy na początku książki dowiedziałem się, że autor uwierzył w propagandę na temat 11 września i do tych bajek próbuje przekonać czytelników to miałem moment zawahania czy słuchać dalej. Ostatecznie dobrnąłem do końca, choć irytował mnie ten apodyktyczny ton. Ciekawe informacje przeplatają się z propagandą i błędami. Przykładowo autor twierdzi, że...

Ciekawa analiza zdarzeń, które prowadzą do radykalizacji i polaryzacji społeczeństw.

Ciekawa analiza zdarzeń, które prowadzą do radykalizacji i polaryzacji społeczeństw.

Eyal wpisuje się w nurt proroków apokalipsy. Wprawdzie przyznaje on, że globalizacja i postęp mają dobre strony, że doprowadziły one do poprawy warunków życia na całym świecie, ale to wszystko wisi na włosku, gdyż katastrofa jest tuż tuż. Nieuchronność postępu to złudzenie, w którym żyjemy, a oświecone, „uniwersalne” wartości także nie są takie znowu uniwersalne, ani też zbyt trwałe, zwłaszcza w konfrontacji z problemami zagrażającymi naszej egzystencji.

Mimo początkowego sceptycyzmu doceniam pracę autora, a z większością wniosków się zgadzam (co jednakże jest już kwestią światopoglądu, bo zwolennikom radykalnej prawicy na pewno nie przypadną one do gustu). Eyal próbuje dokonać syntezy różnych współczesnych problemów, o których zazwyczaj mówi się/pisze oddzielnie – i nawet mu się to udaje. Mimo tego, że tematyka ta jest tak szeroka i zawiła, autor się w niej nie gubi. I tym bardzo u mnie plusuje. Jego wywód jest logiczny, zakończony wskazówkami co należy zrobić, by – krótko mówiąc – wykaraskać się z tego całego ambarasu. O ile problemy są jednak bardzo konkretne, to recepty na nie – zbyt ogólne. A znając ludzi, to i tak nie zrobią nic, pozwalając sprawom toczyć się, aż faktycznie coś "dupnie". Albo i nie.

Może więc nie ma tu jakichś rewolucyjnych tez (czego ciągle oczekują czytelnicy - wiecznie żywy zarzut "nie dowiedział*m się niczego nowego"),ale jeśli ktoś nie pochłania każdej kolejnej książki o problemach współczesnego świata, to może przeczytać tę jedną i otrzyma eleganckie streszczenie, jak to wszystko wygląda.

Problem tu jest taki, że lektura tej książki składa na barki czytelnika ciężkie brzemię i zostawia go w poczuciu bezradności. Ewentualnie możemy się poczuć częścią tej „rewolty”, co jednak nie zmienia faktu, że jako małe żuczki jesteśmy raczej niesieni z jej nurtem.

Eyal wpisuje się w nurt proroków apokalipsy. Wprawdzie przyznaje on, że globalizacja i postęp mają dobre strony, że doprowadziły one do poprawy warunków życia na całym świecie, ale to wszystko wisi na włosku, gdyż katastrofa jest tuż tuż. Nieuchronność postępu to złudzenie, w którym żyjemy, a oświecone, „uniwersalne” wartości także nie są takie znowu uniwersalne, ani też...

Początek ciekawy, dalej już niestety gorzej. Odłożyłam na jakiś czas, później wróciłam. Zgadzam się z innymi opiniami dotyczącymi tego, że treść lektury jest raczej wtórna i nie odkrywa niczego nowego. Można wysłuchać (pozycja dostępna w formie audiobooka),ale nie robiąc tego nie straci się też wiele.

Początek ciekawy, dalej już niestety gorzej. Odłożyłam na jakiś czas, później wróciłam. Zgadzam się z innymi opiniami dotyczącymi tego, że treść lektury jest raczej wtórna i nie odkrywa niczego nowego. Można wysłuchać (pozycja dostępna w formie audiobooka),ale nie robiąc tego nie straci się też wiele.

Genialna książka opisująca dzisiejszą populistyczna rzeczywistość oraz rodzący się bunt społeczny. Autor analizuje podobne epizody w historii świata i próbuje określić w jakim miejscu jesteśmy obecnie.

Genialna książka opisująca dzisiejszą populistyczna rzeczywistość oraz rodzący się bunt społeczny. Autor analizuje podobne epizody w historii świata i próbuje określić w jakim miejscu jesteśmy obecnie.

nie byłam w stanie skończyć - nudna

nie byłam w stanie skończyć - nudna

Patrząc na ogólną ocenę książki, wydaje się że rzeczywiście dobrze rezonuje wśród czytelników. Ja mam jednak sporo wątpliwości. Po pierwsze kwestia formy - Eyal stara się swoją argumentację opierać na własnych przeżyciach i opowieściach, które zdążył już opracować w trakcie swojej kariery dziennikarskiej. Zupełnie zrozumiałe. Ale przez taki sposób ujęcia opowieści łatwo mieć wrażenie, że w rzeczywistości jego linia obrony to po prostu anegdotyczna empiria.

Po drugie - słownictwo. Wielokrotnie powtarza o lewicowych radykałach, podczas gdy całą swoją opowieść opiera tylko i wyłącznie na szaleństwach prawej strony sceny politycznej. Jest też w tym bardzo dużo racji - zagrożenie z lewej strony jest iluzoryczne w porównaniu do prawicowych ekstremizmów. Ten sposób retoryki Eyala wydaje się sugerować, że autor nie chce zostać posądzony o stronniczość. Próbuje pozycjonować się gdzieś po środku i grać "niezależnego" eksperta. Czy to słuczna taktyka? Nie wydaje mi się, bo w rzeczywistości kończy się to po prostu zmiękczaniem przekazu.

I po ostatnie - trudno znaleźć u Eyala cokolwiek co wywraca stolik. To co napisał to powtórzenie wielu innych książek o podobnej tematyce, popis elokwencji autora. Zakończony na dodatek dość utopijnymi pomysłami na zmianę świata (za które jednak trzymam kciuki).

Patrząc na ogólną ocenę książki, wydaje się że rzeczywiście dobrze rezonuje wśród czytelników. Ja mam jednak sporo wątpliwości. Po pierwsze kwestia formy - Eyal stara się swoją argumentację opierać na własnych przeżyciach i opowieściach, które zdążył już opracować w trakcie swojej kariery dziennikarskiej. Zupełnie zrozumiałe. Ale przez taki sposób ujęcia opowieści łatwo...

Wybrałam tę książkę z listy rekomendacji na Empik Go i nie wiedziałam na co trafię. I udało mi się. Ten utwór analizuje obecne polityczne i społeczne decyzje na arenie międzynarodowej. Jakim cudem Trump został prezydentem, kwestia imigrantów a nawet ekologiczne podejście ludzi i rządów. Wszystko w tle globalizacji. Zdecydowanie dało mi to do pomyślenia. Mimo wszystko dalej uważam, że globalizacja jest lepsza od całkowitego odcięcia się od innych. Jednak nie twierdzę, że w tej globalizacji wszystko działa jak powinno, niestety nie. Mimo to, nie powinno się tego kompletnie odrzucić, jedynie wprowadzić poprawki. Jak widać, książka rezonuje u mnie wciąż i polecam ją tym, co trzymają rękę na pulsie jeśli chodzi o sprawy międzynarodowe i nie tylko. Jestem ciekawa do jakich konkluzji dojdziecie.

Wybrałam tę książkę z listy rekomendacji na Empik Go i nie wiedziałam na co trafię. I udało mi się. Ten utwór analizuje obecne polityczne i społeczne decyzje na arenie międzynarodowej. Jakim cudem Trump został prezydentem, kwestia imigrantów a nawet ekologiczne podejście ludzi i rządów. Wszystko w tle globalizacji. Zdecydowanie dało mi to do pomyślenia. Mimo wszystko dalej...

Niestety, mam wrażenie, że mało w "Rewolcie" treści odkrywczych.

Niestety, mam wrażenie, że mało w "Rewolcie" treści odkrywczych.