Na skraju Imperium i inne wspomnienia

Wspomnienia Mieczysława Jałowieckiego to nie tylko lektura, lecz fascynująca wyprawa przez epoki, tożsamości i wydarzenia, które ukształtowały Europę Wschodnią. Autor, z niezwykłą pasją i swadą, maluje słowem świat, który odszedł bezpowrotnie. Jego opowieść rozpoczyna się w sercu Wileńszczyzny, gdzie korzenie Jałowieckich sięgają daleko w przeszłość, aż po ruskich kniaziów Pieriejasławskich.

Autor miał osobliwe szczęście "życia w ciekawych czasach" – od zmierzchu imperium carów, przez odzyskanie przez Polskę niepodległości, aż po II wojnę światową.

Jałowiecki, jako pierwszy przedstawiciel rządu Rzeczypospolitej w Wolnym Mieście Gdańsku, stał się naocznym świadkiem narodzin nowego porządku w Europie. Jego wspomnienia to mozaika barwnych portretów, od sielskich dworów wśród litewskich borów, po gorączkowe tygodnie w wojennej Rosji czy zawiłości polityczne międzywojennego Gdańska.

Nostalgia przeplata się tu z pasją, a osobiste refleksje Autora, pełne patriotycznego żaru i czasem gorzkiej ironii, nadają lekturze niepowtarzalny klimat.

Wspomnienia Mieczysława Jałowieckiego to nie tylko zapis przeszłości, lecz również – a może przede wszystkim – przestroga i wezwanie do pamięci o tradycjach, kształtujących naszą tożsamość, które - właściwie wykorzystane - mogą być ogromnym atutem.

Pozycja autorstwa Mieczysława Jałowieckiego zachwyca bogactwem szczegółów, mądrością spostrzeżeń i kunsztem pisarskim, godnym dojrzałej literatury.

Polecam, nie tylko pasjonatom historii ...

Wspomnienia Mieczysława Jałowieckiego to nie tylko lektura, lecz fascynująca wyprawa przez epoki, tożsamości i wydarzenia, które ukształtowały Europę Wschodnią. Autor, z niezwykłą pasją i swadą, maluje słowem świat, który odszedł bezpowrotnie. Jego opowieść rozpoczyna się w sercu Wileńszczyzny, gdzie korzenie Jałowieckich sięgają daleko w przeszłość, aż po ruskich kniaziów...

Historia opowiedziana przez świadka, subiektywna bez dwóch zdań, ale zawierająca tyle niuansów, których nie uczymy się na lekcjach historii! A przy tym porywające świadectwo minionych czasów, gdzie legendy jak Grabski, Mościcki nagle okazują się dwuznaczne i ludzkie, a nie pomnikowe. Daje dużo do myślenia, w kontekście terazniejszej polityki, jak i geopolityki.

Historia opowiedziana przez świadka, subiektywna bez dwóch zdań, ale zawierająca tyle niuansów, których nie uczymy się na lekcjach historii! A przy tym porywające świadectwo minionych czasów, gdzie legendy jak Grabski, Mościcki nagle okazują się dwuznaczne i ludzkie, a nie pomnikowe. Daje dużo do myślenia, w kontekście terazniejszej polityki, jak i geopolityki.

Wspomnienia autora , będącego przynajmniej dla mnie nieznaną przed przeczytaniem postacią historyczną , na które składają się trzy niezależne historie/książki.Jest to niesamowita podróż w czasie końca XIX i pierwszej połowie XX wieku.Autor pochodzący z niezwykle bogatej rodziny ziemiańskiej z Litwy na swojej drodze życiowej spotyka panteon historycznych postaci z okresu I wojny światowej,rewolucji pażdziernikowej w Rosji,burzliwego okresu tworzenia się państwowości polskiej,tragedii wrześ nia 1939 roku.Opisy bohaterów historii powszechnej jakże są inne od utrwalonych w powszechnej zbiorowości.Poznajemy też od "podszewki" całą strukturę społeczno-gospodarczą czasów ,w których żył nasz autor.
Lektura polecana dla fanów historii Polski !!!

Wspomnienia autora , będącego przynajmniej dla mnie nieznaną przed przeczytaniem postacią historyczną , na które składają się trzy niezależne historie/książki.Jest to niesamowita podróż w czasie końca XIX i pierwszej połowie XX wieku.Autor pochodzący z niezwykle bogatej rodziny ziemiańskiej z Litwy na swojej drodze życiowej spotyka panteon historycznych postaci z okresu I...

Wspaniała historia. W kategorii wspomnienia, pamiętnik to dla mnie arcydzieło dlatego daje ocenę 10. Zaznaczyłem mnóstwo fragmentów, które można głębiej zbadać. Szkoda tylko, że wspomnienia kończą się na opisie II ws, chociaż zapoznając się z charakterem i szlacheckim sposobem życia bohatera jednak mnie to nie dziwi.

Wspaniała historia. W kategorii wspomnienia, pamiętnik to dla mnie arcydzieło dlatego daje ocenę 10. Zaznaczyłem mnóstwo fragmentów, które można głębiej zbadać. Szkoda tylko, że wspomnienia kończą się na opisie II ws, chociaż zapoznając się z charakterem i szlacheckim sposobem życia bohatera jednak mnie to nie dziwi.

Jest to właściwie zbiór trzech esejów, które są zbiorem ciekawych anegdot, przemyśleń i wspomnień niezwykle ciekawej postaci, jaką był Mieczysław Jałowiecki. Autor był ziemianinem pochodzącym z Wileńszczyzny, który poprzez swoje kontakty towarzyskie miał okazję obcować z ważnymi postaciami tamtego okresu.

Pierwsza część ("Na skraju imperium") opowiada o doświadczeniach Jałowieckiego, który w końcu XIX wieku pełnił wysokie funkcje w służbie dyplomatycznej Imperium Rosyjskiego. W okresie I wojny światowej i rewolucji bolszewickiej przebywał w Petersburgu. Był świadkiem upadku imperium.

W drugiej części ('Wolne Miasto") Autor opisał swoje doświadczenia z czasów reprezentowania II Rzeczpospolitej w Wolnym Mieście Gdańsku. Dla mnie ta część byłą najciekawsza, opisy Jałowieckiego dotyczące polskich elit politycznych, pokazują chaos i brak profesjonalizmu.

Trzecia część ("Requiem dla ziemiaństwa") to wspomnienia z czasów zarządzania majątkiem drugiej żony Jałowieckiego w Wielkopolsce. Z tego fragmentu wyłania się przygnębiający opis społeczeństwa i władz międzywojennej Polski, czego dramatycznym podsumowaniem jest opis wrześniowej tułaczki Autora i jego rodziny.

Książkę polecam wszystkim, którzy interesują się okresem XIX wieku, rewolucji bolszewickiej oraz czasów międzywojennych. Masa anegdot, celnych diagnoz rzeczywistości i refleksji, które zostają na długo z czytelnikiem.

Jest to właściwie zbiór trzech esejów, które są zbiorem ciekawych anegdot, przemyśleń i wspomnień niezwykle ciekawej postaci, jaką był Mieczysław Jałowiecki. Autor był ziemianinem pochodzącym z Wileńszczyzny, który poprzez swoje kontakty towarzyskie miał okazję obcować z ważnymi postaciami tamtego okresu.

Pierwsza część ("Na skraju imperium") opowiada o doświadczeniach...

Nieczęsto czytam wspomnienia i dzienniki, ale "Na skraju imperium" Mieczysława Jałowieckiego mnie urzekło.

Spora w tym zasługa tempa narracji, która mknie przez całą długość książki niczym dobra literatura przygodowa. A przecież to zapis przeżyć jednego człowieka na przestrzeni niecałego wieku (fakt, że wyjątkowego stulecia, obfitującego w dramatyczne zwroty akcji).

Książka urzekła mnie również za sprawą wiarygodności autora zapisków. Jałowiecki nie sili się na obiektywizm, uderza za to wielki dystans, jaki żywi do siebie, swojej rodziny, całej arystokracji, z której się wywodzi, do elit władzy II Rzeczpospolitej, do Polaków w ogóle. Swoją drogą to bardzo interesujące podejście, gdzie dystans nie wyklucza patriotyzmu i nie oznacza pogardy; przeciwnie, polega raczej na stawianiu większych wymagań wobec siebie i wobec swoich.

Poza tym pozwala lektura Jałowieckiego poznać główne wydarzenia XX w. z perspektywy ich bezpośredniego uczestnika, co zawsze jest cenne, a w tym przypadku szczególnie, biorąc pod uwagę pozycję, z której autor występuje. W pamięci długo zostaną mi wspomnienia pobytu na dworze cara, dramatyczne migawki z rewolucji w Rosji i ucieczki stamtąd, podróży koleją na Litwie, skłócenia i miałkości środowiska politycznego w międzywojniu, zakupu Westerplatte.

Pomimo jednak całego dramatyzmu historii, który odbija się na życiorysie autora, jego rodziny i całego ziemiaństwa, "Na skraju imperium" obfituje też w anegdoty. Pozwalają one lepiej zapamiętać wydarzenia, daty i nazwiska, a przykładem niech posłuży prześladujący mnie opis konno cwałującego w stroju Adama późniejszego biskupa gdańskiego Edwarda O'Rourke'a...

W dobie dzienników pisanych na zamówienie przez trzydziestoletnich pisarzy, propagandowej twórczości internetowej współczesnych polityków (która nie wytrzymuje próby czasu dwóch tygodni) i zalewie innego pisarstwa turbopatriotycznego albo turbokosmopolitycznego - "Na skraju imperium" pióra księcia Mieczysława Jałowieckiego powinno być lekturą obowiązkową z zakresu historii i funkcjonowania współczesnego państwa.

Nieczęsto czytam wspomnienia i dzienniki, ale "Na skraju imperium" Mieczysława Jałowieckiego mnie urzekło.

Spora w tym zasługa tempa narracji, która mknie przez całą długość książki niczym dobra literatura przygodowa. A przecież to zapis przeżyć jednego człowieka na przestrzeni niecałego wieku (fakt, że wyjątkowego stulecia, obfitującego w dramatyczne zwroty...

Poleca dr Sławomir Dębski, GROUND ZERO #15

Poleca dr Sławomir Dębski, GROUND ZERO #15

Daję 9 bo naprawdę nie każdy jest w stanie coś tak oryginalnego napisać. Książka bardzo ciekawa i czyta się ją jednym tchem. Można dużo się dowiedzieć oczami naocznego świadka. Jest trochę smutna dla Polaka bo obnaża dzieje naszej Ojczyzny. Kończąc czytanie następuje jakby nostalgia za czasami tzw. ziemiaństwa bo już tego nie zobaczymy ani nie poczujemy. Ważna sprawa, że na wiele kwestii otwierają się oczy. Uważam że ta pozycja powinna być lekturą w szkole... tylko która władza na to pozwoli. Baarrrdzo polecam.

Daję 9 bo naprawdę nie każdy jest w stanie coś tak oryginalnego napisać. Książka bardzo ciekawa i czyta się ją jednym tchem. Można dużo się dowiedzieć oczami naocznego świadka. Jest trochę smutna dla Polaka bo obnaża dzieje naszej Ojczyzny. Kończąc czytanie następuje jakby nostalgia za czasami tzw. ziemiaństwa bo już tego nie zobaczymy ani nie poczujemy. Ważna sprawa, że na...

Wspaniała książka o trudnych czasach i skomplikowanej historii Polski... Lektura obowiązkowa i zdecydowanie warta przeczytania!

Wspaniała książka o trudnych czasach i skomplikowanej historii Polski... Lektura obowiązkowa i zdecydowanie warta przeczytania!

Takie książki są najlepszą alternatywą dla wszelkiej maści podręczników do historii. Dopiero po przeczytaniu wspomnień, pamiętników itp. wszystkie kropki zaczynają się łączyć w jedną całość. Wspomnienia człowieka, który żył w tak ciekawych i ciężkich czasach a przy tym poznał lub miał okazję obserwować tyle znanych postaci ówczesnej sceny społeczno - politycznej (car Mikołaj II, Rasputin, Piłsudski, Narutowicz, Maria Rodziewiczówna, Lenin) są tak namacalne, że aż ma się wrażenie, że samemu było się w tym wirze wydarzeń. Taka książka to konieczny kęs literacki. A przy okazji - ś.p. Mieczysław Jałowiecki oprócz twardego charakteru miał świetne poczucie humoru.

Takie książki są najlepszą alternatywą dla wszelkiej maści podręczników do historii. Dopiero po przeczytaniu wspomnień, pamiętników itp. wszystkie kropki zaczynają się łączyć w jedną całość. Wspomnienia człowieka, który żył w tak ciekawych i ciężkich czasach a przy tym poznał lub miał okazję obserwować tyle znanych postaci ówczesnej sceny społeczno - politycznej (car...