Na wieki wieków Pani Amen

„Polub siebie. Jeśli nie pokochasz siebie, to nie zdołasz pokochać nikogo innego”

Książka zaintrygowała mnie, odkąd przeczytałam, że to powieść o uczuciach, a raczej ich braku. Ja, osoba o wysokiej emocjonalności, dla której świat uczuć i emocji jest bardzo ważny, wręcz nie potrafię sobie wyobrazić tego, co czuje, a właściwie czego nie czuje główna bohaterka. Czy „bezmiłość” w ogóle jest możliwa? Czy naprawdę można nic nie czuć?

Małgorzata Amen to piękna, inteligentna kobieta mająca powodzenie u mężczyzn. Niestety jest też uczuciowo oziębła. I ma tego świadomość. Wikłając się w coraz to nowe relacje z mężczyznami próbuje poczuć coś… cokolwiek. Chciałaby nawet, żeby ktoś złamał jej serce, chciałaby poczuć nawet te negatywne emocje związane z odrzuceniem. Tymczasem sama chłodno i rzeczowo kończąc kolejny związek, dochodzi do wniosku, że musi przewartościować swoje życie i zgłębić własną sferę uczuciową. Myśli, że może nauczyć się kochać. Uważa, że gdy pozna swoją przeszłość, dowie się prawdy o swojej matce, to uda jej się zrozumieć swoje „bezuczucie”. W tym krytycznym momencie na jej drodze staje tajemniczy Adam, który w rzeczywistości jest… Cyriakiem – jednym z czternastu świętych Wspomożycieli.

Wraz z pojawieniem się Cyriaka wkroczyłam w sferę, która nie jest moją najmocniejszą stroną. O ile Małgorzata nie umie kochać, o tyle ja nie potrafię odczuwać duchowości, dlatego w tym miejscu poczułam lekki dyskomfort i włączył się mój sceptycyzm. Niemniej autorka zręcznie połączyła te dwie, z pozoru niezłączalne przestrzenie. Duchowość przeplata się z realnym światem, trochę tu słowiańskiego mistycyzmu, pradawnych mitów i wierzeń, a wszystko muśnięte odrobiną realizmu magicznego.

Dla mnie jest to powieść z pogranicza fatasy, jednak sfera uczuciowa Małgorzaty jest fascynującym polem badań z zakresu psychologii miłości. Jej rozterki, frustracje, złość, niechęć do samej siebie czy poczucie bycia wybrakowaną, mocno kontrastują z jej „bezmiłością”. Pomijając metody, jakimi Małgorzata próbuje dotrzeć w głąb siebie i osiągnąć równowagę emocjonalną, a tym samym i życiową, uważam tę powieść za ważną i wartościową, bo porusza niszowy aspekt sfery emocjonalnej. Przyznacie, że częściej jednak czytamy o kochaniu, niż o nie-kochaniu, współczesna literatura w dużej mierze skupia się jednak na odczuwaniu, eksploruje sferę uczuć i emocji dogłębnie i pokazuje miłość w różnych odmianach, barwach i natężeniach. Wątek „bezmiłości” jest rzadko poruszany, a przecież oziębłość występuje, może jest w mniejszości, ale jest. I, podążając za przykładem Małgorzaty, jest bolesna dla tych, którzy się z nią zmagają.

Czy ta podróż do wnętrza siebie pozwoli Małgorzacie zrozumieć, dlaczego nie potrafi nic poczuć? Czy uda jej się ogarnąć to całe kochanie? Czy tego w ogóle można się nauczyć? Przeczytajcie…
🌷🌷🌷
Do sięgnięcia po książkę zainspirowała mnie recenzja Agnieszki @agabalm, natomiast o tym, że ta wspaniała okładka jest reprodukcją obrazu Karola Bąka powiedziała mi Iwona @niezgodai, czym dodatkowo wzmogła moją ochotę na książkę.

„Polub siebie. Jeśli nie pokochasz siebie, to nie zdołasz pokochać nikogo innego”

Książka zaintrygowała mnie, odkąd przeczytałam, że to powieść o uczuciach, a raczej ich braku. Ja, osoba o wysokiej emocjonalności, dla której świat uczuć i emocji jest bardzo ważny, wręcz nie potrafię sobie wyobrazić tego, co czuje, a właściwie czego nie czuje główna bohaterka. Czy...

Książka „Na wieki wieków Pani Amen” Bianki Kunickiej-Chudzikowskiej opowiada o kobiecie, która nie odczuwa emocji definiujących miłość.

Jak to możliwe, że wzbudzająca ogromne zainteresowanie mężczyzn, u kobiet zaś wywołująca lęk i zazdrość, piękna i inteligentna Małgorzata Amen nie potrafi kochać?
W pewnym momencie, po nieudanych związkach zaczyna interesować się swoją „bezmiłością”. Wtedy też poznaje tajemniczego Adama, który pomaga jej zgłębić historię rodziny (głównie kobiet). Kolejne odkrycia sprawią, że bohaterka przewartościuje dotychczasowe życie.
Czego się dowie? Kim naprawdę jest Adam? Czy Małgorzata ma szansę nauczyć się kochać?

Autorka, otaczając odbiorcę ciepłem, magią i aurą tajemniczości, pozwala poznać nie tylko stworzoną przez siebie historię. Czytelnik wraz z bohaterami zgłębia ciekawostki wierzeń słowiańskich i chrześcijańskich, odnajdując w tym wielką przyjemność.
Świetne kreacje postaci ułatwiają zrozumienie targających nimi emocji, poznać nie takie znów oczywiste motywacje działań. Barwne opisy prowadzą po miejscach akcji niczym najwprawniejszy przewodnik. Wszystko to dzięki pięknu i sugestywności języka, którym operuje autorka, budując fabułę łączącą elementy powieści psychologiczno-obyczajowej z historią, ezoteryką, fantasy. To, co realne, pięknie przeplata się z tym, co mistyczne i niewytłumaczalne.

Książka daje impuls do spojrzenia na życie z innej perspektywy, poruszając trudne tematy, takie jak brak miłości między rodzicem a dzieckiem, choroba nowotworowa, śmierć czy radzenie sobie ze stratą.

Bez obaw. Autorka nie pozwala na dobre pogrążyć się w smutku. Nie raz i nie dwa na twarzy czytelnika zagości uśmiech. Ta powieść oferuje całą gamę emocji, w tym nadzieję. Uzmysławia, jak ważnym elementem w życiu człowieka jest miłość i samopoznanie. Fascynuje, zastanawia, porusza, wzrusza i uśmiecha.

Książka „Na wieki wieków Pani Amen” Bianki Kunickiej-Chudzikowskiej opowiada o kobiecie, która nie odczuwa emocji definiujących miłość.

Jak to możliwe, że wzbudzająca ogromne zainteresowanie mężczyzn, u kobiet zaś wywołująca lęk i zazdrość, piękna i inteligentna Małgorzata Amen nie potrafi kochać?
W pewnym momencie, po nieudanych związkach zaczyna interesować się swoją...

Ta ksiażka na długo pozostanie w mojej pamięci. To przepiękna historia poczynajac od cierpienia powodowanego brakiem miłości, aż do najwiekszych poświeceń z tym związanych. Koniecznie trzeba ją przeczytać, lektura z kategorii obowiązkowych. Wielkie brawa dla autorki. Trzeba być bardzo empatyczną i duchową osobą, by takie dzieło stworzyć. Dziękuję za tę historię.

Ta ksiażka na długo pozostanie w mojej pamięci. To przepiękna historia poczynajac od cierpienia powodowanego brakiem miłości, aż do najwiekszych poświeceń z tym związanych. Koniecznie trzeba ją przeczytać, lektura z kategorii obowiązkowych. Wielkie brawa dla autorki. Trzeba być bardzo empatyczną i duchową osobą, by takie dzieło stworzyć. Dziękuję za tę historię.

"Na wieki wieków, Pani Amen" Bianki Kunickiej Chudzikowskiej to zadziwiająca historia o miłości i niespełnieniu. Małgorzata nie zna uczucia miłości. Nigdy nikogo nie kochała. Nawet rodziców i brata. Zresztą jej matka też nie potrafiła kochać. Dwukrotnie rozwiedziana Małgorzata tęskni za miłością. Ubolewa, że nie może poczuć "motyli w brzuchu", o których wielokrotnie słyszała. Zostawia kochających ją mężów, by nie ranić ich uczuć. Oni ją kochają. Ona nie jest w stanie odwzajemnić uczucia. Do chwili, gdy w jej życiu pojawia się jeden z czternastu Świętych Wspomożycieli.
"Na wieki wieków, Pani Amen" to powieść na granicy fantazji. Dużo w niej duchowości, przeszłości, przepowiedni i zaklęć. Autorka nadzwyczaj wnikliwie analizuje rolę czternastu Wspomożycieli w życiu doczesnym. GORĄCO POLECAM!

"Na wieki wieków, Pani Amen" Bianki Kunickiej Chudzikowskiej to zadziwiająca historia o miłości i niespełnieniu. Małgorzata nie zna uczucia miłości. Nigdy nikogo nie kochała. Nawet rodziców i brata. Zresztą jej matka też nie potrafiła kochać. Dwukrotnie rozwiedziana Małgorzata tęskni za miłością. Ubolewa, że nie może poczuć "motyli w brzuchu", o których wielokrotnie...

Cudna, delikatna mistyczna opowieść o szukaniu miłości i chęci nauczenia się jej. Małgorzata jest kobietą, która nigdy nie kochała i jak uważa- nie potrafi tego robić mimo wielu chęci. Zrezygnowana w poszukiwaniu uczucia postanawia zamieszkać z bratem, gdzie poznaje osobę, która odmieni jej los. Nie tylko dzięki niemu, ale także pozna magiczną historię swojej rodziny, która od wieków jest przeklęta i ma problemy z uczuciami.

Cudna, delikatna mistyczna opowieść o szukaniu miłości i chęci nauczenia się jej. Małgorzata jest kobietą, która nigdy nie kochała i jak uważa- nie potrafi tego robić mimo wielu chęci. Zrezygnowana w poszukiwaniu uczucia postanawia zamieszkać z bratem, gdzie poznaje osobę, która odmieni jej los. Nie tylko dzięki niemu, ale także pozna magiczną historię swojej rodziny, która...

Czy można faktycznie nie odczuwać miłości ?..jak w przeszłości musiał być człowiek skrzywdzony?a może to jakąś klątwa z przeszłości...nazwisko Amen to powinno raczej zobowiązywał do silnych uczuć...a jednak nie... Sceneria fajna dziewczyna ze znajomym który chce pomoc zacząć odczuwać miłość przywozi główną bohaterkę do Hospicjum. Gdzie poznaje łysą i jej w stanie bohaterom koleżankę co sie potem okazuje jest to jej dalsza rodzina. Powoli i w magiczny sposób umierająca odzyskuje świadomość co jest lub kto jest tego sprawca to trzeba przeczytać. Czy uda sie by uczucie miłości powróciło do głównej bohaterki?
Historia wciąga

Czy można faktycznie nie odczuwać miłości ?..jak w przeszłości musiał być człowiek skrzywdzony?a może to jakąś klątwa z przeszłości...nazwisko Amen to powinno raczej zobowiązywał do silnych uczuć...a jednak nie... Sceneria fajna dziewczyna ze znajomym który chce pomoc zacząć odczuwać miłość przywozi główną bohaterkę do Hospicjum. Gdzie poznaje łysą i jej w stanie bohaterom...

O matko! Co to było ? jak nie agresja, to brak uczucia miłości ? nienawiść przeplatana ze wzburzeniem ! misz masz, na który się nie przygotowałam i ten brak przygotowania kosztował ... obniżoną oceną w opinii. Historia opowiedziana w książce o Amenkach jest naprawdę ciekawa, ale miałam wrażenie, że autorka bardzo ją spłaszczyła. A niektóre wątki wręcz przyśpieszyła albo pominęła na rzecz krzyku i niby braku emocji głównej bohaterki. Może to i mogło być ciekawe, ale jednak nie było.

O matko! Co to było ? jak nie agresja, to brak uczucia miłości ? nienawiść przeplatana ze wzburzeniem ! misz masz, na który się nie przygotowałam i ten brak przygotowania kosztował ... obniżoną oceną w opinii. Historia opowiedziana w książce o Amenkach jest naprawdę ciekawa, ale miałam wrażenie, że autorka bardzo ją spłaszczyła. A niektóre wątki wręcz przyśpieszyła albo...

Świetna Książka. Żal że to już koniec. Z chęcią przeczytałabym jak potoczyły się dalsze losy Małgorzaty i jej bliskich ❤️

Świetna Książka. Żal że to już koniec. Z chęcią przeczytałabym jak potoczyły się dalsze losy Małgorzaty i jej bliskich ❤️

Z panią Bianką Kunicką-Chudzikowską mam styczność po raz pierwszy. Nie ukrywam, że do książki przyciągnęły mnie pozytywne oceny i intrygująca okładka. Zarys fabuły stał na dalszym planie kiedy postanowiłam sięgnąć po zgrabnie zatytułowaną powieść „Na wieki wieków Pani Amen”.

Małgorzata Amen to trzydziestoośmioletnia kobieta, która nie potrafi kochać. Mimo wielu związków i dwóch prób wytrwania w małżeństwie, ma ogromny problem z oziębłością i obojętnością w stosunku do codziennego życia. Kiedy postanawia coś zmienić i wprowadza się do brata, na jej drodze staje Adam, który stwierdza, że jest energią świętego wspomożyciela, która odrodziła się, żeby jej pomóc. Czy ta misja ma szanse powodzenia?

„Na tym właśnie polega niezwykłość tego świata, że pozornie nieidealne rzeczy w określonym miejscu i czasie są właśnie tymi najwspanialszymi.”

Narracja odbywa się w trzeciej osobie czasu przeszłego. Generalnie miałam spory problem z nużącymi powtórzeniami. Bardzo często dostawaliśmy powielone odczucia bohaterki, tłumaczone w ten sam sposób. Podając przykład: ‘nie mogę tego zrobić, ona mnie potrzebuje, nie jestem egoistką’ i cała strona podobnych przemyśleń, przerwanych dialogiem, aby znowu powrócić do ‘nie mogę jej tego zrobić, to jest złe, muszę jej pomóc’. Paragrafy dotyczące tłumaczenia braku miłości również nie były zbyt satysfakcjonujące. Znowu podając przykład ‘tak, byłam badana, nie jestem psychopatką, bo jestem empatyczna, nie mam autyzmu’. Dialogi też niestety były powtarzalne. Postacie nie są zbyt wyraziste, a sama Małgorzata to kobieta bardzo egocentryczna i nie mogłam się powstrzymać od wrażenia, że robiąc coś pozornie dla drugiej osoby, sama chce poczuć się dobrze i być stawiana na piedestale, nie dając wiele w zamian. No nie polubiłam jej w żadnym stopniu.

„ (..) poczuła dziwne uczucie nostalgii, jaka ogarnia człowieka, gdy ogląda rodzinne pamiątki lub albumy ze starymi zdjęciami. Tęsknoty za czymś, czego się przecież wcale nie przeżyło. Jakby cząstka duszy wciąż należała do przeszłości, a jakaś niewidzialna nitka ciągnąca się do wieków właśnie zaciskała się na sercu.”

Historia rodziny Amen, w której kobiety kilka pokoleń wstecz, również nie potrafią kochać, jest mocno związana z przeszłością dwóch rodów. Wydarzenia obrastają w podania wiary, mistycyzmu i magii. Cała historia w tle może byłaby ciekawa, gdyby nie została przedstawiona w taki miałki sposób i wyłożona głównej bohaterce na tacy, podczas kilku rozmów z zaledwie jedną osobą. Jakoś mi to nie trybiło i wszystko było po prostu ‘suche’. Odbieram tę książkę jako typową obyczajówkę z elementem ezoteryki i pewnie nie przypadła mi do gustu, bo zasadniczo nie jestem fanką obyczajówek, a z drugiej strony spodziewałam się czegoś zupełnie innego. Osobiście nie dla mnie, ale rozumiem, że dla fanów gatunku może to być przyzwoite czytadło.

https://angeliconpoint.blogspot.com/

Z panią Bianką Kunicką-Chudzikowską mam styczność po raz pierwszy. Nie ukrywam, że do książki przyciągnęły mnie pozytywne oceny i intrygująca okładka. Zarys fabuły stał na dalszym planie kiedy postanowiłam sięgnąć po zgrabnie zatytułowaną powieść „Na wieki wieków Pani Amen”.

Małgorzata Amen to trzydziestoośmioletnia kobieta, która nie potrafi kochać. Mimo wielu związków i...

Są takie historie, do których z początku człowiek podchodzi sceptycznie, jak do jeża. Ja tak miałam w przypadku ,,Na wieki wieków pani amen''. Jednak kiedy przeczytałam opinię mojej siostrzanej duszyczki, zapragnęłam się z nią zapoznać. Gdy ona coś poleca, to wiem, że to będzie genialna powieść i można ją brać w ciemno.

To niezwykła opowieść, magiczna, tajemnicza, emocjonalna, życiowa. Gdzie bohaterka poszukuje własnego ,,ja'', miejsca na ziemi, gdzie próbuje zrozumieć swoją inność, dlaczego nie jest w stanie kochać i co się za tym takiego wiąże. Choroba, wada genetyczna, uraz w mózgu?

Autorka w wyrafinowany, plastyczny sposób przedstawia opowieść. Czytając, czujemy się niczym smakosz, delektujemy się każdym słowem, dźwiękiem, który wydobywa się gdy, zagłębiamy się w czeluściach powieści. Mimo długich opisów lekturę czyta się z czystą przyjemnością. Pozwala nam polubić bohaterkę, w pewnym stopniu się z nią utożsamić. Przeżywać przeróżne emocje, które jej towarzyszą, odkrywać kolejne tajemnice, zagadki jej odmienności. Lektura zawiera w sobie magię, nadzwyczajną opowieść, która zarazem szokuje i zachwyca. Realizm przeplata się z baśnią, tworząc piękną, oryginalną historię, która zapiera dech w piersiach, która przyciąga jak magnes. Gdy raz się zagłębisz w opowieść, to nie oderwiesz się od niej do samego końca. Ta książka rzuca klątwę, zamyka w niesamowitej bańce, z której nie chce się wychodzić. Skłania do refleksji, daje do myślenia, naładowuje pozytywną energią, ciepłem i wiarą, że będzie dobrze.

Świetnie wykreowani bohaterowie, dobrze osadzona i nakreślona fabuła, wszystko dopracowane w najmniejszym calu, nawet poboczne postacie i mało znacząca akcja sprawiają, że człowiek się nią po prostu zachwyca. Obrazy materializują się przed oczami, emocje otulają, przeszywają na wskroś. Lektura wzrusza, wkurza, wywołuje łzy, pokrzepia serce i daje nadzieję. Na pewno przeczytam inne dzieła autorki. Gorąco polecam!

Są takie historie, do których z początku człowiek podchodzi sceptycznie, jak do jeża. Ja tak miałam w przypadku ,,Na wieki wieków pani amen''. Jednak kiedy przeczytałam opinię mojej siostrzanej duszyczki, zapragnęłam się z nią zapoznać. Gdy ona coś poleca, to wiem, że to będzie genialna powieść i można ją brać w ciemno.

To niezwykła opowieść, magiczna, tajemnicza,...