Gwiezdne Dzieci. Świadomość

Sporo tematów pokrywa się tutaj z innymi źródłami, ale wiadomo - na 100% nie jesteśmy w stanie zweryfikować channelingowych źródeł tej książki. Niemniej jednak ogólny wydźwięk przekazywanych tutaj informacji jest raczej nastawiony na pozytywizm, a nie strasznie i wywoływanie niskich wibracji u czytelnika.

Sporo tematów pokrywa się tutaj z innymi źródłami, ale wiadomo - na 100% nie jesteśmy w stanie zweryfikować channelingowych źródeł tej książki. Niemniej jednak ogólny wydźwięk przekazywanych tutaj informacji jest raczej nastawiony na pozytywizm, a nie strasznie i wywoływanie niskich wibracji u czytelnika.

Po pierwsze i najważniejsze, dla każdego kto sięga po tę książkę i jej kolejne części czy też pozostałe książki autorki proszę mieć pewność, iż jest to czysta fantastyka! To nie jest literatura popularnonaukowa! Bardzo błędne oznaczenie książki, które widzę nie pierwszy raz. Twierdzenie, że rzeczy opisywane w tej i pozostałych książkach są prawdziwe jest bardzo szkodliwe i może prowadzić do powstania sekty lub poważnych niebezpieczeństw. Osoba która uwierzy we wszystko co zostało tam opisane może zrobić sobie krzywdę lub tym którzy są w jej otoczeniu. Tak więc proszę o ostrożność przy czytaniu takich książek, które dla rozgłosu są źle reklamowane i propagowane jako fakty, gdzie jest to czysta fikcja.

Tak jak recenzja jednej z czytelniczek zgadzam się z stwierdzeniem, że autorka ma bujną wyobraźnię i wystarczy obejrzeć parę filmów fantasy / sci-fi, poczytać trochę książek, wyszukać niusy, sensacje których pełno w internecie i mamy gotowy zlepek, którym jest ta książka.
Inspiracje które zapewne autorka zaczerpnęła pochodzą z znanych filmów oraz książek takich jak : Matrix, Avatar, Harry Potter, Star Trek, Star Wars, uniwersum Marvela i DC, Góra czarownic, jest ich z pewnością dużo więcej ale te udało mi się znaleźć. Oprócz tego jest dużo odniesień do polityki, wydarzeń globalnych czy nawet opisów biblijnych, które autorka zmienia na swoją korzyść całkowicie przerysowując.

Ogólnie książka słaba, fantastyczne elementy dobrze znane z innych odniesień nie robią wrażenia, nie ma tutaj niestety nic nowego, żadnego rozbudowanego świata, same powtórki, które nie zachęcają czytelnika do dalszego czytania. Dodatkowo ilość nowych wyrazów, wymyślonych miejsc i plemion które autorka użyła jest tak ogromna, że nie da się ich spamiętać, tym bardziej jeśli słowo jest użyte raz-dwa razy bez żadnego wytłumaczenia co oznacza.

Sam język infantylny, naiwny i niestety momentami ciężko się to czytało by nie poczuć zażenowania, nie ma się co dziwić dlaczego książek autorki nie chciało wydać prawdziwe wydawnictwo z renomą. Ciekawy punkt książki za który daję jedną gwiazdkę to rysunki które być może autorka sama rysuje, są dość ciekawe, choć nie kreatywne, bo na każdym kroku widać inspirację istniejącymi już postaciami, to mimo wszystko doceniam starania.

Potrafię zrozumieć, że dla wielu osób świat to rozczarowujące miejsce i nie potrafią sobie poradzić z tym jaki okrutny jest świat oraz jacy ludzie potrafią być. Ciężko zaakceptować wojny, nienawiść, morderstwa, choroby, okrutne żywioły które niszczą wszystko po drodze. Rozumiem, że ciężko jest niektórym zaakceptować, że żyjemy w takiej rzeczywistości i taka książka i wiara w to jak w Biblię może być sposobem na uwolnienie się, ale proszę pamiętać to tylko fantastyka, która może się podobać lub nie, ale nie jest to pod żadnym pozorem literatura popularnonaukowa.

Coś czego nie znoszę najbardziej to ludzie żerujący na słabościach innych.

Po pierwsze i najważniejsze, dla każdego kto sięga po tę książkę i jej kolejne części czy też pozostałe książki autorki proszę mieć pewność, iż jest to czysta fantastyka! To nie jest literatura popularnonaukowa! Bardzo błędne oznaczenie książki, które widzę nie pierwszy raz. Twierdzenie, że rzeczy opisywane w tej i pozostałych książkach są prawdziwe jest bardzo szkodliwe i...

Czy faktycznie wierzę w wersję świata, którą opisuje autorka? Nie wiem. Ale myślę, że warto przeczytać tę książkę, by mieć pogląd na to, jak MOŻE być.
Porównując tę wersję świata, której uczymy się na lekcjach historii w szkole, myślę, że wersja przedstawiona przez Anię Głowacz ma w sobie mimo wszystko więcej logiki i spójności.

Czy faktycznie wierzę w wersję świata, którą opisuje autorka? Nie wiem. Ale myślę, że warto przeczytać tę książkę, by mieć pogląd na to, jak MOŻE być.
Porównując tę wersję świata, której uczymy się na lekcjach historii w szkole, myślę, że wersja przedstawiona przez Anię Głowacz ma w sobie mimo wszystko więcej logiki i spójności.

Mam mieszane uczucia.
Rzucającym się na pierwszy rzut oka mankamentem jest infantylny język, jakim jest pisana oraz kompletny brak warsztatu pisarskiego, jednak czepiać się będę samej treści.

Kupowałam wierząc, że autorka ma wgląd i opisuje książką prawdę, którą zna z przestrzeni, świadomości wszechświata czy jak to sobie kto nazwie. Jednak widać tak wiele niespójności, że jasnym jest dla mnie, iż jest to zbiór „cudzych” informacji. Hitem jest opis różnych ras, gdzie niektóre pod kątem wysokości opisywane są w metrach, a inne w stopach. W stopach…? Od Polki…? Skąd? Gdyby wszystko szło z jednego źródła to by nie było tych niespójności. Dodatkowo, co jeszcze gorsze, znalazłam fragmenty, które sobie zaprzeczają!

Można czytać jako ciekawostkę, ale na pewno nie jako prawda objawiona. Mam silne poczucie że w tej książce prawda miesza się z fikcją, co jest zwodnicze.

Po przeczytaniu całej książki i przejrzeniu strony autorki, gdzie tworzy mnóstwo materiałów do kupienia, jak jakaś - dla mnie absurdalna - gra planszowa do oczyszczania emocji, śmiem twierdzić, że ta książka to twór pseudo-wiedzy tajemnej, zebranej do kupy z wielu źródeł w celach stricte zarobkowych. Czy polecam? Jak ktoś ma dużo czasu, to można, jako ciekawostkę, a jak ktoś bardziej ceni wolny czas to zdecydowanie są bardziej wartościowe i prawdziwe pozycje.

Mam mieszane uczucia.
Rzucającym się na pierwszy rzut oka mankamentem jest infantylny język, jakim jest pisana oraz kompletny brak warsztatu pisarskiego, jednak czepiać się będę samej treści.

Kupowałam wierząc, że autorka ma wgląd i opisuje książką prawdę, którą zna z przestrzeni, świadomości wszechświata czy jak to sobie kto nazwie. Jednak widać tak wiele niespójności, że...

Jestem ogromnie wdzięczna za tę pozycję, dawno już nie czytałam z takim zapałem. Sposób w jaki jest napisana pomimo mnogości informacji sprawia, że nie przytłacza a zagłębiając się w nią chce się więcej i więcej. Polecam serdecznie każdemu z otwartym sercem. Z miłością Ka Rolka

Jestem ogromnie wdzięczna za tę pozycję, dawno już nie czytałam z takim zapałem. Sposób w jaki jest napisana pomimo mnogości informacji sprawia, że nie przytłacza a zagłębiając się w nią chce się więcej i więcej. Polecam serdecznie każdemu z otwartym sercem. Z miłością Ka Rolka

Stwórca jest Ojcem, jest kochającym. Wartość, godność ~ dzieci Boże. Chrystus błogosławi dzieci. Stworzone przez Stwórcę. Tak Duch Święty, nie kundalini, energia. Trudy oddać Mu. Pochodzenie, kim się jest, skąd pochodzi. Cel, sens chrześcijański. Właściwa ścieżka. Chrześcijańskie, prawdziwe ja w sobie, poznanie siebie, poznając Go. Kronika Akaszy to nie mądrość, to mądrość ziemska. Prawdziwa Boża mądrość, wybieraj ją, poszukaj. Zna ją Wszechwiedzący. Mądrość zdobywająca w relacji z Nim. Stwórca jest światłością, niech jaśnieje 🕊

Stwórca jest Ojcem, jest kochającym. Wartość, godność ~ dzieci Boże. Chrystus błogosławi dzieci. Stworzone przez Stwórcę. Tak Duch Święty, nie kundalini, energia. Trudy oddać Mu. Pochodzenie, kim się jest, skąd pochodzi. Cel, sens chrześcijański. Właściwa ścieżka. Chrześcijańskie, prawdziwe ja w sobie, poznanie siebie, poznając Go. Kronika Akaszy to nie mądrość, to mądrość...

„Już czas, by wszystko się zmieniło. Czas się wypełnia, a wraz z jego przebiegiem wszystko będzie coraz bardziej przejrzyste.”

Dużo się mówi obecnie o ekologii, wciąż słyszymy niepokojące wieści o degradacji środowiska, przez świat przetaczają się zarazy, nieszczęścia, kataklizmy, a my w takiej sytuacji żyjemy w strachu i w obawie o naszą przyszłość. Dzieje się tak, gdyż nasza Ziemia przechodzi obecnie transformację energetyczną wznosząc się na wyższy poziom, a wraz z nią oczyszcza się z wszelkich blokad i negatywnych wibracji.

Naszym zadaniem, jako ludzkości jest dostrojenie się do tych zmian, byśmy mogli podążać ścieżką rozwoju ku lepszemu życiu. W tej niesamowitej przemianie towarzyszą nam istoty spoza naszego wymiaru, ale też szczególne osoby, które wraz z narodzinami otrzymały misję przekazania nam tego, co jest potrzebne do poszerzenia naszego postrzegania rzeczywistości i dojrzenia prawdy. Takimi przedstawicielami o niezwykłych zdolnościach są tzw. gwiezdne dzieci. Jednym z nich jest bohaterka książki „Świadomość” rozpoczynająca serię pt.: „Gwiezdne dzieci.” Tom pierwszy dotyczy naszej przeszłości i tego, co się działo od momentu, gdy na Ziemi pojawił się człowiek.

Fabuła przypomina powieść fantasy, w której poznajemy Smaisi będącą naszą przewodniczką po wiedzy o nas samych. Reprezentuje ona każdego z nas, który pragnie wiedzieć więcej i spojrzeć na wszystko w zupełnie odmienny sposób od tego, co nam wpojono. Na początku mamy taką świadomość jak Samsi, lecz z każdym kolejnym rozdziałem, rozmową z rodzicami, ale przede wszystkim gwiezdną siostrą mamy dowiadujemy się o wielu sprawach, które poszerzają percepcję bohaterki, a tym samym też naszą.

O ile postacie Smaisi i jej rodziców są fikcyjne o tyle zawarte w niej przekazy są prawdziwe, gdyż pochodzą od gwiezdnej siostry autorki - Semi Semjase, która jest Plejadianką. Ta istota towarzyszy ludzkości od początku jej istnienia, dlatego zna wszelkie tajemnice i ukrywane przed nami prawdy. Według niej ludzkość oddaliła się od źródła i zapomniała o swoich możliwościach, zdolnościach i umiejętnościach, jakimi została obdarzona. Teraz przyszedł czas, by sobie o nich przypomnieć.

„nie ma początku ani końca, a zarazem początek jest końcem, a koniec początkiem, a wszystko – niczym w okręgu – jest ze sobą połączone.”

Osobiście bardzo fascynują mnie tematy poruszane w niniejszej książce, więc poznawałam ją z zainteresowaniem, ale i z uwagą, więc nie jest to powieść, którą czyta się szybko. Wiele przedstawionych kwestii może wzbudzać kontrowersje, chociażby te dotyczące religii, czy utartych schematów postępowania, czy też przeszłości Ziemi.

Autorka zabiera nas do dalekiej przeszłości pokazując, co działo się w Atlantydzie i Lemurii, a nawet jeszcze dalej, aż do chwili, gdy na naszej planecie nie było jeszcze człowieka, a ona wyglądała niczym raj na Ziemi, co uświadamia jak bardzo człowiek obecnie zdegradował środowisko, w którym żyje. Dużo uwagi poświęconej jest obcym cywilizacjom, istotom pozaziemskim i konieczności zwiększenia naszych wibracji, byśmy mogli dostroić się, do transformacji, do której przygotowuje się energetycznie nasza Ziemia. Wyjaśnia, dlaczego teraz dzieje się tyle zła, chorób, nieszczęść i wojen oraz a jaki sposób podnosić własne wibracje. W tekstach, które ukazane są jako dialogi, przekazuje nam mnóstwo informacji, które ona osobiście otrzymała od swej gwiezdnej siostry. W powieści ta istota jest gwiezdną siostrą Mami - mamy Smaisi, która w uświadamia dziewczynę o jej wyjątkowej naturze i duszy.


W książce zamieszczone zostały pięknie narysowane grafiki autorstwa Daniela Buczniewicza, pokazujące wygląd istot pozaziemskich. Są one zamieszczone na całej stronie, więc są wyraźne i pięknie nakreślone, dające nam wyobrażenie tego, czego zwykły człowiek nie może dostrzec. Jeszcze bardziej zachwycające są okładki całej serii, które emanują niezwykłą aurą i kolorystyką.

„Teraz (…) wszystko się zmienia. Matka wznosi się, podnosi swoją wibracje, a my musimy się wznieść wraz z nią, nie mamy bowiem innego wyboru. Ważne jest zatem, aby jak najwięcej ludzi obudziło swoją świadomość, abyśmy mogli scalić się z tym procesem."

Autorka serii „Gwiezdne dzieci” napisała ją, by uświadomić nam, ludziom, kim jesteśmy, skąd pochodzimy i jaki mamy cel w obecnym życiu. W pierwszym tomie poświęconym naszej przeszłości i świadomości przedstawia przekazy od Semi Semjase, byśmy dojrzeli prawdę, uwolnili od „kłamstwa i niewidzialnych kajdan nałożonych nam przez cywilizację”. Słowa spisane na kartach książki dodają otuchy i napawają nadzieją pokazując to, czego na co dzień nie dostrzegamy. Pani Anna Głowacz pragnie nam uświadomić jak wielką mocą dysponujemy, która tkwi w naszym wnętrzu, a którą bagatelizujemy poddając się prądowi prowadzącemu nas w nicość.

To jedna z tych książek, które otwierają nam oczy na wiele spraw powodując, że zaczynamy widzieć więcej i więcej rozumieć. Zawarta w niej wiedza stanowi wspaniały materiał do przemyśleń nad tym, co ważne oraz obfity w treść przekaz pokazujący, w jaki sposób możemy przygotować się na zapowiadaną transformację.

Można w to wierzyć, lub nie, ale spróbować warto. Spisane przesłania kierowane są do wszystkich ludzi, dla których dobro ludzkości i naszej Ziemi jest jedną z najważniejszych wartości. Autorka, poprzez zamieszczone przesłania, podkreśla też, że trudno jest dotrzeć do wielu ludzi z tego rodzaju informacjami, gdyż „wielu jest takich, którzy zostali całkowicie omamieni przez panujący tu system.” Wciąż tkwią oni w ograniczających programach i iluzjach tak głęboko, że nie chcą przyjąć podawanej wiedzy, która kłóci się z ich dotychczasowym, zakodowanym postrzeganiem świata. Boją się otworzyć oczy i przebudzić się z marazmu. Jednak nikt nikogo do niczego nie zmusza. Każdy ma wybór. Są tacy, którzy nie chcą wyjść poza znane schematy, ale są też tacy, którzy są otwarci na poszerzanie swoich horyzontów i pragną wiedzieć więcej, a tym samym przebudzić się z długiego snu. Można ignorować przekazywane informacje, powątpiewać a nawet ironizować, a można podejść do nich z otwartym umysłem i zadać sobie pytania, na które odpowiedzi tkwią w nas samych.

Książkę przeczytałam, dzięki autorce, pani Annie Głowacz

„Już czas, by wszystko się zmieniło. Czas się wypełnia, a wraz z jego przebiegiem wszystko będzie coraz bardziej przejrzyste.”

Dużo się mówi obecnie o ekologii, wciąż słyszymy niepokojące wieści o degradacji środowiska, przez świat przetaczają się zarazy, nieszczęścia, kataklizmy, a my w takiej sytuacji żyjemy w strachu i w obawie o naszą przyszłość. Dzieje się tak, gdyż...

W życiu trafiamy na coś lub na kogoś, bo tego wewnętrznie potrzebujemy, choć nie do końca zdajemy sobie z tego sprawę6, bo tego nie odczuwa się w sposób fizyczny. Poznajemy osobę, bo gdzieś w podświadomości jej potrzebujemy – my jej lub ona nas. Tą znajomością coś w sobie uleczymy, zakleimy, coś, co zrozumiemy po latach. Nic nie dzieje się z przypadku. Podobnie jest z rzeczami, które nagle, nie wiadomo skąd pojawiają się w naszej głowie lub wpadną nam do rąk. Zbieg okoliczności? Tak, ale i jakiś wewnętrzny magnes, niewytłumaczalna potrzeba. Wypełnia się to, co było puste. Wartości nabiera to, co było niczym. I chyba dlatego w moich rękach znalazły się „Gwiezdne Dzieci” Anny Głowacz, pierwsza część trylogii. Książka z gatunku sf, w której ludzie stanowią trzon. Gatunek ludzki, jego rozwój, budowa, rozumowanie. Człowiek jako jednostka. Człowiek, który buduje społeczności, całe nacje ludzkie i często samoistnie przejmuje ich dążenia, aspiracje i przekonania. Jeden niczego nie zmieni, ale wiele jednostek „innych” od reszty ma większą szansę. O tym pisze Anna Głowacz – zmień siebie, a podobni tobie zaczną uczyć innych. Ludzkość trzeba prowadzić ku WZNIESIENIU, ku lepszej formie, silniejszej. Trzeba uwolnić z kajdan nałożonych przez cywilizację. Ludzie w wyniku manipulacji rządów zapomnieli o źródle pochodzenia, zatracili się, stali się marionetkami w teatrze komedii. Smaisi, główna bohaterka „Gwiezdnych Dzieci” ma za zadanie obudzić ŚWIADOMOŚĆ ludzi. Pokazać ludziom wartość wolności osobistej i niezależności.
Ludzkość jest sterowana, kontrolowana i ubezwłasnowolniona. To szary, nic nieznaczący tłum, dlatego rzeczywistość wygląda, jak wygląda. Z ludzi wysysa się energię, siłę i moc. Rządząca elita gra słabymi narodami, ustawia ludzi, jak pionki na grze planszowej i oszukuje rzucając kostką. Smaisi wprowadzona w tajniki prawdziwego, zapomnianego życia ma za zadanie dokonanie zmiany, PRZEBUDZENIA, powrotu do źródła, do Matki, do dobra, zgody i wolności dusz.

„Gwiezdne Dzieci” należą do gatunku sf lecz to na wskroś realna książka osadzona we współczesności. To dramat, tragedia i science fiction w jednym. Rządzące elity są dziś. Odbiera się nam wolę, zmienia przeświadczenia, kłamstwem omamia rzeczywistość. Człowiek odkłada własną inteligencję sugerując się innymi – mądrzejszymi w jego mniemaniu, mającymi siłę przebicia i wypracowaną mowę ciał. Wzoruje się na tych, których ogląda na co dzień. Lecz to oni grają … nami. To coś na wzór pędu stada owiec za pastuchem.
Anna Głowacz bawi się odniesieniem, bo ta powieść ma drugie dno, które dostrzeże tylko błyskotliwy czytelnik. Zmień niektóre słowa, a otrzymasz książkę na wskroś współczesną z sobą w roli głównej. Nie wnikając w treść, bo o niej jest wszędzie, nie analizując opinii recenzentów powiem tak: „Gwiezdne Dzieci” są idealnym odwzorowaniem tego, jak żyjemy my, teraz. Elity u władzy, bogacze na stanowiskach, manipulacje systemów – wszystko znamy z własnego poletka.

Autorka patrząc na codzienność posłużyła się przekornie formą fantastyki, jako alegorią rzeczywistości. Wyzwolenie się z ograniczeń i barier to nic innego, jak skupienie się na sobie i potrzebie życia w komforcie wolności, szczerości i prawdzie.
Można dywagować nad percepcją postrzegania autorki, nad jej teoriami czy przypuszczeniami, które wielu odbierze, jako rojenia, ale najważniejsze – i tego dokonała Anna Głowacz – czytasz i MYŚLISZ. A skoro myślisz, to rozważasz, przemyśliwujesz i odpowiadasz. To stanowi sedno „Gwiezdnych Dzieci”.
Budzi się twoje uśpione dotychczas wnętrze. I nawet jeśli mierzi cię treść powieści, to wierz mi, przeczytasz i … zaczniesz się zastanawiać, a gdyby tak faktycznie...? A może coś w tym jest?
Autorka słowami Smaisi pyta „Dlaczego nie świecie jest tyle zła?” opowiedz sobie sam, dlaczego?

@fajneksiążkidoczytania
#agaKUSIczyta

W życiu trafiamy na coś lub na kogoś, bo tego wewnętrznie potrzebujemy, choć nie do końca zdajemy sobie z tego sprawę6, bo tego nie odczuwa się w sposób fizyczny. Poznajemy osobę, bo gdzieś w podświadomości jej potrzebujemy – my jej lub ona nas. Tą znajomością coś w sobie uleczymy, zakleimy, coś, co zrozumiemy po latach. Nic nie dzieje się z przypadku. Podobnie jest z...

Ciekawe - Wszystkie tomy mają konstrukcję : 1 tom Przeszłość 2 tom Teraźniejszość 3 tom Przyszłość

Ciekawe - Wszystkie tomy mają konstrukcję : 1 tom Przeszłość 2 tom Teraźniejszość 3 tom Przyszłość

Bardzo fajna książka, ale ja podchodzę do wszystkiego z przymrożeniem oka. Prawda jest w nas i niestety nie zgodzę się że wszystkim co autorka nazywa prawdą.

Bardzo fajna książka, ale ja podchodzę do wszystkiego z przymrożeniem oka. Prawda jest w nas i niestety nie zgodzę się że wszystkim co autorka nazywa prawdą.