Lis, Sąsiad i nasza planeta

Name: Lis, Sąsiad i nasza planeta
Rating: 7,5 (15 reviews)
Author: FiberTiger
ISBN: 9788361488750

Okładka książki Lis, Sąsiad i nasza planeta

7,5 / 10

Wydawnictwo: Format literatura dziecięca

100 str.

Kategoria:: literatura dziecięca
Format:: papier
Data wydania:: 2020-08-12
Data 1. wyd. pol.:: 2020-08-12
Liczba stron:: 100
Czas czytania: 1 godz. 40 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788361488750
Tłumacz:: Dorota Hartwich

A może by tak porozmawiać z dziećmi o ekologii, ale zrobić to z dużą dozą wyobraźni i humoru? Oto wyzwanie, jakie podjęli autor FibreTigre i ilustratorka Floriane Ricard w ilustrowanych opowiadaniach „Lis, Sąsiad i nasza planeta”. Bohaterem jest Lis – sympatyczny i zabawny, trochę dziwak, trochę „przybysz z Księżyca”, ale na pewno dobroduszny i chcący zmieniać świat na lepsze! A jest co zmieniać – w prostych i urokliwych, choć nieco psotnych historiach czytelnicy będą mieli okazję pomyśleć o nadmiernej konsumpcji, górach śmieci i recyklingu, zanieczyszczeniu rzek i oceanów, wpływie chemikaliów na różnorodność fauny i flory. Ekologiczna bajka z bohaterem, którego darzymy sympatią od pierwszej strony i którego misję wspieramy cały sercem!

Średnia ocen

7,5 / 10

5 opinii 15 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Lis, Sąsiad i nasza planeta w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,8

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,4

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

8,5

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Lis, Sąsiad i nasza planeta

Średnia ocen

7,5 / 10

15 ocen

Twoja ocena

0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Lis, Sąsiad i nasza planeta

415

228

patpog

03.01.2024

7 / 10

Na półkach:

Mądra i urokliwa książka dla najmłodszych. Tekstu jest niewiele, ale pozostawia sporo miejsca na dalszą rozmowę. Duży plus za pierwszą opowieść - o tym, że lepiej spróbować coś naprawić, niż szybko pozbyć się i kupić nowe, przy czym nie jest to miałkie moralizowanie a fajna i urzekająca historyjka.

Pokaż mimo to

345

259

MamaBasiCzyta

01.02.2021

7 / 10

Na półkach:

Bardzo aktualny temat ekologii poruszony w niekonwencjonalny sposób. Książka jest wyjątkowa zarówno pod względem tekstu, jak i ilustracji. Jeśli jeszcze nie rozmawiałeś ze swoim dzieckiem o ekologii, to "Lis, sąsiad i nasza planeta" to najlepsza okazja. A jeśli Twoje dziecko wie już trochę na ten temat, to warto wzmacniać tę wiedzę takimi właśnie książkami. Jeśli masz ochotę zajrzeć do środka książki lub dowiedzieć się o niej więcej, zapraszam tutaj: https://mamabasiczyta.pl/lis-sasiad-i-nasza-planeta/ :)

więcej Pokaż mimo to

1070

380

biblioteczka_justyny

15.09.2020

8 / 10

Na półkach: , ,

"Lis, sąsiad i nasza planeta" to książka, która każe się zastanowić nad naszym stosunkiem do otaczającej nas przyrody, środowiska oraz pieniędzy i konsumpcjonizmu. Pokazuje dzieciom i nam, że może warto spróbować naprawić zepsutą rzecz, by mogła nam służyć dalej, a nie od razu wyrzucać i kupować nową. W rozdziale 'Pieniądze za nic' nakreśla, że często są zawody, w których wystarczy być, niewiele robić, a pieniądze spływają jak szalone, co powoduje nadmierny, niczemu nie służący, konsumpcjonizm. Właściwie większość ludzi, w ostatnich czasach, kupuje dla samego kupowania i dziwi fakt, że na świecie jest wystarczająco pieniędzy i jedzenia, by każdy żył na godnym poziomie, ale w krajach wysoko rozwiniętych prawie nikt już się nie zastanawia nad ich prawdziwą wartością, bo one są i czemu miałoby ich zabraknąć. Można kupić i można wyrzucić, w końcu jak to mówią - kto bogatemu zabroni. Jednak taka krótkowzroczność, choć niebezpieczna, jest bardzo powszechna.
Jest też co nieco na temat detergentów, których używamy, a które nie są obojętne dla naszego środowiska i powinniśmy mieć tego świadomość. Nasze decyzje w tym zakresie, nie wpływają tylko na nasz kawałek na ziemi, ale przenikają głębiej i docierają dalej niż nam się może wydawać...

więcej Pokaż mimo to

386

342

iniarecenzuje

08.09.2020

7 / 10

Na półkach:

To dwie nowości od wydawnictwa Format, które wydane są przepięknie, twarda oprawa, ciekawy papier. Mają proste, akwarelowe ilustracje. Delikatna kreska tylko w dwóch kolorach, niebieskim i czerwonym, nadająca jej charakteru i podkreślająca wartość przekazywanej treści.

Książka o Lisie to lektura już typowo dla młodszego czytelnika. „Lis, Sąsiad i nasza planeta” to trzy opowiadania o tematach bardzo popularnych i ciągle ważnych w naszym szybkim świecie. Pierwsze z nich mówi o recyklingu i dawaniu drugiego życia przedmiotom, o naprawianiu ich. Idea zero waste jest tam świetnie pokazana. Zresztą w każdej z tych trzech historii.
„Oczywiście nie wszystko dam radę naprawić. Ale to nie znaczy, że wszystko, co zepsute, musimy od razu wyrzucać”.

Kolejna mówi o konsekwencjach nadmiernego konsumpcjonizmu i wpływie pieniądza na nas i nasze relacje. O tym, jak nagle wszyscy są bogaci i nie pracują, a przez to miastu zagraża głód. A może i naiwny Lis, ale znajduje rozwiązanie tej sytuacji i wraca na łono natury, a za nim podążają inni ludzie, którym przepych i nadmierny konsumpcjonizm jednak nie odpowiada.

A trzecia uczy o ekologii i zanieczyszczeniu planety. I jak pestycydy są niebezpieczne dla Ziemi i dla nas samych. Napisana w tak przystępny i zrozumiały dla dziecka sposób. Dzięki Lisowi, otrzymujemy cenne wskazówki, jak powinniśmy postępować, by ratować naszą świat.

więcej Pokaż mimo to

2142

1252

magdaandbooks

04.09.2020

7 / 10

Na półkach:

Dzień dobry, dzisiaj mam dla Was propozycję dla najmłodszych 🧡🧡🧡
Mój młodszy syn(5 lat) cieszy się z każdej książeczki, jednak nie każda zdobywa jego serce 😃
Książka Lis i rower 📖 Fibre Tigre 🦊🚲
bardzo przyciągnęła jego uwagę. Ta powieść graficzna zajęła nas na długie minuty, a postać trochę naiwnego liska przemówiła do mojego dziecka. Zabawna, ale dająca też do myślenia, o przyjaźni, rywalizacji. Świetny sposób przekazania istotnych refleksji.
Od razu sięgnęliśmy również po druga książkę
🦊Lis, Sąsiad i nasza planeta 🌍 Fibre Tigre
Kolejna obficie ilustrowana opowieść, tym razem o ekologii i naszej planecie. Podana w przyjemny, zabawny sposób i oczywiście znowu mamy tutaj naszego zaprzyjaźnionego Liska. Te książki mają w sobie coś więcej, nie są tylko zwykła bajką, są wartościowe i przyjemne w odbiorze. Polecamy 🧡🧡🧡
.

więcej Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

25 użytkowników ma tytuł Lis, Sąsiad i nasza planeta na półkach głównych

Przeczytane 20
Chcę przeczytać 5

12 użytkowników ma tytuł Lis, Sąsiad i nasza planeta na półkach dodatkowych

Z biblioteki 3
Posiadam 2
Po polsku 2
Kupić 1
TRAVELER 2020.10 1
Martyna i Juliusz 1
Witek 1
Biblioteka 1

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Ptyś

Claire Lebourg

Okres wakacyjny = porzucanie zwierząt. To chyba żadna nowość dla nas, co rok ten scenariusz się powtarza. Byliście kiedyś świadkiem takiego zdarzenia? . Ptyś jest właśnie jednym z tych psów, który został porzucony na dworcu kolejowym. Wakacje trwały w najlepsze, więc po co ciągać za sobą "ogon"? Ptyś jak to pies, zawsze wierny swemu Panu nie mógł sobie wybaczyć, że poszedł obwąchać śmietniki. To wtedy widział właściciela ostatni raz, ale my wiemy, jak naprawdę było. W pogoni za pociągiem pies dobiega na spokojny dworzec za miastem i tam wiele się w jego życiu zmienia. Poznaje psy zamieszkujące opuszczony pociąg, których przeszłość była dokładanie taka sama. Żyją tam m.in. Beza, Bruce, Mamutka oraz ku zaskoczeniu kotka, robiąca za psią kucharkę! Wraz z Brucem chodził pod szkołę, by otrzymać od dzieci trochę ciepła i miłości zaś z Mamutką chadzał na grządki pełne porów, z których przyrządzali pyszną tartę porową z sosem śmietnikowym, mhmm łapki lizać! Mimo upływających tygodni Ptyś całe dnie spędzał również w okolicach dworca, mając nadzieję na spotkanie Pana. Nic z tego! Zamiast niego Ptyś znalazł bardzo smutną, opuszczoną suczkę. Domyślacie się, co zrobił? . Przyznam, że jest to pierwsza książka tego wydawnictwa, która mnie nie porwała. Mam wobec niej mieszane uczucia choć wiem, że temat jest poważny. Lektura sama w sobie nie jest zła, można czytać ją z mniejszymi dziećmi jako mało zobowiązującą czytankę lub ze starszakami podejmując trudne tematy jak: opuszczenie, przedmiotowe traktowanie zwierząt, tęsknota, wierność, okrucieństwo. Jednak na samym końcu opowieści mamy zdanie, które totalnie mnie rozbiło i choć to "tylko" książka, obawiam się, by dzieci nie zrozumiały tego źle, na opak, że bezdomne psy sobie świetnie radzą i są szczęśliwe. Wiem, że to do nas należy odpowiednie wytłumaczenie treści, jednak...ja niestety jestem na nie albo na nie z plusem (+ za sympatię do wydawnictwa). Widok błąkających się psów przecież nie napawa nikogo optymizmem, prawda?

Gramyiczytamy

ocenił na65 lat temu

Sekretne życie wirusów

Mariona Tolosa Sisteré

Książka o wirusach, która w przystępny i atrakcyjny dla przedszkolaków sposób opowiada o wirusach i ich wpływie na nasze życie. Nie jest to może najpiękniejsza książka i nie każdemu styl ilustracji przypadnie do gustu, ale myślę, że to wartościowa pozycja i warto ją przeczytać.

lolipop13

ocenił na71 rok temu

Wilcza nora

Anna Starobiniec Marie Muravski

Uważam, że książka jest genialnym wprowadzeniem dziecka w świat literatury dla dorosłych. W bardzo subtelny, pozbawiony zbytniej agresji sposób przedstawiona jest zagadka kryminalna, a na każdym kroku puszczane jest do nas oczko. Książka jest też pełna humoru, który lubię, takiego, który nie zgorszy młodego czytelnika, a dorosłego także rozbawi. Postacie są wyraziste, ciekawe, a rozwiązanie całości zaskakujące. Mam nadzieję, że kolejne tomy utrzymają poziom.

vivi a

oceniła na91 rok temu

Kocyk

Miguel Gouveia Catalina Raquel

Choć jest to opowieść bez większych fajerwerków, to jednak ma w sobie głęboko ukrytą mądrość. Mądrość wypływającą z relacji i ciągłości pokoleniowej. Mądrość będąca doświadczeniem życia pokoleń. Otóż pewnego razu dziadek daje wnuczkowi kocyk gdy ten przychodzi na świat; towarzyszy chłopcu ten kocyk przez całe początkowe lata życia aż zużył się. Nie chcąc wyrzucać go do śmieci chłopiec zanosi go dziadkowi, a ten szyje z niego płaszcz. Szczęśliwy chłopiec może więc być z kocykiem w nowym wydaniu przez kolejne lata. Z czasem i kurtka się zużywa, ale od czego jest dziadek; ten bowiem zawsze pomoże. Sytuacja powtarza się kilkukrotnie aż z pierwotnego kocyka zostają tylko strzępki wystarczające na przyszycie guzika. Ciepła opowieść o szacunku do osób i rzeczy, przekonuje, że nie trzeba od razu wyrzucać coś co się zużyło. Można naprawić albo zmienić przeznaczenie. W dzisiejszym świecie brzmi naprawdę abstrakcyjnie, warto więc uświadamiać dzieciom, że można inaczej.

Arek

ocenił na71 rok temu

Brune

Øyvind Torseter Håkon Øvreås

Piękna ta okładka. Tak bardzo zachęca do lektury, że nie sposób się jej oprzeć. Brune to pseudonim chłopca o imieniu Rune. Mierzy się on właśnie ze stratą dziadka. Rodzice, pochłonięci przygotowaniami do pogrzebu, nie mają wystarczającej ilości czasu dla chłopca. Poza tym pogrążeni w rozpaczy i smutku nie do końca widzą rozterki syna. A tych się trochę nazbierało. Poza śmiercią dziadka musi on poradzić sobie z lokalnymi chuliganami, którzy systematycznie niszczą drewniany domek, który próbuje stworzyć Rune ze swoimi przyjaciółmi: Altem i Ase. Nie godząc się na niesprawiedliwość chłopiec staje się w nocy superbohaterem, który szuka zemsty na łobuzach. Z czasem do jego sabotażowych działań dołączają przyjaciele, a okoliczni mieszkańcy zaczynają podejrzewać, że pod maskami mścicielu kryją się dzieci. Szczególnie mocno interesuje się nimi pastor, którego syn jest jednym z chuliganów. Rune jako Brune ma też kontakt z dziadkiem. Spędzając czas rozmawiając i wspominając. Spotkania z dziadkiem są dla chłopca ukojeniem, rozmowy zaś łagodnym przejściem żałoby, w której rodzice jakoś się nie odnajdują. Ta opowieść, pełna uroku, ciepła, delikatności pokazuje trudne emocje, samotność, ale też przyjaźń i nadzieję.

BuchBuch

ocenił na63 lata temu

Wspaniała mądrość mrówek

Philip Bunting

"Wspaniała mądrość mrówek" Propozycja wydawnictwa Zysk jest skierowana do najmłodszych czytelników ale można w niej dowiedzieć się kilku ciekawostek, które nie są znane nawet dorosłym. Z czym kojarzą się Wam mrówki? Małe robaczki biegające tu i tam, ale czy znacie ich zwyczaje? To, że każda z nich ma swoje zadania i spełnia określone funkcje? W książce jesz również opisane to co mrówki lubią i to co im przeszkadza 😯 😉 Książka warta polecenia i napewno spodoba się nie jednemu małemu molowi 😉 moje dwa małe moliki były zachwycone zarówno treścią jak i grafikami mieszczącymi się wewnątrz 😊 My szczerze polecamy i zachęcamy do przeczytania 👌👍

_alex_sandra_mama_

ocenił na105 lat temu

Nic!

Yasmeen Ismail

Książka o tym, co kryje się za dziecięcym "nic", które możemy usłyszeć, gdy pytamy, co robią. Fajny jest podział tekstu na pisane prozą dialogi z mamą czy dziadkiem i pisane wierszem fragmenty opisujące zabawę głównej bohaterki. Ilustracje są dynamiczne i ciekawe. Książka pokazuje, że siła dziecięcej wyobraźni jest wielka, ale, jeśli chcemy, możemy do tego świata fantazji wejść razem z dziećmi.

lolipop13

ocenił na71 rok temu

Niedźwiedź w wielkim mieście

Katja Gehrmann

Pewien niedźwiedź budzi się na wiosnę i stwierdza, że zniknęły wszystkie znajome zwierzęta. Nie ma ani lisa, ani bobra. Jak się okazuje, wszyscy nie wiedzieć czemu, nagle przeprowadzili się do miasta. Miś postanawia zatem sprawdzić, dlaczego do tego doszło. Dlaczego miasto jest o wiele atrakcyjniejsze dla zwierząt aniżeli las? W mieście są przecież podgrzewane jaskinie, jest pyszne jedzenie i nie ma myśliwych. Tak przynajmniej twierdzi jastrząb. Sam niedźwiedź nie chce się rzucać w oczy, zatem chowa się za słonecznymi okularami i pod kapeluszem. Jego przyjaciele – przyczajeni w różnych miejscach i norkach natychmiast go rozpoznają – jednak trudno im się spotkać z niedźwiedziem oko w oko. Zawsze coś stoi na przeszkodzie. To są takie dziwaczne sytuacje, w których znajome zwierzaki w ostatnim momencie wkraczają do akcji i ratują niedźwiedziowi „skórę” i to w taki sposób, że ten w ogóle tego nie zauważa. Zakończenie jest tak zaskakujące i śmieszne, że faktycznie – dawno tak się nie uśmiałam. Ciekawe, kto tak naprawdę kogo ratuje z opresji. Ale na to pytanie – niech sobie odpowie czytelnik już sam. Zabawna historyjka, nieprzewidywalna, ekologiczna, pokazująca wyższość lasu nad innym środowiskiem, z zabawnym tekstem i ilustracjami. Zakręcona fabuła, tygiel różnych omyłek, dziwnych zwrotów akcji i przypadków. No cóż, przypadki przecież chodzą po niedźwiedziach – i to dobrze widać w tej książce. Super!

beel

ocenił na75 lat temu

Gdzie jest moja córka?

Iwona Chmielewska

Książki Iwony Chmielewskiej zachwycają swoją stroną wizualną, ciekawym pomysłem wykonania, a także minimalistyczną treścią. W tej prostocie mieści się pełno znaczeń. Książka o córce zaskakuje swoim finałem i jest bardzo dojrzałą lekturą z działu dziecięcego.

lolipop13

ocenił na81 rok temu

Pion i poziom

Bartosz Sztybor Łukasz Golędzinowski

Co to znaczy, że coś jest pionowo, a coś poziomo? Niedawno mój czterolatek poznał te pojęcia, więc książka ta była świetnym uzupełnieniem. Bardzo spodobały mi się ilustracje. Są dopracowane, w stonowanych kolorach, czytelne, a przy okazji zabawne. Tekstu to niewiele, ale dobrze opisuje czym jest poziom i pion. Nie zabrakło to zabawnej puenty, która rozbawi starszych czytelników, a młodszych zachęci do pogłówkowania "dlaczego?". Warto przeczytać.

lolipop13

ocenił na83 lata temu

Doktor Esperanto i język nadziei

Zosia Dzierżawska Mara Rockliff

Krótka książka wprowadzająca w historię o tym, jak powstał język esperanto. Nie ma tu dużo tekstu, raptem parę zdań na każdej stronie. Ilustracje ładne, rysunkowe. Ilustracje i rodzaj papieru kojarzą mi się z książkami wydawanymi 30 lat temu. Dla mnie książka jest ok, ale domyślam się, że nie każdemu taka forma będzie odpowiadała.

Nklucja

oceniła na61 rok temu

Sekret sprzedawcy rowerów

Jean-Jacques Sempé

Kristo - krótko. Rysunki Sempego w dużym formacie książeczki nie zawodzą, mają sporadycznie dodatkowe teksty urozmaicające narrację, która jest bardzo lekka, prosta i krótka. To zarzut, bo czytelnik oczekuje zwrotu akcji, zaskakującej, paradoksalnej puenty, jakiejś tajemnicy serwisanta rowerowego poza tytułową, czegokolwiek. Tymczasem Sempe chyba sam nie wiedział jak skończyć to krotochwilne opowiadanie z życia małego francuskiego miasteczka i jego poczciwych mieszkańców...

Kristo

ocenił na61 rok temu

Jedyna taka Ester

Emma Adbåge Anton Bergman

Czasem jeszcze czytam książki dla dzieci ;-) I dziś o jednej z nich - wyjątkowej! Dziś o powieści "Jedyna taka Ester" Antona Bergmana i Emmy Adbåge. Zwykła szkoła, dwie zwyczajne 8-9-latki i kilka zdarzeń, opisanych dokładnie tak, jak widziała to jedna z nich - Signe. Signe ma młodszego brata i zwyczajną, pełną rodzinę. Ale rodzina Ester jest niezwykła: jej mama jest aktorką, a tata często podróżuje i rzadko bywa w domu. No i mają kotkę. Ester ma telefon komórkowy, klucz do domu, ze szkoły wraca sama, je słodycze kiedy chce. Signe, zapatrzona w nową koleżankę, chce ją naśladować, podziwia jej samodzielność, zazdrości wolności. Spędzają czas ze sobą, kolorują, smażą grzanki, a czasem... robią coś, co nie podoba się Signe. I wie, że nie spodobałoby się to rodzicom. Czy protestuje? Czy się podporządkowuje? Chce przyjaźni, ale za jaką cenę? Urocza, pięknie napisana historia. Polecam! Zwłaszcza do głośnego czytania z dziećmi :-) https://bajdocja.blogspot.com/2025/08/jedyna-taka-ester.html

Buba Bajdocja

oceniła na87 miesięcy temu

Gerda. Opowieść o morzu i odwadze

Peter Kavecký Adrian Macho

Szczerze powiedziawszy jestem trochę rozczarowana tą książką, pierwszą w sumie też. Po tych baśniowych opisach spodziewałam się czegoś lepszego. Trochę nie rozumiem tej części. Gerda razem ze swoim bratem Larsem wyruszają w podróż, żeby poznać kolejne wersy piosenki ich dzieciństwa, ale przy każdej przygodzie jaka ich spotka, śpiewają nowe wersy, aż na koniec okazuje się, że oni jednak znają całą piosenkę. Faktem jest, że w całej treści można znaleźć kilka zdań "mądrości życiowej". Książka broni się, absolutnie przepięknymi, magicznymi rysunkami. Ta historia może i nie jest taka zła, ale wydaje mi się, że bardziej nadaje się dla starszych dzieci niż przedszkolaki. 10 gwiazdek za obrazki. 6 gwiazdek za treść.

CzytamBoLubię

ocenił na62 lata temu

Tuli tuli, cmok cmok

Anita Lehmann Kasia Fryza

Książka „Tuli tuli, cmok cmok” to bardzo zabawna i jednocześnie ważna historia o małej dziewczynce, która nie zawsze chce być przytulana i całowana przez rodzinę. Autorki w prosty sposób pokazują, że każde dziecko ma prawo decydować o swojej przestrzeni osobistej. Tekst jest krótki i łatwy do zrozumienia dla najmłodszych, a ilustracje świetnie oddają emocje bohaterki. Dzięki humorystycznym opisom sytuacji książka bawi, ale też daje dobry pretekst do rozmowy z dzieckiem o jego uczuciach i granicach. To świetna lektura dla rodzin z małymi dziećmi – dlatego daję 9/10!

Bajecznik Łakomska

oceniła na92 miesiące temu

Wihajster, czyli przewodnik po słowach pożyczonych

Michał Rusinek

Książka Rusinka o zapożyczeniach to takie skromny słownik pokazujący, jak słowa wędrują między językami. Lektura może być dobrym wstępem do zagadnienia. Napisana jest w sposób zrozumiały dla dzieci. Całość uzupełniają vardzo ładne ilustracje Joanny Rusinek.

lolipop13

ocenił na71 rok temu

Szczęście. Opowiastki dla dzieci

Leo Bormans Sebastiaan Van Doninck

Książkę określiłabym jako podręcznik szczęścia. Autor poprzez krótkie opowiastki przedstawia kluczowe cechy, które pomogą w osiągnięciu szczęścia. Na końcu każdego "rozdziału" znajdują się zadania. Książka napisana jest bardzo prostym językiem, odpowiednim dla najmłodszych. Dodatkowo poznajemy ciekawostki o kilku gatunkach ptaków. Bardzo fajna, rodzice czytając dzieciom sami na pewno też coś z tej lektury wyciągną :)

Alunka

oceniła na85 lat temu

Dołek

Emma Adbåge

„Dołek” Adbåge odwołuje się do sytuacji, którą wszyscy doskonale znamy z autopsji: najlepsze jest to, co zakazane. A już w oczach dziecka – zwłaszcza. Wyobraźmy sobie coś takiego: za szkołą znajduje się duży dołek, czyli wielka dziura, powstała „dlatego, że ktoś kiedyś wybrał stamtąd dużo ziemi”, w której da się przyjemnie i aktywnie spędzać czas. Jak? Można na przykład bawić się w „mamę niedźwiedzicę, szałas, kryjówkę, kiosk”. Oczywiście, jak to w świecie dorosłych bywa, nie wszystko, co najmłodszym miłe, jest przez starszych rozumiane i akceptowane. Jak czytamy, „Dorośli nienawidzą Dołka. Nie chcą, żebyśmy się w nim bawili, bo możemy się zabić” lub „przynajmniej się przewrócić i zrobić sobie krzywdę”. By uprzykrzyć najmłodszym życie (lub – po dorosłemu – wyprzedzić potencjalny wypadek) nauczyciele podejmują decyzję najpierw o zakazie wchodzenia do dziury (w rezultacie sprytni uczniowie organizują sobie rozrywki na jej krawędzi),a następnie – o jej całkowitym zakopaniu. Oba polecenia wywołują u dzieci duży smutek, szkoła niejako zamiera („Nie ma gdzie się turlać. Nie ma gdzie sobie zwisać. Nie ma gdzie zjeżdżać na kolanach, nie ma gdzie robić toru przeszkód ani bawić się w ognistą przepaść. Można tylko iść prosto przed siebie”),jednak po jakimś czasie – bo, jak wiadomo, wyobraźnia najmłodszych nie zna granic – z całej tej sytuacji młodzi znajdują wyjście. Pojawia się bowiem nowa, wcale nie gorsza, atrakcja. Książka Adbåge, choć niedługa, jest bardzo interesująca. Przede wszystkim ze względu na nieoczywistą perspektywę, z której została napisana. Autorka mając świadomość tego, że sama opowieść o szkolnych perypetiach nie byłaby specjalnie ciekawa, bo przecież znaczna część książek dla dzieci o nich traktuje, decyduje się na poprowadzenie wątku szkolnego w „Dołku” gdzieś w tle, poniekąd na marginesie – najważniejsza staje się uczniowska krnąbrność i swego rodzaju pobłażanie dla niesforności najmłodszych. Oczywiście – żeby była jasność – książka nie zachęca dzieci do buntowania się przeciwko dorosłym czy do nierealizowania poleceń rodziców i nauczycieli, jednak zdaje się opowiadać po stronie tego, co zakazane. Owszem, patrząc z perspektywy opiekuna szkolnego, który odpowiada za uczniów, zabawa w tytułowym dołku może uchodzić za niebezpieczną i faktycznie należałoby jej zakazać, jednak recenzowana publikacja nie stanowi tego typu przestrogi. Wprawdzie moglibyśmy przypuszczać, że Adbåge poprowadzi losy swoich bohaterów tak, by dawały dowód na to, że należy bezwzględnie przestrzegać zasad wyznaczanych przez pedagogów, bo w tego typu kwestiach zawsze mają rację, lecz narracja w „Dołku” niejako gloryfikuje zabawę i to, co zakazane. Robi to jednak nie po to, by namawiać czytelnika lub czytelniczkę do podejmowania nieroztropnych decyzji, tylko po to, by pokazać, jak wygląda dziecięcy punkt widzenia: bo choć można spędzać przerwy na placu zabaw, grać w gumę czy organizować chowanego, to prawdziwą atrakcją w oczach najmłodszych (ale czy tylko? czy dorośli myślą inaczej?) będzie to, co niedostępne i rzadkie – a wielka dziura w ziemi z pewnością do takich rzeczy należy. „Dołek” jest opowieścią zaskakującą i przewrotną. Oczywiście najbardziej niespodziewany okazuje się sam finał, skądinąd bardzo zręcznie i symbolicznie zrealizowany, który w tym konflikcie między najmłodszymi a dorosłymi zdaje się opowiadać po stronie dzieci, ale niespodzianek jest zdecydowanie więcej. Dla mnie dużym zaskoczeniem okazały się również same ilustracje, za które odpowiada autorka – książka jest pod tym względem zupełnie autorska (zarówno treść, jak i warstwa graficzna zostały przygotowane przez Adbåge). Rysunki w „Dołku” są poprowadzone nie tylko ciekawie i konsekwentnie, ale także odważnie – wydaje się bowiem, że graficzne przedstawienie krwawienia z nosa w książce dla dzieci nie należy do najłatwiejszych zadań (wszak nie można przesadzić ani z realistycznością i brutalnością, ani z nieautentyczną idealizacją świata przedstawionego),a autorce to się z powodzeniem udaje. Poznańskie wydawnictwo Zakamarki zaproponowało tą książką bardzo ciekawą i frapującą opowieść, z którą z całą pewnością najmłodsi będą się utożsamiać. https://lekkokrytyka.blogspot.com/2020/04/jesli-nie-na-dole-to-na-gorze-emma.html

lekkokrytyka

oceniła na74 lata temu

Marvin

Robert Romanowicz Marta Guśniowska

Cudowna zabawa słowem. Brawo pani Marto! Styl pisania bardzo do mnie przemawia. Ksiazka o przyjazni..owszem. ale przewinelam kilka opinii i aż mi trudno bylpuwierzyć, że nikt nie napisał,że to rowniez ksiazka o śmierci ... Hmmm...no nic;) tym intrygującym akcentem - zachęcam;) I dużych i malych

Justyna

oceniła na104 lata temu

Kiedy nie możemy się przytulić

Polly Dunbar Eoin McLaughlin

Przytulenie, uścisk dłoni czy buziak to gesty, które z reguły wprawiają nas w dobry nastrój niosąc za sobą bliskość, czułość i akceptację. Miło jest czuć się kochanym i lubianym. Jednak są sytuację w życiu, gdy pomimo łączącego dwie osoby uczucia nie mogą one spędzać czasu razem i okazywać sobie czułości w tak oczywisty sposób. I właśnie o tym jest „Kiedy nie możemy się przytulić” Eoina McLaughlina – uroczy picturebook będący katalogiem działań, które pozwalają utrzymać bliską, ciepłą relację, gdy nie można spotkać się osobiście. Autor proponuje machanie do siebie, przesyłanie buziaków, pisanie listów, uśmiechanie się, wspólne tańczenie i śpiewanie, chociaż każdy w swojej przestrzeni, rysowanie. Pomysłów jest naprawdę sporo, a tym, co nas ogranicza jest wyłącznie nasza wyobraźnia. Jeż z Żółwiem uświadamiają, że dla chcącego nic trudnego. Książka jest niezwykle prosta, zarówno w warstwie tekstowej, jak i wizualnej. Jednak nie ujmuje to jej urokowi, a wręcz jest jej wielkim atutem. To, co przede wszystkim przykuwa uwagę to płynąca z niej radość i optymizm. Bohaterowie nie toną w szaro-burym marazmie smutku z powodu rozdzielenia, a otacza je wielobarwna aura: serduszka, gwiazdki i tęcze. Książka powstała w trudnym dla wszystkich czasie rozdzielenia z bliskimi, jej misją było niesienie wytchnienia od ponurej, niepewnej rzeczywistości. I zdecydowanie się to udało, bo ona tętni życiem i tchnie optymizmem. Warto docenić jej uniwersalność, bo powodów rozdzielenia bratnich dusz jest wiele i w każdej sytuacji można, jeśli się oczywiście chce, znaleźć sposób by dać drugiej osobie znak, że się ją lubi. Podoba mi się lekkość tej książki, prostota i ukierunkowanie na poszukiwanie rozwiązań, a także bijący z niej optymizm.

poczytajmy_razem

ocenił na72 lata temu

Cytaty z książki Lis, Sąsiad i nasza planeta

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Lis, Sąsiad i nasza planeta