Wszystko będzie dobrze

Nie zainteresowała mnie

Nie zainteresowała mnie

✨Arleta i Honorata to przyjaciółki z domu dziecka. Poznajemy je jako dorosłe kobiety. Honorata pracuje w ośrodku pomocy społecznej i jest bardzo oddana pracy. Honorata postanawia zakończyćswoje małżeństwo, w którym mąż się nad nią znęca psychicznie i fizycznie.

✨ Książka porusza bardzo ważne tematy, ale... Język jest tak infantylny, że miejscami nie mogłam czytać tej książki. Czytając dialogi głównych bohaterek miałam wrażenie, że czytam rozmowę dwóch małych dziewczynek, a nie dorosłych kobiet. Niestety, bo zamysł był dobry.

✨Arleta i Honorata to przyjaciółki z domu dziecka. Poznajemy je jako dorosłe kobiety. Honorata pracuje w ośrodku pomocy społecznej i jest bardzo oddana pracy. Honorata postanawia zakończyćswoje małżeństwo, w którym mąż się nad nią znęca psychicznie i fizycznie.

✨ Książka porusza bardzo ważne tematy, ale... Język jest tak infantylny, że miejscami nie mogłam czytać tej...

Honorata i Arleta to oddane,serdeczne przyjaciółki poznały się w domu dziecka.
Honorata z pełnym oddaniem pracuje w domu opieki społecznej pomaga swym podopiecznych ma wielkie serce,dobroć w sobie,w podopiecznych swoich zyskuje kobieta rodzinę spełnia się przy tym jej marzenie największe.
Szczęśliwie wychodzi za mąż,a druga z kobiet Arleta ma wymarzonego męża z bajki,lecz to tylko pozory tą się jej wydaje.
Pierwszego dnia w Nowym Roku zostaje skatowana przez własnego męża trafia do szpitala w poważnym stanie,jej mąż jest damskim bokserem stosuje przemoc domową wobec swej żony.
Życie w małżeństwie z nim staje się koszmarem dla niej i strasznym piekłem.
Historia ciepła,zarazem smutna i wzruszająca pełna bólu,cierpienia oprawcy kata Arlety przeżyła wiele złego nie była szczęśliwa w małżeństwie,natomiast Honorata to szczęście znalazła w swym życiu,powiodło się jej.
Obie bohaterki cudowne,urocze były polubiłam w powieści.
Nakreślone bohaterki zostały bardzo dobrze,wspaniałe.
Pióro autorka ma przyjemne,lekko się czytało.
Wzruszyła mnie,urzekła opowieść niesamowicie.
Pochłonęłam całkowicie tą książkę z zapartym tchem,wciągnęła mnie mocno lektura do czytania,wiele tu emocji niezwykłych,ciekawych wywołało we mnie.
Zaskakujące zwroty akcji w książce,fabuła powieści intrygująca zaintrygowała mnie,ciekawiły mnie losy bardzo dwóch przyjaciółek z zaciekawieniem czytałam tą świetną książkę.

Honorata i Arleta to oddane,serdeczne przyjaciółki poznały się w domu dziecka.
Honorata z pełnym oddaniem pracuje w domu opieki społecznej pomaga swym podopiecznych ma wielkie serce,dobroć w sobie,w podopiecznych swoich zyskuje kobieta rodzinę spełnia się przy tym jej marzenie największe.
Szczęśliwie wychodzi za mąż,a druga z kobiet Arleta ma wymarzonego męża z bajki,lecz...

Książka, przez którą przeleciałam. Dla mnie raczej mocno średnia.

Książka, przez którą przeleciałam. Dla mnie raczej mocno średnia.

Książka dodaje odwagi i podnosi na duchu :-)

Książka dodaje odwagi i podnosi na duchu :-)

Książka porusza bardzo ważne tematy, przyjaźń, jak przeżycia z dzieciństwa kształtują nasze dorosłe życie, przemoc psychiczną i fizyczna. Czytałam sporą ilość książek o takiej tematyce natomiast ta nie porwała mnie, nie zainteresowała nie wywołała lawiny różnych uczuć. Czytało się ciężko, plus za małą obojętność.

Książka porusza bardzo ważne tematy, przyjaźń, jak przeżycia z dzieciństwa kształtują nasze dorosłe życie, przemoc psychiczną i fizyczna. Czytałam sporą ilość książek o takiej tematyce natomiast ta nie porwała mnie, nie zainteresowała nie wywołała lawiny różnych uczuć. Czytało się ciężko, plus za małą obojętność.

Moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki .Książka porusza trudne i ważne tematy.Historia dwóch przyjaciółek Honoraty i Arlety.Dzieciństwo spędziły w domu dziecka i ma to ogromny wpływ na ich dalsze życie.Jedna z nich wychodzi za maż za psychopatę który omal nie pozbawił jej życia.Druga jest sama i pomaga słabszym od siebie.Opowieść o wielkiej sile przyjaźni strachu lęku marzeniach o innym jutrze i o tym że z każdej sytuacji jest wyjście. Czyta się ciężko ale polecam

Moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki .Książka porusza trudne i ważne tematy.Historia dwóch przyjaciółek Honoraty i Arlety.Dzieciństwo spędziły w domu dziecka i ma to ogromny wpływ na ich dalsze życie.Jedna z nich wychodzi za maż za psychopatę który omal nie pozbawił jej życia.Druga jest sama i pomaga słabszym od siebie.Opowieść o wielkiej sile przyjaźni strachu...

Muszę przyznać, że od momentu, kiedy zatopiłam się w historię Arlety i Honoraty, z każdym wątkiem pochłaniałam ich zaskakujące losy z ogromnym wzruszeniem i zaciekawieniem. Bardzo płynna fabuła, wyjątkowo sugestywny język, ale i wielopłaszczyznowość narracyjna, która odkrywa charaktery bohaterów z kilku stron, stanowią złożoność poszczególnych elementów na tę ciekawą powieść. Jej konstrukcja oparta na niesamowicie ciepłej i prawdziwej przyjaźni dwóch dziewczyn, odsłania wrażliwość i dojrzałość, którą nagromadziły w sobie przez wszystkie lata spędzone od momentu zapoznania się w domu dziecka. Przeszłość i trudne doświadczenia przyjaciółek, jeszcze bardziej cementują ich zażyłość, ale przede wszystkich hartują na dorosłe życie.

https://recenzje-agi-1.mozello.pl/aktualnosci/params/post/2528910/

Muszę przyznać, że od momentu, kiedy zatopiłam się w historię Arlety i Honoraty, z każdym wątkiem pochłaniałam ich zaskakujące losy z ogromnym wzruszeniem i zaciekawieniem. Bardzo płynna fabuła, wyjątkowo sugestywny język, ale i wielopłaszczyznowość narracyjna, która odkrywa charaktery bohaterów z kilku stron, stanowią złożoność poszczególnych elementów na tę ciekawą...

Bardzo ciężko czytało się dialogi, niestety ich poziom nie zachwyca. Infantylne, naszpikowane tekstami z gimbazy. Szkoda, bo temat ciekawy. Książka dużo na tym traci. Nie zachwyciło mnie również skakanie zc wątku na wątek. Najpierw dużo o związku jednej z bohaterek a później temat zupełnie zepchnięty do marginalnych wtrętów. Nie zachwyca

Bardzo ciężko czytało się dialogi, niestety ich poziom nie zachwyca. Infantylne, naszpikowane tekstami z gimbazy. Szkoda, bo temat ciekawy. Książka dużo na tym traci. Nie zachwyciło mnie również skakanie zc wątku na wątek. Najpierw dużo o związku jednej z bohaterek a później temat zupełnie zepchnięty do marginalnych wtrętów. Nie zachwyca

odstraszył mnie potwornie infantylny język na poziomie grafomaństwa egzaltowanej nastolatki, a szkoda, bo temat wydaje się wart zdecydowanie lepszego warsztatu

odstraszył mnie potwornie infantylny język na poziomie grafomaństwa egzaltowanej nastolatki, a szkoda, bo temat wydaje się wart zdecydowanie lepszego warsztatu