Tam, gdzie milczą róże

Kolejna książka "młodego polskiego autora" napisana w stylu "wypracowaniowym. Autorka mozolnie brnie przez tekst, łopatologicznie opisując każdą scenę. Aż zęby bolą od tych oczywistych oczywistości, banalnych porównań i wyjaśniania wszystkiego. Szkoda czasu na kiepskie książki.

Kolejna książka "młodego polskiego autora" napisana w stylu "wypracowaniowym. Autorka mozolnie brnie przez tekst, łopatologicznie opisując każdą scenę. Aż zęby bolą od tych oczywistych oczywistości, banalnych porównań i wyjaśniania wszystkiego. Szkoda czasu na kiepskie książki.

Po wspaniałej " Wysłuchaj mnie ", nie mogłam się doczekać, aż sięgnę po kolejną książkę autorki. Jakież było moje rozczarowanie po lekturze... Historia niczym szczególnym się nie wyróżnia. Bohaterki są tak irytujące, że trudno nawet znaleźć w sobie choć odrobinę współczucia. W ogóle wszystkie postacie są przedstawione strasznie schematycznie i to odbiera historii autentyczności. Potrzebowałam naprawdę sporo samozaparcia, aby dotrwać do finishu, który swoją drogą okazał się być strasznie przewidywalny. Mam w zapasie jeszcze jedną książkę od Pani Er, ale trudno mi jakoś się za nią zabrać. Ogromne rozczarowanie...

Po wspaniałej " Wysłuchaj mnie ", nie mogłam się doczekać, aż sięgnę po kolejną książkę autorki. Jakież było moje rozczarowanie po lekturze... Historia niczym szczególnym się nie wyróżnia. Bohaterki są tak irytujące, że trudno nawet znaleźć w sobie choć odrobinę współczucia. W ogóle wszystkie postacie są przedstawione strasznie schematycznie i to odbiera historii...

Tej książki nie będę pamiętać. Nijaka infantylna, płaska. Ale jak ktoś jest bardzo przemęczony i chce COŚ przeczytać to czyta się łatwo i przyjemnie. I to było na tyle

Tej książki nie będę pamiętać. Nijaka infantylna, płaska. Ale jak ktoś jest bardzo przemęczony i chce COŚ przeczytać to czyta się łatwo i przyjemnie. I to było na tyle

Literatura typowo kobieca. Nie przepadam za tego rodzaju powieściami, ale ta nawet mnie zaintrygowała. Kobiety uciśnione przez swoich mężczyzn, ich bunt i wzajemna, prawdziwa przyjażń. Wiele dramatyzmu. I piękne, sielankowe zakończenie. Brzmi mdło. No niestety trochę tak.

Literatura typowo kobieca. Nie przepadam za tego rodzaju powieściami, ale ta nawet mnie zaintrygowała. Kobiety uciśnione przez swoich mężczyzn, ich bunt i wzajemna, prawdziwa przyjażń. Wiele dramatyzmu. I piękne, sielankowe zakończenie. Brzmi mdło. No niestety trochę tak.

Całkiem niezła. Na początku mało ciekawa, ale potem jest dobrze.

Całkiem niezła. Na początku mało ciekawa, ale potem jest dobrze.

Przyjemna książka lecz w mojej opinii zbyt dużą wagę autorka przykłada do opisywania emocji. To zdecydowanie przeważa nad samą akcją. Sam temat natomiast skłania do refleksji.

Przyjemna książka lecz w mojej opinii zbyt dużą wagę autorka przykłada do opisywania emocji. To zdecydowanie przeważa nad samą akcją. Sam temat natomiast skłania do refleksji.

"Tam, gdzie milczą róże " Pauli Er. Książka obyczajowa z wątkiem dramatu. Treść przedstawia nam życie dwóch kobiet w średnim powiedzmy wieku, Anastazji i Jagody pracujących w jednej firmie. Obie mają podobne problemy z partnerami, obu ciężko jest ogarnąć rzeczywistość i sytuację w jakiej się znajdują.
Historia pisana jest bardziej z punktu widzenia Nastki, sporo zawartych jest jej przemyśleń, ujętych w całe strony tekstu. Trochu ciężko się to fragmentami czytało, lubię jak jest więcej dialogu. Kobiety wzajemnie starają się sobie pomagać i być taką tarczą przeciw negatywnym słowom i zachowaniom małżonków. Młodsza Anastazja ma dwóch synów 4 i 9 letnich z którymi ma spore problemy się dogadać. Podobnie jest kłopot by podzielić się obowiązkami z ich tatą. Niestety mąż tłumacząc się swoją pracą, zmęczeniem oddala się coraz bardziej od rodziny. Jagoda zaś mimo, że ma dzieci dorosłe pozwoliła całkowicie zdominować się mężowi i coraz bardziej w tym związku zaczyna tonąć.
Pewnego dnia nie informując nikogo, nie przychodzi do pracy a kontakt nagle z nią zamiera. Nastka zaczyna się tym bardzo martwić, mimo wyśmiewczych i kpiących komentarzy swojego męża przedstawia swoje troski szefowi. Następnie próbuje czegoś się dowiedzieć od partnera Jagody, odwiedzając go u siebie w domu. Spotkanie mimo nieprzyjemnej atmosfery daje jej światło w tunelu w formie adresu miejsca, oddalonego ok. 500 km. od domu. Oraz wytłumaczenie jakoby przyjaciółka wyjechała załatwić pilne sprawy rodzinne. Nastka wiele się nie namyślając zostawia dzieciaki pod opieką niezadowolonego taty i wyrusza w góry. Tam dzieje się kolejna część coraz bardziej skomplikowanej historii. Poznajemy lepiej wydarzenia z przeszłości Jagody, które w duży sposób ją tak a nie inaczej ukształtowały. Mamy okazję zobaczyć ile daje nam szczera przyjaźń w tak trudnych chwilach. Równocześnie sprawdza się kolejny raz przysłowie: "Najlepszych przyjaciół poznajemy w biedzie".
Podsumowując książka jest dobrze napisana, nie znalazłam jakiś większych błędów rzucających się w trakcie poznawania losów obu Pań. Przedstawione wydarzenia dzieją się wśród nas. Osobiście nie porwała mnie na maksa ta historia. Bohaterzy nie przemawiają do mnie. Trudno mi było zrozumieć takie zachowanie kobiet. Teściowa i szwagierka Nastki jakby wyciągnięte z najgorszych dowcipów o złych teściowych. Obie niekulturalne, złośliwe, rządzące się i wytykające każdy nasz błąd. Jednak to wszystko życie i świat w jakim się obracamy. Lepiej to czytać na kartach powieści, niż przeżyć w realu. Oczywiście to są tylko MOJE wrażenia i odczucia. Każdego zapraszam serdecznie do zaznajomienia się z tą pozycją. A może Wam bardziej przypadnie do gustu?😁

"Tam, gdzie milczą róże " Pauli Er. Książka obyczajowa z wątkiem dramatu. Treść przedstawia nam życie dwóch kobiet w średnim powiedzmy wieku, Anastazji i Jagody pracujących w jednej firmie. Obie mają podobne problemy z partnerami, obu ciężko jest ogarnąć rzeczywistość i sytuację w jakiej się znajdują.
Historia pisana jest bardziej z punktu widzenia Nastki, sporo...

Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością Pauli Er, na pewno nie będę żałować czasu wykorzystanego na lekturę. Mimo, że treść jest słodko-gorzka i momentami łzy same napływają do oczu, a w dodatku mężowie głównych bohaterek swym zachowaniem podnoszą mocno ciśnienie, to i tak wiem już, że sięgnę po inne powieści pisarki. Bardzo lubię, gdy fabuła jest po prostu żywa, bez zbędnej dawki lukru. Wszyscy chyba wiemy, że życie człowieka nie zawsze przynosi same plusy, a sami potrafimy momentami albo wpaść z deszczu pod rynnę, albo też- jak kto woli- sami sobie zgotować piekło. W większości przypadków jest to domena kobiet, które tkwią w złych, nieodpowiednich związkach i nie mają nawet minimalnej szansy na to, by było lepiej. Kochająca matka nie porzuci przecież dzieci, nie wyjedzie w siną dal, by odetchnąć.
Główne bohaterki to Anastazja i Jagoda. Obie pracują w tej samej firmie- kobiety odpowiadają za kampanie reklamowe, projekty i opracowania graficzne. Są bardzo sumienne, a dodatkowo oddane nie tylko pracy, ale i życiu domowemu. Niestety, nie mogą liczyć na pomoc mężów-despotów. Zarówno mąż Nastki, Czarek, jak i mąż Jagody, Sylwester, to mężczyźni widzący tylko swój czubek nosa. Dużo gorszy jest jednak Sylwester. Każda praca mu nie odpowiada i zwalnia się po miesiącu, a Jagoda sama musi dbać o utrzymanie domu. Mało tego. Sylwester wylicza żonie każdą złotówkę, poniża ją, wyśmiewa. Czy to dziwne, że kobieta posunęła się kiedyś do zdrady? Lepiej, byście sami to ocenili, ale zapewniam, że niejednokrotnie podniesie się Wam ciśnienie!
Pewnego dnia Jagoda znika i nie daje znaku życia, a w jej przypadku nieobecność w pracy to coś niemożliwego. Nastka czuje, że coś się stało i dlatego udaje się w bardzo długą, kilkugodzinną podróż. Rzecz jasna, nie odpowiada to Czarkowi, ale kobieta też pierwszy raz w życiu stawia na swoim i oddaje mężowi pod opiekę dwójkę ich synów. Ach, przecież mąż zawsze uważał, że dom i opieka nad dziećmi to nic takiego, więc może teraz sam się przekona, jakie brednie wypowiada? A gdy do awantury o wyjazd Anastazji wkracza zaborcza teściowa? Ech, niestety, nasza bohaterka nie ma lekko, a jej teściowa potrafi nawet grzebać w szafach, zmieniać firanki czy wmawiać bzdury swoim wnukom... O tym jednak, dlaczego Nastka spotka Jagodę w szpitalu? Dlaczego nikt inny nie zainteresował się przyjaciółką? Jakie historie ukrywała przed Nastką Jagoda? Zapewniam, że warto się tego dowiedzieć.
Książka w swojej treści jest bardzo pouczająca. Pamiętajmy, że praca tak zwanej kury domowej jest niezwykle odpowiedzialna, a jeśli ktoś tego nie rozumie... cóż, chyba powinien tego doświadczyć. Co więcej, brak przemocy fizycznej wcale nie usprawiedliwia męża-tyrana. Równie mocna, jeśli nie mocniejsza, jest przemoc psychiczna czy ekonomiczna. Powieść polecam, a sama wiem, że przeczytam jeszcze inne propozycje pisarki. Nic, tylko czytać!

Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością Pauli Er, na pewno nie będę żałować czasu wykorzystanego na lekturę. Mimo, że treść jest słodko-gorzka i momentami łzy same napływają do oczu, a w dodatku mężowie głównych bohaterek swym zachowaniem podnoszą mocno ciśnienie, to i tak wiem już, że sięgnę po inne powieści pisarki. Bardzo lubię, gdy fabuła jest po prostu żywa, bez...

Róża, piękny kwiat, niosący bogatą symbolikę. Która kobieta nie kocha róż? Ale z drugiej strony przy nieodpowiednim złapaniu za łodyżkę można się zranić kolcami. I ten niezwykły kwiat doskonale symbolizuje treść tej powieści.
W skrócie: bohaterkami są dwie kobiety Jagoda i Anastazja. Obie pracują w jednej firmie. Anastazja ma dwóch chłopców oraz męża. Niestety jej życia nie można nazwać sielanką. Kobieta czuje się opuszczona przez męża, który prowadzenie domu scedował na nią, a sam skupia się tylko na swojej pracy. Sytuacja ta prowadzi do notorycznych kłótni między małżonkami.
Jagoda natomiast pozornie jest szczęśliwa, ponieważ zarabia więcej niż mąż, to on zajmuje się domem i decyduje o wydatkach. I tu sytuacja nie jest taka na jaką z pozoru wygląda. Kobiety łączy specyficzna przyjaźń, która zostaje wystawiona na próbę w momencie zniknięcia jednej z nich.
Czytając tę powieść wielokrotnie zastanawiałam się jak często przywdziewamy różnego rodzaju maski i jak te tytułowe róże pokazujemy swoje życie inaczej niż to jest w rzeczywistości. Czy za setkami znajomych na Facebooku i tysiącami polubień na Instagramie czy innym koncie kryją się osoby, które zareagują w momencie gdy będziemy potrzebować pomocy. A jeśli tak by się nie stało, to gdzie tkwi przyczyna tej pozornej sympatii. A może sami jesteśmy sobie winni, pokazując jak bohaterki zamaskowane oblicza i fałszywy obraz naszego szczęścia?
Powieść ta pięknie przedstawia rodzącą się przyjaźń między kobietami, taką na dobre i na złe. Pokazuje także, że obecnie często zdarza się, że za okrągłymi hasłami i komplementami często nie kryje się nic.

Róża, piękny kwiat, niosący bogatą symbolikę. Która kobieta nie kocha róż? Ale z drugiej strony przy nieodpowiednim złapaniu za łodyżkę można się zranić kolcami. I ten niezwykły kwiat doskonale symbolizuje treść tej powieści.
W skrócie: bohaterkami są dwie kobiety Jagoda i Anastazja. Obie pracują w jednej firmie. Anastazja ma dwóch chłopców oraz męża. Niestety jej życia...

bardzo ciekawa, inna

bardzo ciekawa, inna