Podniebny taniec

10

10

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Romans i magia. Trzeba lubić te klimaty.

Romans i magia. Trzeba lubić te klimaty.

Rewelacyjna książka! Śmiało mogę polecić!

Rewelacyjna książka! Śmiało mogę polecić!

"Podniebny Taniec" Nory Roberts to wspaniała opowieść o odważnej kobiecie, która pewnego dnia postanowiła zmienić swoje dotychczasowe życie.
W ucieczce przed władczym i despotycznym mężem, była zmuszona upozorować własną śmierć, aby wyrwać się spod więzów tyrana.
Szczęśliwie udało jej się dokonać niemożliwego i zawędrowała na odległą i pozornie bezpieczną wyspę, gdzie miała rozpocząć nowe życie.
Kobieta silna choć przekonana o swojej słabości, nie poddała się i walczyła ile sił, aby odmienić swój los.
Udało jej się zbudować swój świat swój świat od początku i stworzyć nowy dom wśród wspaniałych ludzi, którzy nie znali jej przeszłości.
Historia budująca i niezwykle piękna, iż ukazuje walczącą, kobietę o odmianę swojego losu.
Przemoc domowa to niestety jest temat dość powszechny i znany, tym bardziej dobrze jest poruszać go choćby w fantazyjnych powieściach. Być może podziała kojąco czy motywująco dla niektórych kobiet.
Wątek dodatkowo wzmocniony jest o daleką historię wyspy, na którą udaje się bohaterka.
Oprócz nowych przyjaźni oraz romantycznych uniesień, bohaterka dowiaduje się również ,że jest czarownicą i posiada w sobie sporo magicznej mocy.
Na wyspę przyciągnęła ją magiczna siła.
Po odkryciu swoich czarodziejskich zdolności bohaterka zaczyna pobierać nauki u lokalnej czarownicy, dzięki czemu staje się coraz silniejsza.
Powieść z początku bardzo wciąga i wprowadza czytelnika w świat fantazji.
Z czasem można odnieść wrażenie, że magiczny wątek rozpoczynający całą historię gdzieś zanika. Spodziewałam się zdecydowanie większej ilości czarów i magii.
Odniosłam wrażenie, że im dalej w lekture tym autoka miała mniej pomysłu na dokończenie.
Poza tym, że książka jest mocno przewidywalna i nie zaskakuje niczym szczególnym, jest bardzo przyjemna i niezwykle miło się czyta.
Czas spędzony przy "Podniebnym Tańcu" z całą pewnością mogę uznać za dobrze wykorzystany. Myślę, że książka dobrze się sprawdzi szczególnie w gronie kobiet pragnących zaznać w życiu szczypty czarów.
Zdecydowanie mam ochotę na kolejną część losów bohaterów.

"Podniebny Taniec" Nory Roberts to wspaniała opowieść o odważnej kobiecie, która pewnego dnia postanowiła zmienić swoje dotychczasowe życie.
W ucieczce przed władczym i despotycznym mężem, była zmuszona upozorować własną śmierć, aby wyrwać się spod więzów tyrana.
Szczęśliwie udało jej się dokonać niemożliwego i zawędrowała na odległą i pozornie bezpieczną wyspę, gdzie miała...

Świetna!

Świetna!

"Śniło mi się to miejsce. Nawet kiedy byłam dzieckiem miewałam takie sny. (...) Kiedy zobaczyłam tamten obrazek: klif, latarnia morska, twój dom, musiałam tu przybyć."

Któż z nas nie zna Nory Roberts?
Myślę, że jest to pisarka, o której każdy z nas choć raz kiedyś słyszał. Jeśli o mnie chodzi, miałam już przyjemność zapoznać się z piórem autorki. Swego czasu uwielbiałam jej prozę! Później moje zainteresowanie skierowało się w stronę twórczości rodzimych pisarzy i tak jakoś miłość do Nory Roberts wyblakła. Niemniej, sentyment został, dlatego z takim entuzjazmem sięgnęłam po jej najnowszą powieść "Podniebny taniec".

Jednym z wyznaczników twórczości autorki jest umiejętność tworzenia historii w których łączy wątki romansowe z sensacyjno-przygodowymi. Jak dla mnie, idealne połączenie! Tak było i tym razem, z tym że autorka pokusiła się tu też o elementy fantastyczne. Trzy czarownice, które w ucieczce przed prześladowaniami tworzą magiczną wyspę Trzech Sióstr? Tak, to zdecydowanie coś dla mnie! Uwielbiam historie, których treść poddaje w wątpliwość obecną rzeczywistość. O czarownicach wspomina się od dawna, zatem motyw ten ma swoje korzenie już we wcześniejszych okresach, a powrót do niego wydaje się nad wyraz naturalny.

Nell Channing osiada we wspomnianej już wyspie Trzech Sióstr w przestrachu przed mężem tyranem. To tutaj odnajduje ukojenie i zaczyna od zera budować swoją pozycję w społeczeństwie. Jednak co wspólnego z tym wszystkim mają trzy czarownice?
Jeśli jesteście ciekawi, szczerze zachęcam Was do lektury. Mi ta książka ogromnie się podobała! Raz na jakiś czas lubię oderwać się od rodzimych realiów i poobserwować życie w innych zakątkach ziemi. W tym wypadku czytałam o czarownicach na terenie Nowej Anglii, czyli postaciach stojących na granicy świata realnego i nierzeczywistgo. Klimat w powieści trochę przypominał mi książki Haliny Kowalczuk, więc jeśli lubicie tę autorkę, bez wahania możecie sięgnąć również i po ten tytuł.

Z pewnością dla niektórych czytelników minusem może być marginalne potraktowanie pewnych wątków, jednak twórczość Nory Roberts właśnie taka jest. Dziś zauważam wyższość wielu polskich twórców nad tą autorką (biorąc pod uwagę research czy głębokość poruszanych tematów),jednak nie mogę odmówić też magnetyzmu książkom pisarki. Dostarczają one czytelnikowi różnorakich emocji, począwszy od sensacji, aż po po wzruszenie, ale też wskazują wzorce postępowania, choć czynią to w niezwykle subtelny sposób. Brak tu szczegółowej analizy postępowania poszczególnych postaci, ale ich sylwetki są klarowne, przez co łatwo zapałać do nich sympatią bądź niechęcią.
Z niecierpliwością będę wyglądać kontynuacji tej historii.

Moja ocena 8/10

"Śniło mi się to miejsce. Nawet kiedy byłam dzieckiem miewałam takie sny. (...) Kiedy zobaczyłam tamten obrazek: klif, latarnia morska, twój dom, musiałam tu przybyć."

Któż z nas nie zna Nory Roberts?
Myślę, że jest to pisarka, o której każdy z nas choć raz kiedyś słyszał. Jeśli o mnie chodzi, miałam już przyjemność zapoznać się z piórem autorki. Swego czasu uwielbiałam...

"Wyspa Trzech Sióstr" – Magia Przeszłości i Walka z Klątwą

Nora Roberts, mistrzyni romansu i magii, przenosi czytelników na malowniczą Wyspę Trzech Sióstr, gdzie tajemnice przeszłości splatają się z walką z przekleństwem. Jej zdolność do tworzenia barwnych świata i złożonych postaci wciąga nas w opowieść, choć tym razem tempo akcji nie zawsze nadąża za emocjami bohaterów.

Trzy zalęknione czarownice - Nell, Ripley i Mia - kryją się na wyspie, próbując zapomnieć o swojej mrocznej przeszłości. Choć zyskały ukojenie na tym uroczym zakątku, klątwa związana z dawnym życiem zagraża spokojowi ich egzystencji. Roberts buduje napięcie, wprowadzając element magii i tajemnicy, ale niestety rozwinięcie tej koncepcji pozostawia wiele do życzenia.

Nell Channing, główna bohaterka, przyciąga nas swoją determinacją i pragnieniem odbudowy życia. Jej relacja z szeryfem Zackiem Toddem obiecuje miłość i odkupienie, ale momentami brakuje głębszego zrozumienia ich emocji. Mimo to, ich dążenie do pokonania klątwy i przyciągnięcia uwagi czytelnika jest zauważalne.

Atmosfera Wyspy Trzech Sióstr jest pięknie opisana, a opisy przyrody i codziennego życia wprowadzają nas w świat bohaterów. Jednak akcja czasami wydaje się przytłoczona przez szczegóły, a tempo narracji może opóźniać napięcie.

Nora Roberts, jako doświadczona autorka, potrafi stworzyć fascynujące postaci i układać intrygujące tajemnice. "Wyspa Trzech Sióstr" jest obiecującym początkiem serii, ale brakuje jej dynamiki i głębszej analizy emocji. Choć magia przeszłości i walka z klątwą tworzą interesującą mozaikę, pozostaje uczucie, że historia mogła być bardziej wciągająca.

Ocena: 4/10

"Wyspa Trzech Sióstr" – Magia Przeszłości i Walka z Klątwą

Nora Roberts, mistrzyni romansu i magii, przenosi czytelników na malowniczą Wyspę Trzech Sióstr, gdzie tajemnice przeszłości splatają się z walką z przekleństwem. Jej zdolność do tworzenia barwnych świata i złożonych postaci wciąga nas w opowieść, choć tym razem tempo akcji nie zawsze nadąża za emocjami...

Wątek magii, zdolności nadprzyrodzonych i elementów, które mogą uchodzić za nawet zabobonne, jest dla mnie przepisem na to, by taką książkę przeczytać. Z takim też nastawieniem sięgnęłam po „Podniebny taniec”. To moje pierwsze spotkanie z twórczością Nory Roberts. Nie ostatnie, bo zdecydowanie chcę przeczytać kontynuację sagi o Wyspie Trzech Sióstr.
Powieść zawiera w sobie dwa główne wątki, które przeplatają się i tworzą spójną całość. Uważam, że sama koncepcja jest świetna. Nadanie pierwotnym czarownicom imion będących jednocześnie odniesieniem do ziemskich żywiołów, jest dla mnie przyjemnym elementem, a odniesienie do momentu w historii, gdy wiara w czary wywoływała histeryczny strach, powodowała śmierć niewinnych kobiet, jest solidnym podłożem do opisania sytuacji, w jakiej żyły trzy siostry.
Oprócz opowieści o losach trzech sióstr i w jaki sposób powstała Wyspa, będącą azylem, „Podniebny taniec” opowiada o smutnej sytuacji Nell, która resztkami sił uciekła z prywatnego piekła, jakim było jej małżeństwo. Autorka na tyle dobrze oddała stan emocjonalny bohaterki, że mogłam się wczuć w sytuację Nell i z ciekawością śledzić jej walkę o powrót do równowagi. Nie do końca podobało mi się jednak to, w jaki sposób został poprowadzony moment konfrontacji Nell z mężem-oprawcą. Za szybko, za łatwo, trochę „po łebkach”. Szkoda, bo atmosfera gęstniała i wszystko wskazywało na to, że konfrontacja będzie istnym wulkanem emocji i zaskakujących zwrotów akcji. Tego mi zabrakło.
Odniosę się jeszcze do wątku czarownic. Byłam bardzo zaintrygowana, w jaki sposób wiedźmy poradzą sobie w innej rzeczywistości. I niestety czuję się (ponownie) trochę zawiedziona, bo opowieść dziejąca się w czasie teraźniejszym, niestety zawierała w sobie niewiele magii. Takie śladowe ilości to dla mnie za mało, skoro w fabule główną rolę grają czarownice. Oczywiście rozumiem, że na przestrzeni lat nietypowe umiejętności i niewytłumaczalne zjawiska w jakiś sposób zostały racjonalnie wytłumaczone, a z pokolenia na pokolenie informacja, że jest się wiedźmą, zostaje wyparta lub brana jako dobry żart. Niemniej jednak oczekiwałam czegoś więcej po wątku magicznym. I o ile opowieść o trudnej sytuacji Nel została poprowadzona dobrze, to ten interesujący mnie najbardziej wątek pozostawił uczucie niedosytu. Pociesza mnie myśl, że już niebawem będę czytać drugą część i daje mi to nadzieję, że skrywane umiejętności magiczne w końcu zostaną pokazane i opisane z należytą uwagą.
Mimo tych braków uważam, że książka ma potencjał i mam nadzieję, że drugi tom będzie solidnym rozwinięciem historii „Podniebnego tańca”. Oceniam tę książkę na 7/10. Nie nudziłam się, czytałam szybko i czas spędzony nad lekturą uważam za dobrze wykorzystany.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu Świat Książki oraz Klubowi Recenzenta serwisu nakanapie.pl.

Wątek magii, zdolności nadprzyrodzonych i elementów, które mogą uchodzić za nawet zabobonne, jest dla mnie przepisem na to, by taką książkę przeczytać. Z takim też nastawieniem sięgnęłam po „Podniebny taniec”. To moje pierwsze spotkanie z twórczością Nory Roberts. Nie ostatnie, bo zdecydowanie chcę przeczytać kontynuację sagi o Wyspie Trzech Sióstr.
Powieść zawiera w sobie...

Lubicie książki, które zawierają w sobie trochę magii?✨

Książka została otrzymana z Klubu Recenzenta @nakanapie.pl za co bardzo dziękuję❤️

To druga książka Nory Roberts, którą miałam okazję czytać - kompletnie inna od "Życia nocnego", ze szczyptą magii, siostrzeństwa, a przez chwilę też dreszczykiem emocji, który był swego rodzaju odmianą od tej przyjaznej, nowej rzeczywistości, do której trafiła główna bohaterka. Akcja odbywa się na Wyspie Trzech Sióstr, utworzonej wieki wcześniej przez trzy siostry-wiedźmy, uciekające przed prześladowaniami. Czarami odłączyły one część lądu, a w ten sposób stworzyły własny azyl, w którym zarówno one, jak i ich przyszłe rodziny miały zaznać spokoju i bezpieczeństwa ❤️

Zaczęło się naprawdę dobrze - dość szybko mnie ta książka wciągnęła, zresztą temat wiedźm i czarów zaintrygował mnie od samego początku i sprawił, że w ogóle po tę książkę sięgnęłam. Wraz z Nell pojawiłam się na Wyspie, poznawałam mieszkańców, kibicowałam jej w nowej pracy i współczułam, gdy tylko przeszłość w jakikolwiek sposób do niej wracała. I chociaż mogła wiele razy upaść i się załamać - przetrwała i uciekła od dawnego życia, od złotej klatki i ciągle towarzyszącego jej uczucia, że jest niewystarczająca i wszystko robi źle 💔

Ta książka może wielu osobom powoli łamać serce, bo to, przez co przeszła Nell naprawdę nie jest miłym i lekkim tematem. Potrzebowała sporej dawki determinacji, by zamknąć ten rozdział swojego życia i próbować wrócić do normalności wiele kilometrów dalej. Jeszcze przez dłuższy czas po dotarciu na Wyspę dręczył ją strach i wspomnienia, jednak z pomocą kilku osób, które już niedługo miały się stać jej bardzo bliskie poradziła sobie z nową rzeczywistością i stawiła czoła przeszłości 💪🏼

No dobra, ale nie mogę tak cały czas chwalić tej książki. Sądziłam, że wywrze na mnie większe wrażenie i zapamiętam ją na dłużej, a była po prostu fajną lekturą na powroty pociągiem z pracy. Nie była zła, nie była fantastyczna - była dobra, chwilami otulająca i podnosząca na duchu. Chociaż muszę przyczepić się do rozwiązania kwestii przeszłości Nell - miałam wrażenie, że autorka chciała już po prostu jak najszybciej skończyć tę historię i potraktowała sprawę po macoszemu. Brakowało mi tutaj jakiegoś rozwinięcia akcji, bo na dobrą sprawę jeszcze zanim cokolwiek zaczęło się dziać już mieliśmy koniec. Żałuję, że nie potrwało to dłużej 😅

Nie była to książka idealna, ale nie mogę też o niej powiedzieć, by była największym zawodem tego roku. Nie jest to must read, ale jeśli lubicie tematy czarów i czarownic to warto jej się przyjrzeć. Może i Wy poczujecie towarzyszącą jej magię ✨

Współpraca reklamowa z @nakanapie.pl

Lubicie książki, które zawierają w sobie trochę magii?✨

Książka została otrzymana z Klubu Recenzenta @nakanapie.pl za co bardzo dziękuję❤️

To druga książka Nory Roberts, którą miałam okazję czytać - kompletnie inna od "Życia nocnego", ze szczyptą magii, siostrzeństwa, a przez chwilę też dreszczykiem emocji, który był swego rodzaju odmianą od tej przyjaznej, nowej...