The Office: The Untold Story of the Greatest Sitcom of the 2000s: An Oral History

Andy Greene pokazuje kulisy The Office barwnie, ale czasem zbyt rozwlekle. Siła książki tkwi w głosach aktorów i scenarzystów – to żywa mozaika wspomnień. Brak tu jednak ostrzejszej analizy, przez co miejscami przypomina długi artykuł fanowski zamiast pełnoprawnej biografii serialu.

Andy Greene pokazuje kulisy The Office barwnie, ale czasem zbyt rozwlekle. Siła książki tkwi w głosach aktorów i scenarzystów – to żywa mozaika wspomnień. Brak tu jednak ostrzejszej analizy, przez co miejscami przypomina długi artykuł fanowski zamiast pełnoprawnej biografii serialu.

Prawdziwa gratka dla fanów serialu, a także dla osób, którym marzy się pisanie scenariuszy, bo jest tam sporo ciekawostek dotyczących powstawania wszystkich 9 sezonów. Tak naprawdę autor głównie cytuje wypowiedzi osób zaangażowanych w serial - aktorów, producentów, scenarzystów itp., ale czyta się to bardzo dobrze :)

Prawdziwa gratka dla fanów serialu, a także dla osób, którym marzy się pisanie scenariuszy, bo jest tam sporo ciekawostek dotyczących powstawania wszystkich 9 sezonów. Tak naprawdę autor głównie cytuje wypowiedzi osób zaangażowanych w serial - aktorów, producentów, scenarzystów itp., ale czyta się to bardzo dobrze :)

Jestem ogromną fanką "Biura", książka była bardzo OK, bo dowiedziałam się z niej kilku ciekawostek nt. jednego z moich ulubionych seriali, ale niestety strasznie mnie wymęczyła. W niektórych momentach strasznie przeciągnięta, mimo tego, że były to wypowiedzi bohaterów i twórców, to miałam wrażenie, że jest to laurka dla Grega Danielsa. Myślę, że dla fanów, to świetna pozycja, ale moim zdaniem za mało ciekawostek zza kulis, a tego oczekiwałam, a za dużo pochwał geniuszu twórcy - chociaż tego geniuszu oczywiście mu nie ujmuję :)

Jestem ogromną fanką "Biura", książka była bardzo OK, bo dowiedziałam się z niej kilku ciekawostek nt. jednego z moich ulubionych seriali, ale niestety strasznie mnie wymęczyła. W niektórych momentach strasznie przeciągnięta, mimo tego, że były to wypowiedzi bohaterów i twórców, to miałam wrażenie, że jest to laurka dla Grega Danielsa. Myślę, że dla fanów, to świetna...

Jedna z nielicznych książek o filmach, serialach i innych dziełach kultury, która potrafi wciągnąć, zaskoczyć i rozbawić.

Jedna z nielicznych książek o filmach, serialach i innych dziełach kultury, która potrafi wciągnąć, zaskoczyć i rozbawić.

„It took me so long to do so many important things, it’s just hard to accept that I spent so many years being less happy than I could’ve been. Jim was five feet from my desk and it took me four years to get to him. It’d be great if people saw this documentary and learned from my mistakes. Not that I’m a tragic person. I’m really happy now, but it would just make my heart soar if someone out there saw this and she said to herself, „Be strong. Trust yourself. Love yourself. Conquer your fears. Just go after what you want, and act fast ‘cause life just isn’t that long””
~ Pam Beesly.

„The weird thing is now I'm exactly where I want to be. I've got my dream job at Cornell, and I'm still just thinking about my old pals. Only now they're the ones I made here. I wish there was a way to know you're in "the good old days", before you've actually left them”
~ Andy Bernard

To jedne z cytatów pochodzących z tego mistrzowskiego serialu, będące z jednej strony potwierdzeniem tego, że „The Office” potrafi oprócz bólu brzucha ze śmiechu, wywołać u widza także zadumę i wzruszenie (i to wielokrotnie),a z drugiej strony nieco zdradzające fabułę, ale myślę, że jeżeli ktoś dotarł do recenzji książki bazującej w całości na serialu, to sam serial ma już za sobą, zatem o spojlerach nie ma mowy.

Kiedy w 2005 roku telewizja NBC wystartowała z pilotem „Biura”, stanowiącego remake brytyjskiego serialu o tym samym tytule, amerykańscy odbiorcy podeszli do tej nowości dość sceptycznie. „Dziwadło” kręcone w specyficzny sposób, bez dogranych w odpowiednich momentach śmiechów publiczności, opisujące zwyczajne życie zwyczajnych ludzi w zwyczajny sposób, w role których nie wcielał się ani jeden z rozpoznawalnych w tamtych czasach aktorów/aktorek. Nawet Steve Carrel – kotwica i motor napędowy produkcji nie był wówczas aż tak popularny. Niechęć do przekonania się do nowości była tak duża, że po 5 odcinkach 1 sezonu pozostanie „Biura” na antenie wisiało na włosku. Na szczęście zaplecze reżyserskie (i nie tylko) miało przeogromne samozaparcie i wolę przetrwania. Jak się okazuje słusznie, bowiem serial odniósł i nadal odnosi spektakularne sukcesy.

Andy Green w książce pt. „The Office. Opowieść o kultowym serialu” zabiera nas w ponowną podróż po tym wspaniałym pod każdym względem mockumencie. Dużo czasu poświęca na tematy przeróżnych perturbacji, jakie miały miejsce na starcie produkcji i w trakcie zdjęć. Jeden odcinek to zaledwie 20 minut bez czołówki i napisów końcowych, a w rzeczywistości to pospinanie grafików wszystkich osób zamieszanych, setki ujęć, mimo tego, że przy kręceniu dbano głównie o naturalne, zwyczajne, przez co niekiedy nudne zachowanie postaci, dogranie wielu innych rzeczy, często nieprzewidzianych itp. Oprócz wywiadów z producentami, autor karmi nas rozmową z aktorami. Ci zdradzają jak z ich strony wyglądało przygotowanie do najlepszych pod różnym względem odcinków w niemal każdym sezonie oraz jak tworzyły się przez lata pielęgnowane relacje między tą wielką biurową rodziną. Gdyby nie wyrozumiałość zdecydowanej większości osób mających swój udział w powstaniu serialu, ich altruizm, poświęcenie na wielu płaszczyznach oraz chęć pchania tego wielkiego wózka mimo ewidentnie odpadających kół, nie udałoby się osiągnąć sukcesu. Po pewnym czasie odbiorców udało się do mockumentu przekonać właśnie tym, że na ekranach telewizorów nie widzieli kolejnej grupy rozśmieszaczy i oszustów, ale samych siebie. „Zaraz zaraz… myślałem, że tylko moja robota tak wygląda…” – "The Office" obroniło się szczerą prawdą wywołując konsternacje wśród widzów. A skoro już widzów przyciągnęło to musiało zatrzymać na dłużej zasypaniem żenadą, sarkazmem, amerykańskim absurdalnym humorem wolnym od wychodzącej nam teraz bokami poprawności politycznej, wolnym od obrażania się na wszystkich i wszystko. Nawet nie wiadomo kiedy Michael Scott zmienia się z nadętego przeszkadzającego dupka, którego nie cierpimy w nadętego przeszkadzającego dupka, któremu współczujemy. Pracownicy Dunder Mifflin to w większości ludzie, których nie sposób nie lubić, choć czasem lubić jest ich trudno. Są naszymi lustrami i to jest zauważalne.

Osobiście nienawidzę tego okrutnego kaca doświadczanego rzadko, acz bardzo intensywnie i każdorazowo po produkcji, w której przywiązuję się do postaci. Bez względu na to, czy to książka, czy serial, czy pełnometrażówka. Tak było z moim ukochanym Władcą Pierścieni, tak było z Big Bang Theory, tak było z Jak poznałem waszą matkę, tak było z … (mógłbym jeszcze trochę powymieniać) i tak jest z amerykańskim „The Office”. Jeśli ten serial można by było wstrzykiwać prosto w żyłę, to czułbym się dumny, będąc narkomanem. Podobnie jak rzesza fanów, która w obawie przed kacem poprodukcyjnym, tuż po ostatnim odcinku dziewiątego sezonu odpaliła pierwszy z pierwszego, wahałem się również ja, jednak wolałem przetrawić to po swojemu. Rozbici na kawałki pozostali także aktorzy wraz z całym zapleczem scenarzystów, reżyserów, producentów, którzy mimo wielkich chęci na kontynuację do jeszcze kilku sezonów, jednogłośnie przyznali, że zwyczajnie pora już kończyć. W moim kierunku pomocną dłoń wyciągnął Andy Green pisząc tę książkę. Miałem okazję jeszcze ciut dłużej spędzić wśród tych ludzi, pośmiać się z nimi, ponarzekać i dowiedzieć wielu rzeczy.

Znam pracę zza biurka lepiej niż własną kieszeń. Obserwacja codziennych wydarzeń w tym miejscu pracy mogłaby być przedłużeniem serialu „The Office” gdyby nie fakt, że zabawna jest tylko ta na ekranie. Mimo sporej (ale niewystarczającej!) ilości sezonów "Biura", obejrzenie całości nie zajmuje długo, zważywszy na fakt pochłaniania od kilku do kilkunastu przy każdym podejściu. Andy Green zebrał wszystko, co potrzebne do kupy, żebyśmy mogli sobie jeszcze o "Biurze" przypomnieć.

„It took me so long to do so many important things, it’s just hard to accept that I spent so many years being less happy than I could’ve been. Jim was five feet from my desk and it took me four years to get to him. It’d be great if people saw this documentary and learned from my mistakes. Not that I’m a tragic person. I’m really happy now, but it would just make my heart...

Daleko mi pewnie do miana najzagorzalszej fanki - serial widziałam raz, w dodatku daaawno po premierze a polska wersja mi się podoba 😜. No, ale lubię bardzo (nawet intro z czołówki mam ustawione jako dzwonek w telefonie). I książkę też polubiłam - wspomnienia i ciekawostki z planu sprawiły, że mam ochotę raz jeszcze wrócić do Scranton ❤️

Daleko mi pewnie do miana najzagorzalszej fanki - serial widziałam raz, w dodatku daaawno po premierze a polska wersja mi się podoba 😜. No, ale lubię bardzo (nawet intro z czołówki mam ustawione jako dzwonek w telefonie). I książkę też polubiłam - wspomnienia i ciekawostki z planu sprawiły, że mam ochotę raz jeszcze wrócić do Scranton ❤️

Must-read dla każdego fana The Office

Must-read dla każdego fana The Office

Absolutne must have dla fanów serialu!
Po przeczytaniu książki jeszcze raz wzięłam się za oglądanie! :)
Lektura rzuca inne światło na twórców tego serialu, aktorów i postacie przez nich grane.
Autor włożył sporo pracy w dotarcie do szczegółów jakie podaje nam w książce.
Jako fanka sitcomu książkę połknęłam w dwa dani ;)
Serdecznie polecam! I serial i książkę.

Absolutne must have dla fanów serialu!
Po przeczytaniu książki jeszcze raz wzięłam się za oglądanie! :)
Lektura rzuca inne światło na twórców tego serialu, aktorów i postacie przez nich grane.
Autor włożył sporo pracy w dotarcie do szczegółów jakie podaje nam w książce.
Jako fanka sitcomu książkę połknęłam w dwa dani ;)
Serdecznie polecam! I serial i książkę.

Chyba lepsza książka o serialu-fenomenie już nie powstanie.

Chyba lepsza książka o serialu-fenomenie już nie powstanie.

👉 Serial, który pokochałam od pierwszego odcinka, a gdy zobaczyłam, że jest książka na podstawie serialu.... Nie mogłam jej nie przeczytać!

IG: Czytomanka

👉Wcześniej nieznane historie zza kulis kultowego sitcomu, opowiedziane przez jego twórców, scenarzystów i aktorów.
Kiedy ostatnio widzieliście się z Jimem, Pam, Dwightem, Michaelem i resztą pracowników Dunder Mifflin? Być może w 2013 roku, kiedy wyemitowano finalny sezon serialu… a może wczoraj wieczorem, kiedy obejrzeliście trzy odcinki z rzędu. Tak czy inaczej, długo po pierwszej emisji ten sitcom nadal cieszy się niesłabnącą popularnością, a jego fani szukają kolejnych informacji o ulubionym serialu.

👉 Jako wielka fanka serialu, książką jestem ZACHWYCONA! Gdybym mogła, przeczytałabym ją jeszcze raz, ale zbyt dużo pamiętam. Książka ląduje na mojej biblioteczce i na pewno do niej wrócę. Cudowna!

❗ Ocena: 10/10

👉 Serial, który pokochałam od pierwszego odcinka, a gdy zobaczyłam, że jest książka na podstawie serialu.... Nie mogłam jej nie przeczytać!

IG: Czytomanka

👉Wcześniej nieznane historie zza kulis kultowego sitcomu, opowiedziane przez jego twórców, scenarzystów i aktorów.
Kiedy ostatnio widzieliście się z Jimem, Pam, Dwightem, Michaelem i resztą pracowników Dunder Mifflin?...