Dzienniki Majskiego. Ambasador Stalina odsłania kulisy dyplomacji

Iwan Majski nie z podręcznika do historii, ale ze swojego własnego pamiętnika - cyniczny, wyrachowany, besztający wszystko, co polskie. Miał wielu wpływowych przyjaciół (Churchill, Shaw),ale ponad wszystko był wierny Stalinowi. Kłamał, uprawiał brudną dyplomację, przyczyniał się do zbrodni made in ZSRR. Równocześnie próbował uchodzić za inteligenta, człowieka z dobrymi manierami. Cóż, angielski garnitur i dobra woda kolońska nie uczynią z wieprza lwa. W sumie więc nie "Dzienniki Majskiego", a "Dzienniki Wstydu".

Iwan Majski nie z podręcznika do historii, ale ze swojego własnego pamiętnika - cyniczny, wyrachowany, besztający wszystko, co polskie. Miał wielu wpływowych przyjaciół (Churchill, Shaw),ale ponad wszystko był wierny Stalinowi. Kłamał, uprawiał brudną dyplomację, przyczyniał się do zbrodni made in ZSRR. Równocześnie próbował uchodzić za inteligenta, człowieka z dobrymi...

Bardzo ciekawa lektura. Autor ukazuje politykę trzech wielkich mocarstw na podstawie wspomnień Iwana Majskiego ambasadora ZSRS w Londynie. Sama postać Majskiego ....spuszczę tutaj kotarę milczenia......- książka natomiast bardzo dobra - wszechobecne pod spodem pod wspomnieniami przypisy autora bardzo dobrze zobrazowały sytuację polityczną w Europie i na świecie w XX wieku.
Autor pokazał charakter nie tylko samego ambasadora, ale także, a może przede wszystkim wielkich graczy- Churchill , Roosevelt i Stalin- oraz innych pobocznych, ale nie mniej ważnych ( wydawać by się mogło inaczej ) graczy na arenie międzynarodowej. Dla zainteresowanych wiekiem XX- kłamstwom wszechobecnym wszędzie - powiem szczerze kłamali wszyscy aby wygrać, bądź ugrać jak najwięcej jak dla siebie...ot życie ktoś rzeknie...tak wygląda świat.......tak i ten świat niczego się nie nauczył....- powtarzam dla zainteresowanych lektura obowiązkowa :).

Bardzo ciekawa lektura. Autor ukazuje politykę trzech wielkich mocarstw na podstawie wspomnień Iwana Majskiego ambasadora ZSRS w Londynie. Sama postać Majskiego ....spuszczę tutaj kotarę milczenia......- książka natomiast bardzo dobra - wszechobecne pod spodem pod wspomnieniami przypisy autora bardzo dobrze zobrazowały sytuację polityczną w Europie i na świecie w XX wieku. ...

Majski wielkim komunistą był.

Większości z nas, nazwisko jednego z sygnatariuszy układu Sikorski- Majski (30 lipca 1941),jest doskonale znane. Postanowiłam więc sięgnąć po zapiski Iwana Michajłowicza- Lachowieckiego, aby przekonać się, co ów chce nam przekazać. Kreatywności odmówić mu nie możemy, nie zmienia to całościowej oceny o nim.

Podzielam pogląd izraelskiego historyka, że autor recenzowanych wspomnień nie fabrykuje swoich notatek (odpowiadających sowieckiej wykładni dziejów). Lecz w przypadku pamiętników trudno ustalić rzeczywiste intencje piszącego. Bohatera stać na bezpośredniość, cechuje go też doskonały zmysł obserwacji. Jego pióro jest wyrafinowane; potrafi uchwycić kluczowe kwestie. Ponadto polityk to znakomity poeta i niezrównany prozaik, autor powieści ''Blisko i daleko''. Ponoć niezłej. Przejawia jednak sposób myślenia typowy dla komunistów.

Kim był Iwan Majski?

Jak podaje Gabriel Gorodetsky, polityk ten miał zataić informację o swoim pochodzeniu. Mianowicie chodzi o to, że był potomkiem polskich Żydów. Ambasadora uformowało wiele okoliczności, aresztowany już w 1905 roku za udział w rewolucji. Jego ambicje były zdecydowanie literackie; raczej intelektualista niż polityk. Zdecydowała wojna.

Profesor raczy nas licznymi ciekawostkami, choćby taką, że ''Majski" to pseudonim literacki przyszłego dyplomaty. Obrał go w 1909 roku na emigracji w Niemczech. Diariusz został solidnie opracowany, ale zaznaczyć muszę, iż jest to tłumaczenie skróconej wersji. Przekład jest dobry, otrzymujemy ciekawe komentarze. Sam raptularz Iwana Majskiego jest unikatowy pod wieloma względami, m.in. dlatego że Stalin reagował histerycznie na próby sporządzania raportów, inne dokumenty niszczono. Oczywistym jest więc, że prowadzenie Dziennika stawało się zajęciem niebezpiecznym.

Wspomnienia zawierają wiele trafnych i racjonalnych spostrzeżeń, są okraszone zdolnościami analitycznymi. Śmiech politowania wzbudza nabożne traktowanie satrapy ZSRR, o którym autor pamiętników pisze: ''najwyższa instancja''. W każdym razie warto zwrócić uwagę na wstęp naukowca, naświetlającego nam pewne problemy.

Układ Sikorski- Majski miał przywracać stosunki dyplomatyczne między Polską a ZSRR, zerwane 17 września 1939 roku. Stronę polską reprezentował gen. Władysław Sikorski. Sprzeciw zgłosiła część składu rządu RP na uchodźstwie, ponieważ nie potwierdzał granicy polsko-radzieckiej zakreślonej w traktacie ryskim. Działania przyczyniły się do kryzysu gabinetowego, dymisji ministrów, etc. Cóż, układ Sikorski- Majski mógł zmienić wiele, tak się nie stało.

Wywody rozpoczynają się już w 1934 roku a kończą w 1943 roku, kiedy Majski został odwołany z placówki.

Lektura Dzienników Majskiego winna zainteresować wszystkich pasjonatów historii, interesujących się II wojną światową i jej następstwami.

Majski wielkim komunistą był.

Większości z nas, nazwisko jednego z sygnatariuszy układu Sikorski- Majski (30 lipca 1941),jest doskonale znane. Postanowiłam więc sięgnąć po zapiski Iwana Michajłowicza- Lachowieckiego, aby przekonać się, co ów chce nam przekazać. Kreatywności odmówić mu nie możemy, nie zmienia to całościowej oceny o nim.

Podzielam pogląd izraelskiego...