Mroczny zakon

Autorka miała kilka naprawdę ciekawych pomysłów (konstrukcja świata, przyczyna powstania biesów i półbiesów, główny wątek),ale niestety na pomysłach się skończyło. Książka jest bardzo słabo napisana. Warsztat leży i kwiczy, korekcja jest fatalna, a redakcji chyba wcale nie było... Postacie zachowują się czasem głupio (idiotycznie) i nielogicznie. Dialogi są niedopracowane i wołają o pomstę do piekła. Strasznie zmęczyła mnie ta krótka powieść i musiałem się bardzo postarać, żeby dotrwać do końca... Plus za dobrą i całkiem klimatyczną okładkę, która zachęciła mnie do zakupu tej książki. Zmarnowany potencjał. Szkoda.

Autorka miała kilka naprawdę ciekawych pomysłów (konstrukcja świata, przyczyna powstania biesów i półbiesów, główny wątek),ale niestety na pomysłach się skończyło. Książka jest bardzo słabo napisana. Warsztat leży i kwiczy, korekcja jest fatalna, a redakcji chyba wcale nie było... Postacie zachowują się czasem głupio (idiotycznie) i nielogicznie. Dialogi są niedopracowane...

Nawet ciekawy pomysł, ale słaby warsztat pisarski.

Nawet ciekawy pomysł, ale słaby warsztat pisarski.

Coraz bardziej zaczynam rozumieć czytelników, którzy stronią od publikacji vanity. Bo chyba z tego typu produktem mamy do czynienia. Zastanawia mnie dlaczego młodzi autorzy idą na skróty a nie chcą iść lepszą drogą, zaczynając od pisania krótszej formy jak opowiadania i wysyłania ich do wydawców publikujących antologie lub nie biorą udziału w konkursach organizowanych np. przez Nową Fantastykę. Nabrali by w ten sposób doświadczenia i otrzymali by jakąś ocenę osoby postronnej a nie rodziny lub znajomych. Na plus tej książki to przykuwająca uwagę okładka i ciekawy, choć nie nowatorski pomysł na biesy zamieszkałych w ciele ludzi, notabene zupełnie nie wykorzystany. Zacytuję jeszcze autorkę "... nie bój się tak. Nic ci nie zrobię. Bynajmniej na razie." ???? Na moje pytanie czy warto kupić i przeczytać tę książkę odpowiedź brzmi, bynajmniej.

Coraz bardziej zaczynam rozumieć czytelników, którzy stronią od publikacji vanity. Bo chyba z tego typu produktem mamy do czynienia. Zastanawia mnie dlaczego młodzi autorzy idą na skróty a nie chcą iść lepszą drogą, zaczynając od pisania krótszej formy jak opowiadania i wysyłania ich do wydawców publikujących antologie lub nie biorą udziału w konkursach organizowanych np....

„Na ziemi panuje chaos…”

Biesy to demoniczne duchy, które nieustannie i niestrudzenie pałętają się po świecie. Są nieprzewidywalne i mają ogromne możliwości. Przenikają w osoby, mają moc kierowania nimi. Od zawsze były uważane za zło całego świata, uważane za wysłanników piekła. Żyją w świecie mroku, przerażające i niebezpieczne. Zrodziły się z gniewu zmarłych. Ich ofiarami są półbiesy, które wyróżniają się charakterystycznym wyglądem, mają ogon, skrzydła, czarny język. Święta Inkwizycja ma za zadanie wytropić i zniszczyć je wszystkie. Isan to zwyczajna dziewczyna, pewnego dnia budzi się z przerażającą świadomością, że coś jest nie tak. W jej ciało wniknął bies Timor, a ona sama stała się półbiesem. Jej życie bardzo się zmienia, żyje samotnie do chwili poznania Leonele, który uświadamia jej, co w sobie ma i kim się stała. Nic już nigdy nie będzie takie samo, a ona jest skazana. Isan i Leonel mają przed sobą trudne zadanie, świat czeka nieuchronna zagłada. Jak potoczą się jej dalsze losy, co jeszcze ją spotka? A może podejmie trudną i nie łatwą walkę ?

Bohaterowie nie do końca przypadli mi do gustu. Duży plus dla biesów, to istoty budzące niepokój, posiadające przeróżne – nietypowe umiejętności – bardzo ciekawie ukazane. Świat przedstawiony, który przemierza Isan jest bardzo ciekawy, a zarazem niebezpieczny. Święty Zakon Inkwizycji jego bezwzględni członkowie, nie cofną się przed niczym, aby osiągnąć swój cel. Strach, ból, niemoc. Lochy i ich przerażająca głębia. Nabywanie umiejętności i siły. Zbliżający się nieuchronnie czas na wyprawę…

Klimatyczna, budząca niepokój, zaskakująca, chwilami dziwna. Odwieczna walka dobra ze złem. Nawracające wspomnienia Isan o życiu zanim stała się tym czymś. Samotność, niepewność jutra. Magia, czary, biesy, demony, chimery. Dobry pomysł, jednak mam wrażenie, że nie do końca wykorzystany. Za książkę dziękuję Wydawnictwu Nowoczesne. Nie do końca porwała mnie ta historia. Czy polecam? Tak osobą lubiącym fantastykę, magię, mrok, opętanie, ciemną stronę Inkwizycji. Przekonajcie się sami :)

http://tatiaszaaleksiej.pl/?p=2754

„Na ziemi panuje chaos…”

Biesy to demoniczne duchy, które nieustannie i niestrudzenie pałętają się po świecie. Są nieprzewidywalne i mają ogromne możliwości. Przenikają w osoby, mają moc kierowania nimi. Od zawsze były uważane za zło całego świata, uważane za wysłanników piekła. Żyją w świecie mroku, przerażające i niebezpieczne. Zrodziły się z gniewu zmarłych. Ich...

Lubicie książki, w których poruszany jest temat mitycznych postaci, duchów, demonów i tym podobnych? Jeśli tak, to z pewnością, tak jak mnie, zainteresuje Was opis z tyłu okładki „Mrocznego zakonu”.

W pierwszej kolejności dowiadujemy się, że biesy to demoniczne istoty, które od dawna krążą po świecie. Są zdolne do wnikania w ludzi i wywierania na nich wpływu, stąd uważane są za wysłanników piekła. Ich ofiary nazywa się półbiesami. Półbiesy charakteryzują się dość osobliwymi cechami jak skrzydła czy ogon. Tropieniem ich zajmuje się Święty Zakon Inkwizycji, który zdaje się nie mieć sentymentów podczas swojego działania. Odprawiane rytuały związane są z ogromnym cierpieniem, a niekiedy nawet śmiercią poszkodowanych. Pewnego dnia Isan budzi się ze świadomością, że stała się ofiarą biesa. Żyje w samotności aż do spotkania z Leonelem, który wyjawia jej prawdę odnośnie tych bytów. Co się stanie, jeśli Inkwizycja unicestwi wszystkie te istoty? Czy ich niszczenie rzeczywiście jest dobrym rozwiązaniem?

Po przeczytaniu opisu z tyłu okładki spodziewałam się, że „Mroczny zakon” będzie historią, która przybliży mi nieco temat biesów, czyli złych duchów pochodzących z przedchrześcijańskich wierzeń słowiańskich. Uwielbiam książki, które dotyczą różnego rodzaju mitycznych postaci, stworzeń, dlatego po zapoznaniu się z opisem chętnie sięgnęłam po tę pozycję. Zawsze z wielką chęcią zagłębiam się w takie historie, ponieważ z reguły jest to gwarancja satysfakcji z lektury. Czy tak było tym razem? Niestety, nie do końca. Pomysł uważam za świetny. Nawiązanie do dawnego wierzenia, zapowiedź wielkiej przygody, tajemnice. Czego chcieć więcej? Może przedstawienia całej historii w nieco inny sposób. Trochę męczyłam się podczas czytania opisów zwłaszcza, że strony są dość gęsto zadrukowane drobną czcionką. Ponadto momentami nie mogłam się skupić. Jakbym gubiła się w akcji. Zaburzyło mi to cały odbiór i przyjemność z lektury. A co z bohaterami? Cóż, nie zachwycili mnie aż tak, żebym chciała do nich wracać. Jednak najbardziej zabolał mnie pewien rażący błąd ortograficzny. To, niestety, bije po oczach.

Bardzo żałuję, że ta książka nie spełniła moich oczekiwań. Zapowiadało się naprawdę dobrze, a przykro mi to stwierdzić, dokończyłam trochę dla zasady, żeby nie zostawić nieprzeczytanej pozycji. Szkoda, bo historie w takim klimacie w większości przypadków zostają w moim sercu na długo. Jeśli jednak chcecie sami się przekonać, to sięgnijcie po „Mroczny zakon” i sami oceńcie. Wszak książka wywiera różne wrażenie na różnych czytelnikach.

Lubicie książki, w których poruszany jest temat mitycznych postaci, duchów, demonów i tym podobnych? Jeśli tak, to z pewnością, tak jak mnie, zainteresuje Was opis z tyłu okładki „Mrocznego zakonu”.

W pierwszej kolejności dowiadujemy się, że biesy to demoniczne istoty, które od dawna krążą po świecie. Są zdolne do wnikania w ludzi i wywierania na nich wpływu, stąd uważane...

Nosząc w sobie demona...


Gdy Isan budzi się pewnego dnia w nieznanym sobie miejscu, nie zdaje sobie jeszcze sprawy, że to dopiero początek dziwnych wydarzeń z jej udziałem. Dziewczyna bowiem nosi w sobie biesa - demoniczną istotę, której pobratymcy są likwidowani przez Święty Zakon Inkwizycji. Rozpoczyna się walka o przetrwanie, której ceną za popełnienie błędu jest śmierć...

Miałam pewien problem z tym debiutem. Mianowicie, mroczna okładka i ociekający grozą początek powieści nastawiły mnie na kolejne dreszczyki emocji, które tylko czekały, by poczuć je w trakcie lektury? I co? Musiałam obejść się smakiem. Może zacznę najpierw od tego, co mi się podobało. Biesy - demony goszczące się w ciele człowieka, niczym turyści w hotelu all inclusive, to mój numer jeden tej książki. Poznawanie ich umiejętności, skaz i wszelakich informacji na ich temat, było czystą przyjemnością. Poza tym autorka pisze bardzo dobre opisy. Momentami stają się trochę przydługie, ale nie narzekałam, ale o tym napiszę Wam przy okazji przedstawiania minusów, do których... Przejdziemy już teraz.

Dialogi. Powinny pojawiać się częściej, ale w sumie cieszę się z jednej strony, że tak się nie działo, ponieważ... Nie były wiarygodne. Większość z nich mało, co wprowadzała do fabuły, a jak już pojawiały się takie, które to robiły to były sztuczne. Kolejny zarzut jest taki, że gdy akcja nabierała rozpędu, to kończyła się zanim dobrze się zaczęła. Z bohaterami nie mogłam się zżyć, w głównej mierze przez wyżej opisane dialogi, dlatego w mojej subiektywnej opinii "Mroczny zakon" wypada średnio w porównaniu do książek w tym gatunku, które czytałam. Nawet jak na debiut.

Szkoda, bo potencjał był, jednak moim zdaniem nie został należycie wykorzystany. Poleciłabym ją nastoletnim czytelnikom, którzy zaczynają swoją przygodę z tym gatunkiem.

Nosząc w sobie demona...


Gdy Isan budzi się pewnego dnia w nieznanym sobie miejscu, nie zdaje sobie jeszcze sprawy, że to dopiero początek dziwnych wydarzeń z jej udziałem. Dziewczyna bowiem nosi w sobie biesa - demoniczną istotę, której pobratymcy są likwidowani przez Święty Zakon Inkwizycji. Rozpoczyna się walka o przetrwanie, której ceną za popełnienie błędu jest...