Tajemne zaklęcie

JEDNA Z MOICH 1 LEKTUR W NOWYM 21 ROKU. W EMPIK GO CUDOWNIE CZYTAŁO MNIE SIĘ O PRZYGODACH, WSPANIAŁEJ, ODWAŻNEJ, POMOCNEJ I UTALENTOWANEJ M. IN. W DZIEDZINIE MAGII ELIZY...🧙🏻‍♀️🧹 Z NIECIERPLIWOŚCIĄ CZEKAM NA DALSZE NIEZWYKŁE LOSY MŁODEJ BOHATERKI ELIZY... 🧙🏻‍♀️🤗 POLECAM DLA RELAKSU I NA POPRAWĘ HUMORU...🤗👏🏻👏🏻😂😂💚📖

Bardzo dobra lektura. Pasjonująca intryga związana z wydarzeniami w Paryżu. Myślę, że zainteresuje młodych czytelników, ale i dorosłych. Przystępny język, ciekawe przygody bohaterów oraz dobrze rozplanowana akcja - to gwarancja mile spędzonego czasu z lekturą. Chętnie poszukam innych pozycji tego autora.

Tom najsłabiej oceniany, co mnie bardzo dziwi, bo książka nie odbiega od wcześniejszych tomów. Bardzo ciekawa, syn zachwycony perypetiami dziewczynek. Przeczytanie jednego rozdziału przed snem nie wchodzi w grę. Muszą być przynajmniej dwa! W 5 tomie pojawia się nowa postać, nowa koleżanka, niezbyt lubiana przez 3 przyjaciółki, jedynie Karola lubi Elizę. Nie przeszkadza to aby team nadal trwał - przyjaciele mogą przecież mieć innych przyjaciół. Eliza wygląda na podejrzaną, pewnie jeszcze namiesza :). Zdecydowanie z Piotrkiem polecamy również ten tom :).

"Jestem Daisy Kurzajka i obecnie przebywam w Krainie Najwyższej Irytacji! Moja babcia ma zamiar wysłać mnie do Szkoły Czarownic Ropusze Wieże, mimo że absolutnie, totalnie i zdecydowanie NIE JESTEM czarownicą. Tylko AKTORKĄ!" Świetne rysunki uzupełniają tą lekką i przezabawną opowieść z charakterem: soczystą, napędzajaca wyobraźnię z adhd -owymi dialogami i akcjami na miarę Mission Impossible! Klimacik troszkę jak z Hotelu Transylwania, troszkę Akademii Dobra i Zła, ale w wersji light i zdecydowanie bardziej zabawnej i szybszej, jeśli chodzi o akcję. Super główna bohaterka, świetna atmosfera Szkoły Czarownic Ropusze Wieże, narracja łatwa, przyjemna i na poziomie! "Nie mogę uwierzyć, że to wszystko dzieje się naprawdę. Babcia porzuciła mnie tutaj, bo wydaje jej się, że jestem czarownicą. Teraz panna Wawrzyn też twierdzi, że jestem czarownicą. I panna Cierń. A ja wcale nie jestem czarownicą. W ogóle nie czuję, żebym miała w sobie cokolwiek z wiedźmy. A wszystko wokół jest takie ponure, straszne i pełne pajęczyn, z upiornymi nauczycielkami i Ropuszymi Strachami, a za chwilę będę musiała iść spać w kotle, gdzie będzie zimno, twardo i okropnie." Jestem bardzo pozytywnie zaskoczona poziomem literatury młodzieżowej i dziecięcej ostatnio 😁

Maja razem ze swoimi koleżankami ze szkoły, stały się Gwiezdnymi Przyjaciółmi. Gwiezdni Przyjaciele posługują się magią, mają zdolności, o których marzą ci, którzy chcą czynić zło. Wraz ze swoimi magicznymi przyjaciółmi, czyli obdarzonymi magicznymi mocami zwierzętami, mają chronić swoich bliskich przed czarną magią. Nie jest to łatwe zadanie. Tym razem dziewczynki muszą się zmierzyć z widmem, które jest zaklęte w ogrodowym krasnalu. Początkowo nie wiedzą, gdzie ono się chowa. Dziewczynki zauważyły, że w lokalnej drużynie gimnastycznej dzieją się złe rzeczy. Mało tego, Maja, która potrafi spojrzeć w przyszłość zobaczyła, że zło może dosięgnąć jej przyjaciółkę - Karolę, a to już nie są przelewki. Dziewczynki łączą swoje siły i próbują dowiedzieć się gdzie jest widmo by wysłać je do Krainy Cieni. Seria ta jest po prostu genialna. Moja Córka jest nią po prostu oczarowana. Widzę, że przygody dziewczynek mocno ją zaintrygowały. Sama bowiem zaczęła snuć przypuszczenia kto może być potencjalnym złym charakterem, a która z nich może mieć najpotężniejszą moc. Sama jestem tego wszystkiego bardzo ciekawa. Fajne w tej powieści jest to, że Autorka zaznacza jak ważna jest współpraca między dziewczynkami. Mało tego, z każdą rozwiązaną sprawą z widmami, moce dziewczynek rosną w siłę. Tutaj również pokazane jest, że praca nad zdolnościami sprawia, że stają się one potężniejsze. Wydaje mi się, że może to zachęcić małe dziecko do rozwijania swoich umiejętności w prawdziwym życiu. Przynajmniej ja to tak tłumaczę swojej Córce. Zauważyłam też, że z każdym tomem tej serii, akcji staje się bardziej napięta i mroczna. Wodze wyobraźni mają tutaj naprawdę bardzo wielkie możliwości. Trzeba jednak uważać, że bardzo wrażliwe dziecko tej serii może się zacząć bać. U nas na szczęście tak nie jest. Czy polecam? Bardzo. To nasza pierwsza dłuższa seria książeczek, która od pierwszego tomu tak bardzo mocno zaintrygowała nas swoją tajemnicą. A to dopiero druga część, która już jest bardziej mroczna. Trzecia również trzyma w napięcie i jeżeli dalej tak będzie, to z każdą częścią będziemy dostawać coraz większą dawkę różnych emocji. Mojej Córce bardzo podoba się współpraca dziewczynek, ich moce oraz sami zwierzęcy przyjaciele. Do tego akcja książki i tajemniczy zły charakter, zaangażowały moją Córkę w treść. Ona po każdym rozdziale stara się czytać między wierszami, doszukiwać prawdy, wysnuwać różne teorie i to jest rewelacyjne!

Świetnie się czyta z 8latką. Wesoła dziewczynka i jej dwaj starsi bracia to aż nadto do napisania śmiesznej książki. A niby normalna rodzina.... Napisana w formie pamiętnika Alinki, jej miłości, zemsty na braciach, miłość przeplatana z nienawiścią do nich, zwykli rodzice, niezwykła zwykła babcia - słowem każda ośmiolatka jest w stanie stanle odnaleźć się w tej plątaninie przygód! Z pewnością sięgniemy po kolejne i poprzednie tomy.

Przyjemna seria, która mimo iż powstała z myślą o dzieciach, może spodobać się także dorosłym. Bohaterowie poszczególnych części to zwyczajny nastolatkowie, którzy mają swoje problemy, popadają w kłopoty, odnoszą sukcesy. Cieszą się, obrażają, kłócą ze sobą, pomagają... są naturalni i prawdziwi, podobnie jak ich szkolne przygody i życie. Tutaj nie ma czarów, elfów czy wróżek, które znamy z powieści fantasy a mimo tego jest akcja, przygoda i tajemnice jedynie z nutką "baśniowości w postaci magicznych zwierząt, które potrafią rozmawiać ze swoimi opiekunem. To wszystko czyni z książki naprawdę ciekawą pozycje i na swój sposób prawdziwą. Czytelnikom łatwiej jest żyć się z bohaterami, którzy przypominają ich samych i których życie jest zbliżone do ich życia. Autorka ma naprawdę lekkie i przyjemne pióro, którego plastyczność działa na dziecięcą wyobraźnie. W trzeciej części pojawia się więcej tajemnic, czasem nawet wieje grozą i pojawiają się mocniejsze sceny, jednak kiedy im się przyjrzymy, zauważymy, że wcale nie takie straszne, jakby się mogło wydawać… "W ciemnościach" to nie tylko przygody ale również różne problemy z jakimi borykają się dzieci: dorastające, zmiana szkoły, odnalezienie się w domu, wstyd z powodu złej sytuacji materialnej rodziców, przyjaźń, opieka nad zwierzętami, dbanie o przyrodę i wiele innych. To wszystko czyni z książki niebanalną i wartą przeczytania pozycję.

Gdybym miała jednym słowem określić tę książkę – powiedziałabym od razu, że jest zaskakująca. I że przypomina mi cielęce lata, gdy z wypiekami na twarzy śledziłam coraz to nowe przygody Janeczki i Pawełka, bohaterów powieści J. Chmielewskiej. Oj, dzieje się tutaj i to tak, że nawet taki stary literacki wyga połyka kolejne strony w oczekiwaniu na ciąg dalszy. Pierwsza przeczytana przez nas książka z seria „Klub Łowców Przygód” Wydawnictwa Literatura i od razu taki sztosik. Miejscem akcji jest zwykła miejscowość Owczyny, którą główny bohater, nastoletni Grzesiek z uporem nazywa „stolicą nudy”, gdyż jest święcie przekonany, że nie dzieje się tam nigdy nic godnego uwagi, a jego życie, to ponura wegetacja. Bo cóż ciekawego może się dziać w szkole, sierocińcu czy lokalnej fabryce czekolady? Zdziwicie się! Pewnej nocy jednak staje się coś niesamowitego. Doświadczony kierowca cysterny przewożący płynną czekoladę widzi na moście dziwne stworzenie, które później uparcie będzie nazywał żubrem. Zła pogoda, śnieg, ciemności…wszystko to sprawia, że cysterna ulega wypadkowi, zawory puszczają, a płynna czekolada setkami litrów wycieka i spływa po asfalcie. I odtąd właściwie zaczyna się niesamowity bieg wydarzeń i afera goni aferę. Czy to pech? Czy może ktoś ma chytry plan na wzbogacenie się? Czy może jeszcze coś innego? Grzesiek z kolegami, którzy z nudów postanawiają wziąć udział w Przeglądzie Przedstawień Szkolnych i napisać oraz wyreżyserować własną sztukę, zakasują rękawy i zabierają się do przeprowadzenia śledztwa. Nie jest to łatwe zadanie, a ilość niewiadomych zdecydowanie przewyższa to, co już wiedzą. Dzielnie pomaga im tymczasowa nauczycielka plastyki, która jednocześnie daje lekcje rysunku Karolinie, córce pechowego kierowcy. I nawet kiedy już wydaje się, że zagadka rozwiązana i w Odczynach znowu zapanuje nuda, na horyzoncie pojawia się kolejna akcja, jeszcze lepsza, jeszcze bardziej skomplikowana. Postaci bohaterów są nakreślone w sposób bardzo realistyczny; to prawdziwe współczesne nastolatki - wrażliwe, dociekliwe, bystre a czasem pyskate, kłótliwe i z fochami. Trzeba zaznaczyć, że książka jest przeznaczona dla dzieciaków wprawionych już w czytaniu, które lubią zagadki, trochę niebezpieczeństwa, szybką, z niespodziewanymi zwrotami akcję i skomplikowaną fabułę. To prawdziwa arena intryg i podstępu, gdzie niełatwo jest się odnaleźć. Twarda okładka z postaciami głównych bohaterów, standardowej wielkości czcionka. Podzielona na 42 stosunkowo niedługie rozdziały zapewni mnóstwo wrażeń i koniec końców okaże się, że nic nie jest takie, jakim się wydaje. O tym akurat jesteśmy przekonane!

Czy słyszeliście o Puchańcach albo Strachulcach? Nie? Ja też nie. Ale miałam okazję trochę się o nich dowiedzieć. Przeczytałam sympatyczną książkę skierowaną do młodszego czytelnika, a napisaną przez autora, między innymi serii o Kociołku i jego kompanii. Jak się więc domyślacie tu też mamy do czynienia z fantastyką, n,o może bardziej z realizmem magicznym. Głównym bohaterem książki jest Marcel, uczeń podstawówki. Chłopak stara się być grzecznym dzieckiem, które dobrze się uczy, ale wiadomo jak to jest - wychodzi różnie. Zwłaszcza jak ma się młodszego brata, który czasami zwala winę za różne występki na tego starszego. Jednak w obliczu dziwnych rzeczy, które zaczęły mieć miejsce w ogrodzie ich domu, chłopcy potrafili zjednoczyć siły. A pewnego dnia względnie uporządkowany ogród zamienił się w przeorane pole. Ojciec Marcela postanowił zatrudnić ekipę zajmującą się likwidacją szkodników, bo zauważył dziwne ślady. Marcel również się im dobrze przyjrzał i już wiedział, że to nie łasica czy kret, ale coś zupełnie innego. Postanowił więc zastawić pułapkę. W taki oto sposób poznaje Brulla i jego historię. A ponieważ Puchaniec potrzebuje pomocy, chłopak wraz z przyjacielem i koleżanką z klasy, z którą chłopcy muszą przygotowywać projekty szkolne, postanawiają mu pomóc. Wkrótce stają oko w oko z niebezpieczeństwem. Czy dzieciom uda się pokonać wroga Brulla? "Awantura ze Strachulcem" to książka napisana lekko, z niewielką dozą dreszczyka i sporą dawką humoru. Dla młodszych stanowi świetne wprowadzenie do fantastyki. Podoba mi się to, że na książce znajduje się oznaczenie wiekowe. A książkę możecie albo czytać swoim milusińskim, albo zaproponować im do samodzielnego czytania. Krótkie rozdziały i ilustracje z pewnością pozwolą się wciągnąć w lekturę. Fabuła również jest ciekawa, choć rozkręca się wolno. Myślę jednak, że historia pozwoli czytelnikowi odpowiednio się zaangażować.

Wiktoriański Londyn. Rodzice Emily zaginęli w Północnej Godzinie ? w tajemniczym świecie magii i potworów wymyślonym przez dzieci i zatrzymanym w czasie. Emily uzbrojona jedynie w drugie śniadanie i skłonność do gadulstwa wyrusza do Północnej Godziny w towarzystwie jeża Hoggina. Tropiona przez krwiożercze bestie, szuka swoich bliskich w mieście Nocnego Ludu. Ale żeby ich uratować, musi najpierw odkryć zaskakującą prawdę. Jaki rodzinny sekret wiąże ją z Północną Godziną i czy Emily zdoła uratować oba światy, zanim skończą się jej kanapki? Lubicie, gdy książka dobra i wciąga już od pierwszych rozdziałów . Nie daje czasu na rozmyślanie, na sen, na nic prócz podążania za bohaterami. Przedewszystkim dobrze napisana i zabawna .

Książeczka dla dzieci, "Koci zaułek" Beaty Sarnowskiej od wydawnictwa Wilga to pierwszy tom cyklu o tej samej nazwie. Jest to miła i przyjemna historia o przyjaźni i chęci niesienia pomocy zwierzętom. Jednocześnie uczy i bawi oraz pokazuje to co w życiu ważne. Cztery dziewczynki, Julka, Ola, Zuzia i Lena to bohaterki tej kociej serii. Różnią je zainteresowania i pasje jednak łączy chęć niesienia pomocy kotom. Ten tom, skupia się głównie na Julii. Pokazuje jej problemy z nauką, z którymi dzięki przyjaźni i motywacji daje sobie radę oraz marzenie, którym jest posiadanie własnego kota. Książka porusza też trudny temat jakim jest bezdomność kotów. Dziewczynki są wolontariuszkami w funkcji "Koci zaułek" i na jej przykładzie poznajemy zasady działania takiej organizacji. Autorka promuje, po przez tę książkę, adopcję kotów ale również pokazuje problemy młodszych nastolatków. Książka napisana jest prostym i przyjemnym stylem z humorem, co sprawia, że czyta się ją bardzo szybko. Nam bardzo się podobała i mamy w planach sięgnąć po kolejne tomy.

"Burzowy smok" to dziecięca książka, która bardzo miło mnie zaskoczyła. Przygody Uli, dziewczynki, która była służącą na zamki i Chmurzynka bardzo mnie wciągnęły. Książka przeznaczona dla dzieci od 6 lat, ale nasza prawie 4 latka też dała się oczarować małemu smokowi. Bardzo polecam tę pozycję.

Lubię te historie o niedoskonałych ludziach. Lubię podkreślanie inności i odrębności, ale jednak pełne szacunku do drugiego człowieka. Lubię, gdy zmagania nie zawsze są tak autentyczne i dosadne. Niedopowiedzenia mają swoją moc. Lubię te spokojne, wyciszające całość zakończenia. Chciałabym, żeby padła diagnoza Gilera, bo w końcu oswajanie z trudną, czasami straszną terminologią da się ograć. Normalizowanie nie chorób dobrze nam wszystkim zrobi. Znowu jednak nie wiem do końca do kogo skierowana jest to książka. Jednak z chęcią sięgnę po pozostałe tomy, bo zdaje się, że tylko pierwsze 2 czytałam.

Prześliczna seria , szczególnie dla dziewczynek 6-8 lat. Rozmiar standardowy. Okładka miękka. Duża czcionka. Prześliczne czarno-białe ilustracje Sophie Blackall. Książeczkę czytałam wszystkim moim dzieciakom i młodszym i starszym. Każde słuchało z wypiekami i uśmiechem na twarzy, nawet te rodzaju męskiego. Pierwsza część opowiada o przyjaźni dwóch dziewczynek, które z początku nawet wcale się nie lubiły. Mieszkają naprzeciwko siebie. Obie mają siedem lat i chodzą do jednej klasy. Przy czym bardzo się różnią. Tak dotąd myślały. Pestka to żywe srebro. Lubi bawić się gromadnie, im więcej dzieci tym lepiej. Tak uważa. Chodzi po drzewach, łobuzuje. Lilka uchodzi za spokojną dziewczynkę, która zaczytuje się literaturą. Jest przykładna, grzeczna i ułożona. Wszystko to tylko pozory. Razem za pomocą eliksirów Lilki , która pretenduje do miana wróżki – czarownicy, posługująca się magiczną różdżką stworzą doskonały tandem. Przeczytajcie ,a dowiecie się co zmalowały nasze dziewczynki pewnego popołudnia i jak rozwinęła się ich niepozorna z początku przyjaźń. Przesłanie: Nigdy nie oceniajcie po pozorach. Druga myśl, że przeciwieństwa się przyciągają. Książeczka świetna, pełna humoru, dowcipnych dialogów, niesamowitych zdarzeń. Uśmiałam się jak nigdy. Dzieci też długo, długo się śmiały. Wszyscy razem doskonale się bawiliśmy. Polecam całą serię!

„Odważny leniwiec” posiada to, do czego przyzwyczaiły nas perypetie poczciwej Zosi i innych mieszkańców azylu. Ponownie dostajemy zatem niedługą, prostą, a przy tym ciepłą opowieść, którą napisano nieskomplikowanym językiem. Przystępność utworu obejmuje również bardzo łatwy próg wejścia dla nowych czytelników (…) Dlatego nie zabraknie wzmianek, które mają za zadanie przypomnieć odbiorcom podstawowe informacje o kluczowych postaciach i miejscu akcji. Pozostając w temacie rozmaitych wzmianek, warto także odnotować obecność zgrabnie wplecionych do fabuły ciekawostek przyrodniczych (głównie o leniwcach, ale nie tylko). Ponadto, spodobało mi się nienachalne przesłanie, płynące z tej konkretnej odsłony cyklu. Mianowicie przedstawiona historia pokazuje, że czasami rozwiązanie pewnych problemów może nadejść z dość nieoczekiwanej strony. Opinia jest fragmentem recenzji, dostępnej w całości na moim blogu: https://crouschynca.blogspot.com/2020/11/zosia-i-jej-zoo-odwazny-leniwiec-recenzja.html

"Akademia Jednorożców" to seria książeczek, która umili czas nie jednemu młodemu czytelnikowi, przeniesie w świat istot, których niestety nie mamy co szukać w realnym życiu, a jednocześnie daje przykład odwagi, szczerości i prawdziwej mocy przyjaźni. "Zosia i Tęcza" to pierwsza opowieść wielotomowej serii o "Akademii Jednorożców", w której wchodzimy w magiczny świat. Razem z Zosią udajemy się na Wyspę Jednorożców, gdzie każde 10-letnie dziecko przez rok uczy się w akademii i nawiązuje więź z jednym z jednorożców. Już na początku pobytu Zosi Błyszczące Jezioro zmienia barwę, a z magią jednorożców dzieje się coś niedobrego. Dziewczynka wraz z Tęczą i przyjaciółmi chce dowiedzieć się, co lub kto stoi za zanieczyszczeniem jeziora i uratować magię czworonogich przyjaciół. Każdy tom napisany jest prostym językiem, czcionka jest większa, przez co treść jest przejrzysta i ułatwia czytanie dzieciom. Każda z nich ma nieco ponad 100 stron, ale czyta się je bardzo szybko. Czytanie uatrakcyjniają biało-czarne ilustracje, dzięki którym łatwiej jest zapamiętać, która dziewczynka jak wygląda. Historie z "Akademii Jednorożców" pokazują, że każde dziecko bądź zwierzę ma swoje słabości i lęki, ale dzięki pomocy przyjaciół można je przezwyciężyć. Oczywiście w każdym tomie zdarzają się sytuacje mało bezpieczne, ale dzięki odwadze i rozwadze udaje się dziewczynkom wyjść z nich bez szwanku. Myślę jednak, że moc przyjaźni jest tu najważniejsza i pokazuje, że dzięki przyjaciołom każdy lęk czy niepewność jest mniej straszna. Mojej 7-latce, która uwielbia jednorożce, bardzo podobają się perypetie dziewczynek z Sali Szafirowej i jeszcze do nich wrócimy.

Mopsik to mały piesek, który ma jedno wielkie marzenie - chciałby zostać jednorożcem! Mimo że wszyscy wiedzą, że jest to niemożliwe, piesek postanawia zrobić wszystko, by jego marzenie się spełniło. Chce, by miał piękny róg i skrzydła, tak jak prawdziwy jednorożec. Z pomocą przyjaciół podejmuje różne próby, by stać się jak jednorożec, jednak każda próba kończy się niepowodzeniem. W trakcie tej wesołej i pełnej przygód historii piesek odkrywa, że może być wyjątkowy i wspaniały właśnie taki, jaki jest, a prawdziwa magia tkwi w akceptacji samego siebie.

MEGA KSIĄŻKA! Opisuje życie 10-letniej Maliny i jej koralika ( Od razu mówię: To nie typ ,,Karolci'' która niezbyt przypadła mi do gustu),dzięki któremu może podróżować w przyszłości i przeszłości. Malina to na serio Cud-Dziewczyna! Jestem właśnie w trakcie 2 tomu tej wspaniałej książki, niestety, 2 tom nie jest jeszcze dodany do LubimyCzytać 🫤. Książkę polecam nie tylko dzieciom, ale i dorosłym, żeby wrócili do świata dzieciństwa 😉.