Wojna jest zawsze przegrana. Polscy reporterzy wojenni opowiadają o tym, czego do tej pory nie ujawniali

Cytując jednego z rozmówców "wojna to samograj". Zatem tutaj nie jest trudno o kontrowersyjny temat, sztuką jest go okiełznać. Co nie do końca udało się autorce. Szkoda - ale jak dla mnie za mało tu emocji. A nie oszukujmy się, co jak co, ale każda wojna ich dostarcza.
Ale jak mówi tytuł: jest zawsze przegrana. Bez względu na wynik.

Cytując jednego z rozmówców "wojna to samograj". Zatem tutaj nie jest trudno o kontrowersyjny temat, sztuką jest go okiełznać. Co nie do końca udało się autorce. Szkoda - ale jak dla mnie za mało tu emocji. A nie oszukujmy się, co jak co, ale każda wojna ich dostarcza.
Ale jak mówi tytuł: jest zawsze przegrana. Bez względu na wynik.

Bardzo poprawna pozycja.
Na pewno w hołdzie dla reporterów wojennych, którzy narażają swoje życie by pokazać nam, widzom/ czytelnikom, wojenne realia.
To książka gdzie zostają oni dopuszczeni do głosu i mogą przekazać nam swoje doświadczenia, opinie i emocje czyli coś czego w swoich reportażach robić nie powinni.
To duży plus tej książki.
Poznajemy od zaplecza nieco ten zawód. Ale tylko pobieżnie niestety.
Myślę również, że nabrałam większego szacunku do ludzi w tym fachu.
Osobiście mam jednak problem z formą wywiadów.
Nie przemawia ona do mnie.
Nie za wiele z takiej lektury wyciągam.
Przeczytam, owszem, z przyjemnością. Ale nie za wiele ze mną zostaje.

Bardzo poprawna pozycja.
Na pewno w hołdzie dla reporterów wojennych, którzy narażają swoje życie by pokazać nam, widzom/ czytelnikom, wojenne realia.
To książka gdzie zostają oni dopuszczeni do głosu i mogą przekazać nam swoje doświadczenia, opinie i emocje czyli coś czego w swoich reportażach robić nie powinni.
To duży plus tej książki.
Poznajemy od zaplecza nieco ten...

Bardzo wciąga, zmusza do zastanowienia się. Dobry hołd dla reporterów, aczkolwiek niektóre wywiady czyta się lepiej, inne gorzej. Mam po prostu wrażenie, że niektórzy po prostu bardziej chcieli zrozumieć to, co widzą i co relacjonują.

Bardzo wciąga, zmusza do zastanowienia się. Dobry hołd dla reporterów, aczkolwiek niektóre wywiady czyta się lepiej, inne gorzej. Mam po prostu wrażenie, że niektórzy po prostu bardziej chcieli zrozumieć to, co widzą i co relacjonują.

tytuł to najlepsze przesłanie tej książki

tytuł to najlepsze przesłanie tej książki

Polecam!

Polecam!

Świetne rozmowy, jednak czegoś mi w nich brakuje. Autorka zapowiada się na całkiem dobrą reportażystkę. Na pewno przeczytam jej kolejną książkę.

Świetne rozmowy, jednak czegoś mi w nich brakuje. Autorka zapowiada się na całkiem dobrą reportażystkę. Na pewno przeczytam jej kolejną książkę.

Wstrząsające relacje dziennikarzy wojennych, po przeczytaniu których pojawia się złość na tych, którzy wywołują konflikty, ale którym ostatecznie krzywda się nie dzieję (bo jak zwykle cierpią jedynie niewinni).

Wstrząsające relacje dziennikarzy wojennych, po przeczytaniu których pojawia się złość na tych, którzy wywołują konflikty, ale którym ostatecznie krzywda się nie dzieję (bo jak zwykle cierpią jedynie niewinni).

Książka, której przesłanie/hasło mamy już na okładce. O wojnie opowiadają ludzie, którzy nie są żołnierzami a zawodowymi obserwatorami. To taki mały hołd dla reporterów a zarazem krytyka wszelakich konfliktów.

Książka w formie wywiadów sprawdza się bardzo dobrze, umożliwia to łatwe przemieszczanie się po tematach i nie powoduje chaosu. Rozmówcy ciekawie dobrani.

Wojna zawsze będzie nieść cierpienie i śmierć niewinnych... a w sumie kto jest winny? Co jest nośnikiem i przyczyną wojen?
Na te pytania można znaleźć subiektywne odpowiedzi przepytywanych.

Polecam.

Książka, której przesłanie/hasło mamy już na okładce. O wojnie opowiadają ludzie, którzy nie są żołnierzami a zawodowymi obserwatorami. To taki mały hołd dla reporterów a zarazem krytyka wszelakich konfliktów.

Książka w formie wywiadów sprawdza się bardzo dobrze, umożliwia to łatwe przemieszczanie się po tematach i nie powoduje chaosu. Rozmówcy ciekawie dobrani.

Wojna...

Relacje dziennikarzy wojennych. Mocne....

Relacje dziennikarzy wojennych. Mocne....

Założenie, że ,,Wojna jest zawsze przegrana” to książka wyłącznie o wojnie bez zwątpienia można uznać za niekompletne.

Honorata Zapaśnik w swojej książce nie tylko decyduje się na opowiedzenie czytelnikowi historii ludzi bezpośrednio dotkniętych konfliktami zbrojnymi, lecz także postanawia pokazać odbiorcom jak brutalnie może wyglądać świat reportera wojennego. To właśnie na rzetelnym i szczerym dialogu z ośmioma równymi pod wieloma względami korespondentami wojennymi opiera się cała książka. Zabieg ten pozwala czytelnikowi na odkrycie różnych oblicz wojen mających miejsce na całym świecie i uświadomienie sobie ogromu ich konsekwencji. Dodatkowo taka specyficzna narracja pokazuje idealnie prawdę, że nie ważne ile masz lat, jaką masz płeć bądź osobowość – jeśli przyświeca ci idea pomocy niewinnym i chęć głoszenia prawdy o świecie, jesteś w stanie narazić nawet własne życie dla sprawiedliwości pokrzywdzonych.

Co najważniejsze ,,Wojna jest zawsze przegrana” zmusza człowieka do refleksji nad niestabilnością współczesnego świata. Książka Zapaśnik na pewno może zostać określona jako szczera opowieść o osobistych dramatach i poświęceniu - co z miejsca czyni ją pozycją potrzebną i wartą przeczytania. Jednocześnie należy jednak pamiętać, że wszystkie teksty o tematyce wojennej mają tendencję do szybkiego przedawniania się, więc zainteresowany tematem czytelnik powinien wyrobić w sobie nawyk do samodzielnego sprawdzania aktualności podanych przez autorkę informacji.

Założenie, że ,,Wojna jest zawsze przegrana” to książka wyłącznie o wojnie bez zwątpienia można uznać za niekompletne.

Honorata Zapaśnik w swojej książce nie tylko decyduje się na opowiedzenie czytelnikowi historii ludzi bezpośrednio dotkniętych konfliktami zbrojnymi, lecz także postanawia pokazać odbiorcom jak brutalnie może wyglądać świat reportera wojennego. To właśnie...