Zwyczajna opowieść o miłości

Książkę czytało się bardzo przyjemnie, a zaraz sprawnie.

Bohaterów pojawia się kilku, jedni opisani są lepiej inni gorzej. Dużym plusem jest to, że ich losy nie były mi obojętne.

Fabuła zapowiadała się dobrze i taka też była. Zdecydowanie nie jest to coś wybitnego, ale książka na pewno jest dobre. Mimo iż po 20 str nie byłam do niej przekonana przez co ją odłożyłam, to wczoraj udało mi się ją skończyć i zdecydowanie warto było ją przeczytać.

Zdecydowanie polecam przeczytać, bo książka jest dobra, niesie za sobą wiele prawdy, ale równocześnie rozśmiesza nas do łez.

Książkę czytało się bardzo przyjemnie, a zaraz sprawnie.

Bohaterów pojawia się kilku, jedni opisani są lepiej inni gorzej. Dużym plusem jest to, że ich losy nie były mi obojętne.

Fabuła zapowiadała się dobrze i taka też była. Zdecydowanie nie jest to coś wybitnego, ale książka na pewno jest dobre. Mimo iż po 20 str nie byłam do niej przekonana przez co ją odłożyłam, to...

Od chyba pół roku nie czytałam książki, która nie jest o nastolatce zakochującej się w nieodpowiednim facecie, więc miło było coś zmienić. Bardzo przyjemnie spędziłam czas z tą lekturą. Niosła ze sobą wiele prawdy i cierpienia, ale też można było się czasami pośmiać. W zakończeniu mi czegoś zabrakło i może troszkę się nim zawiodłam, dlatego gwiazdka w dół.

Od chyba pół roku nie czytałam książki, która nie jest o nastolatce zakochującej się w nieodpowiednim facecie, więc miło było coś zmienić. Bardzo przyjemnie spędziłam czas z tą lekturą. Niosła ze sobą wiele prawdy i cierpienia, ale też można było się czasami pośmiać. W zakończeniu mi czegoś zabrakło i może troszkę się nim zawiodłam, dlatego gwiazdka w dół.

Nie miałam wielkich oczekiwań co do tej książki i bardzo przyjemnie się rozczarowałam. Świetna historia. Odpowiednie tempo, trudne historie z przeszłości i ciekawi bohaterowie.

Nie miałam wielkich oczekiwań co do tej książki i bardzo przyjemnie się rozczarowałam. Świetna historia. Odpowiednie tempo, trudne historie z przeszłości i ciekawi bohaterowie.

dawniej

dawniej

Niby zwyczajna ale skomplikowana.

Niby zwyczajna ale skomplikowana.

O okładce: Imitująca stronę skoroszytu, poplamiona i pokreślona okładka w różowawym odcieniu zdaje się idealnie pasować do skrywanych w środku treści, a ja bardzo lubię kiedy opakowanie ma coś wspólnego z wnętrzem.

"Nie możesz wybierać własnych uczuć. Możesz tylko zdecydować, czy chcesz się nimi kierować".

Kilka słów o książce: Całą historię poznajemy z perspektywy Luka, młodego chłopaka uczęszczającego na zajęcia z filmografii, gdzie poznaje drugą z okładkowych postaci - Leię. Bez obaw, mimo zbieżności imion nie będziecie tu mieć do czynienia z nową odsłoną Gwiezdnych Wojen.
Czas teraźniejszy przeplatany jest w książce rożnego rodzaju zapiskami z notatników, krótkimi opisami scenografii, wspomnieniami, cytatami bliskich osób (często poddawanym rozważaniom),a nawet snami. Jest tu też pewien, że tak powiem, bardzo ŻYCIOWY scenariusz.
Dużą (jeśli nie największą) rolę tej historii odgrywa przeszłość, która jest czytelnikowi stopniowo odsłaniana. Przyznaję, że dzięki temu, że nie wszystko zostało powiedziane od razu byłam naprawdę ciekawa co stanie się dalej, jak pewne sprawy się potoczą i czy happy end jest w ogóle możliwy. Dawno już w żadnej książce nie zaznaczyłam tylu wartych uwagi fragmentów.

"Ściany działają w dwie strony. To, co cię chroni, jednocześnie cię izoluje".

Plusy: Bardzo podoba mi się forma w jakiej Camden postanowił napisać swoją powieść (przy okazji dodam, że gdybym nie wiedziała, że autorem jest mężczyzna, pewnie nigdy bym tego nie odgadła).
Ale za największy plus uważam to, że to naprawdę jest "Zwyczajna opowieść o miłości". Nie cukierkowa, nie przesadzona, a bardzo życiowa, słodko-gorzka, z miejscem na ból i łzy.

"Życie to zapętlona płyta. Musimy po prostu pokochać znajdujące się na niej piosenki".

Moja opinia: Lubię, kiedy nie mam większych oczekiwań względem książki, a ona pozytywnie mnie zaskakuje. Tak było w przypadku Zwyczajnej opowieści o miłości.
Zacznę od tego, że nigdy w życiu nie domyśliłabym się skąd autor wziął pomysł na tytuł. Nie chcę Wam tego zaspojlerować, powiem tylko, że u mnie wywołało to wielki uśmiech na twarzy.

Oczywiście mogłabym tu streścić fabułę, napisać co, kto, kiedy i dlaczego zrobił, ale odebrałoby to całą przyjemność z odkrywania tym, którzy po powieść zamierzają sięgnąć. A naprawdę warto przejść przez to samemu. Jeśli szukacie czegoś co czyta się „samo”, a nie jest jednocześnie cukierkową opowiastką o miłości to polecam.

O okładce: Imitująca stronę skoroszytu, poplamiona i pokreślona okładka w różowawym odcieniu zdaje się idealnie pasować do skrywanych w środku treści, a ja bardzo lubię kiedy opakowanie ma coś wspólnego z wnętrzem.

"Nie możesz wybierać własnych uczuć. Możesz tylko zdecydować, czy chcesz się nimi kierować".

Kilka słów o książce: Całą historię poznajemy z perspektywy Luka,...

Każda opowieść jest opowieścią o miłością. Tylko sposób tworzenia historii jest różny. Jest też wiele odcieni miłości. W powieści Stevena Camdena znajdziemy zarówno miłość od pierwszego wejrzenia, która połączy parę siedemnastolatków, miłość, która na nowo łączy stare małżeństwo oraz więź pomiędzy braćmi. Przyznaję, że przez pierwszych sto stron nie udało się mi wczuć w klimat i polubić bohaterów. Dopiero później tak wciągnęłam się w fabułę, że kolejne trzysta stron przeczytałam jednym tchem. Początkowo bardzo trudno było mi uwierzyć w podział na dwie warstwy społeczne niczym w baśniach dla dzieci. Później losy Luke'a i Lei stają się bardziej splątane, mniej szablonowe, a mnie łatwiej było zrozumieć monologi wewnętrzne głównego bohatera.

Ciąg dalszy: morderczynimarzen.blogspot.com/2018/12/zwyczajna-opowiesc-o-miosci-steven.html

Każda opowieść jest opowieścią o miłością. Tylko sposób tworzenia historii jest różny. Jest też wiele odcieni miłości. W powieści Stevena Camdena znajdziemy zarówno miłość od pierwszego wejrzenia, która połączy parę siedemnastolatków, miłość, która na nowo łączy stare małżeństwo oraz więź pomiędzy braćmi. Przyznaję, że przez pierwszych sto stron nie udało się mi wczuć w...

Nigdy bym się nie spodziewała,że mężczyzna jest wstanie tak dobrze opisać uczucia między dwojgiem zakochanych.
413 stron pełnych miłości damsko-męskiej,życiowych problemów,przeszłości,rad płynących z ust rodziny i przyjaciół...a to wszystko po to,żeby uświadomić sobie : ,,Co jest dla nas najważniejsze".

Nie raz sięgałam po New Adult,ale to trafiło do mnie,jak żadne inne,które wcześniej czytałam.

Książka zaskakuje czytelnika,zaciekawia i wprawia w stan refleksji. Jedyne co potrzebuje ta lektura,to kolorowych samoprzylepnych karteczek na marginesie,niemalże każdej strony.

Nigdy bym się nie spodziewała,że mężczyzna jest wstanie tak dobrze opisać uczucia między dwojgiem zakochanych.
413 stron pełnych miłości damsko-męskiej,życiowych problemów,przeszłości,rad płynących z ust rodziny i przyjaciół...a to wszystko po to,żeby uświadomić sobie : ,,Co jest dla nas najważniejsze".

Nie raz sięgałam po New Adult,ale to trafiło do mnie,jak żadne...

Książkę czyta się dobrze, ale czasami po prostu nie rozumiem niektórych bohaterów (Luke'a).

Książkę czyta się dobrze, ale czasami po prostu nie rozumiem niektórych bohaterów (Luke'a).

Luke i Leia poznają się na przystanku autobusowym. Chłopak cały przemoczony wydawał się nie potrzebować schronienia, ale dziewczyna i tak zaproponowała mu miejsce pod swoim parasolem. Ale to nie był odpowiedni moment na zawarcie znajomości. Luke nie był w nastroju do rozmowy, a jego myśli krążyły wokół własnych problemów. Nastolatki ponownie spotykają się na zajęciach kółka filmowego i wchodzą w ostrą polemikę dotyczącą Leona zawodowca. Wrażliwa Leia widziała w tym typowo męskim kinie opowieść o miłości i poświeceniu, z czym Luke całkowicie się nie zgadzał. Po wymianie zdań między nimi zawiązuje się nić porozumienia. Okazuje się, że Luke i Leia doskonale uzupełniają się , a ich pomysł na scenariusz zyskuje uznanie prowadzącego zajęcia. Podczas wspólnej pracy bardzo zbliżają się do siebie, ale na ich drodze stają były chłopak Lei będący całkowitym przeciwieństwem Luke’a (przystojny, wysportowany, opalony i bogaty) oraz kumple chłopaka z dzielnicy robotniczej. Czy rodzące się między Lukiem i Leią uczucie jest w stanie pokonać różnice klasowe? Koniecznie przeczytajcie tę powieść, jeśli chce się tego dowiedzieć.

Autor powieści jest poetą i performerem, a także autorem słuchowisk. Prowadzi zajęcia dla młodzieży, na których uczy sposobów ciekawego opowiadania. Tą wiedzę pisarz doskonale przekłada w praktyce. Zwyczajna opowieść o miłości jest utworem bardzo ciekawie skonstruowanym. Między narracją fabularną umiejętnie wplata fragmenty z prywatnych zapisków Luke’a oraz fragmenty dotyczące lokalizacji zbudowane w formie scenariusza filmowego. Wbrew pozorom taka urozmaicona kompozycja nie utrudnia procesu czytania, a wręcz urozmaica powieść i nadaje jej dodatkowych walorów. Taki nowy sposób konstruowania fabuły bardzo przypadł mi do gustu i sprawił, że utwór Stevena Camdena wyróżnia się na tle innych książek przeznaczonych dla młodzieży.

Bardzo spodobała mi się także perspektywa prowadzania narracji okiem głównego bohatera. Dzięki temu można lepiej go poznać, wniknąć w głąb jego psychiki i spróbować zrozumieć niektóre jego dziwne zachowania. Poznajemy także jego wspomnienia dotyczące rodziny i przyjaciół oraz ważne momenty, które ukształtowały światopogląd chłopaka. Powieściowy Luke jest chłopakiem małomównym, bardzo zamkniętym w sobie i stale wspominającym przeszłość. W nowej szkole czuje się wyobcowany, bo jego rówieśnicy są skupionymi na sobie dzieciakami pochodzącymi z bogatych rodzin - noszą markowe ciuchy, mogą pochwalić się najnowszymi gadżetami, dlatego z rezerwą i złośliwością traktują osoby, które w jakiś sposób odstają od przyjętego wzorca zachowań. Nasz bohater mimo, że jest chłopakiem inteligentnym i sprytnym, to woli tego nie pokazywać na forum szkolnym w obawie przed zwróceniem na siebie uwagi. Jest zdeterminowany przez środowisko, w którym się wychował i uważa, że nic lepszego nie może go spotkać. Poza tym bardzo martwi go zachowanie brata, o którym czytelnik na początku nie wie, ale w miarę postępu lektury dowiaduje się coraz więcej.

Zwyczajna opowieść o miłości to powieść wciągająca już od pierwszej strony. Mimo, że jestem dużo starsza niż powieściowi bohaterowie i potencjalni czytelnicy, to bardzo dobrze spędziłam czas przy tej książce. Camden stworzył uniwersalną powieść obyczajową, która traktuje o ważnych problemach wkraczających w dorosłość nastolatkach. Z jednej strony pragną samodzielności, ale marzą również o przyjaźni na całe życie i miłości. Okazuje się również, że młodzi wiekiem ludzie mają już spore życiowe doświadczenie i muszą walczyć z własnymi demonami. Jestem przekonana, że ta powieść spodoba się każdemu, nawet trochę starszemu czytelnikowi, który ceni historie niebanalne i opowiedziane w wyjątkowy sposób.

Luke i Leia poznają się na przystanku autobusowym. Chłopak cały przemoczony wydawał się nie potrzebować schronienia, ale dziewczyna i tak zaproponowała mu miejsce pod swoim parasolem. Ale to nie był odpowiedni moment na zawarcie znajomości. Luke nie był w nastroju do rozmowy, a jego myśli krążyły wokół własnych problemów. Nastolatki ponownie spotykają się na zajęciach kółka...