Pepiki. Dramatyczne stulecie Czechów

Okładka książki Pepiki. Dramatyczne stulecie Czechów
Mariusz Surosz Wydawnictwo: Czarne Seria: Reportaż reportaż
375 str. 6 godz. 15 min.
Kategoria:
reportaż
Seria:
Reportaż
Wydawnictwo:
Czarne
Data wydania:
2018-10-17
Data 1. wyd. pol.:
2010-08-25
Liczba stron:
375
Czas czytania
6 godz. 15 min.
Język:
polski
ISBN:
9788380497467
Tagi:
Czechosłowacja Czechy Czesi literatura faktu historia Czech historia Czechosłowacji XX wiek
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Reklama

Oficjalne recenzje i

Zbrodnia i kara oraz na pewno nie-czeskie błędy Czechów i Słowaków



1175 309 53

Oceny

Średnia ocen
6,9 / 10
426 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
473
112

Na półkach:

Mam problem z oceną tej książki, ponieważ autor z pewnością *coś* chciał przekazać i nie mogę odmówić mu powodzenia, skoro faktycznie o historii Czechosłowacji dowiedziałam się zdecydowanie więcej niż za czasów nauki w szkole, ale jednocześnie sposób, w jaki ową wiedzę Surosz przekazuje jest dosyć... kłopotliwy. "Pepiki" napisano językiem w większości nieprzystępnym i przez większość rozdziałów się brnie, zastanawiając, ile do końca i jakiejś puenty. Oczywiście, jest kilka rozdziałów bardzo dobrych - ale wydaje mi się, że głównie wtedy, gdy autor miał więcej źródeł lub nawet możliwość osobistego porozmawiania z bohaterem krótkiej biografii. Co nie dziwi, ale przez to jeszcze bardziej rzuca się w oczy różnica tam, gdzie o samej przywoływanej figurze za wiele do powiedzenia nie ma. Narzekałam też na wtórność informacji i o ile rozumiem krótkie przypominanie pewnych kluczowych faktów ponownie, bo czytelnik mógł się zgubić w gąszczu obcych nazwisk i zbliżonych dat, o tyle ciągłe powtarzanie pewnych kontekstów kulturowych czy tego, jak wyglądała ogólna sytuacja w latach takich a takich męczy, bo przecież książkę oddaje się w ręce czytelnika z założeniem, że będzie ją czytać ciągiem, a nie wyrywkowo, w losowej kolejności.

Dlatego muszę zostawić książkę bez oceny, ponieważ rozbieżność między zawartością a przyswajalnością uniemożliwia mi ocenienie jej sprawiedliwie. Dla rozrywki zdecydowanie nie polecam, ale jeśli chce się przeczytać skondensowane informacje o Czechach (i nieco o Słowacji), na pewno jest to dobry wybór.

Mam problem z oceną tej książki, ponieważ autor z pewnością *coś* chciał przekazać i nie mogę odmówić mu powodzenia, skoro faktycznie o historii Czechosłowacji dowiedziałam się zdecydowanie więcej niż za czasów nauki w szkole, ale jednocześnie sposób, w jaki ową wiedzę Surosz przekazuje jest dosyć... kłopotliwy. "Pepiki" napisano językiem w większości nieprzystępnym i przez...

więcej Pokaż mimo to

avatar
62
53

Na półkach:

Historia Czechów i Słowaków opisana w formie kilkunastu krótkich biografii. Było i o tych znanych (np. Jan Masaryk, Klement Gottwald) i o tych bardziej anonimowych (np. Milan Stefanik). Najbardziej porwała mnie historia Aloisa Eliasa.

Historia Czechów i Słowaków opisana w formie kilkunastu krótkich biografii. Było i o tych znanych (np. Jan Masaryk, Klement Gottwald) i o tych bardziej anonimowych (np. Milan Stefanik). Najbardziej porwała mnie historia Aloisa Eliasa.

Pokaż mimo to

avatar
4
3

Na półkach:

Ciekawa książka. Rzuciły mi się natomiast w oczy wyraźne skoki jakościowe pomiędzy poszczególnymi rozdziałami. Może to być bardzo subiektywne odczucie, dlatego nie wpływa na moją ocenę.

Ciekawa książka. Rzuciły mi się natomiast w oczy wyraźne skoki jakościowe pomiędzy poszczególnymi rozdziałami. Może to być bardzo subiektywne odczucie, dlatego nie wpływa na moją ocenę.

Pokaż mimo to

Reklama
avatar
128
128

Na półkach:

Surosz nieczesko o Czechach. Próżno szukać tu południowej pohody, szwejkowego dystansu czy absurdów rodem z Oty Pavla. Autor serwuje nam minorowe biografie czołowych postaci czechosłowackiej polityki i kultury XX wieku. Pisze o osobach bardziej (Benesz, Gottwald, Sztefanik) lub mniej (Eliasz, Toyen, Frank) znanych. Pomija bohaterów pomnikowych i oczywistych jak Havel, Kafka, Hrabal, za co mu chwała.

Początkowo książka wydaje się... fuszerką. Notki biograficzne są krótkie, niepełne, powierzchowne. Z biegiem czytania historie kolejnych bohaterów jednak zazębiają się, tworząc koherentną paletę tragicznych losów narodu. Paletę mrocznych barw, niepokojów, sytuacji bez wyjścia. Książka finalnie więc wciąga Czytelnika, tyle że także w wir trwogi.

Zwracam uwagę, że jeżeli ktoś sięgnie po Pepików nie doczytawszy podtytułu – może być mocno zdziwiony. Dowie się wiele, ale kosztem spokoju ducha.

Surosz nieczesko o Czechach. Próżno szukać tu południowej pohody, szwejkowego dystansu czy absurdów rodem z Oty Pavla. Autor serwuje nam minorowe biografie czołowych postaci czechosłowackiej polityki i kultury XX wieku. Pisze o osobach bardziej (Benesz, Gottwald, Sztefanik) lub mniej (Eliasz, Toyen, Frank) znanych. Pomija bohaterów pomnikowych i oczywistych jak Havel,...

więcej Pokaż mimo to

avatar
463
463

Na półkach: , , ,

To moja trzecia przeczytana w tym roku książka i trzecia dotycząca Czech.
Dwie z nich napisał Mariusz Surosz. Dla mnie odkrycie, rewelacja. Jestem zachwycona sposobem w jaki Surosz pisze, jak opowiada, jakich bohaterów wybiera.
Każdy rozdział "Pepików" poświęcony jest jednej osobie, która chlubnie czy niechlubnie zapisała się w historii Czech (Czechosłowacji). Przy okazji to także opowieść o niełatwej, ale ogromnie ciekawej historii naszych południowych sąsiadów.
Chyba staję się czechofilką...

To moja trzecia przeczytana w tym roku książka i trzecia dotycząca Czech.
Dwie z nich napisał Mariusz Surosz. Dla mnie odkrycie, rewelacja. Jestem zachwycona sposobem w jaki Surosz pisze, jak opowiada, jakich bohaterów wybiera.
Każdy rozdział "Pepików" poświęcony jest jednej osobie, która chlubnie czy niechlubnie zapisała się w historii Czech (Czechosłowacji). Przy okazji...

więcej Pokaż mimo to

avatar
145
145

Na półkach:

Interesująca xiążka o naszych lekceważonych sąsiadach. Dowiedziałem się ciekawych rzeczy. Czyta się szybko.

Interesująca xiążka o naszych lekceważonych sąsiadach. Dowiedziałem się ciekawych rzeczy. Czyta się szybko.

Pokaż mimo to

avatar
418
184

Na półkach:

Bardzo ciekawa książka. Zafascynowała mnie historią Czechów i ich państwa. Niesamowicie wciągająca lektura. Świetnym pomysłem było opowiedzenie historii przez biografie ważnych postaci. Czytało się to jak zbiór mini opowiastek o bohaterach i powiem szczerze, że czekałam na każdy kolejny rozdział. Świetna lektura, polecam.

Bardzo ciekawa książka. Zafascynowała mnie historią Czechów i ich państwa. Niesamowicie wciągająca lektura. Świetnym pomysłem było opowiedzenie historii przez biografie ważnych postaci. Czytało się to jak zbiór mini opowiastek o bohaterach i powiem szczerze, że czekałam na każdy kolejny rozdział. Świetna lektura, polecam.

Pokaż mimo to

avatar
166
158

Na półkach: ,

W tej książce trzeba wyraźnie oddzielić formę od treści. Forma jest ciężkawa, Mariusz Szczygieł moim zdaniem pisze znacznie ciekawiej. Trudno nie zauważyć, że chcąc zapewne objąć swoją uwagą znaczną liczbę postaci - ważnych Czechów - autor musiał spłycać temat, nie próbując zanadto analizować. Ta książka to po prostu zbiór króciutkich biografii. Na plus trzeba oddać, że biografie te nie są suche - ale też na szczęście nie są przesadnie emocjonalne, każdym z tych życiorysów naprawdę można się przejąć.
To, co jest najważniejsze to ww. treść. Mariusz Surosz postanowił rozprawić się ze stereotypem, że Czesi to naród wesołkowatych konformistów. Fakt, w dramatyzmie narodowym nie przebiją Polaków, ale jednak uświadomienie sobie, jak wielu z nich nie wahało się poświęcić osobistego szczęścia pro publico bono to ważna lekcja. Zwłaszcza dla Polaków właśnie, którzy mają niemiłą skłonność do lekceważenia naszych sąsiadów.

W tej książce trzeba wyraźnie oddzielić formę od treści. Forma jest ciężkawa, Mariusz Szczygieł moim zdaniem pisze znacznie ciekawiej. Trudno nie zauważyć, że chcąc zapewne objąć swoją uwagą znaczną liczbę postaci - ważnych Czechów - autor musiał spłycać temat, nie próbując zanadto analizować. Ta książka to po prostu zbiór króciutkich biografii. Na plus trzeba oddać, że...

więcej Pokaż mimo to

avatar
70
12

Na półkach:

Od pewnego momentu mam jakiś nawrót sympatii do Czechów. Na fali tego zainteresowania sięgam po właściwe w tym temacie książki i jak po nitce do kłębka, tak trafiłem na książkę Mariusza Surosza.

Dowiedziałem się sporo. W zasadzie o Czechach wiedziałem niewiele. Znane mi były najpopularniejsze nazwiska czeskich polityków i może nawet kilku przedstawicieli kultury, ale wiele nie wiedziałem. Książkę czytałem dość szybko połykając kolejne rozdziały. Chciałem dowiedzieć się jak najwięcej i jak najszybciej. Po lekturze wiem, że do niej wrócę i będę czytał powoli i rozwijając wiedzę na temat poszczególnych postaci.

Autor w przystępnej formie oprowadza nas po poszczególnych postaciach, które odegrały mniej lub bardziej znaczącą rolę w XX-wiecznej historii Czechów. Jest ciekawie bez wchodzenia w nużące szczegóły. Moim zdaniem każdy, kto chciałby poznać choć odrobinę południowego sąsiada i wyjść poza znajomość ichniejszych piw i kuchni, powinien sięgnąć po tę książkę. Czesi mają do zaoferowania znacznie więcej.

Od pewnego momentu mam jakiś nawrót sympatii do Czechów. Na fali tego zainteresowania sięgam po właściwe w tym temacie książki i jak po nitce do kłębka, tak trafiłem na książkę Mariusza Surosza.

Dowiedziałem się sporo. W zasadzie o Czechach wiedziałem niewiele. Znane mi były najpopularniejsze nazwiska czeskich polityków i może nawet kilku przedstawicieli kultury, ale...

więcej Pokaż mimo to

avatar
127
96

Na półkach:

„Pepiki. Dramatyczne stulecie Czechów”, Mariusza Surosza, to pozycja wyjątkowa na naszym rynku wydawniczym. Autor przedstawia w niej kilkanaście postaci niezwykle ważnych dla narodu czeskiego, a w Polsce albo całkowicie nieznanych, albo pobieżnie, z lekka tylko, z wyjątkowo niesprawiedliwą, pokutującą od lat 30. oceną. Czesi, w powszechnej w Polsce opinii, poddali się Hitlerowi jeszcze zanim w Europie rozpoczęła się wojna. Surosz rozprawia się z tą opinią w sposób kompleksowy. Przedstawiając trudne losy opisywanych osób, stara się pokazać ich prawdziwą historię. Historię narodu, który został sprzedany przez sojuszników. Czesi nie zostali w końcu nawet zaproszeni na obrady w Monachium – pozbawienie ich Sudetów odbyło się za ich plecami i bez ich wiedzy. Pozbawiony kilku milionów ludzi, niemal połowy przemysłu i sporej powierzchni kraj został bezsilny. Stał się wąskim pasem ziemi. Niedługo po tym oddzieliła się Słowacja, zapewniona przez Hitlera o bezpieczeństwie. Autor stara się zrozumieć i Słowaków, którzy w takim ruchu widzieli szansę bezpiecznego istnienia, z dala od nękającej ich agresji węgierskiej.

Mariusz Surosz zauważa oczywiście, że osoby odpowiedzialne za całkowite poddanie kraju są winne tej tragedii. Ale dostrzega też coś, o czym w Polsce się nie mówi – dalekosiężne spojrzenia, poszukiwania następców, generałów, przywódców, wyławianie najodpowiedniejszych osób spośród tych, którym przyszło rządzić w trudnych czasach. Pereł, którym można by przeznaczyć powoli dogorywający kraj. Nie zawsze się to jednak udawało.

Często zamiast pojmowanej w polski sposób waleczności, dochodziło do głosu specyficzne, czeskie bohaterstwo. Jiří Menzel, cytowany przez Surosza, wspomina, że taka była domena Czechów, w tym jego samego i jego rodziny. Nie walczyć, a akceptować rzeczywistość taką, jaka jest: „Wyście się zawsze bili, nie patrząc na cenę. My chcieliśmy żyć. Dlatego zamiast manifestować sprzeciw i ginąć, nauczyliśmy się patrzeć na świat z dystansem i śmiać się histerycznie z własnego losu”.

„Pepiki” to dobry reportaż historyczny. Chociaż jego podtytuł sugeruje, że przedstawione zostało w nim ostatnie sto lat historii naszego południowego sąsiada, autor najwięcej uwagi poświęca dwóm kluczowym okresom, kiedy to w kraju była najgęstsza atmosfera. Lata okołowojenne, a wraz z nimi postacie takie jak pierwsi prezydenci Czechosłowacji: Tomáš Garrigue Masaryk, Edvard Beneš czy niesławny Emil Hácha, o którym krążyły w Polsce żarty typu „Hitler Háchę wziął pod pachę, zabrał na kiełbachę, a Hácha z tej uciechy oddał mu całe Czechy”.

Drugim z kluczowym okresów opisywanych w książce, jest słynna Praska Wiosna i lata następujące po niej, w tym rok 1977 i ogłoszenie Karty 77. Deklaracji, która podzieliła czeski naród. Wiele ludzi z różnych środowisk, chcących walczyć o prawa człowieka i względną normalność w komunistycznym państwie, Kartę podpisało. Zarówno ludzi zwykłych, o których historia już nie pamięta, jak i tych znanych, w tym osobistości ze świata kultury: Václav Havel, Jan Patočka, Marta Kubišová, Jaroslav Seifert, Pavel Kohout czy Vlasta Chramostová. Wielu z nich doznawało przez ponad 20 lat funkcjonowania Karty 77 wielu upokorzeń i dotykały ich liczne zakazy. Jednak to właśnie ten manifest wolności, a nie jawna walka, pomógł Czechom dotrzeć do kluczowego momentu ich XX-wiecznej historii, do aksamitnej rewolucji 1989 roku, a ostatecznie do odzyskania wolności. Podobnie jak Polska, chociaż inną drogą i innymi środkami. Takimi, na jakie było stać niewielki naród otoczony jeszcze większą ilością wrogów, niż my.

Po bardziej szczegółową recenzję zapraszam do siebie - https://kulturalnynihilista.pl/pepiki-dramatyczne-stulecie-czechow-marcin-surosz-czechy-cz-17/

„Pepiki. Dramatyczne stulecie Czechów”, Mariusza Surosza, to pozycja wyjątkowa na naszym rynku wydawniczym. Autor przedstawia w niej kilkanaście postaci niezwykle ważnych dla narodu czeskiego, a w Polsce albo całkowicie nieznanych, albo pobieżnie, z lekka tylko, z wyjątkowo niesprawiedliwą, pokutującą od lat 30. oceną. Czesi, w powszechnej w Polsce opinii, poddali się...

więcej Pokaż mimo to


Cytaty

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Pepiki. Dramatyczne stulecie Czechów


Reklama
zgłoś błąd