Lepperiada

Książka w dosyć luźno opisuje dzieje Samoobrony jak i Leppera, więc jak ktoś szuka czegoś konkretnego to nie znajdzie w tej książce. Na dodatkowy plus zaliczyłbym, że dosyć szybko ją się czyta, więc pozycja na jakieś jeden lub dwa wieczory.

Książka w dosyć luźno opisuje dzieje Samoobrony jak i Leppera, więc jak ktoś szuka czegoś konkretnego to nie znajdzie w tej książce. Na dodatkowy plus zaliczyłbym, że dosyć szybko ją się czyta, więc pozycja na jakieś jeden lub dwa wieczory.

Książka stanowi na pewno wartościowy zbiór informacji na temat Samoobrony, która niespodziewanie pojawiła się w świecie polityki. Myślę dosyć skutecznie obala mit jej przewodniczącego, który w niektórych kręgach wciąż cieszy się sporą estymą. Z perspektywy czasu wiemy znacznie więcej o tym co w czasach świetności Samoobrony było tylko domysłami. Ludzie, którzy chcieli walczyć o byt innych okazali się zwykłymi drobnymi złodziejaszkami, cwaniakami albo po prostu hołotą, która wpuszczona na salony zachowywała się nie lepiej niż ich trzoda w oborze. Polecam przeczytać ku przestrodze, żeby wiedzieć jak kończy się romansowanie z populistami.

Książka stanowi na pewno wartościowy zbiór informacji na temat Samoobrony, która niespodziewanie pojawiła się w świecie polityki. Myślę dosyć skutecznie obala mit jej przewodniczącego, który w niektórych kręgach wciąż cieszy się sporą estymą. Z perspektywy czasu wiemy znacznie więcej o tym co w czasach świetności Samoobrony było tylko domysłami. Ludzie, którzy chcieli...

Bardzo dobry reportaż z czasów niedawnych. Krótka i rzeczowa historia Andrzeja Leppera i jego partii Samoobrona.
Bardzo przygnębiająca lektura wzlotów i upadku tej formacja.
Z drugiej strony historia tej formacji pasuje do każdej innej partii na polskiej scenie politycznej ( oczywiście są różne szczegóły, ale ogólnie całość pasuje wszędzie).
Raczej dobro Polski jest na szarym końcu. Kupczenie stanowiskami w różnych ministerstwach, spółkach, zarządach itd. Kto, kogo, jak i gdzie?
Nie jest to przyjemna lektura ale polecam>

Bardzo dobry reportaż z czasów niedawnych. Krótka i rzeczowa historia Andrzeja Leppera i jego partii Samoobrona.
Bardzo przygnębiająca lektura wzlotów i upadku tej formacja.
Z drugiej strony historia tej formacji pasuje do każdej innej partii na polskiej scenie politycznej ( oczywiście są różne szczegóły, ale ogólnie całość pasuje wszędzie).
Raczej dobro Polski jest na...

Czasem warto spojrzeć na Polskę z dystansu. By zobaczyć ten horror, który był dla nas kabaretem.Na kuriozum zakrawa fakt, że człowiek, który ujawnił i opisał seksaferę sam został oskarżony o molestowanie przez dziewczynę, której pomagał rozwijać karierę dziennikarską.

Czasem warto spojrzeć na Polskę z dystansu. By zobaczyć ten horror, który był dla nas kabaretem.Na kuriozum zakrawa fakt, że człowiek, który ujawnił i opisał seksaferę sam został oskarżony o molestowanie przez dziewczynę, której pomagał rozwijać karierę dziennikarską.

W obliczu ostatnich doniesień nt. tego, że autor publikacji zachowywał się prywatnie jak złamas, przeszło mi przez myśl sprawdzenie, czy chociaż faktycznie - zgodnie z kolportowaną legendą - jest to chociaż dobrze piszący złamas. Trudne, ale genialne dziecko, niesubordynowany geniusz, etc., znacie te figury popkulturowe. Krótka, dawno zalegająca na mojej półce "Lepperiada" wydawała się niezłą opcją ku temu, zwłaszcza że sam temat dość dobrze pamiętam temat z lat dziecięcych.

Efekt jest taki, że jest "tak średnio, bym powiedział". To przyzwoicie napisana, ale bez jakiegokolwiek pierwiastka szału, krótka i bardzo ograniczona materiałowo (głównie oparta o teksty rodzimej redakcji, co generalnie rozumiem, zwłaszcza że autor sam wówczas o Samoobronie pisał - ale przyznam, że szlag mnie trochę trafiał przy kolejnym cytowaniu opinii SATYRYKA MICHAŁA OGÓRKA; kogo to obchodzi, nic to nie wnosi) przebieżka po życiu politycznym Andrzeja Leppera. Dużo w niej poczucia nieuzasadnionej wyższości, za to znacznie mniej mięsa i wyjścia poza schemat "haha głupie chłopy". Przeciętność.

Czy warto było? Dla częściowej weryfikacji warsztatu pana Kąckiego zapewne tak, ale poza tym - niespecjalnie. Wygląda na to, że z dwóch form chyba jednak częściej przybiera on tą złamasowską. Domniemanego geniuszu dziennikarskiego nie stwierdzono.

W obliczu ostatnich doniesień nt. tego, że autor publikacji zachowywał się prywatnie jak złamas, przeszło mi przez myśl sprawdzenie, czy chociaż faktycznie - zgodnie z kolportowaną legendą - jest to chociaż dobrze piszący złamas. Trudne, ale genialne dziecko, niesubordynowany geniusz, etc., znacie te figury popkulturowe. Krótka, dawno zalegająca na mojej półce...

Mogłem sobie przypomnieć czasy mojego dzieciństwa i młodości kiedy z wypiekami na twarzy chłonąłem polską politykę. Samoobrona ze swoim liderem Andrzejem Lepperem była przez ponad dekadę częścią naszego krajobrazu politycznego i autor świetnie pokazuje w jaki sposób to się stało. W sposób rzeczowy i poukładany opisuje drogę Andrzeja Leppera do władzy począwszy od dość mocnych protestów rolniczych na początku lat 90. Przywołuje wydarzenia i sytuacje dawno już przeze mnie zapomniane. Opisuje kontekst dwóch świetnych kampanii parlamentarnych w których wprowadzał znaczącą liczbę posłów do parlamentu, w końcu. Ciekawe były opisy innych posłów partii (Beger, Hojarska, Łyżwińscy) ich cynizm, niekiedy pewna brutalność, to w jaki sposób radzili sobie z wielomilionowymi długami jakie posiadali. W końcu sprawa słynnych weksli podpisywanych przez członków partii na zabezpieczenie ich lojalności względem szefa. To wszystko było elementem sceny politycznej, której dziś na pewno nie brakuje, ale miło było sobie ją odświeżyć.

Mogłem sobie przypomnieć czasy mojego dzieciństwa i młodości kiedy z wypiekami na twarzy chłonąłem polską politykę. Samoobrona ze swoim liderem Andrzejem Lepperem była przez ponad dekadę częścią naszego krajobrazu politycznego i autor świetnie pokazuje w jaki sposób to się stało. W sposób rzeczowy i poukładany opisuje drogę Andrzeja Leppera do władzy począwszy od dość...

Lepperiada to nie całe 180 stron bez źródeł- nie dużo, jednak autorowi na tych stronach udało się zgromadzić bardzo dużo. Marcin Kącki w tym cienkim reportażu zawarł kluczowe informacje o Samoobronie, jej liderze, czołowych aktywistach i kluczowych wydarzeniach na osi czasu Samoobrony. Od śmierci lidera partii mija już 11 lat, w przestrzeni publicznej mimo upływu czasu wciąż pojawiają się głosy, że śmierć Leppera nie była samobójstwem (patrząc na liczne zaniedbania i błędy kardynalne w śledztwie oraz znane fakty, jak choćby ten, że na pętli na której powiesił się Lepper nie było jego odcisków palców można stwierdzić, że głosy te nie są bezpodstawne),że stracił życie, bo głosił niewygodną dla establishmentu prawdę, kreuje się wręcz obraz męczennika… Reportaż Kąckiego jednak sprowadza nas na ziemię przypominając nam niewygodne fakty z kariery politycznej Andrzeja Leppera i jego ugrupowania. W ostatnich latach niezwykle popularne stało się hasło:’’populizm’’, dzięki lekturze Lepperiady mamy możliwość podróży w czasie i prześledzenia kariery pierwszego w III RP populisty pełną gębą. Dziś często jesteśmy oburzeni słysząc jak PiS w koalicji z Solidarną przełamują kolejne granice przyzwoitości, wchodzą na jeszcze wyższe poziomy populizmu i nepotyzmu niż kiedykolwiek widzieliśmy, ale… czy napewno? Po Lepperiadzie odnoszę wrażenie, że naprawdę zapomnieliśmy o epizodzie, kiedy Samoobrona znajdowała się w koalicji rządzącej, a sam Lepper został wicepremierem-to taka dygresja dlaczego warto zapoznać się z tą pozycją w 2022 roku. Przechodząc do sedna, Lepperiadę warto przeczytać, dla jednych by odświeżyć pewne wydarzenia, ich chronologię- to skąd się wziął Lepper, jak piął się po szczeblach politycznej hierarchii, największe afery z udziałem jego i członków Samoobrony, które wstrząsały Polską (seksafera, afera gruntowa),dla innych by poznać historię od podstaw; co istotne, nawet nie znając wydarzeń z początku lat 90tych oraz pierwszej dekady XXI wieku książka Marcina Kąckiego będzie dostępna. Jestem pod dużym wrażeniem tego, jak autorowi udało się zgromadzić w tak krótkiej książce tak wiele informacji i w dodatku w przystępny sposób, który nikogo nie będzie nudzić, polecam.

Lepperiada to nie całe 180 stron bez źródeł- nie dużo, jednak autorowi na tych stronach udało się zgromadzić bardzo dużo. Marcin Kącki w tym cienkim reportażu zawarł kluczowe informacje o Samoobronie, jej liderze, czołowych aktywistach i kluczowych wydarzeniach na osi czasu Samoobrony. Od śmierci lidera partii mija już 11 lat, w przestrzeni publicznej mimo upływu czasu...

Ciekawe ujęcie buntu, jakim była działalność Samoobrony. Nabrałem sympatii do tych ludzi, widząc na kartach książki ich krzywdę po reformach Balcerowicza.

Ciekawe ujęcie buntu, jakim była działalność Samoobrony. Nabrałem sympatii do tych ludzi, widząc na kartach książki ich krzywdę po reformach Balcerowicza.

Pamiętam doskonale będąc dość dużym nastoletnim podlotkiem jak to się wszystko zaczęło, ziarno na tory, jakieś balamutne pierniczenie... którego najwyraźniej wielu potrzebowalo, nie wchodząc w politykę książka jest obiektywnym obrazem potrzeb ludzi, z których zrodziła się formacja, której przewodził główny bohater tej książki, a którego najwyraźniej wielu potrzebuje żeby zbeształ, zrugał, opieprzył... i nie wiem czy czasem nie jestem jednym z nich...

Pamiętam doskonale będąc dość dużym nastoletnim podlotkiem jak to się wszystko zaczęło, ziarno na tory, jakieś balamutne pierniczenie... którego najwyraźniej wielu potrzebowalo, nie wchodząc w politykę książka jest obiektywnym obrazem potrzeb ludzi, z których zrodziła się formacja, której przewodził główny bohater tej książki, a którego najwyraźniej wielu potrzebuje żeby...

Znakomita, nawet jeśli się ktoś nie interesuje polityką. Świetnie się czyta. Polecam.

Znakomita, nawet jeśli się ktoś nie interesuje polityką. Świetnie się czyta. Polecam.