Czas ucieka

Czas ucieka to druga część sagi rodzinnej Wiesławy Maciejak. Z przyjemnością odwiedziłam osoby znane z pierwszej części pt A życie się toczy. Od czytania trudno się oderwać. Polecam wszystkim, którzy lubią sagi rodzinne.

Czas ucieka to druga część sagi rodzinnej Wiesławy Maciejak. Z przyjemnością odwiedziłam osoby znane z pierwszej części pt A życie się toczy. Od czytania trudno się oderwać. Polecam wszystkim, którzy lubią sagi rodzinne.

Przewidywalna, Przesłodzona widać że pisana wymuszenie. To co przejawia się w I i II Tomie. Nie ma rozdziału w którym nie występuje tragedia poruszająca serca czytelników wraz z odrazu szczęśliwym zakończeniem. Można ocenić jako płytkie wpłynięcie na emocje czytelnika schematycznym podejściem. Polecam tom I 700 stron było bardzo przyjemne i nie męczące.

Przewidywalna, Przesłodzona widać że pisana wymuszenie. To co przejawia się w I i II Tomie. Nie ma rozdziału w którym nie występuje tragedia poruszająca serca czytelników wraz z odrazu szczęśliwym zakończeniem. Można ocenić jako płytkie wpłynięcie na emocje czytelnika schematycznym podejściem. Polecam tom I 700 stron było bardzo przyjemne i nie męczące.

Druga cześć ,,A życie się toczy” kompletnie mnie rozczarowała. Bardzo przewidywalna fabuła, banalne dialogi, problemy prawie same się rozwiązują...

Druga cześć ,,A życie się toczy” kompletnie mnie rozczarowała. Bardzo przewidywalna fabuła, banalne dialogi, problemy prawie same się rozwiązują...

Jak sama autorka pisze we wstępie pierwszą część „ A życie się toczy” napisała już chwilę temu i zawarła w powieści historię Marianny młodej dziewczyny, która wykorzystał dziedzic z pobliskiego majątku. Poznajemy później losy młodej matki borykającej się z biedą i brakiem jakichkolwiek warunków do życia.

Obecna część opowiada o Teresie wnuczce Marianny, która rozpoczyna nowe życie u boku Ksawerego. Kobieta jest w drugim związku, ma już dwoje dorosłych dzieci i sama jest w wieku przedemerytalnym. Ksawery Bilski jest mężczyzną eleganckim, kulturalnym chodzący ideał. Oboje z Tesią wyznaczyli datę ślubu, ale zmuszeni są ją przełożyć ze względu na wyjazd mężczyzny do Londynu.

Teresa w tym czasie ma przykra rozmowę z byłym znajomym, człowiekiem nadużywającym alkoholu, mającym kontakty ze światem przestępczym. Informuje on, że opowiedział o niej jej przyszłemu mężowi, a ten najwyraźniej wziął sobie do serca te wiadomości i ograniczył kontakt.

Kolejne karty powieści przynoszą powolne rozwiązania problemów, ale język zaczynał mnie coraz bardziej denerwować. Nie podobało mi się nadmierne używanie wyrazów zdrobniałych przez dorosłych typy : obiadek, Ksawerek , Tesia. Takie zwroty są akceptowalne w stosunku do dzieci, a u dorosłych brzmi to niepoważnie.

Dziwny był dla mnie pomysł adopcji dziecka przez parę w tym wieku. Ksawery najpierw walczy z pomówieniem brytyjskiej pielęgniarki Mary, która twierdzi, że ten jest ojcem jej nienarodzonego dziecka, a potem nagle zakochuje się w maleńkiej dziewczynce i postanawia ją adoptować.

Sporo chaosu wprowadza także ciągłe przemieszczanie się Bilskich między dwoma domami, Ksawery jest rozpieszczany przez swoją gospodynię panią Dziunię, ona wciąż gotuje obiadki, sprząta i ogólnie kocha swojego pracodawcę. Czytając miałam wrażenie, że Ksawery nie potrafi tak naprawdę nic zrobić sam. Wciąż ma wszystko podane pod nos.

Ale nie można powiedzieć, że nie znalazłam nic ciekawego. Wątek Adama syna Teresy wniósł coś zaskakującego w spokojnie płynące życie całej rodziny. Ciepło odebrałam także zarówno postać Feli, matki Teresy oraz sąsiadki pani Zosi.

Ogólnie muszę przyznać, że po ciekawej pierwszej części tu spotkało mnie spore rozczarowanie, tam cos się działo, rodzina musiała walczyć o przetrwanie. Tu wszystko takie delikatne, problemy wręcz same się rozwiązują. Szkoda trochę potencjału i pomysłu, który można było ciekawiej rozwinąć.

Jak sama autorka pisze we wstępie pierwszą część „ A życie się toczy” napisała już chwilę temu i zawarła w powieści historię Marianny młodej dziewczyny, która wykorzystał dziedzic z pobliskiego majątku. Poznajemy później losy młodej matki borykającej się z biedą i brakiem jakichkolwiek warunków do życia.

Obecna część opowiada o Teresie wnuczce Marianny, która rozpoczyna...

No i "dała ciała" pani Wiesława. Nie pomógł nawet sentyment- tego nie da się czytać po prostu. Ja bardzo lubię słodycze, ale kilogram sernika popity litrem miodu... Te zdrobnienia, spieszczenia... Przeczytałam wcześniej "A Zycie się toczy" i chciałam zobaczyć, jak potoczyły się losy potomków Marianny w czasach współczesnych, i znanych i bardzo się rozczarowałam, niestety.

No i "dała ciała" pani Wiesława. Nie pomógł nawet sentyment- tego nie da się czytać po prostu. Ja bardzo lubię słodycze, ale kilogram sernika popity litrem miodu... Te zdrobnienia, spieszczenia... Przeczytałam wcześniej "A Zycie się toczy" i chciałam zobaczyć, jak potoczyły się losy potomków Marianny w czasach współczesnych, i znanych i bardzo się rozczarowałam,...

Nawet nie wiem co napisać na temat tej książki. Aż trudno uwierzyć, że pisała to ta sama autorka, co "A życie się toczy". Powieść przesłodzona, z naiwnymi dialogami. Miałam wrażenie jakbym czytała pamiętnik infantylnej nastolatki.

Nawet nie wiem co napisać na temat tej książki. Aż trudno uwierzyć, że pisała to ta sama autorka, co "A życie się toczy". Powieść przesłodzona, z naiwnymi dialogami. Miałam wrażenie jakbym czytała pamiętnik infantylnej nastolatki.

Choć z całych sił byłam na tak to jednak po lekturze jestem na nie. Wizualnie okładka super, opis książki jeszcze lepszy jednak zawartość niestety mnie nie urzekła. Jednym słowem książka nie dla mnie.
54 letnia Teresa zmienia swoje dotychczasowe życie i wychodzi za maż za Ksawerego. Jej życie zmienia się jeszcze na kilku innych płaszczyznach co powoduje niekiedy komplikacje. Stereotyp miłej starszej pani jak najbardziej pasuje do opisu głównej bohaterki. Do wszystkich miła, uśmiechnięta i uczynna. Cukierkowy sposób prowadzenia dialogów, zdrobnienia które denerwują. Bardzo przewidywalna fabuła, dialogi niekiedy wręcz banalne i staroświeckie. Jak dla mnie całokształt niestety nieciekawy.

Choć z całych sił byłam na tak to jednak po lekturze jestem na nie. Wizualnie okładka super, opis książki jeszcze lepszy jednak zawartość niestety mnie nie urzekła. Jednym słowem książka nie dla mnie.
54 letnia Teresa zmienia swoje dotychczasowe życie i wychodzi za maż za Ksawerego. Jej życie zmienia się jeszcze na kilku innych płaszczyznach co powoduje niekiedy...

"Czas ucieka" to drugi tom serii "A życie się toczy" pani Wiesławy Maciejak. Sięgając po tę książkę miałam nadzieję na przyjemną obyczajówkę. Moje oczekiwania zostały w pełni zaspokojone. Pani Wiesława pisze w sposób bardzo przystępny, można wyczuć w tej lekturze dojrzałość autorki. Pomysł na fabułę przypadł mi do gustu. Właściwie, to ciężko było mi się oderwać od lektury, połknęłam ją w szybkim tempie, tak dobrze mi się czytało na węgierskim urlopie :). W treści nie brakuje elementów humorystycznych, które dodają uroku całej tej historii. Na plus zasługuje autentyczna kreacja bohaterów. Teresa i Ksawery to zwyczajni, dojrzali ludzie, których spotykamy na co dzień, mijamy na ulicy, czasem mieszkają w sąsiedztwie lub żyją w naszych rodzinach.

Autorka podkreśla fakt, że bez zaufania ciężko zbudować jest związek. Wiara w drugą osobę, w jej słowa i uczynki to ważny element relacji zakochanych w sobie osób, niezależnie od wieku. Miłość nie może istnieć bez zaufania, a o swoje szczęście trzeba walczyć. Jedyne, w moim odczuciu, co nie do końca może się wszystkim spodobać, to fakt, że czasem było zbyt sielankowo, zbyt idyllicznie. Ja tego potrzebowałam, takie elementy były mi w trakcie tej lektury potrzebne :).

"Czas ucieka" to świetna lektura na leniwe wieczory, zwłaszcza teraz, kiedy jesień powoli się zbliża i nic, tylko zaparzyć ulubioną herbatę, zawinąć się w ciepły kocyk i zatopić się w lekturze.

"Czas ucieka" to drugi tom serii "A życie się toczy" pani Wiesławy Maciejak. Sięgając po tę książkę miałam nadzieję na przyjemną obyczajówkę. Moje oczekiwania zostały w pełni zaspokojone. Pani Wiesława pisze w sposób bardzo przystępny, można wyczuć w tej lekturze dojrzałość autorki. Pomysł na fabułę przypadł mi do gustu. Właściwie, to ciężko było mi się oderwać od lektury,...