Faza druga: Głód

Drugi tom serii Gone podobał mi się znacznie bardziej od poprzedniego. Jak sam tytuł wskazuje, w RAMZ nastaje Głód, z którym dzieciaki muszą sobie poradzić.

Jednak nie tylko Głód staje się tutaj problemem. Całe miasto zaczyna wysiadać a relacje między nimi ulegają destrukcji.

Bardzo podobało mi się to, jak bohaterowie próbują radzić sobie z problemami bez pomocy dorosłych, a co za tym idzie - osób doświadczonych.

Jestem jednak trochę niecierpliwa i powoli zaczyna mnie drażnić fakt, że nadal nie znamy szczegółów dotyczących życia "po drugiej stronie", dlaczego powstało RAMZ i o co chodzi ze zniknięciami osób powyżej 15 roku życia. Może gdybym była bardziej zżyta z bohaterami, to nie przeszkadzałoby mi to aż tak.

Książka ma 500 stron, a czyta się ją zjawiskowo szybko, więc to zdecydowanie na plus.

Podoba mi się także perspektywa Caina, zwłaszcza pod koniec. Jest czarnym charakterem, a mimo to jego twarda struktura nieco zaczyna pękać (albo to tylko moje wyobrażenie 😅)

[współpraca]

Drugi tom serii Gone podobał mi się znacznie bardziej od poprzedniego. Jak sam tytuł wskazuje, w RAMZ nastaje Głód, z którym dzieciaki muszą sobie poradzić.

Jednak nie tylko Głód staje się tutaj problemem. Całe miasto zaczyna wysiadać a relacje między nimi ulegają destrukcji.

Bardzo podobało mi się to, jak bohaterowie próbują radzić sobie z problemami bez pomocy...

Seria “GONE” przenosi nas do świata, w którym w jednej chwili znikają wszyscy dorośli, a dzieci zostają zamknięte pod tajemniczą kopułą. Pozbawieni zasad szybko wpadają w chaos, strach i brutalną walkę o przetrwanie, a głód zaczyna odbierać im resztki człowieczeństwa. Wśród nich pojawiają się nadprzyrodzone zdolności, które stają się zarówno darem, jak i przekleństwem. Nad wszystkim zaczyna jednak górować coś jeszcze bardziej przerażającego - tajemnicza, mroczna siła, która manipuluje wybranymi i powoli przejmuje kontrolę. To intensywna, duszna historia o granicach moralności i o tym, jak łatwo je przekroczyć

Po sięgnięciu po “GONE Głód” znowu wpadłam w tę historię bez reszty (już po raz trzeci w swoim życiu!). I szczerze? Odłożenie książki ZNOWU graniczyło z cudem. Powrót do Perdido Beach okazał się jeszcze bardziej duszny, jeszcze bardziej niepokojący niż wcześniej. W tym tomie największym wrogiem nie są już tylko inni, ale głód, który powoli odbiera bohaterom człowieczeństwo.

Jestem pełna podziwu dla autora. Sposób, w jaki buduje zamkniętą społeczność dzieciaków, jest niesamowicie przemyślany i przerażająco wiarygodny. Konflikty narastają tu naturalnie, napięcia eksplodują, a relacje między bohaterami zmieniają się pod wpływem strachu, desperacji i walki o przetrwanie.

Bo „Głód” to nie tylko brak jedzenia. To także głód władzy, kontroli, zemsty. I właśnie to połączenie sprawia, że robi się naprawdę mrocznie. Z każdą stroną czuć, jak świat bohaterów się rozpada, a oni sami przekraczają kolejne granice.

Momentami byłam autentycznie przerażona. Grant nie boi się pokazywać brutalności w najczystszej, najbardziej surowej formie. To, do czego są zdolni ludzie (a właściwie dzieci),kiedy zaczyna brakować jedzenia i nadziei, jest momentami wręcz trudne do udźwignięcia. Ta książka ocieka napięciem i emocjami, które zostają z czytelnikiem na długo.

To moja absolutnie ulubiona seria. Taka, do której wracam nie tylko z sentymentu, ale przede wszystkim z potrzeby ponownego przeżycia tych wszystkich emocji. Dlatego objęcie jej patronatem było dla mnie czymś więcej niż tylko współpracą. To dla mnie ogromne wyróżnienie. Jestem przeogromnie wdzięczna Wydawnictwu WeNeedYa za to, że zdecydowali się wznowić tę serię i tchnąć w nią nowe życie. A fakt, że zaproponowali mi patronat nad czymś, co jest mi tak bliskie, to dla mnie coś absolutnie wyjątkowego.

PS Jeśli pierwszy tom Was wciągnął - ten Was pochłonie. Bez reszty!

Współpraca

Seria “GONE” przenosi nas do świata, w którym w jednej chwili znikają wszyscy dorośli, a dzieci zostają zamknięte pod tajemniczą kopułą. Pozbawieni zasad szybko wpadają w chaos, strach i brutalną walkę o przetrwanie, a głód zaczyna odbierać im resztki człowieczeństwa. Wśród nich pojawiają się nadprzyrodzone zdolności, które stają się zarówno darem, jak i przekleństwem. Nad...

(współpraca barterowa z @weneedyabooks)

🐌🧭Recenzja🧩⚗️

Minęły trzy miesiące od pojawienia się RAMZ, wszyscy zaczynają głodować, a napięcię coraz bardziej rośnie...

Sam przejął dowodzenie i w tym tomie nie odbierałam go już jako głównego bohatera. Jest więcej perspektyw, które oczywiście się przeplatają i, jak dla mnie, są naprawdę dobrym rozwiązaniem. Cieszę się, że poznaliśmy kilka nowych postaci, jednak chciałabym ich bliżej poznać.

Przeszkadzały mi coś głupkowate sceny i wyrażenia oraz czasami infantylne wypowiedzi postaci. Jednak po czasie się do tego przyzwyczaiłam, ponieważ styl pisanie jest specyficzny.
Końcówka była jak dla mnie nieco chaotyczna i nie wiedziałam co się działo. Możliwe, że wynikało to z dość późnej godziny kończenia książki 😅.

Fabuła o wiele bardziej się rozkręciła. W tym tomie działo się tak dużo ciekawych rzeczy!!! Mi bardzo się spodobał przedtawienie problemu głodu, z którym borykają się bohaterowie. Tak jak w poprzednim tomie nie spodobał mi się koncept ,,Ciemności", to w tym tomie mnie to zaintrygowało.

Mimo, że ten tom miał parę wad, to podobał mi się zdecydowanie mocniej niż 1!

Zaczytanego dnia ❤️

(współpraca barterowa z @weneedyabooks)

🐌🧭Recenzja🧩⚗️

Minęły trzy miesiące od pojawienia się RAMZ, wszyscy zaczynają głodować, a napięcię coraz bardziej rośnie...

Sam przejął dowodzenie i w tym tomie nie odbierałam go już jako głównego bohatera. Jest więcej perspektyw, które oczywiście się przeplatają i, jak dla mnie, są naprawdę dobrym rozwiązaniem. Cieszę się, że...

Głód - czyli drugi tom serii Gone

Poznajemy dalsze losy dzieci, które dziwnym trafem pozostały same. Nie ma tu osób dorosłych, a dzieci muszą zadbać same o sobie. Te starsze również mają pod swoimi skrzydłami te mniejsze.

To brzmi okropnie.
Dodatkowo tytuł Głód - sugeruje kolejne - i tu zdecydowanie okropne problemy.

Ten tom od początku daje do zrozumienia, że nie będzie lekko. Atmosfera jest cięższa, bardziej duszna, a napięcie praktycznie nie znika. Głód i walka o przetrwanie zaczynają grać pierwsze skrzypce, przez co bohaterowie podejmują coraz trudniejsze i bardziej kontrowersyjne decyzje.

Najciekawiej wypadają relacje między postaciami – pojawiają się wyraźne podziały, konflikty i momenty, które naprawdę potrafią zaskoczyć. Coraz trudniej ocenić, kto ma rację, bo granica między dobrem a złem mocno się zaciera.

Historia jest dynamiczna, dużo się dzieje i mimo chaosu wszystko dobrze się ze sobą łączy. Do tego dochodzi mroczniejszy, momentami niepokojący klimat, który tylko podkręca odbiór całości.

Już nie mogę doczekać się kolejnej części. 🥰

Głód - czyli drugi tom serii Gone

Poznajemy dalsze losy dzieci, które dziwnym trafem pozostały same. Nie ma tu osób dorosłych, a dzieci muszą zadbać same o sobie. Te starsze również mają pod swoimi skrzydłami te mniejsze.

To brzmi okropnie.
Dodatkowo tytuł Głód - sugeruje kolejne - i tu zdecydowanie okropne problemy.

Ten tom od początku daje do zrozumienia, że nie...

Drugi tom uwielbianej dystopijnej serii „Gone” to kontynuacja historii dzieci i nastolatków pozostawionych samych sobie, bez dorosłych i dostępu do pomocy z zewnątrz, walczących z samymi sobą, głodem i ciemnością, która tak jak oni jest niezwykle głodna...

„Gone. Głód” to wciągająca, ciekawa i niezwykle brutalna książka, która wzbudziła we mnie naprawdę ogrom emocji. Ten tom okazał się być zdecydowanie bardziej brutalny od poprzedniego, co było spowodowane tytułowym głodem i instynktami, które wzbudził on w bohaterach.

Autor ponownie buduje świetny klimat za pomocą specyficznego stylu pisania charakterystycznego dla lat powstawania serii. „Zniknięcia” bardzo polubiłem, lecz odnalazłem w nich kilka wad. Natomiast tu wiedziałem, czego mam się spodziewać i dlatego „Głód” zachwycił mnie zdecydowanie bardziej niż poprzednia część i podczas jego czytania bawiłem się wybornie, odczuwając wiele emocji na raz oraz przeżywając tę historię razem z bohaterami, co może być spowodowane moją miłością do powieści brutalnych, jaką właśnie jest „Gone. Głód”!

• Współpraca recenzencka z Wydawnictwem WeNeedYa •

Drugi tom uwielbianej dystopijnej serii „Gone” to kontynuacja historii dzieci i nastolatków pozostawionych samych sobie, bez dorosłych i dostępu do pomocy z zewnątrz, walczących z samymi sobą, głodem i ciemnością, która tak jak oni jest niezwykle głodna...

„Gone. Głód” to wciągająca, ciekawa i niezwykle brutalna książka, która wzbudziła we mnie naprawdę ogrom emocji. Ten...

Minęły trzy miesiące od zniknięcia wszystkich dorosłych. Czas, kiedy beztrosko jedli, grali i oglądali filmy zaburza teraz bardzo ważna potrzeba - tytułowy głód.
Wszystkie chipsy, krakersy i burgery zjedzone. A to przecież tylko dzieci, za które wcześniej takie rzeczy załatwiali dorośli. Sam ma duże wyzwanie przed sobą, a coraz mniej siły na zmagania. Problemem jest nie tylko głód, dochodzi do coraz większego podziału na "normalnych" i mutantów.
Do tego dochodzi Caine, który knuje jak utrudnić jeszcze życie ekipie z Perdido Beach, a przy okazji nęka go głos z ciemności...
Tutaj nie mamy absolutnie klątwy drugiego tomu. Wciągnęłam się tak samo jak w pierwszy. Tylko ten okazał się jeszcze bardziej brutalny. Bo oprócz spodziewanych wątków sci-fi dochodzi wszechobecny głód i co on może zrobić z człowiekiem. To jest bardziej przerażające niż to coś z ciemności...
Jednocześnie chcę już kolejny tom, ale też w sumie dobrze że będę miała przerwę przed kolejnym. Bardzo mi się podoba ta seria, ale jest stresująca dla mnie. Wzbudza wiele emocji. Bardzo polecam!

Minęły trzy miesiące od zniknięcia wszystkich dorosłych. Czas, kiedy beztrosko jedli, grali i oglądali filmy zaburza teraz bardzo ważna potrzeba - tytułowy głód.
Wszystkie chipsy, krakersy i burgery zjedzone. A to przecież tylko dzieci, za które wcześniej takie rzeczy załatwiali dorośli. Sam ma duże wyzwanie przed sobą, a coraz mniej siły na zmagania. Problemem jest nie...

✍️ Drogi Pamiętniku,
Na początku wszyscy myśleliśmy, że to tylko chwilowe. Że dorośli wrócą. Że ktoś zadzwoni, przyjedzie, ogarnie to wszystko. Minęły trzy miesiące i już prawie nikt tak nie myśli.
Jesteśmy głodni. To chyba najgorsze. Nie strach, nie nocne krzyki, nie to, co dzieje się z niektórymi z nas… tylko ten ciągły ból w brzuchu. Oddałabym wszystko za coś tak zwykłego jak obiad zrobiony przez mamę.
Ludzie się zmieniają. Serio. Nie tylko przez te moce, które się u niektórych pojawiły. Chodzi o coś więcej. O to, jak patrzą. Jak łatwo podejmują decyzje, których kiedyś by nie podjęli.
Proszę… powiedz mi, że to się kiedyś skończy.
Bo my już powoli przestajemy w to wierzyć.
__________

Jak pierwszy tom był dobry, tak ten zdecydowanie przeszedł wszelkie moje oczekiwania.
Poważnie… nie spodziewałam się, że ta historia może aż tak wciągnąć i jednocześnie tak przytłoczyć emocjonalnie. Ilość emocji, które towarzyszyły mi podczas czytania, jest wręcz niepojęta od napięcia i niepokoju, po momenty, w których naprawdę czułam strach o bohaterów.
To nie jest już tylko historia o przetrwaniu. Tu wszystko wchodzi na wyższy poziom. Wszelakie relacje, wybory, konsekwencje.

Ta seria to naprawdę światowy wyjątek i coś, co zdecydowanie zostaje w głowie na długo po przeczytaniu.

CZYTAJCIE!!! 🔥

✍️ Drogi Pamiętniku,
Na początku wszyscy myśleliśmy, że to tylko chwilowe. Że dorośli wrócą. Że ktoś zadzwoni, przyjedzie, ogarnie to wszystko. Minęły trzy miesiące i już prawie nikt tak nie myśli.
Jesteśmy głodni. To chyba najgorsze. Nie strach, nie nocne krzyki, nie to, co dzieje się z niektórymi z nas… tylko ten ciągły ból w brzuchu. Oddałabym wszystko za coś tak...

Drugi tom "Gone" jest lepszy niż pierwszy. Właśnie na to liczyłam. Jest więcej napięcia, więcej akcji, więcej brutalności i więcej odpowiedzi. Klimat jest niepokojący, a walka o przetrwanie nabiera nowego znaczenia.
💚Głód dotarł wszędzie. Każdy głoduje. Jak daleko jest w stanie posunąć się człowiek głodny?
💚W pewnym momencie można zapomnieć, że mamy do czynienia z dzieciakami poniżej piętnastu lat. Jednak już za chwilę jesteśmy o tym boleśnie uświadamiani. To już nie jest "tylko" dystopia młodzieżowa. Przewijają się tu trudniejsze tematy, a bohaterowie muszą zmierzyć się z wieloma przeciwnościami losu i konsekwencjami swoich decyzji.
💚Uwielbiam to, jak wiele różnych perspektyw poznajemy. Niezmiennie moją ulubienicą pozostaje Lana, choć perspektywę Sama też bardzo lubię.
RAMZ, rzeczywistość, w której utknęli bohaterowie, wciągnęło mnie i nie wypuściło. Momentami naprawdę trudno było mi się oderwać. Podoba mi się wielowątkowość, wszystkie tajemnice, których rozwiązania jeszcze nie poznaliśmy. Teraz z niecierpliwością czekam na kolejny tom, po trochu już domyślam się o czym będzie. Jestem strasznie ciekawa, czy mam rację!
[Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Weneedya]

Drugi tom "Gone" jest lepszy niż pierwszy. Właśnie na to liczyłam. Jest więcej napięcia, więcej akcji, więcej brutalności i więcej odpowiedzi. Klimat jest niepokojący, a walka o przetrwanie nabiera nowego znaczenia.
💚Głód dotarł wszędzie. Każdy głoduje. Jak daleko jest w stanie posunąć się człowiek głodny?
💚W pewnym momencie można zapomnieć, że mamy do czynienia z...

Głód. Gone.

[ współpraca reklamowa WeNeedYA ]

Uwaga możliwe spoilery do 1 tomu!

Przyszedł czas na drugi tom serii Gone i jest to dla mnie znowu reread, ale jako że minęło tyle lat od kiedy przeczytałam tę serię po raz pierwszy, za dużo nie pamiętałam. Czytając, mogłam odświeżyć sobie tę historię i spokojnie mogę stwierdzić, że się nie nudziłam.

Od wydarzeń poprzedniej części minęło trochę czasu, a w Perdido Beach zaczyna brakować pożywienia. A głód wyciąga z dzieci ich brutalne strony. Do tego zaczyna występować podział między „normalnymi” dzieciakami a tymi zmutowanymi z mocami.

Podobnie jak poprzednią część, tę czyta się równie szybko, bo ciągle coś się dzieje. Pomimo że skaczemy między punktami widzenia, to nie ma w tym chaosu i wszystko do siebie pasuje. Muszę jednak przyznać, że parę scen wydawało mi się niepotrzebnych, bo i bez nich rzeczy miałyby sens później.

Kolejny raz autor pokazuje, co ekstremalna sytuacja potrafi zrobić z człowiekiem - nawet dzieckiem i do czego zmusić, nie tylko by przeżyć.

Jest to naprawdę świetna seria, która pomimo swoich lat dalej jest dobrą lekturą i nie mogę się doczekać, aż dostaniemy dalsze części - wszystkie w tym roku.

Ocena:
7/10

Głód. Gone.

[ współpraca reklamowa WeNeedYA ]

Uwaga możliwe spoilery do 1 tomu!

Przyszedł czas na drugi tom serii Gone i jest to dla mnie znowu reread, ale jako że minęło tyle lat od kiedy przeczytałam tę serię po raz pierwszy, za dużo nie pamiętałam. Czytając, mogłam odświeżyć sobie tę historię i spokojnie mogę stwierdzić, że się nie nudziłam.

Od wydarzeń poprzedniej...

" - Nie wygrywamy. Wiesz o tym, prawda? Nie chcę tej walki. To znaczy, tej ostatecznej, o przetrwanie. Nie wygrywamy tego. Głodujemy. Dzieciaki zjadają swoje zwierzęta domowe. Rozdzielamy się na małe grupki, które nienawidzą się nawzajem. To wszystko wymyka się spod kontroli."
☢️
Ostatnie dramatyczne wydarzenia w RAMZ przyniosły chwilę względnego wytchnienia.
Ta chwila właśnie minęła.
Brak zasad, chaos, coraz silniejsze podziały na tych normalnych i dziwolągów oraz wszechobecny głód sprawiają, że codzienność przeradza się w brutalną walkę o przetrwanie.
A nikt nie zdaje sobie sprawy, okej, prawie nikt, że w kopalni, w ciemności kryje się coś o wiele gorszego, coś, co jest tak samo głodne i pozbawione wszelkich skrupułów.

Powtórzę się, ale podtrzymuję to, co napisałam poprzednim razem. Po tylu latach ta seria wciąż się broni. Wciąga od pierwszych stron, szokuje, angażuje, a przede wszystkim daje do myślenia. Trudno mi też powiedzieć, czy ta część jest lepsza od poprzedniej, ponieważ mam wrażenie, że cały czas jestem w tej historii, więc trudno mi je rozdzielić. Cały czas też jestem pod wrażeniem.

Czytajcie koniecznie.

" - Nie wygrywamy. Wiesz o tym, prawda? Nie chcę tej walki. To znaczy, tej ostatecznej, o przetrwanie. Nie wygrywamy tego. Głodujemy. Dzieciaki zjadają swoje zwierzęta domowe. Rozdzielamy się na małe grupki, które nienawidzą się nawzajem. To wszystko wymyka się spod kontroli."
☢️
Ostatnie dramatyczne wydarzenia w RAMZ przyniosły chwilę względnego wytchnienia.
Ta chwila...